Pierwsze związki

[anilorak174]

Jak dlugo trwały? Ile miałyście lat?
Ja jestem nietypowa bo moj licealny związek trwa do teraz (20 lat po ślubie już). Wcześniej jakies tam zauroczenia były, ale związek dopiero w liceum.

[jkl13]

Niestety,nie jesteś taka wyjątkowa My też razem od liceum,.w tym 22 lata po ślubie.

[anilorak174]

Na ematce jestem. Kiedyś mnie tu zjadły niemal że pierwsza miłość to ta jedyna. I ze tyyle straciłam...

[m_incubo]

Przecież nie masz pojęcia, co straciłaś 🤷🏻‍♀️
Ale jak nie wiesz, co tracisz, to nie tracisz nic

[anilorak174]

Ja tam nie mam poczucia, ze cokolwiek straciłam. Za to wiem, że bardzo wiele zyskałam 🙂
Ale tutejsze znawczynie związków usiłowały mi wmówić że jest inaczej.

[simply_z]

Ciezko stwierdzic, dla mnie to dziwne po prostu. Ale kiedys bylo inaczej po prostu

[marta.graca]

Co w tym dziwnego? W mojej klasie było wiele osób, które już w liceum się sparowały po raz pierwszy i teraz są już małżeństwami, od ponad 20 lat razem. Jak ktoś szybko sobie znalazł partnera i się im układa, to ma na siłę szukać innego na wszelki wypadek, żeby później nie było żal?

[simply_z]

no nie ale ktos kiedys pisal o mezu poznanym w 7 klasie, dla mnie to brzmi jak zart.

[taje]

No ja swojego poznałam w drugiej klasie SP (choć oczywiście jeszcze dłuuugo nie byliśmy parą). Więc wszystkich tu przebijam.

[marta.graca]

W mojej rodzinie jest małżeństwo z ponad 20-letnim stażem, które już w przedszkolu trzymało się za rączki

[rosapulchra-0]

Taje, no nie. Nie przebijasz
Mój mąż zna mnie od urodzenia. Pierwszy raz zobaczył mnie, gdy miałam kilka dni. 23 lata później zostaliśmy parą, więc sorry, ale staż znajomości to 53 lata już, staż związku 30 lat.

[anilorak174]

Ja swojego poznałam w 1 klasie liceum, więc niewiele później niż 7 klasa. Zaczęliśmy być razem w 3 klasie.
Czyli mam na koncie ponad 20 letni żart 😉

[marta.graca]

Mam koleżankę, która ma męża, z którym się spotykali już w 1998 r. Była to właśnie 7-8 klasa podstawówki. Szczęśliwi, dwoje dzieci.

[snakelilith]

marta.graca napisała:

> Jak kt
> oś szybko sobie znalazł partnera i się im układa, to ma na siłę szukać innego n
> a wszelki wypadek, żeby później nie było żal?
>

Żal może nie, ale praktycznie wszystke związki z liceum, które ja znam, rozpadły się najpóźniej koło 45 roku życia. Jedna para została, ale wiem, że była po drodze kochanka i wielki kryzys. Nie mogę mówić jednak o regule, bo grupa jest za mała, by była reprezentacyjna.

[snakelilith]

...reprezentatywna, miało być.

[m_incubo]

Dokładnie tak samo jest w mojej bańce. Było sporo związków licealnych. Większość (ale naprawdę znakomita większość, rzędu 8/10) właśnie w ciągu paru ostatnich lat zaliczyła rozwody, jeszcze przed srebrnymi godami, i weszła w nowe związki.

[triss_merigold6]

W kręgu dalszych znajomych mojego partnera było sporo związków od niemalże podstawówki i szybko dzieci. Większość rozwiodla się w ostatnich latach, dzieci dorosłe, część ma już własne dzieci. Rozwody z inicjatywy kobiet.

[m_incubo]

Generalnie rozwody przeważnie są z inicjatywy kobiet.

[triss_merigold6]

Tu paniom zbierało się przez lata, a że wiocha lub małe miasto, to z młodszymi dziećmi były uziemione dość radykalnie.

[rosapulchra-0]

Wiocha.. to z ciebie wychodzi tris.

[majenkirr]

simply_z napisała:
> dla mnie to dziwne po prostu. Ale kiedys bylo inaczej po prostu


Kiedys? Moja córka wychodzi za pierwszego chłopaka. Trzy inne dziewczyny, które znam osobiście, tez wzięły ślub z pierwszymi .

[triss_merigold6]

Nie szkoda im młodości?

[m_incubo]

No właśnie o tym pisałam wcześniej.
Jak nie masz świadomości, co tracisz, to nic nie tracisz.
Ja sobie nie wyobrażam życia z jednym facetem od nastolęctwa właściwie i własnym córkom też zdecydowanie odradzam, ale ogólnie to mi to lotto, co robią inni i nie pochylam się nad ich młodością.

[majenkirr]

triss_merigold6 napisała:
> Nie szkoda im młodości?

To znaczy konkretnie czego? seksu z innymi? Tamtych nie pytałam , córka twierdzi, ze nie.

[triss_merigold6]

Wolności w nieliczeniu się z nikim na co dzień.

[cojapaczem]

a ty się z kimś liczysz ?

[triss_merigold6]

Siłą rzeczy, skoro nie mieszkam sama.

[majenkirr]

Nie dla każdego to plus.
Córka powiedziała, ze "to ten" i ze nie ma na co czekać.

[m_incubo]

W sedno.
Dwadzieścia parę lat to jest czas nieskrępowanej młodości, luzu, czas na pożycie sobie samemu, wyłącznie na swoich zasadach, nieprzejmowania się przesadnie obowiązkami czy o zgrozo zabawą w dom. Dość zabawne, że ktoś tu sprowadza to do wyłącznie do "seksu z innymi".
Aczkolwiek nie jest to obowiązkowe, oczywiście.

[no_name33]

m_incubo napisała:

> W sedno.
> Dwadzieścia parę lat to jest czas nieskrępowanej młodości, luzu, czas na pożyci
> e sobie samemu, wyłącznie na swoich zasadach, nieprzejmowania się przesadnie ob
> owiązkami czy o zgrozo zabawą w dom.

Miałam 20 lat gdy wyszłam za mąż. To dla mnie lata luzu, szczęścia, nieskrępowanej młodości.
Obowiązki i zasady to ja.mialam w domu rodzinnym

[figa_z_makiem99]

Każdy człowiek powinien pożyć trochę sam ze sobą, żeby poczuć co lubi, czego nie lubi, czym się interesuje, jakie ma poglądy itp. W taki sposób kształtujemy osobowość. Wiele kobiet ucieka od rodziców pod skrzydła mężowskie, potem dzieci, kierat itp.

[arwena_111]

Jak ktoś uważa małżeństwo i dzieci za kierat - to rzeczywiście powinien być sam.

[figa_z_makiem99]

Skoro dla ciebie bujanie się z obowiązkami domowymi i służenie innym jest esencją życia, to ok. Już jedna tu napisała, że czego ma żałować " seksu z innymi? " Moja matka idealnie prowadziła dom, była dobrą żoną, zajmowała się dziećmi i przeżyła tak całe życie, obiecałam sobie, że taka nie będę. Nie miałam z nią o czym rozmawiać gdy dorosłam.

[arwena_111]

No to kwestia podejścia. Ja nie służę innym. Kocham dzieci i męża, więc robienie czegoś dla nich to nie służba. Do tego większość obowiązków dzielimy.

A dlaczego nie miałaś o czym z matką rozmawiać? Zbyt prosta dla ciebie była? Sorry ale to tylko o tobie świadczy.

[anilorak174]

Dla mnie też nie jest kieratem. Małżeństwo nie oznacza od razu pojawienia się dzieci.

[rosapulchra-0]

anilorak174 napisała:

> Dla mnie też nie jest kieratem. Małżeństwo nie oznacza od razu pojawienia się d
> zieci.


Dokładnie. Moja najstarsza wyszła za mąż za swojego pierwszego partnera. Dziecko urodziła 5 lat po ślubie. Jest szczęśliwa i nie żyje w żadnym kieracie.

[m_incubo]

Niekoniecznie kierat, ale małżeństwo i dzieci to jak najbardziej dużo obowiązków, duża odpowiedzialność, sporo ograniczeń.
Jeśli ktoś ma na to wielką ochotę w wieku 20 czy 20 paru lat, to cóż... To wolny kraj.

[simply_z]

Cóż, tak było od wieków...

[m_incubo]

Kuriozalny argument.
Od wieków też kobiety musiały pilnować garów i dzieci i wypatrywać z obawą, czy mąż ma wystarczająco dobry humor.

[simply_z]

nie czaisz ironii nie?

[m_incubo]

Nie, tej zupełnie nie.

[m_incubo]

Cóż, to dosyć typowe niestety.
Dobrze, że (zakładam) uciekłaś w dobrym kierunku, bo często wpada się z deszczu pod rynnę.

[anilorak174]

Mam takue same wspomnienia z pierwszych lat małżeństwa, zanim pojawiły się dzieci.
Zresztą jak dzieciaki były małe to też miałam o wiele więcej luzu niz teraz.

[triss_merigold6]

Z różnymi doświadczeniami kojarzą mi się małe dzieci i luz jest ostatnim określeniem, jakie przychodzi mi do głowy.

[anilorak174]

A ja sama się dziwię ile sił i luzu wtedy. Jak urodziłam trzecie dziecko po 30, to już tak różowo nie było.

[triss_merigold6]

Ja oboje po 30-tce.
Jak patrzę na małe dzieci siostry to po godzinie mam wrażenie, że zwariuje z nadmiaru bodźców.

[rosapulchra-0]

A twoja siostra urodziła po 40-ce. Ciekawe jak się czuje w roli matki w tym wieku? Dzieci ile mają lat?

[m_incubo]

Mnie też.
Ale możliwe, że gdybym wcześniej nie doświadczyła luzu bez obowiązków, związków i mieszkania z kimś, to też by mi się tak wydawało

[igge]

Miałam 21 poznając przyszłego męża. Młodszy był . Lata luzu, szczęścia, beztroski, wolności, która trwa do dzisiaj, nieskrępowanej młodości, nieprzejmowania się przesadnie obowiązkami ( do dzisiaj), czas na pożycie sobie samego jest ciut przereklamowany jeśli partner to wolność i akurat strzał w dziesiątkę. Przyjemnie jest kochać kogoś bez granic i bez zmiany i z wzajemnością. Niezależnie od tego ile ma się aktualnie lat.
My mamy 30 rocznicę ślubu w tym roku. 34 lata bycia razem. O dzieciach na początku związku przez dłuższy czas nie myśleliśmy wcale. Teraz są dorosłe i związek nadal jest świeży i dobry.

[igge]

Aha kryzysu nigdy żadnego nie mieliśmy i na razie nie zapowiada się, że będziemy mieli.

[rosapulchra-0]

O nie. W naszym 30-letnim związku był kryzys i to naprawdę wielki. Doprowadził mnie do ciężkiej choroby i 6-miesięcznego pobytu w szpitalu. Byłam pierwsza na liście do przeszczepu wątroby. Lekarze zaproponowali eksperymentalne leczenie, zgodziłam się i to była najlepsza decyzja w życiu. Później doszło do tego, mówiąc kolokwialnie mój organizm zaczął się zjadać. Przez cały pobyt w szpitalu schudłam 70 kg. Zaczęto mnie karmić pozajelitowo. Okropne doświadczenie. Rurka w nosie i gardle bardzo mi przeszkadzała, byłam przykuta do łóżka, bo maszyna kontrolowała ilość podawanej papki proteinowej.
W tym czasie mój mąż pracował po 12 godzin i po pracy potrafił przyjechać do mnie na pół godziny i w tym czasie szliśmy pod prysznic, on mnie mył, pomagał się przebrać w czystą piżamę i.. jechał do domu, w którym były nasze dzieci i moja mama. Dodam, że leżałam w innym mieście, oddalonym wtedy od nas o godzinę drogi.
Wraz z moim zdrowieniem kryzys zaczął się w naturalny sposób oddalać.

[simply_z]

trudno, zeby twierdzila inaczej jesli nie ma porownania.

[majenkirr]

Fakt. Ale co? Mimo że ten jej pasuje, ma z nim zerwać i próbować innych, tylko po to żeby mieć porównanie?

[marta.graca]

A później, jak porówna i wyjdzie że ten pierwszy wypada najlepiej, wrócić do niego 🤔

[obrus_w_paski]

Nie chodzi o innych mężczyzn i seks tylko o bycie samej, mieszkanie samej itp.

[baatexja]

MIeszkania samej miałam dość po miesiącu.

[bajeczka38]

No cóż, ja tak właśnie zrobiłam. Miałam świetnego chłopaka w dwóch ostatnich latach liceum, super nam było razem. Po dwóch latach przyszedł mały kryzysik czy zmęczenie materiału. Byliśmy zresztą jedyną wśród znajomych tak stabilną parą i to ich trochę denerwowało, bo zaczęli jątrzyć po obu stronach. Ja dostałam się w tym czasie na studia i uznałam, że zamiast się tu szarpać, mogę przecież jeszcze pożyć. No i pożyłam. Nigdy nie poznałam nikogo, kto byłby tak dopasowany do mnie. Co zrozumiałam dopiero lata później. Więc teraz jestem zwolenniczką związków licealnych, o ile ktoś czuje, że to jest to i wszystko się zgadza. Już jako osoba bardziej doświadczona życiowo wiem, że to nie jest takie łatwe spotkać kogoś, kto naprawdę nam pasuje bez zastrzeżeń. Zwłaszcza, że młodzi faceci są chyba mniej wyrachowani i bardziej szczerzy, łatwiej się dotrzeć za młodu IMO.

[triss_merigold6]

Nie wiesz, czy po kilku latach byłby równie dobrze dopasowany jak w wieku 17 lat.
Ludzie się zmieniają, dojrzewają, rozjeżdżaja im się cele, potrzeby, doświadczenia etc., wiele licealnych związków rozpada się na studiach albo wkrótce po studiach.

[bajeczka38]

Jasne, już wtedy nam się pewne cele rozjeżdżały. Jestem jednak przeciwna zrywaniu dobrego młodego związku tylko po to, żeby "jeszcze pożyć" - to może być iluzja.

[igge]

To chyba oczywiste, że ludzie zmieniają się, dojrzewają, mają różne odrębne doświadczenia. Nie do końca prawdziwe jest, że potrzeby i cele muszą się rozjechać w trakcie lat trwania związku. Nawet jak w pewnym zakresie tak się dzieje - to po prostu życie obojga wygląda inaczej, zmienia się ale dlaczego na gorsze??? Nie musi być gorzej czy trudniej bo dobry związek jest otwarty na sensowne i odpowiadające upływowi czasu zmiany - nie tracąc jakości.

[triss_merigold6]

Nie muszą zmieniać się na gorsze, wystarczy, że będą coraz bardziej odmienne.

[igge]

Jest wtedy trudniej. Ale nadal jeśli ludzie się kochają nie musi oznaczać to końca związku.
Ale to już zależy od konkretnych potrzeb i konkretnych celów.
Bo rzeczywiście są takie, których - nie da się realizować równolegle i razem.

[simply_z]

Najwieksza zmiana, to chec (u facetow) sprobowania z kims innym, niz nastoletnia pierwsza milosc. Nie znam chyba faceta, ktory by o tym nie myslal, tak ze tego....

[waleria_bb]

U kobiet też to występuje przecież.
Zakończyłam z tego względu pierwszy związek, choć facet był dojrzały, poukładany, miał dobry zawód itd. Zwyczajnie wiedziałam, że nie dam rady być wierna, będę chciała spróbować seksu z innym, innymi.

[simply_z]

Myślę, że ciut mniej.

[simply_z]

to takie kombatanckie bajanie i idealizowanie licealnej milosci. Ludzie sie zmieniaja, nie wiesz czy byloby tak fajnie, mysle, ze nie. Z jakiegos powodu zerwalas.

[anilorak174]

Sącząca jad rodzina potrafi skutecznie popsuć każdą relację.

[bajeczka38]

Haha, no właśnie nie. Teraz, jako człowiek dojrzały umiem ocenić poszczególne obszary relacji, które były właśnie bardzo dobre. Wtedy jednak wydawało mi się, że "może lepiej jeszcze pożyć" - jak to jest wyżej postulowane. Na studiach i później, w środowisku teoretycznie lepiej odpowiadającym moim zainteresowaniom, nigdy nie spotkałam tak dobrego, stabilnego człowieka. To jest trzeźwa ocena dojrzałej kobiety, powrotów nie będzie ma się rozumieć.

[simply_z]

Piszesz o nastolatku...ludzie sie zmieniaja, dojrzewaja.

[arwena_111]

No ale na siłę ma szukać porównania?

[simply_z]

Nikt tak nie twierdzi przeciez.

[igge]

Ja mam jednak jakieś stosunkowo niewielkie porównanie.
Cóż, można mieć tylko jednego męża w danym czasie więc dobrze intuicyjnie wybrałam tego " lepszego". Ale alternatywa była nienajgorsza też I dobrze, że ma również dobre życie, w tym udany związek.

[simply_z]

tzw, high school sweethearts?

[stephanie.plum]

my dokładnie tak samo!

:~)

[milva24]

Ja też w pierwszym związku nadal, 20 lat już stuknęło

[35wcieniu]

Wcześniej jakies tam zauroczenia były, ale związek dopiero w liceum.

[alex_vause35]

Też się uśmiałam serdecznie.

[anilorak174]

Z czego? Ze od czasu luceum jestem w trwalym związku? No jest się z czego śmiać, faktycznie.

[marta.graca]

Z tego, że napisałaś, że związek dopiero w liceum- zabrzmiało tak, jak by to było jakoś wyjątkowo późno. To kiedy miał być? W przedszkolu czy w podstawówce? Ja ze swoim związkiem dopiero na studiach musiałabym być w takim razie jakimś wyjątkowym dziwakiem.

[anilorak174]

Wycięło mi, że w 3 klasie liceum.

[marta.graca]

Nadal nie jest to jakoś ekstremalnie późno.

[anilorak174]

Nie napisałam, że jest to ekstremalnie późno. To już wasza interpretacja.

[marta.graca]

Raczej nie nasza, tylko zgodna z j. polskim.
dopiero I
1. «partykuła komunikująca, że coś nastąpiło później, niż można było się spodziewać, np. Mieszka tu dopiero od stycznia.»

[anilorak174]

Ale nadal nie oznacza to ekstremalnie. To już dospiewalas.

[marta.graca]

Czepiasz się słów.

[35wcieniu]

Moja interpretacja jest taka że ZWIĄZEK dopiero w liceum brzmi absurdalnie. Skąd wzięłaś że kogoś bawi to że "od czasu liceum jestes w trwałym związku" to nie wiem, bo nikt na ten temat nic nie powiedział.
Po prostu bawi mnie pisanie o licealnym związku jako o czymś co nastąpiło późno.
Tak jakby można w ogóle być w związku wcześniej - no umówmy się, można mieć w podstawówce (czy kiedyś gimnazjum) sympatię ale czy związek? Polemizowałabym.
Dlatego związek DOPIERO w liceum mnie rozbawił.

[igge]

Ja znam związki od liceum z pokolenia młodszego. Dzieci znajomych czy przyjaciół. Niektóre to już małżeństwa i nawet niektóre z dziećmi zdarzają się. Inne to nadal związku niesformalizowane choć mega długie. Np 10 letnie. Większość jednak takich młodziakowych związków to zmiany partnerów, czas bycia singlami/ singielkami, znowu nowa miłość albo szukanie, albo brak myślenia o tym. Też jakby uważam, że czas mieszkania samemu plus utrzymywania się samemu i życia towarzyskiego bogatego - jest wartościowym czasem.
Ale nie każdy musi go przejść i nie jest to jakaś znacząca strata.
Oczywiście nie mówię o wkopaniu się w pieluchy i milion obowiązków natychmiast po liceum. Choć i takim związkom nie odmawiam szczęścia i satysfakcji. W tym przypadku jest jednak jakaś strata.
W innych przypadkach nie musi być zawsze coś za coś.

[m_incubo]

10 lat to jest megadługi związek..?

[igge]

Jest jeśli jesteś młody. A nawet bardzo młody.
Masz np 25 lat.
I jesteś już ok 10 lat w związku.

Tak przynajmniej mi się wydaje obserwując z dość bliska związek pewnej osoby.
Na razie o ślubie czy zamieszkaniu razem nie ma mowy. Ale ci młodzi ludzie spędzają masę czasu wspólnie. Od tylu długich lat.
Nazwałabym to poważnym i długim związkiem jednak.

[leosia-wspaniala]

>Nie napisałam, że jest to ekstremalnie późno.

Napisałaś DOPIERO. To sugeruje, że późno, nawet jeśli nie ekstremalnie.

Zasnęłam dziś dopiero o 3 w nocy.
Urodziła pierwsze dziecko dopiero w wieku 47 lat.
Urodziłam się w PRL, pierwszego banana zjadłam dopiero na studiach.

Itp.

[arwena_111]

Dawno temu, spotkałam koleżankę z podstawówki. Byłyśmy na studiach. I ona opowiadała, że jej rodzice przyjęli na wychowanie dzieci ciotki ( chyba zmarła ). No i ta dziewczynka miała wtedy ze 11 lat i płakała mojej koleżance - że jako JEDYNA w klasie nie ma chłopaka.
Nie powiem, poczułam się staro. Za "naszych" czasów tzw "chodzenie" to była klasa 7 czy 8.

[alex_vause35]

Że DOPIERO od liceum. To znaczy, powinnaś być od podstawówki?
BTW bardzo fajnie, że tak długo jesteś w trwałym związku, zazdroszczę .

[extereso]

Pierwszy, zresztą bardzo fajny, to była pierwsza liceum. Trwał pół roku.

[shellyanna]

Ale chodzenie za rękę i kilka pocałunków przez wakacje to tez się zalicza do związku? 😁
Pierwszy poważny związek (jak na taki wiek) zaczął się w 2 klasie liceum, a zakończył po 1 roku studiów.
Wcześniej raczej nie byłam zainteresowana „chodzeniem”.

[yen_z_vengerbergu]

I klasa liceum, pół roku trwał, ale w zasadzie nie klasyfikuję go jako faktycznie pierwszego, bo to było takie miziu-miziu i głównie wiszenie na telefonie po lekcjach (byliśmy w tej samej klasie!). Drugi, a faktycznie dla mnie pierwszy bardziej poważny, to od II klasy liceum do początku studiów (literalnego początku, w 2 bodaj tygodniu października nastąpił rozkład bez żalu po żadnej ze stron i nie widzieliśmy się od tamtej pory ).

[zona_mi]

anilorak174 napisała:

> Jak dlugo trwały? Ile miałyście lat?

Miałam prawie 16 lat.
Pobraliśmy się po pięciu i byliśmy ze sobą w sumie 28 lat.

[loginematka]

dlaczego czas przeszły?

[zona_mi]

loginematka napisał:

> dlaczego czas przeszły?

Mój pierwszy mąż zmarł.

[triss_merigold6]

Nie taka nietypowa, znam kilka związków, które zaczęły się w liceum i trwają do dziś.🙂

Pierwszy "poważny" w II liceum, trwał niecały rok.

[kaki11]

Ponad rok, takie 14,15 miesięcy jakoś. Też w liceum

[hosta_73]

Pierwszy związek trwał 4 lata. Miałam 16 lat gdy się zaczął.
Potem nic ważnego aż do obecnego męża z którym jestem 20 lat.

[igge]

Ja też pierwszy "związek" to chyba jak miałam 16 lat. Drugi szybko potem.
Trzeci był poważny - miałam dopiero 17 lat. I trwał ok 5 lat. Mógł zakończyć się ślubem bo oświadczyny były.
Jednak studencka miłość zmiotła wszystko.
Ostatnio kilka dni temu na koncercie miałam ochotę zamiast patrzeć na scenę - wgapiać się w paszczę partnera z tyłu. W zasadzie nie dostrzegam upływu lat. Nadal mega mi się podoba.

[simply_z]

slodkie sa te bajeczki

[igge]

Ok. Skoro moja prawda jest aż tak "słodka", że aż niestrawna - to nikt nie każe Tobie w nią wierzyć.

[samanta1010]

chyba juz w liceum? a nie dopiero

[hosta_73]

"Ja jestem nietypowa bo moj licealny związek trwa do teraz (20 lat po ślubie już).

Znam wiele takich związków od liceum .
I takich gdzie para poznała się po szkole ale są dla siebie pierwszymi z którymi stworzyli poważny związek.

Zdecydowanie mniej jest w moim otoczeniu ludzi, którzy są po rozwodach.

[m_incubo]

A w moim wszyscy po rozwodach/zakończeniu długoletnich związków niemałżeńskich.
Par ze stażem 15+ tylko kilka i to raczej niespecjalnie bliscy znajomi typu koleżanka z pracy. Poza tym sami rozwodnicy

[hosta_73]

Duże miasto? U mnie małomiasteczkowa społeczność, pewnie to dlatego.

Gdy się rozwodziłam ponad 20 lat temu to w pracy - na ok. 100 osób - byłam drugą po rozwodzie . W tej chwili jest nas 6 i wszyscy w nowych związkach.

[m_incubo]

Średnie miasto - Katowice.

[igge]

W mojej bańce różnie. Bardzo różnie.

[igge]

Duże miasto.

[aqua48]

Pierwszy mój "związek" czyli chodzenie na poważnie, był po maturze i trwał chyba cały miesiąc albo nawet sześć tygodni. Zerwałam, bo chłopak właśnie wyszedł z wojska i poważnie chciał się żenić, miał poważny plan na życie, a mnie to zupełnie nie było w głowie. Ale przede wszystkim nie było żadnej chemii ani zauroczenia z mojej (i zdaje mi się z jego również) strony tylko raczej hmm..ciekawość? Nasze "chodzenie" polegało głównie na wspólnych wyjściach do teatru (miał wejściówki) i kina. Nawet za ręce się chyba nie trzymaliśmy

[kamin]

Pierwszy związek z zakochaniem i seksem- 2 klasa liceum, trwał 3 lata.
Wcześniej różne kilkumiesięczne czy kilkutygodniowe "chodzenia", czasem więcej niż jedno na raz, zwłaszcza w wakacje

[waleria_bb]

19,5 miałam i związek trwał krócej niż rok.
Wcześniej w sumie nawet nie myślałam o chłopakach, klasa mocno żeńska i generalnie w całym liceum nie było w moim odczuciu nikogo godnego uwagi, takie jeszcze dziecinne wymoczki. Ten pierwszy związek miałam z facetem starszym o ponad 10 lat.

[igge]

Mój pierwszy naprawdę poważny związek był z 5 lat starszym chłopakiem. Boszszeee jaka to wtedy wydawała się OGROMNA różnica wieku.

[afro.ninja]

Czy taka nietypowa to nie wiem?! Znam naprawdę sporo par, dla których pierwszy partner to mąż, czy żona.

[stephanie.plum]

miałam "chłopaka" w pierwszej liceum, związek polegający na wagarowaniu, włóczeniu się po lesie i przytulankach trwał 2 lata.
potem zakochałam się na zabój w moim obecnym mężu.

[celandine]

Pierwszy związek trwa do dzisiaj, od kiedy byłam na trzecim roku studiów. Przedtem kochałam się przez dobre kilka lat w pewnym chłopaku romatyczną miłością ale on nigdy nawet na mnie nie spojrzał (nadal mi smutno).

[nowel1]

Zaczął się, gdy miałam 21 lat, trwał w sumie 20 lat.

[figa_z_makiem99]

W liceum ostatnią rzeczą o jakiej myślałam to był związek, na studiach zakochałam się na zabój i związek trwał 8 lat, potem byłam przez kilka lat samodzielną singielką i był to najlepszy okres mojego życia, często go wspominam. Nie wyobrażam sobie życia z jednym człowiekiem od liceum.

[waleria_bb]

Miałam tak samo, nawet nie myślałam o związku w liceum. Pamiętam też, że na całą moją w zasadzie żeńską klasę w związku było może z 7-8 dziewczyn. To nawet nie była połowa.

[figa_z_makiem99]

U mnie było tylko dwóch chłopaków i zniewieściali jacyś mi się wydawali, długie włosy i obcisłe rurki na tyłku Zawsze chciałam uciec z małego miasteczka.

[simply_z]

U mnie tez, wyjatkowo brzdycy zreszta.

[kamin]

Dwóch chłopaków na całe miasteczko?

[figa_z_makiem99]

W klasie, z dziewczyn z mojej klasy może raptem kilka chodziło z chlopakami, miałam 2 koleżanki, które martwiły się czy nie są w ciąży co jakiś czas i zostały w miasteczku, obydwie dzisiaj z dziećmi po rozwodach. Moim koszmarem wtedy była niechciana ciąża i bujanie się z jej konsekwencjami do końca życia, miałam inne plany.

[kamin]

Dla każdej nastolatki niechchiana ciąża jest koszmarem. Dla mnie też była. Co nie przeszkodziło mi mieć chlopaka przez 3 lata i uprawiać seks. To były czasy kiedy jako 17 latka mogłam iść bez mamusi do lekarza i poprosić o receptę na pigulki.

[simply_z]

No ja tam w wieku nastu lat nie chcialam sie truc pigulami.

[kropkacom]

Wielu jednak chce antykoncepcji i ma z tego wiele bonusów. Też w tym wieku.

[marta.graca]

Nie znasz innych metod antykoncepcji?

[leosia-wspaniala]

>związek dopiero w liceum.

Dopiero? A czy to raczej nie norma (a i to nie dla każdego, bo licealne chodzenie ciężko nazwać związkiem z dorosłej perspektywy)? U mnie jakieś chodzenie w LO było, potem na studiach, pierwszy poważny związek skończył się ślubem, chociaż na ślub nigdy nie miałam specjalnego parcia (bo zaraz jakiś trisoid mi zarzuci, że złapałam pierwszego lepszego).

[rosapulchra-0]

Miałam podobny stosunek do ślubu. Wzięliśmy go po siedmiu latach razem i 3 dzieci

trisoid - 🤣🤣🤣

[igge]

Ślub nasz podyktowany był chęcią wyjazdu na CALUTKI miesiąc miodowy. Daleko, jak najdalej. Miała być Australia ale wybrane linie lotnicze tam nie latały.

[cojapaczem]

13 lat od sierpnia do grudnia

[dwa_kubki_herbaty]

Od kilku dni po 8 lat.

[drilka]

Mój drugi poważny związek zaczął się na studiach gdy miałam 21 lat i trwa już 26. Nadal satysfakcjonujący.

[drilka]

A pierwszy w liceum i trwał 2 lata.

[igge]

I oby zawsze był. Pozdro