Odkąd urodził sięmój synek stałam sięstrasznie zazdrosna o dziecko mojego męża z pierwszego związku. Czy któraśz Was jest w podobnej sytuacji. Jak sobie z tym radzicie.
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=567&w=55500911 Tu sobie poczytaj o byłych żonach, byłych dzieciach i innych takich fajnościach. -- Nie są ważne te ciosy, które zadajemy, tylko te, które zdołamy przyjąć.
Mój mążma dziecko z pierwszego związku. Od początku nie zajmował się dzieckiem. Dopiero gdy miało 9 lat (za moją namową) starał się o kontakty. Teraz jego syn ma 12 lat. Przychodzi do nas na weekendy co dwa tyg. i jeden tydzieńferii, wakacje itp.Jego wizyty polegają na tym, żę cały czas gra
troche dziwna sytuacja. z jednej strony powinnas sie cieszyc, ze poswieca czas swojemu pierwszemu dziecku, bo to swiadczy, ze jest dobrym ojcem i o kolejne dzieci bedzie dbac tak samo. z drugiej strony dziwne, ze nie interesowal sie tym dzieckiem przez 9 lat i zaczal dopiero pod Twoja namowa
dzieleniem się swoimi doświadczeniami bezpośrednio. Tak więc moje pytanie brzmi: jak układają się stosunki między "ojczymami" a dziećmi ich partnerek z pierwszego związku. Jak to wygląda, gdy ojciec dziecka ma stały (i dość częsty kontakt) ze swoim dzieckiem, a jak gdy tego kontaktu nie ma (lub
może chodzi o to, że podświadomie (lub całkiem świadomie) chcemy (i "byłe" i "obecne") mieć model rodziny jak z reklamy: mama, tata, dziecko i pies. A że w życiu bywa różnie, to mamy tego efekt. Jest były mąż, jest była żona, jest dziecko, jest nowa żona, nowy mąż, są "drugie dzieci". I tak
jesteśmy małżeństwem ponad dwa lata. nie mamy dzieci. mój mąż ma córkę z poprzedniego związku (ślub brał raz - ze mną). dziewczynka ma 8 lat, wychowywana jest przez matkę, która od ok. roku nie ma partnera (wcześniej był stały, kilkuletni związek). mój problem polega na tym, że wciąż nie znam
Ja bym wzięła na przeczekanie, na razie mąż powinien odbudować swoje kontakty z córką. Nie jest możliwym, ja tego nie umiem sobie wyobrazić, żeby nigdy miało nie dojść do waszego poznania. O swoją pozycję w życiu męża tylko się nie obawiaj - zresztą, możecie i o tym porozmawiać - czasem
...ma dwa nazwiska, tak jak jego ojciec.Jest uznanym dzieckiem, ma dobry kontakt z ojcem, więc nie widzę powodu, by miało być inaczej.Ja , jako formalna panna, miałam swoje nazwisko.Wyszłam za mąż za kogoś innego i mam teraz dwa nazwiska-moje i męża, oczywiscie zupełnie inne, niż nazwiska mojego
moze tylko na jakis czas a nie na całe życie.I kobieta wyjdzie za mąż,przyjmie nazwisko męża- no bo niby czemu nie?- i sie okazaze ze tylko dziecko ma inne nazwisko...i wtedy wszelkie mecyje z urzedami i tak trzeba bedzie przejść. Mówisz ze twój starszy syn ma pretensje ze ma inne nazwisko
Kuriozalny argument. Od wieków też kobiety musiały pilnować garów i dzieci i wypatrywać z obawą, czy mąż ma wystarczająco dobry humor. -- Wstając z kolan upadliśmy na głowę
No to kwestia podejścia. Ja nie służę innym. Kocham dzieci i męża, więc robienie czegoś dla nich to nie służba. Do tego większość obowiązków dzielimy. A dlaczego nie miałaś o czym z matką rozmawiać? Zbyt prosta dla ciebie była? Sorry ale to tylko o tobie świadczy.
Jestem w 22 tyg. ciąży. Jest to moja pierwsza, wymarzona ciąża, pierwsze dziecko... Mojego męża to będzie drugie. Już ma 6letnią córkę. Spotykając się z nim wiedziałam że ma już córkę, akceptowałam to i akceptuje. Przechodziłam średnio ciężką depresję, na szczęście zaleczona, lecz pozostało
Za dużo myślisz:P To dla niego też będzie pierwsze dziecko- Wasze pierwsze tak więc nie odmrażaj sobie uszu na złość mamie:)
Dziewczyny kochane.... Czy macie taką sytuację, że oto wasz ukochany jest po rozwodzie i ma dziecko z pierwszego małzeństwa. Dziecko ma około 10 lat, jest dosć mocno zwiazane z ojcem. Jaki macie stosunek do tego dziecka, jak radzicie sobie z tymi wszystkimi myslami i odczuciami, które
Wywód długi aczkolwiek nie do końca prawdziwy. Skoro nigdy nie byłaś tą, która związała się z facetem, który ma dziecko z poprzedniego związku nie możesz znac tych uczuć. Jasne, każda z nas próbuje sobie z tymi negatywnymi uczuciami radzić. Bo dziecko nieczemu nie jest winne. Ala to taki żywy
mój mąż jest rozwodnikiem i ma z pierwszego małzeństwa dziecko. Była żona czesto utrudniała mu widzenia z córką ale po kilku latach jakos zaczęli się dogadywać i mała nawet bywala u nas, wyjeżdzalismy razem na wakacje itp. Piszę bywala bo już nie bywa z uwagi na to że jej matce znowu się cos
panienek w czasie naszego malzenstwa, jedna nawet za > plodnil widac nie maiał w domu tego czego potrzebował... > > 2. Z zadna z tych panienek nie zamierzal sie wiazac na stale bo juz sparzył sie raz z toba na tyle aby miec dosc stałych związków > > 3. Po paru latach od
moim rodzinnym domu...Drogie mamy, jakie są Wasze doświadczenia w podobnej sytuacji? Czy można w ogóle uzyskać pewność (jeśli tak, to w jaki sposób), że nowy partner będzie dobrze traktował nasze dziecko z poprzedniego związku?
Pewności nigdy mieć nie możesz, zwłaszcza co do tego, co będzie za ileś lat. Co nie znaczy, że nie warto zaryzykować. Wiesz, jak źle była traktowana Twoja przyrodnia siostra, wiesz, na co zwracać uwagę. Próbuj.