Dlaczego źle oceniamy Kropiwnickiego?

Dziś Bruksela

[Gość: zalig]

A kiedy mamy kochać za choćby jeden dzień w Łodzi?

Tytuł pracy dr. juniora K. -Stan psychiczny, obraz

[Gość: lekarz]

własnego ciała i preferencje doboru partnerki mężczyzn uprawiających intensywny
trening siłowy.
Może miał na myśli tatusia?

[Gość: adrem]

Choćby za brak budżetu i wynalazek z Pl. Dąbrowskiego. Pewnie tylko
po to aby zrobić radnym na złość. Tyle, ze kosztem całego miasta

[Gość: gosc]

1. brudne miasto
2. podroże
3. stan dróg
Wystarczy?

[Gość: kaczor]

Teraz krytykujecie - to czemu głosowaliście na Kropiwnickiego?

[Gość: wertek]

No chyba teraz całkiem zgłupiał - chodzi o zmianę informacji o
zburzeniu synagogi przy al. Kościuszki. Przeciesż chyba wiadomoże,
że hitlerowcami byli Niemcy, co nie oznacza, ze wszyscy Niemcy byli
hitlerowcami. Chyba w Izraelu coś mu się w głowie pomieszało

[Gość: kasandra]

Tym razem MPK. Po MPO, ZWiK, ZDiT..... Jak można go oceniać
pozytywnie, jesli po prostu "olewa" to co wyprawiają jego
pretorianie?

chachmęt Kropiwnicki

[madox44]

www.lodz.naszemiasto.pl/wydarzenia/994246.html
Jarosław Wojcieszek jest drugim - po Marku Michaliku -
wiceprezydentem, który rezygnuje z dalszej współpracy z Jerzym
Kropiwnickim. Niespełna pięć miesięcy i dwie dymisje we władzach
Łodzi. Zbieg okoliczności, a może prezydent Łodzi nie potrafi sobie
dobierać najbliższych współpracowników?

Owinięci wokół palca
Rezygnacja Jarosława Wojcieszka jest zaskakująca nie tylko dla jego
zwierzchnika, ale i dla radnych Platformy Obywatelskiej, a także
obserwatorów łódzkiej sceny politycznej. Wojcieszek był koalicyjnym
wiceprezydentem, objął stanowisko niespełna półtora roku temu - po
tym, jak Hanna Zdanowska zdobyła mandat posła. Odpowiadał za ważne,
by nie powiedzieć kluczowe dziedziny życia w mieście: edukację,
sport, drogi i gospodarkę komunalną.

Jego poczynania ocenić trudno. Spektakularnych decyzji nie
podejmował, a jeśli próbował cokolwiek zdziałać, natykał się na mur
niechęci czy zdecydowanego oporu. Wystarczyło, że prezydent
Kropiwnicki czy jego pierwszy zastępca Włodzimierz Tomaszewski
mocniej tupnęli nogą, by wszystkie pomysły Wojcieszka lądowały w
przepastnych szufladach urzędniczych biurek.
Trudno odmówić wiceprezydentowi z PO ambicji czy chęci. Ale na swoje
nieszczęście uosabia on cechy, które z góry dyskwalifikują albo
skazują na porażkę współpracowników Kropiwnickiego: wrażliwość,
delikatność, brak siły przebicia i zdecydowania. Bo prezydent Łodzi
jest mistrzem w swoim fachu, wytrawnym politycznym graczem, który
słabszych, czy może bardziej wrażliwych, z łatwością owija sobie
wokół palca.
Kropiwnicki rządzi niepodzielnie, bez jego zgody nikt nie ma prawa
podjąć żadnej ważnej decyzji. Nie ma mowy o medialnych sukcesach na
własny rachunek, wiceprezydenci są od czarnej roboty i brania na
siebie odpowiedzialności za całe zło. Szefa mają bronić, chwalić,
stać za nim murem i czekać, kiedy ten łaskawie ich publicznie
pochwali. Taka taktyka zapewnia Kropiwnickiemu miłe złudzenie, że
jest nieomylnym mężem stanu i człowiekiem sukcesu.
Trudno się dziwić
Dlaczego Wojcieszek odchodzi? Przypuszczalnie dlatego, że ma dosyć
roli pionka na szachownicy przestawianego z kąta w kąt. Chciał być
politykiem, a zrobiono z niego urzędnika i to kiepskiego, na dodatek
zbierał cięgi za wszystko: korki w mieście, złe przygotowanie
selektywnej zbiórki odpadów, bałagan w wydziale edukacji, a ostatnio
za aferę z myciem ulicy Piotrkowskiej. Dodając do tego katastrofalną
organizację promocji kluczowych dla miasta imprez sportowych -
mistrzostw Europy koszykarzy i siatkarek - trudno się dziwić, że nie
wytrzymał. Zwłaszcza że nie miał poparcia swoich radnych. Klub
Platformy nigdy nie stanął murem za swoim prezydentem, lekceważył
jego prośby, nie słuchał sugestii.
To są prawdziwe powody dymisji Wojcieszka, którego, jak mówi się
nieoficjalnie, ma zastąpić inny działacz PO - Włodzimierz
Roszkowski, teraz wicedyrektor delegatury na Górnej. I jedno można o
przypuszczalnym następcy powiedzieć: jeśli stanowisko dostanie,
nikomu (prezydentowi i własnym radnym) kłopotów nie narobi. Zrobi co
każą i będzie zadowolony, że ma posadę.
Sprawa honoru
O ile dymisja Wojcieszka jest aktem desperacji, o tyle identyczna
decyzja Marka Michalika - sprawą honorową. Michalik też nie jest
człowiekiem, który walnie pięścią w stół - przez prawie sześć lat
był lojalny, nie powiedział pod adresem szefa jednego złego słowa.
Zaszkodziły mu sukcesy na stanowisku i sympatia mediów. Michalik
zajmował się pozyskiwaniem inwestorów, kilka zagranicznych koncernów
w Łodzi to w największym stopniu jego dzieło. Miał doświadczenie,
kontakty, cieszył się powszechną sympatią i cały czas próbował dla
miasta coś zrobić.
Nie był politykiem, lecz solidnym gospodarzem, w dodatku usiłującym
wyczarować coś z niczego. Mam na myśli Sztab Piotrkowska, który
został powołany chyba po to, by Michalika "utopić". Jak miał ratować
wizytówkę Łodzi, nie mając do dyspozycji złotówki na ten cel?
Oskarżony o nie swoje winy, wybrał dymisję. Trzeba podkreślić, że z
posadą i prezydentem Kropiwnickim rozstał się elegancko. Z ust
Michalika nie padła ani jedna skarga, nie próbował się tłumaczyć,
ujawniając faktycznie winnych.
Ze strony magistratu padają wobec Michalika mniej lub bardziej
zawoalowane oskarżenia, ale on konsekwentnie milczy. Czyżby miał
zaatakować dopiero w przyszłorocznej kampanii prezydenckiej?
Wesoły Karol
Barwną postacią w galerii wiceprezydentów był Karol Chądzyński.
Współrządził w pierwszej kadencji, ale chluby swojemu pryncypałowi
nie przysporzył. Zajmował się bezpieczeństwem, ale cokolwiek nie
powiedział czy zrobił, było kwitowane salwami śmiechu albo trąciło
kompromitacją. Wystarczy wspomnieć podkówki dla patroli policyjnych,
aby... było je słychać.
Kropiwnickiemu "wesoły Karol" pasował jednak jak ulał. Niczego nie
chciał, robił co mu kazano, ślepo oddany i lojalny do przesady. W
utrzymaniu stanowiska nie przeszkodziło mu nawet oskarżenie braci
Gałkiewiczów, biznesmenów ze Rzgowa, którzy twierdzili, że
przywłaszczył sobie 10 tys. złotych, które bracia mieli dać na
kampanię wyborczą Kropiwnickiego.
Sąd oczyścił byłego wiceprezydenta z zarzutów, ale niesmak pozostał.
Zwłaszcza że Chądzyński będzie miał prawdopodobnie kolejną sprawę: o
napaść i pobicie sąsiada na działce. Wiceprezydentem już nie jest,
ale jest rzecznikiem Łódzkiego Porozumienia Obywatelskiego,
politycznego zaplecza prezydenta Łodzi. Chluby to "Kropie" nie
przynosi.
Zły duch magistratu
Tak jak nie przynosi mu była wiceprezydent, teraz szefowa gabinetu
prezydenta - Maria Maciaszczyk. Stanowisko objęła po Mirosławie
Orzechowskim, który odszedł do Sejmu. Na szczęście rządziła tak
krótko, że nie zdążyła niczego zepsuć. Mimo dyplomów
potwierdzających ukończenie licznych studiów podyplomowych,
Maciaszczyk nie błyszczy. Przeciwnie - jest uznawana w magistracie
za złego ducha: wprowadza ferment, jątrzy, jej "donosy" do
prezydenta niewiele mają wspólnego z prawdą. Stali bywalcy budynku
przy ul. Piotrkowskiej 104 nieraz słyszeli dobiegające z
prezydenckiego gabinetu gromy pod jej adresem. Ale jest wierna,
ślepo oddana, więc żadnym zagrożeniem dla prezydenta na pewno nie
jest.
Swąd po Orzechowskim
Warto przypomnieć także Mirosława Orzechowskiego. Chyba jako jedyny
z wiceprezydentów umiał z Kropiwnickim rozmawiać. Kiedy obejmował
stanowisko zapowiedział, że w jego wydziałach będą pracować jego
ludzie, bo z koalicji nici. Liga Polskich Rodzin miała wówczas
siedmiu radnych, ale silny był też (liczebnie i merytorycznie)
Sojusz Lewicy Demokratycznej, więc prezydent Łodzi przystał na
warunki. Orzechowski wiele się nie odzywał, swoje załatwiał po cichu.
Do dziś w magistracie mówi się, że obu panów łączyła bardzo szorstka
przyjaźń. Orzechowski kadencji nie dokończył, awansował do Sejmu,
kiedy Ewa Sowińska dostała nominację na rzecznika praw dziecka.
Zaatakował dopiero w kampanii wyborczej w 2006 roku, kiedy ubiegał
się o fotel prezydenta Łodzi. Ostre słowa i listy nic mu nie
pomogły. Przegrał z kretesem, ale swąd zostawił.
Dalszy ciąg bałaganu
Karuzela wiceprezydentów tylko pozornie jest sprawą prezydenta.
Szkodzi miastu. Zmiana oznacza zwłokę, wszak nowy musi mieć czas na
zapoznanie się z obowiązkami, z podległymi pracownikami. A jak uczy
przykład Mirosława Wieczorka, następcy Michalika, ciągłość władzy
nie oznacza jej kontynuacji, tylko nowe porządki. Sztab Piotrkowska
zaczyna od nowa, a ulica jak marniała tak marnieje. Uliczne korki
nie rozładują się same, afera z myciem ulicy Piotrkowskiej - nie
rozpłynie się w powietrzu. Prezydent Kropiwnicki tych spraw nie
rozwiąże, bo jest publiczną tajemnicą, że kończy kadencję i bardziej
jest zajęty szukaniem nowej posady nie zarządzaniem miastem. Kolejny
mierny, ale wierny za

[Gość: gosc]

Czy już jest nowy wice ? Kto?

[Gość: Piotrek]

A teraz gdzie Pan Prezydent? Znow w Ziemi Obiecanej? Bo wurzedzie Go
nie ma, a JW Panie Sekretarki mowią, ze nie widomo kiedy będzie, bo
jest za granicą

radca prawny Renata Cieślar /Łd. M-715/

[gosiakz]

panie pRezydencie !
Renata Cieślar /Łd. M-715/ radca prawny zakładu budżetowego
AN "Bałuty Nowe" potrzebuje PILNIE pełnomocnictwa procesowego do
występowania w sprawach wspólnot mieszkaniowych w sądach łódzkich ,
bo od 5 lat występuje bez pełnomocnictwa !!!

Pełnomocnictwo dla T.Ciszewskiego wyklucza udzielanie pełnomocnictw
procesowych.
bip.uml.lodz.pl/_plik.php?plik=uchwaly/pm/V_2581.DOC

A jak go dobrze oceniać?

[Gość: zołza]

lodz.naszemiasto.pl/wydarzenia/66775,ze-sprawozdania-z-misji-do-izraela-wynika-ze-urzednicy,id,t.html

[Gość: zły]

Za bezczelnośc i obrażanie Łodzian. To co ten gbur opowiada o
refernedum to skandal: podpisy za referendum złożyło 90 tys. Łodzian
a nie żadne SLD. Referendum to nie wyraz poparcia dla SLD, tylko
dezaprobaty za ostatnie 3 lata "rządow" Prezydenta-Pielgrzyma.
Pogarda z jaka wypowiada się o mieszkańcach miasta jest najlepszym
dowodem: Panie Kropiwnicki czas na emeryturę. A Łodź szybko o Panu
zapomni