pffpffpff napisał: > Normalna reakcja na strach jest ostrożność. Nie panika. zgadzam się z tobą > I nosiłam maseczki w skupiskach. Bez szemrania. Ale na dworze opuszczałam. Myła > m ręce i dbałam o dezynfekcję dłoni, ale nie poddawałam mąki i chleba kwarantan > nie
Phiiii, dildo... Miałam nadzieję na małpią ospę w wyższych sferach. -- https://steamuserimages-a.akamaihd.net/ugc/769491600722492929/8A468F6D927836EAD3201CBDCD13C11662708AC0/?imw=1024&imh=576&ima=fit&impolicy=Letterbox&imcolor=%23000000&letterbox=true my name is legion
Ale w jakim celu? Ja się nie bałam, że mają covid. Rownoe dobrze mogłabym się bać tego, że za dwa dni zachoruja na ospę / świnkę / różyczkę, tego nigdy nie przewidział. Mlodsza córka miała jelitowe i katar. Starsza jelitowke + katar, a po katarze zapalenie oskrzeli (latały z tym katarem po dworze
Nie całkiem niewinne to przedszkole, coś na bakier z higieną było, ze się dzieci pozarazaly. U mojego dziecka kontakt z zarażonym kolega w grupie byl od poniedziałku do czwartku - i jakoś nikt się nie zarazil, ospa tez skończyła się na jednym przypadku, jak nigdy wcześniej 😀 ale dzieciaki są
jednego. na zdalnym od marca, covid złapał od znajomej, widzieli się na dworze, ale długo rozmawiali, bez masek. w otoczeniu większość przeszła lekko. ja dość mocno. kilku znajomych - i to młodych bardzo ciężko, mają zmiany w płucach. zarówno mnie jak i im zdrowie nie wróciło do normy. no i
korytarzach a potem szukaliśmy jego kapcia bo zgubił. Wizytę na oddziale dziecięcym w nocy (ospa). Dzień (chyba) mamy w przedszkolu, piosenki i wierszyki i jednakowe ubrania dla dziewczynek i chłopców. Niektóre zabawy i wydarzenia z przedszkola. Sąsiadkę - koleżankę co częstowała suchym makaronem ;) Pamiętam
: en.wikipedia.org/wiki/Ebola_vaccine Na inne wirusy oczywiście też są szczepionki, najbardziej sławna jest pewnie na ospę prawdziwą, którą udało się w ogóle wyeliminować dzięki szczepionce. Na granicy weliminowania jest polio. W produkcję żadnej szczepionki nie zaangażowano takich środków i takiego wysiłku jak teraz. Najbardziej
pewno będzie nam towarzyszyt. Podobnie do grypy czy ospy. więc kwestia życia pani Musierowicz nie ma tutaj nic do rzeczy, Obecny stan z pewnością minie, względnie ustabilizuje się i wirus jak mowię pozostanie. Dziwna przemiana zaszła w autorce. Niestety, jakby nie patrzeć przykra. Dawna, zapewne
O, to podobnie jak u nas, moja córka była mała, mieszkalismy w bloku kilkurodzinnym. Mala dostała ospę, było upalne lato, więc wiadomo dziecku na milion sposobów tlumaczyłam, że nie może wyjsć na dwór do dzieci. Okna u nas pootwierane, a tu słyszymy dzwoneczek z jej rowerka i pełna konsternacja
Oziębły i niezbyt inteligentny mąż Katarzyny bardziej zainteresowany był zabawą w wojnę i swoimi kochankami. Swoim wyglądem budził w Katarzynie obrzydzenie - był mało urodziwy, a dodatkowo oszpecony przebytą w wieku dojrzałym ospą. Było to wystarczającym powodem szukania zaspokojenia w ramionach