w życiu bym jej nie wzieła do ręki, mając te okropne sceny w filmie. A jednak książka przewyższa swoją bardzo mądrą i filozoficzną fabułą, od ziejącego grozą filmu. Teraz siadam do "Buddenbrooków". Tez jest to dla mnie zagadka. Z tym grzebaniem, to Ci współczuję. Nie tylko mózg ale i oczy
zagraniczne) inicjatywy - CERN, openai itd. 100% murzyńskości, cytując jednego z byłych i obecnych ministrów. > > Więc potrzeba więcej nakładów na literkę D w R&D. Oraz tworzenia infrastruktury > , kultury, całej cywilizacji, w której te wydatki wrócą do skarbu państwa w for > mie
. Wydatki na "innowacyjną gospodarkę" to jedyny sposób, by "dogonić i przegonić" jeśli nie USA, to chociaż Niemcy :-) Kopaniem znikającego węgla czy kwintalami buraków z hektara nie osiągniemy tego na pewno. Więc potrzeba więcej nakładów na literkę D w R&D. Oraz tworzenia infrastruktury, kultury
fonematycznego ma pokolorować którą literkę słyszy na końcu wyrazu, skoro ono jej nie słyszy. Jak dziecko ma siadać do czytania skoro nie potrafi z sylab złożyć wyrazu i nie nie dlatego, że nie chce ale dlatego, że nie jest w stanie tego zrobić. Twoje olewactwo i ignorowanie problemów dziecka już mocno się na
Pisalam ze dziecko pytało mnie pokazywać napis na lodówce co to za literka, potem czasem tez przychodziło pytać a jak grzecznie odpowiadałam. Jednak nie siadałam z dzieckiem, nie zmuszałam, nalegałam bo nie mialam takich ambicji. Dla mnie samej bylo zdziwieniem gdy odkryłam ze sylabizyje szyldy na
, a co dopiero liczyć parametry pola krystalicznego. Chciała, spróbowała i już więcej za to się nie brała. Mogłem jej pomagać wycinać literki, ale w drugą stronę to nie działało. Nie jest moja Żona w stanie napisać pracy przez kilka lat z mej dziedziny. Mi to zajmuje 2 dni. Oczywiście muszę wyleżeć
, od jakichś 20 lat owładnięci obsesją kontrolowania dzieci, a najłatwiej skontrolować zeszyt. Jak czytam: Ja siadam w tym czasie z młodszą córką, która chodzi do pierwszej klasy. Kontroluję, czy równo pisze literki, słówka. Poprawiam przy czytaniu – słabo mi się robi. Przecież pani, która to pisze
, który trzyma w lewej dłoni, jeździ po czerwono-bladych narządach. Raz w górę, zbliża się do ust manekina, to znów w dół, w stronę żołądka. „P-rz-e-p-o-d” – nauczycielka miga literka po literce. Coś mówi, ale jej usta są rozpikselowane. Znów miga, tym razem używając znaków migowych: „ty”, „oddychać
, zieleniny w tle dołożyć, dokupić;-) A i tak z lekkim niedosytem odchodzili, że np literki można by odświeżyć, na czarno od nowa pomalować:-P A farby (jeszcze) przy sobie nie mieli. Są cmentarzoholicy perfekcjoniści;-) , a czemu nie. Niektórzy po śmierci to tak są troskliwie zadbani, że mucha nie siada
- "nigdy "nie wyrażam swojej opinii głośno. Bo uj mnie to obchodzi, to wasze noworodki i niemowlęta". -Złośliwy czajnik przekręcił się w palcach, przez co rozlała nieco wody na stół. Zezłościła się, brwi, i tak przeważnie blisko siebie, stworzyły kategoryczna literkę V. Z gotowa cykuta ruszyła do
To znowu o mnie ? Dziewczyny, czy wy swoich chłopów nie macie ? Kuc wam tylko na nerwy siada, nabijając się z uciułanych w pocie czoła literek przed naźwiskiem, a do tego ryzyko, że wam stary kompa przetrzepie i trzeba się będzie gęsto tłumaczyć. No ale za takie poświęcenie, musi czekać jakaś