Wyznanie

[Gość: Jacek Trójmiasto]

Byłem w Rzymie, Ciebie nie widziałem - szczęście nie było mi pisane. Lecz Ty
Musiałeś o tym wiedzieć! I dlatego Dotarłeś do mego miasta, w tłumie
Dostrzegłeś mnie Swymi słowami płynącymi prosto z serca, choć byliśmy od
siebie bardzo oddaleni. Poczułeś się mną, a ja Tobą. Tak mnie i innym
przywróciłeś wiarę w słowo "ludzki" w znaczeniu dobry, człowieczy.
Bycie ludzkim to przecież takie proste i piękne, ale bez boskiego charakteru
jakim nas Ująłeś i Przepełniłeś, Ty, Janie Pawle Wielki, ludzie dalej byliby
dla siebie istotami zagmatwanymi i odrażającymi.
Będę więc Twoimi posłaniami żył i dzielił się z innymi jak chlebem, póki Cię
znowu nie ujrzę. Dziękuję Ci, Ojcze Święty.