Park Źródliska II

jasam & & & #35 35 8226; Re: Grota w Parku Źródliska. 14.06.03, 10:16

Fragment z referatu pani Grażyny Ojrzyńskiej:

.......dzieje zachodniej części ogrodu spacerowego przejętej przez Karola
Wilhelma Scheiblera w 1854 r. - zwanej obecnie parkiem Źródliska II.
Karol Wilhelm Scheibler, fabrykant pochodzenia niemieckiego w 1853 r. wystąpił
do władz miasta w Łodzi o przyznanie mu parku miejskiego przy ul. Wodny Rynek z
prawem użytkowania tak zwanego Źródliska dla zapewnienia zakładom wody.
27.X.1854 r. zawarty został kontrakt na mocy, którego przydzielono
Scheiblerowi, na prawach wieczystej dzierżawy nieruchomości przy ul. Wodny
Rynek wraz ze źródliskiem o ogólnej powierzchni 18 morgów i 134 prętów.
Scheibler zobowiązał się w ciągu dwóch lat od daty zatwierdzenia kontraktu
wystawić zabudowanie fabryczne i dom mieszkalny.
Ogród przypałacowy został założony w drugiej połowie XIX w. przez znaną
berlińską firmę ogrodniczą i kwiaciarską L. Spitha. Nie udało się odszukać w
Archiwum zachowanego projektu ogrodu. Na kopii planu Łodzi z końca XIX w.
pokazano park jako teren leśny ze źródłem i dwoma ciekami wodnymi.
.........
Najbogatszy wystrój ogrodu, datuje się na lata osiemdziesiąte XIX w. Ogród był
dumą żony K. Scheiblera Anny Scheiblerowej z d. Werner.
Ciekawy opis ogrodu zamieszczony został w „Ogrodniku Polskim” (1891) : „W
ogrodzie przed frontem domu mieszkalnego, rozciąga się wspaniały kobierzec
kwiatowy z zagłębionym środkiem i podniesionemi rabatami. Trawnik o świeżej
zieleni lśniący jak aksamit, wspaniałe stanowił tło dla kwietnika, który choć o
deseniu niewymyślnym, a jednak przy dobrem zestawieniu kolorów, przedstawił się
świetnie.
Koło wodotrysku po obu stronach drogi poustawiano w kubłach ozdobnych,
rozbieranych, drzewa pomarańczowe na 5 łokci wysokie, takie rzadko gdzie można
spotkać. Korona ich ścisła, foremnie kulista, ma przeszło 2 łokcie średnicy, a
liście ciemne, lśniące, są prawdziwą oznaką ich zdrowia. Na trawnikach siedzą
porozrzucane różne drzewa, krzewy i rośliny trwałe; wyróżniają się z nich:
Gynerium argenteum, Abies alba i Taxodium distichum, niezwykłej wielkości w
naszym klimacie, a przytem zdrowe, nienoszące na sobie śladów mrozu.
Godna uwagi tu jest wielka agawa (Agave americana), mająca około 3 łokci
średnicy, umieszczona na pagórku przybranym różnemi dywanowymi roślinami.
Przy sadzawce, z pomiędzy gęstych zarośli wysuwa się grota, urządzona
umiejętnie, obsadzona paprociami i różnemi roślinami skalnemi, co nadaje jej
pozór naturalnej. Na niewielki taras urządzony na samym szczycie, wstępuje się
po schodach poprowadzonych zręcznie, z dwóch przeciwnych stron. Dobrą całość
psuje tylko balustrada zbyt regularna na jej wierzchu, jako też znaczna liczba
gnomów porcelanowych, a gorzej jeszcze gipsowych białych, w różnych pozach,
poumieszczanych w załamach, wewnątrz i zewnątrz groty. To samo możnaby
powiedzieć o porozmieszczanych na trawnikach porcelanowych zającach, sarnach
itp., które odejmują powagę piękności natury.
Naprzeciw groty mieści się obszerny pawilon, niegdyś wystawowy, zewnątrz ubrany
różnemi roślinami doniczkowymi i pnącemi, wewnątrz umeblowany i ozdobnie
udekorowany lustrami, portierami itp. Dalsza część parku, położona niżej, jest
bardzo wilgotna, a z powodu zbytecznego zagęszczenia drzew liściastych,
przedstawia się jakby lasek poprzerzynany drogami. Obszedłszy półkolem park,
doszliśmy do inspektów i szklarni przeznaczonych do pędzenia wina, którego
wiszące grona widoczne były przez szkło. Dla braku czasu przebiegamy koło sadu,
dochodzimy do obszernych szklarni, bardzo starannie utrzymanych i do domu
ogrodnika, przed którym czerwieni się z dala klomb begonij bulwiastych, wielkim
kwieciem. Zaznaczenia jest tu jeszcze godna piękna kolekcya ułanek, w licznych
odmianach”.

pozdr.
Pod koniec wakacji ukaże się książka "Nie tylko Księży Młyn".

Drzewko
Od najstarszego
Od najnowszego

jasam Re: Park Źródliska II 14.06.03, 10:10

Dopiero po II Wojnie Światowej park stał się znów parkiem miejskim. Z jego
dawnego wystroju zachowała się grota i odtworzona drewniana "Altana Chińska".

www.uml.lodz.pl/indeksik.php3?menu2=6&zapytanie=6,07,06&id=3207

I można zobaczyć grotę w wspaniałym serwisie StaraŁódź

staralodz.cyberion.pl/lodz/parki/zrodliska/zrodliska.htm

Jeżeli dotrzesz do Altany w Parku Żródliska II - to i znajdziesz pozostałości
po grocie.
pozdr.
- jasam & & #35 8226; Re: Grota w Parku Źródliska. 14.06.03, 10:11
  
  • Re: Grota w Parku Źródliska.
  teo_ 13-06-2003 17:30 odpowiedz na list odpowiedz cytując
  
  Czy to jest naturalne czy ludzie to zbudowali gdyż widać tam fragmenty cegieł
  jakby kiedyś tworzyło to jakąś większą całość.Jeśli tak to co to było i kiedy
  zbudowano ?
  Jaki był cel tej budowli-jakieś obrzędy czy pozostałość po pradawnym piecu do
  wytapiania metali?
  Ile to ma lat ? gdyż Park Źródliska 2 po wojnie powstał a grota już tam była.
  - jasam & & & #35 35 8226; Re: Grota w Parku Źródliska. 14.06.03, 10:16
    
    Fragment z referatu pani Grażyny Ojrzyńskiej:
    
    .......dzieje zachodniej części ogrodu spacerowego przejętej przez Karola
    Wilhelma Scheiblera w 1854 r. - zwanej obecnie parkiem Źródliska II.
    Karol Wilhelm Scheibler, fabrykant pochodzenia niemieckiego w 1853 r. wystąpił
    do władz miasta w Łodzi o przyznanie mu parku miejskiego przy ul. Wodny Rynek z
    prawem użytkowania tak zwanego Źródliska dla zapewnienia zakładom wody.
    27.X.1854 r. zawarty został kontrakt na mocy, którego przydzielono
    Scheiblerowi, na prawach wieczystej dzierżawy nieruchomości przy ul. Wodny
    Rynek wraz ze źródliskiem o ogólnej powierzchni 18 morgów i 134 prętów.
    Scheibler zobowiązał się w ciągu dwóch lat od daty zatwierdzenia kontraktu
    wystawić zabudowanie fabryczne i dom mieszkalny.
    Ogród przypałacowy został założony w drugiej połowie XIX w. przez znaną
    berlińską firmę ogrodniczą i kwiaciarską L. Spitha. Nie udało się odszukać w
    Archiwum zachowanego projektu ogrodu. Na kopii planu Łodzi z końca XIX w.
    pokazano park jako teren leśny ze źródłem i dwoma ciekami wodnymi.
    .........
    Najbogatszy wystrój ogrodu, datuje się na lata osiemdziesiąte XIX w. Ogród był
    dumą żony K. Scheiblera Anny Scheiblerowej z d. Werner.
    Ciekawy opis ogrodu zamieszczony został w „Ogrodniku Polskim” (1891) : „W
    ogrodzie przed frontem domu mieszkalnego, rozciąga się wspaniały kobierzec
    kwiatowy z zagłębionym środkiem i podniesionemi rabatami. Trawnik o świeżej
    zieleni lśniący jak aksamit, wspaniałe stanowił tło dla kwietnika, który choć o
    deseniu niewymyślnym, a jednak przy dobrem zestawieniu kolorów, przedstawił się
    świetnie.
    Koło wodotrysku po obu stronach drogi poustawiano w kubłach ozdobnych,
    rozbieranych, drzewa pomarańczowe na 5 łokci wysokie, takie rzadko gdzie można
    spotkać. Korona ich ścisła, foremnie kulista, ma przeszło 2 łokcie średnicy, a
    liście ciemne, lśniące, są prawdziwą oznaką ich zdrowia. Na trawnikach siedzą
    porozrzucane różne drzewa, krzewy i rośliny trwałe; wyróżniają się z nich:
    Gynerium argenteum, Abies alba i Taxodium distichum, niezwykłej wielkości w
    naszym klimacie, a przytem zdrowe, nienoszące na sobie śladów mrozu.
    Godna uwagi tu jest wielka agawa (Agave americana), mająca około 3 łokci
    średnicy, umieszczona na pagórku przybranym różnemi dywanowymi roślinami.
    Przy sadzawce, z pomiędzy gęstych zarośli wysuwa się grota, urządzona
    umiejętnie, obsadzona paprociami i różnemi roślinami skalnemi, co nadaje jej
    pozór naturalnej. Na niewielki taras urządzony na samym szczycie, wstępuje się
    po schodach poprowadzonych zręcznie, z dwóch przeciwnych stron. Dobrą całość
    psuje tylko balustrada zbyt regularna na jej wierzchu, jako też znaczna liczba
    gnomów porcelanowych, a gorzej jeszcze gipsowych białych, w różnych pozach,
    poumieszczanych w załamach, wewnątrz i zewnątrz groty. To samo możnaby
    powiedzieć o porozmieszczanych na trawnikach porcelanowych zającach, sarnach
    itp., które odejmują powagę piękności natury.
    Naprzeciw groty mieści się obszerny pawilon, niegdyś wystawowy, zewnątrz ubrany
    różnemi roślinami doniczkowymi i pnącemi, wewnątrz umeblowany i ozdobnie
    udekorowany lustrami, portierami itp. Dalsza część parku, położona niżej, jest
    bardzo wilgotna, a z powodu zbytecznego zagęszczenia drzew liściastych,
    przedstawia się jakby lasek poprzerzynany drogami. Obszedłszy półkolem park,
    doszliśmy do inspektów i szklarni przeznaczonych do pędzenia wina, którego
    wiszące grona widoczne były przez szkło. Dla braku czasu przebiegamy koło sadu,
    dochodzimy do obszernych szklarni, bardzo starannie utrzymanych i do domu
    ogrodnika, przed którym czerwieni się z dala klomb begonij bulwiastych, wielkim
    kwieciem. Zaznaczenia jest tu jeszcze godna piękna kolekcya ułanek, w licznych
    odmianach”.
    
    pozdr.
    Pod koniec wakacji ukaże się książka "Nie tylko Księży Młyn".

Najnowsze z forum Łódź

Zaloguj się