Sezon ogórkowy ponoć...

[wampir-wampir]

a na forum dziwnie poważnie... Czy zapowiedziane na pojutrze 34
stopnie nie nastraqjają Was do pisania bzdur?

[Gość: mały]

Szanowny wampirku-wampirku.
Zapowiadane na pojutrze 34 stopnie nastrajają mnie do pisania
z zimną krwią!

mały = iceberg

[Gość: bosman]

Mały: cytacik (może troszkę przydługi - empi oszczędź):Borhardt - "Znaczy kapitan".
"...Dwa lata - z małymi przerwami na dokowanie statku - chodziliśmy już tutaj, ale takich upałów jeszcze nie było. Tylko kapitan, jak nam się wydawało, ich nie odczuwał. Może dlatego że wrócił właśnie z urlopowej podróży po pustyniach Małej Azji, Egiptu i Afryki, odbytej swoim samochodem marki Fiat. Po powrocie z tej podróży ujrzeliśmy go na nabrzeżu w Hajfie w kolonialnym kasku koloru khaki; był spalony na brąz wiatrami pustyni.

Teraz stał się jeszcze bardziej zahartowany na warunki atmosferyczne i jeszcze bardziej wymagający w sprawach przestrzegania dyscypliny i porządku na statku. Po przeżytych na pustyniach upałach, po strasznych gorących wiatrach chamsinach, obecne upały na morzu nie wydawały się robić na kapitanie najmniejszego wrażenia. Nie pozwolił sobie w ciągu całego dnia, podczas najgorętszych godzin, na rozpięcie chociażby jednego guzika, przy białym, nakrochmalonym mundurze. Podczas służby musieliśmy go naśladować, ale po wachcie odsyłaliśmy przemoczone potem mundury do pralni, a sami nago leżeliśmy w kabinach pod wentylatorami.

Surowa etykieta obowiązywała wszędzie na statku. Kapitan był stale zimny, zarówno w sposobie bycia, jak i w rozmowie z większością pasażerów. Najbardziej rozbawione towarzystwo w momencie zjawienia się w pobliżu kapitana stawało się poważne, przez co zyskał on sobie wśród pasażerów palestyńskiej linii przydomek „pływająca góra lodowa”, po angielsku iceberg.

Gdy dowiedzieliśmy się od intendenta o tym pseudonimie, najbardziej zachwycony był szósty oficer, który przetłumaczył ten przydomek na: „człowiek mrożący krew w żyłach. .....

cd:...Pod wieczór upał na zewnątrz statku zelżał, ale wewnątrz było jeszcze bardziej gorąco. Żelazne burty i pokłady nagrzewały się przez cały dzień, wytwarzając wieczorem nieprawdopodobnie wprost wysoką temperaturę. Wentylatory mełły i wysuszały w salonach rozpalone powietrze, ale nic nie chłodziły. Przełknięcie ciepłego dania w tych warunkach było nie do pomyślenia.

Szef kuchni zdecydował się dać chłodnik litewski.

Pasażerowie ze strachem wchodzili do rozpalonej jadalni, pokrywając się natychmiast potem, pomimo że wszyscy przed obiadem kąpali się i przebierali. Przy stole kapitana usiadły dwie panie, które widocznie szczególnie silnie odczuwały dzisiejszy upał, przyszły więc do jadalni niezwykle lekko ubrane. Piersi przepasały jakąś improwizacją z kolorowego jedwabiu, na biodrach miały plażowe fantazje. Kapitan w wytwornym kołnierzyku krytycznym wzrokiem przyglądał się skąpo ubranym paniom.

Podano chłodnik.

Jedna z pań, na czekoladowo opalona brunetka o dużym biuście, sięgnęła sama po daleko od niej stojącą solniczkę. Skutek tego ruchu okazał się nieobliczalny. Biała, nieopalona pierś wysunęła się spod przepaski i jak dojrzały owoc spadła do talerza, rozpryskując chłodnik na wszystkie strony! Hebanowa piękność owinęła mokry biust serwetką i wybiegła z salonu.

Naoczni świadkowie niezdolni byli odtworzyć dokładnie tego, co nastąpiło potem przy kapitańskim stole. Entuzjazm, jaki ogarnął wszystkich siedzących, już miał się przekształcić w głośny śmiech, gdy jeden rzut oka na kapitana sparaliżował chęć ujawnienia radości. Na jego twarzy ani jeden muskuł nie zadrżał, nie przebiegł po niej żaden cień, który mógłby świadczyć, że zauważył coś niewłaściwego czy wesołego. Bił od niego chłód powagi i spokoju. Kapitan jadł dalej, bacznie przyglądając się współbiesiadnikom i pilnując się, by nie skończyć swego dania przed innymi; nie chciał zmuszać nikogo do pośpiechu. Stewardzi czekali na znak przyzwalający na sprzątanie talerzy.

W czasie tego obiadu panie znajdujące się przy kapitańskim stole wyglądały, jak gdyby dusiły się lub nie mogły złapać tchu. Panowie stale się krztusili i to tak mocno że im łzy napływały do oczu. Niektórzy wydawali dziwne dźwięki, jakby byli brzuchomówcami. Dwóch stewardów czyściło zalane chłodnikiem ubrania panów, sąsiadów hebanowej piękności. Splamiony obrus zakryto świeżą serwetką, jednak nieostrożna pani już na to miejsce nie wróciła.

Kapitan zdawał się nie dostrzegać tej całej krzątaniny i objawów tłumionej uciechy, podobnie jak nie dostrzegał upału.
Wszyscy starali się skończyć tego wieczoru obiad możliwie prędko. Nigdy jeszcze salon nie opustoszał tak szybko. Po wyjściu z salonu, znajdując się poza zasięgiem wzroku kapitana, pasażerowie zachowywali się jak małe dzieci. Podskakiwali z uciechy, wybuchali śmiechem trzymając innych w ramionach. Niektórym łzy leciały z oczu. Usiłowali opowiedzieć sobie przeżyte wrażenia i męki koniecznego hamowania wesołości. Ci, którzy nie wiedzieli dokładnie, co się stało, domagali się objaśnień, ale długo musieli czekać, zanim naoczni świadkowie zdołali się uspokoić. Od panów bardziej były rozbawione panie. Opierały się o reling, jak gdyby im sił zabrakło do przeżycia tego wypadku. Takiego szału radości nigdy jeszcze nie zanotowano na „Polonii”.
Zapewne Mały znasz ten fragment ale może inni nie. Pozdrawiam.

gray.gnu.org.ua/library/polish/znaczy_kapitan/24.iceberg.html

[empi]

"Mężczyznom dano wódkę.
Wtenczas wszyscy siedli
i chłodziec litewski milcząc
żwawo jedli" (ks.1)
Adam Mickiewicz - "Pan Tadeusz"

przepis:


Chłodziec litewski (chłodnik),pierwsze wzmianki o tej zupie
odnajdujemy w "Panu Tadeuszu" Adama Mickiewicza,gdzie podawana była
na stół wielokrotnie.
Niegdyś robiono go na kwasie buraczanym lub wywarze wołowym,dodając
tzw."wkładkę",którą mogły stanowić szyjki rakowe,kawałki
cielęciny,kapłon lub indyk.Współcześnie istnieje co najmniej kilka
wersji chłodnika.
Jest to potrawa orzeżaiająca,zwłaszcza w upalne,letnie dni.
Chłodnik litewski,który tu zamieszczę,jest wg.przepisu Marka Różyca -
gospodarza folwarku i karczmy "U Różyca".

Chłodnik litewski (dla 10 osób)

Składniki:
... 1/2 kg cielęciny bez kości, 2 i 1/2 litra zsiadłego mleka lub
kefiru, 2 pęczki koperku, 2 pęczki szczypiorku, 2 pęczki botwiny, 4
duże buraki, 2 pęczki rzodkiewek, 4 ogórki, szklanka soku
pomidorowego, wegeta,sól,pieprz,gałka muszkatołowa.

Przygotowanie:
1. Mleko zsiadłe lub kefir oraz sok pomidorowy wstawić do lodówki
na kilka godzin.Koperek i natkę opłukać.Włożyć do miski,oprószyć
lekko solą,wstawić do lodówki na kilka godzin.
2. Cielęcinę opłukać,włożyć do garnka,zalać wodą.Dodać wegety do
smaku.Gotować na małym ogniu około 30 minut,aż mięso będzie
miękkie.Ostudzić,pokroić w kostkę.Rosół zachować.
3. Buraki umyć,ugotować do miękkości,obrać.Zetrzeć na tarce.Botwinę
oczyścić,umyć,posiekać.Ułożyć na gęstym sitku.Sitko włożyć do garnka
z wrzącą wodą.Zostawić na 3 minuty,osączyć.
4. Ogórki obrać,pokroić w małą kostkę.Rzodkiewki oczyścić,odciąć
listki,opłukać.Pokroić w cienkie
półkrążki.Buraki,botwinkę,rzodkiewki oraz ogórki wrzucić do
miski,oprószyć solą.
5. Do warzyw wlać mleko lub kefir i szklankę rosołu,wymieszać.Dodać
cielęcinę,natkę i koperek,wymieszać.Chłodnik przyprawić pieprzem i
gałką muszkatołową.Wlać sok pomidorowy,wymieszać.
Porcja: 190 kalorii
szczegóły tu
No i co Ty bosmanie na to? Ty byś tylko zagrzewał i ogrzewał a tu
chłodzić trzeba :)
pzdr.

empi - przecież pisałem, że wojuję z moją masą...

[Gość: bosman]

a Ty tu takie przysmaki. Trudno, złamałeś mnie. Dyspozycje na jutro wydane. Moja
połowica zmarszczyła się nieco, ale ponieważ wiem że ma do mnie słabość,
powinienem jutro po pracy wcinać chłodnik litewski. Oczywiście z wódeczką -
gwoli tradycji.

[Gość: mały]

iceberg = mały..... ale tylko pozornie:
youngmillionairegroup.com/blog/files/2008/09/iceburg.png

[empi]

mały sugerujesz, że w korzeń rośniesz? :)
pzdr.

czyli pozory mylą :-)

[Gość: bosman]

na powierzchni - postura
pod lustrem wody - intelekt.

[Gość: mały]

wampir-wampir napisał(a): Sezon ogórkowy, ponoć


Mówisz, masz!

Ogórki z Miodem

2kg ogórków
koper
chrzan
czosnek
goździki.

Zalewa:

1 szklanka octu
1 szklanka wody
1 szklanka cukru
1 łyżka miodu

Ogórki obrać i pokroić w grubsze talarki ,posolić i odstawić na noc.Zalać wodą.
Na dno słoika włożyć koper,chrzan i czosnek oraz po goździku. Zalaż zalewą i gotować 5-7 minut.

to może być ciekawe...

[Gość: bosman]

sądziłem dotychczas że ogórki z miodem to typowy przykład dysonansu kulinarnego.

[empi]

Tu masz dysonans
godny prawdziwego wilka morskiego.
pzdr.

[Gość: bosman]

nie chce się otworzyć :-(

[empi]

<a href="
http://89.171.188.165/przepis27623.html">dysonans</a>

Śledzie z miodem
Wlać część oleju na patelnię i podsmażyć cebulę. Dodać ocet, miód i
koncentrat pomidorowy ( najlepiej Łowicza), przyprawy: pieprz
ziarnisty, 1 ziele angielskie, listek laurowy. Gdy przestygnie
zalewa, zalać nią śledzie w słoju.

Polecam! Śledzie są pyszne. Czekam na komentarze.
U mnie się otwiera. :)
pzdr.

o tym slyszałem.....

[Gość: bosman]

Dzięki za przepis. Pozdrawiam.

Ogórki z miodem - deser

[dociek]

Ogórek świeży, surowy obrać od jasnego końca. Przekroić takoż
wzdłuż. Powierzchnię przekrojoną polać łyżeczką miodu, chwilkę
odczekać - ogóras puści sok. Wcinać żywcem, nie przechylając i
szybko, bo miodzik spływa po palcach. Żadnych sztućców!

[Gość: mały]

dociek napisał:

> Ogórek świeży, surowy obrać od jasnego końca. Przekroić takoż
> wzdłuż. Powierzchnię przekrojoną polać łyżeczką miodu, chwilkę
> odczekać - ogóras puści sok. Wcinać żywcem, nie przechylając i
> szybko, bo miodzik spływa po palcach. Żadnych sztućców!

Palce lizać?

[dociek]

Palce oczywiście! ;)

[Gość: mały]

Gość portalu: bosman napisał(a):
> na powierzchni - postura
> pod lustrem wody - intelekt.

Zaczerwieniłem się:
www.wetasschronicles.com/archives/images/RedBerg.jpg

[el36]

" Tytanica " też zmogła mała góra lodowa

[Gość: mały]

el36 napisał:
> " Tytanica " też zmogła mała góra lodowa

Nie mała, ale mały.
Pradziadek.
Też oceniali go powierzchownie.

ogórki ogórkami....

[Gość: bosman]

ale ja siedzę przy kompie, balkon na oścież i co? pierwsze w tym roku KOMARY
cholery przyleciały. Już mnie nawet jedna dziabnęła, pazerota krwiopijna.

[Gość: mały]

To krewna wampira-wampira
Więcej wyrozumiałości dla rodziny autora tego wątku

[wampir-wampir]

Eee tam, krewna zaraz...;-)))
A moja babcia mawiała w sezonie ogórkowym: rano rosa, w południe
słońce, wieczorem komary kąsają - nie ma sensu na romanse.