Dodaj do ulubionych

Przystojne dziewczęta....

27.12.05, 13:57
Po prostu polecem....





STANISŁAW LEM (ur. w 1921 r. we Lwowie) – wybitny pisarz, eseista i myśliciel,
klasyk fantastyki naukowej o międzynarodowej sławie. Studiował medycynę w
Krakowie, gdzie osiadł po wojnie. Teoretyk nauki, obeznany świetnie z teorią
ewolucji, matematyką, cybernetyką, astronomią i fizyką. Jego książki,
tłumaczone na 40 języków, sprzedały się w ok. 30 mln egzemplarzy. Do
najbardziej znanych należą „Dzienniki gwiazdowe”, „Solaris” (dwukrotnie
zekranizowana: przez Andrieja Tarkowskiego w 1972 r. i Stevena Soderbergha w
2002 r.), „Bajki robotów”, „Opowieści o pilocie Pirksie”. Pisuje felietony do
„Tygodnika Powszechnego” i „Przeglądu”.

Chciałem zadać panu pytanie, czy życie ma sens, ale jest ono tak rozległe albo
tak banalne, że zapytam inaczej: jaką życie ma przyszłość?
– Jeśli pyta pan o przyszłość ludzkości, to myśląc o tym, niezmiennie odczuwam
niepokój. Zmierzamy bowiem nieuchronnie w stronę konfliktu nuklearnego. Nie
wiem jednak, kiedy nastąpi ostateczne starcie, bo gdybym to wiedział, pewnie
siedziałbym zamknięty u amerykańskiego prezydenta w kasie pancernej.

To straszna prognoza.
– Straszna, ale poparta faktami. Wystarczy spojrzeć choćby na następujący
fragment krajobrazu politycznego: z chwilą, gdy Teheran ogłosił, że chce
kontynuować program nuklearny, izraelski polityk Benjamin Netanjahu
oświadczył, iż ma plan zbombardowania irańskich ośrodków atomowych, a w
odpowiedzi Teheran zakupił od Rosjan rakiety średniego i krótkiego zasięgu,
które mają być użyte w razie ewentualnego ataku. Takie napięcie nie rokuje
długotrwałego pokoju.

Myśli pan, że Stany Zjednoczone mogą stracić nad tym wszystkim kontrolę?
– Ale Stany Zjednoczone, jak powiedział kanadyjski premier Paul Martin, to
gigant bez głowy. Prezydent Bush ma bowiem tę właściwość, że jest głupi.
Świadczy o tym choćby fakt, że wystąpił przeciwko teorii ewolucji na rzecz
tzw. inteligentnego projektu, w którym chodzi o to, że nie wiadomo, o co
chodzi. Cała jego administracja forsuje tę idiotyczną teorię, ale im po prostu
brakuje rozumu.

Idea inteligentnego projektu, polegająca między innymi na przekonaniu, że w
procesie ewolucji macza palce Bóg, jest odrzucana przez świat nauki, ale nie
przez prawicę. Przecież Bush ponoć konsultuje swoje decyzje z samym Stwórcą.
– Ach, proszę pana, ale nie każda prawica jest głupia, zdarza się rozsądna. Na
przykład angielscy konserwatyści wcale nie są idiotami.

A polska prawica, która właśnie doszła do władzy?
– O czym tu mówić, skoro Polska jest, za przeproszeniem, cywilizacyjnym
zadupiem, które tak naprawdę nie liczy się w świecie? Nikogo nie obchodzi, że
u nas są jakieś Kaczory. Czytałem niedawno w „Przeglądzie” pańską rozmowę z
reżyserem Andrzejem Żuławskim, który to wszystko nazwał po imieniu: nadeszła
era Rydzyka. Nic dodać, nic ująć. Zawsze myślałem, że bliźniaki są
rozsądniejsze. Tymczasem próba rozwiązania problemów Polski za pomocą
zaostrzenia kodeksu karnego to, niestety, gry i zabawy małego Jasia: dajcie mi
dużą pałkę, a wszystkich poustawiam. Nawet nie warto o tym mówić.

Może nie warto, ale widzę, że jednak budzi to w panu emocje.
– Owszem, negatywne. Bo jak się ktoś upiera, że 3 razy 7 równa się 40, to
trudno siedzieć spokojnie. Gdybym był 30 lat młodszy, to pewnie chciałbym znów
opuścić Polskę. Tyle że nie ma dokąd.

?
– Tak, wszędzie jest nieprzyjemnie. W Szwajcarii jest nudno, w Stanach
Zjednoczonych głupio...

Będę się jednak upierał, żebyśmy powiedzieli parę słów o Polsce. Co panu tu
jeszcze się nie podoba?
– To, że wmawia mi się, że mam trzy nogi, podczas gdy mam dwie. Bo co nam na
przykład dała wspólna ze Stanami Zjednoczonymi inwazja na Irak? Guzik. Po co
mamy tam jeszcze trzymać nasze wojska? Albo becikowe. Podzielam pogląd, że
jeśli jakaś kobieta zdecyduje się urodzić dziecko tylko dla pieniędzy, to
powinno się jej odebrać prawa rodzicielskie, bo ona nie ma rozumu. Za tysiąc
złotych mąż tej kobiety może co najwyżej pójść parę razy na wódkę, ale
przecież za te pieniądze nie da się wychować dziecka.

A co pan sądzi o lustracji? Kaczyńscy ideę rozliczeń wypisali sobie na
sztandarach.
– To jest bez sensu, bo trzeba patrzeć w przyszłość, a nie w przeszłość. Dziś
o Mrożku, który był przecież dręczony przez Służbę Bezpieczeństwa i wyjechał z
kraju, mówi się, że kpił z Polski. Cóż to za brednie! Całe to nasze grzebanie
się w przeszłości polega właśnie na tym, że jeśli jakiś idiota coś dziś powie,
to 40 filozofów nie wystarczy, żeby to odkręcić. My stoimy teraz przed innymi
wyzwaniami. A te hordy moherowych beretów nic nam nie pomogą, jeśli jacyś
Arabowie zechcą w warszawskim metrze podłożyć bombę. Jakiś czas temu zrobiono
eksperyment, który miał na celu sprawdzenie czujności polskiego społeczeństwa
na wypadek ataku terrorystycznego: w miejscu publicznym położono podejrzaną
paczkę. I co? Ktoś zawiadomił policję? Nie, bo jakiś nasz rodak po prostu ten
pakunek ukradł. Taka jest kondycja naszej obywatelskiej postawy. I nad tym
trzeba pracować, a nie nad przeszłością, której już nie ma i nie będzie.

Sądzi pan, że nie jesteśmy przygotowani na zagrożenia, jakie niesie
współczesny świat?
– A czy polityk wygra wybory, jeśli zechce sprzedawać ludziom poczucie
zagrożenia, choćby było najbardziej realne? Politycy wolą opowiadać bajki.
Tymczasem rząd powinien się zajmować nie tym, jakie przywileje ma otrzymywać
ojciec Rydzyk albo czym przekonać Leppera, ale stworzyć dalekosiężny program,
który pozwoliłby na przykład na wodorowanie węgla, co znacznie usprawniłoby
naszą gospodarkę.

Teraz sprzedaje pan jakąś utopię. Przecież u nas nie ma porządnej autostrady,
a co dopiero mówić o doskonaleniu skomplikowanych technologii, wymagających
miliardowych nakładów.
– Cóż, to rzeczywiście pachnie straszną utopią; nawet na Słowacji są lepsze
drogi. Ale, wie pan, jak się nie podwinie rękawów i nie zacznie czegoś robić,
to się zawsze będzie kończyć na gadaniu. A świat naprawdę zmierza w kierunku
przepaści. Sprawa iracka zabagniona. Syria też niezbyt czysta. Teheran na
pewno się nie przestraszy Rady Bezpieczeństwa ONZ. Naprawdę uważam, że nie
jest ważne, kto będzie prezydentem Polski. Ważne, kto jest prezydentem
Ameryki. Każdego dnia kilkadziesiąt osób ginie w Iraku, a ten głupek mówi, że
jest coraz lepiej. No i co zrobić z takim człowiekiem?

Może impeachment?
– Nie ma na to żadnej podstawy konstytucyjnej. A nawet jeśli jakiś brzydki
Arab by go trafił, to mamy wiceprezydenta Cheneya, który jest nie lepszy od
Busha. Właśnie przez takich ludzi świat jest w coraz gorszej kondycji.

Widzę, że podtrzymuje pan to, co mówił w rozmowach ze Stanisławem Beresiem, że
światem rządzą idioci albo wariaci?
– A nie jest tak? Jednego dnia słyszę, jak Lepper mówi: Balcerowicz musi
odejść, drugiego: Balcerowicz musi zostać, a jeszcze potem wódz Samoobrony
twierdzi: Balcerowicz powinien pracować w kamieniołomach. I co? Choć Lepper
nie ma żadnego programu politycznego, ludzie na niego głosują i zdobywa on
trzecie miejsce w wyborach. Mało tego, jakimś cudem udaje mu się przyciągnąć
do siebie nawet profesorów uniwersytetu. A potem Kaczyński umożliwia mu wybór
na wicemarszałka Sejmu. No przecież jak ktoś ma jeszcze włosy na głowie, to
patrząc na to wszystko, powinien je sobie wyrywać. Ja, na szczęście, już nie mam.

Tylko że tu będzie jeszcze gorzej, bo tak naprawdę nic się jeszcze nie zaczęło.
– Tak, zacznie się na dobre po 23 grudnia, kiedy Kaczyński oficjalnie obejmie
urząd prezydenta. Choć już pełni honory domu, bo jak przyjechała Condoleezza
Rice, to pierwszy pobiegł uścisnąć jej rączkę.

Bo nam bardzo zależy na przyjaźni z Ameryką.
– A co mamy robić? Z Putinem o przyjaźni nie ma mowy, bo on nas nie lubi, nie
tylko za pomarańczową rewolucję, która zresztą
Obserwuj wątek
    • duch3 Re: Przystojne dziewczęta.... 27.12.05, 13:58
      Bo nam bardzo zależy na przyjaźni z Ameryką.
      – A co mamy robić? Z Putinem o przyjaźni nie ma mowy, bo on nas nie lubi, nie
      tylko za pomarańczową rewolucję, która zresztą, jak widać, specjalnie niczego
      nie zmieniła. Nie mówię tylko o politycznych konfliktach, ale też o warunkach
      życia ludzi. Mój znajomy, pisarz Radek Knapp, który mieszka w Austrii, był na
      zaproszenie we Lwowie i jak wrócił, opowiadał przerażony, że woda jest tam trzy
      godziny dziennie, bieda aż piszczy, potworna nędza, uliczne bruki z 1939 r. Jest
      to dla mnie szczególne bolesne, bo ja przecież pochodzę ze Lwowa.

      Widzi pan jakąś szansę dla Polski w Unii Europejskiej?
      – A czy pan sądzi, że można być jednocześnie przeciwnikiem Unii, jak Romcio
      Giertych, i czekać na pieniądze? Za co oni mają nam pomagać? Za to, że ich się
      nie lubi? To jest tak naprawdę bardzo skomplikowana sprawa, bo my mamy dziwną
      namiętność, by szkodzić samym sobie. Jak czytam zachodnie gazety, a robię to
      regularnie, to nie znajduję tam jakiegoś szczególnego zainteresowania Polską.
      Oni naprawdę na ogół mają nas w nosie, a jak już piszą, to najczęściej źle.
      Będziemy tego kiedyś żałować. Jak zresztą wielu innych rzeczy.

      Jakich na przykład?
      – Choćby prezydentury Aleksandra Kwaśniewskiego. Ci, którzy go dzisiaj opluwają,
      przekonają się kiedyś, że nie mieli racji. Oczywiście, on nie był aniołem, ale
      znał języki, godnie nas reprezentował, pełnił swój urząd, tak jak należało.

      Jednak ci, którzy Kwaśniewskiego dziś atakują, chcą iść dalej: marzą, by
      postawić go przed Trybunałem Stanu.
      – To jest typowe polskie piekiełko: jak ktoś jest choć trochę lepszy od innych,
      zaraz wciągną go z powrotem do kotła. Teraz Polska „B” wybrała Kaczyńskiego, ale
      z drugiej strony, Tusk to też nie było żadne zbawienie. To jest, według mnie,
      główny kłopot polskiej polityki: my nie mamy porządnych partii, nie ma na kogo
      głosować.

      A pan głosował w tym roku?
      – Tak, żona mi kazała (śmiech). Cały Kraków głosował na Tuska, nic dziwnego, że
      na billboardach Kaczyńskiego były dopiski: „Kacza grypa”. Ale, wie pan, z
      drugiej strony, ja nie wierzę w te opowieści, że ci bliźniacy to są jakieś
      demony, które swoimi mackami oplotą całą Polskę. Oni przeminą, choć mogą popsuć
      gospodarkę. Jak słyszę pomysły pani Lubińskiej, to załamuję ręce. Albo Leppera,
      który chce dodrukowywać pieniądze.

      Jak pan myśli, dlaczego, po 16 latach tzw. wolności, wybory wygrywa, co tu kryć,
      ciemnogród?
      – 160 lat to jest mało, a co dopiero 16. Jedyne, z czego możemy się dziś
      cieszyć, to wolność prasy i brak instytucjonalnej cenzury. Wszystko inne
      wygląda, tak jak wygląda. Na przykład liczących się dziś w Polsce inteligentów
      zmieściłby pan w tym pokoju, w którym rozmawiamy. Mamy też jedną liczącą się
      nagrodę literacką dla wszystkich. Jak ktoś napisze ciekawą książkę o
      filatelistyce, to też może konkurować do Nike. Przecież to nie jest normalne.

      A polska nauka?
      – (śmiech) Niech pan da spokój. My w dziedzinie nauki nie mamy nawet jednego
      Nobla, więc o czym tu mówić? Dziś w Polsce każdy może stać się profesorem,
      profesorów ci u nas dostatek, tylko że ta zatrważająca ilość nie chce przejść w
      jakość. Mój syn skończył na Uniwersytecie Princeton fizykę, ma stopień naukowy.
      Wrócił do Polski. I co on ma tu robić? Łapać ręcznie atomy?

      I jeszcze jeden polski grzech: antysemityzm. Dla mnie zadziwiające jest to, że
      polski rząd dowartościowuje rozgłośnię, w której żydożercze pogawędki są na
      porządku dziennym.
      – Cóż, antysemityzm tkwi głęboko w świadomości społecznej. Dobrze ilustruje to
      jedno z opowiadań Mrożka: słychać jakieś strzały, ktoś pyta: „Co się dzieje?” i
      pada odpowiedź: „A, to nic takiego, tam do jakichś Żydków strzelają”.
      Antysemityzm opiera się na prostym schemacie: są gorsi ode mnie. A tym gorszym
      może być każdy: komunista, mason, gej. Polska mentalność pod tym względem
      pozostaje niewzruszona. Ale nie tylko pod tym. My nie chcemy bić się z myślami,
      nie interesuje nas rozum. Wolimy pójść w niedzielę do kościółka, a po mszy
      zapomnieć o wszystkim. Tak jest bezpieczniej.

      Zwrócił pan uwagę, że strasznie narzekamy? Ciągle słyszę, że to dziś szalenie
      niepopularne: narzekać.
      – Ale co robić, skoro jedyną dobrą rzeczą, jaką można powiedzieć o Polsce, jest
      to, że mamy bardzo przystojne dziewczęta. One może nie zawsze są mądre, ale
      przynajmniej dobrze wyglądają. To już jest coś, nie uważa pan?

      Całkowicie się z panem zgadzam.
      – Nic dziwnego, pan jest jeszcze młody, ale nie ukrywam, że dla mnie to też jest
      pociecha, choć dziś już nic z tego nie mam. Ale mówiąc poważnie. Ja przeszedłem
      przez tyle ustrojów politycznych, że mogę sobie narzekać do woli, zwłaszcza że
      nie uważam, by to, co przeżyłem, było szczególnie zachęcające: Sowieci, okupacja
      niemiecka, potem znów Sowieci, jeszcze potem PRL, a teraz nie wiadomo co. Pan
      chciał mnie na początku tej rozmowy zapytać o sens życia, ale uciekł od tego
      pytania. Ale ja chętnie odpowiem: wszystko zależy od tego, gdzie i kiedy się
      żyje. My się często dziwimy z żoną, że przeżyliśmy to wszystko i jakoś się
      udało. Ale udało się.

      Widzi pan jakąś nadzieję?
      – Dla świata? Marne widoki. Jak można skutecznie walczyć na przykład z
      terroryzmem, który się nasila, kiedy w tym przypadku nieskuteczna jest nawet
      groźba kary śmierci? Przecież oni tylko czekają, żeby umrzeć. Tak jak
      powiedziałem na początku: powoli, acz nieodwracalnie idziemy w stronę
      nuklearnego konfliktu. I to nie jest żadne odkrycie, tylko oczywistość.

      A dla Polski?
      – Teraz czeka nas zastój. Ale tylko przez cztery lata. Potem naród jak koń,
      któremu ktoś przystawił kaktus pod ogon, zacznie wierzgać i wszelki ślad po
      bliźniakach zaginie. Oni po prostu znikną w tym bezmiarze obietnic bez pokrycia.

      Miałem na myśli bardziej dalekosiężną nadzieję.
      – Ach, to chyba najpierw musiałaby się Matka Boska pojawić, żeby odwrócić nasz
      mętny los. Niestety, nie bardzo na to liczę. Polacy są, jak to powiedział
      Norwid, wspaniałym narodem i bezwartościowym społeczeństwem. To się od lat nie
      zmienia, jeśli spojrzeć na historię. Jak poeci mają się rzucać na bagnety, to
      proszę bardzo, ale żeby na co dzień być w miarę uczciwym człowiekiem i nie robić
      niczego specjalnie wzniosłego, to już jest kłopot. Jak pan chce w Polsce
      szczęśliwie żyć, musi mieć pan pieniądze i miedziane czoło. Inaczej nic z tego.

      W którymś filmie Woody’ego Allena jest taki motyw, gdzie główny bohater robi
      film telewizyjny o pewnym wybitnym, sędziwym uczonym, który z pasją opowiada o
      wszystkim, czego za życia doświadczył, ale nagle, już po zakończeniu zdjęć,
      popełnia samobójstwo, czym wprawia wszystkich w osłupienie. Myśli pan, że wiedza
      o tym świecie może zniechęcić do życia?
      – Może. Ale mój osobisty pogląd jest taki: w niezmiernej gwiazdowej pustce nagle
      zjawia się maleńki, wręcz mikroskopijny przebłysk świadomości – mojej albo
      pańskiej, albo mrówki czy jakiegoś ptaszka – a potem, gdy kończy się życie, on
      gaśnie i dalej trwa ta niezmierzona nicość. Wydaje mi się, że warto, aby ta
      świadomość zabłysła. Ale w maju przyszłego roku przyjedzie nowy papież i na
      pewno powie nam ciekawsze rzeczy na ten temat.
      • emi53 Re: Przystojne dziewczęta.... 27.12.05, 22:35
        Przeczytałem wywiad z Lemem,który Duchu zacytowałeś z "Przeglądu".Wcześniej
        zauważyłem go na stronie Onet.pl.Powróciłem tam i przyjrzałem się komentarzom.
        Najbardziej zgadzam się z wypowiedzią podpisaną "...tak sobie piszę"
        Lem specjalnie Ameryki nie odkrywa pisząc w ten sposób o Polsce.Jego poglądy
        ulegaja jednak ewolucji,i to chyba w niewłaściwym kierunku.Lecz skoro uważa
        siebie za az tak wielki autorytet -niech tak będzie.Na pewno znajdzie
        wielu,którzy Go będą bezkrytycznie chwalili i zachwycali sie Jego tekstami...
        Jaki jest stosunek Lema do zwykłego człowieka,przecież "bliźniego",którego i
        Jego Bóg,Jahwe też każe miłować - niech poświadczy słowo "hordy",które używa w
        sposób chyba jednoznaczny...
        • saxe Re: Przystojne dziewczęta.... 28.12.05, 09:50
          Dla mnie ten wywiad to typowy imieninowy bełkot na którym każdy wie lepiej i od
          każdego, jest nie tyle mądrzejszy co głośniejszy. Nie dziwię się pytającemu, bo
          widocznie musi pytać ale najbardziej się dziwię odpowiadającemu, że odpowiada i
          to na tak niskim poziomie. Czy nie jest tak, że jak nie ma o czym mówić to mówi
          się o Balcerowiczu, Lepperze, o.Rydzyku, no i wypada coś o Bushu bo jest głupi.
          O Clintonie nie ma już nic, bo w końcu nam wszystkim podobało się to co robił z
          Moniką. Pewnie i Kwaśniewskiemu bo jakoś dziwnie ciągle go zachwala. Acha, nasz
          wielki rozmówca zapomniał wspomnieć o ojcu Niesiołowskim /świętym od "robaczków"
          i "motylków" z najjaśniejszej pośród partii PO /, który zaskakiwał nas przed
          laty ale nudzi dzisiaj. Brakuje mi w tym wywiadzie głosu narratora, który mówi
          na zakończenie, i tak gadali i pili do białego rana.

          Pozdrawiam.

          • cipcipcip Re: Przystojne dziewczęta.... 28.12.05, 14:03
            To na pewno jest wywiad z Lemem ??? Takie pierdoły mozna usłyszec od
            większości ludzi ! Facet jest żałosny !!! I on sie śmieje z polskiej nauki...
            Przeciez w tym wywiadzie nie ma nic, powtarzam NIC odkrywczego lub chocby
            interesujacego. Lem zrzędzi i tyle.

            p.s. - a może po prostu zrobił sobie jaja z dziennikarza i nawciskał mu kitu ?
            Jeśli miał taki zamiar to ok, dowcip udany, ale jeśli to było na serio to
            straciłem do niego szacunek.
            • duch3 Re: Przystojne dziewczęta.... 29.12.05, 01:26
              Rzeczywiście, Lem zrzedzi i to na całej lini. Jego słowa predzej przypisalbym
              dekdentystom, a nie autorowi "Solaris".
              Rzeczywisci, tu nie ma nic odkrywczego- wszyscy bowiem wiemy ze Bush jest
              "idiota"- bo jak nazwac inaczej czlowieka ktory podwaza teorie ewolucji. Dziwie
              sie tylko naszym rodakom ktorzy chyba jako jedyny narod na swiecie lepiej ocenia
              Bush niz sami Amerykanie.
              Dziwicie sie ze tylko zrzedzi, ze powiela dawne schematy Rydzyka, Kaczynski itd.
              No ale o czym pozytywnego można powiedzieć o Polsce? Chyba tylko te "przystojne
              dziewczęta"...

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się


Nakarm Pajacyka