Mercedesem po Starym Mieście

Gość: Kaczo i Boso Re: Mercedesem po Starym Mieście... IP: *.natpool8.outside.ucf.edu 20.03.08, 20:57

"Second Life"? A w tym samym czasie UMCS oferuje czesci studentow
pracownie / laboratoria z wyposazeniem sprzed 25, a moze nawet
sprzed 30 lat!

tajnos.agentos Re: Mercedesem po Starym Mieście 21.03.08, 07:58

Dlaczego angielskiego i dlaczego panów ze straży miejskiej? Innych języków i potrzeb już nie ma? Co ma UMCS do straży miejskiej?

czarnyzajaczek Mercedesem po Starym Mieście 21.03.08, 10:21

Tak dobrze wykonany projekt by mnie zdziwił w przypadku UMSCu, gdybym nie znał dr Wodeckiego. Przypomnę że dr Wodecki jest m.in. pomysłodawcą projektu "Lublin - Miasto Wiedzy" (to nie Pruszkowski to wymyślił), i jeszcze paru bardzo nowatorskich projektów, które niestety już nie zostały przez nikogo w Lublinie zauważone, im dalej od Lublina tym bardziej są doceniane...

arystoteles75 Mercedesem po Starym Mieście 21.03.08, 10:42

"Obecnie można zwiedzać Trybunał Koronny, aptekę i kilka innych budynków. Jest też pub, w którym można spotkać z innymi gośćmi z wyspy".
Wszystko fajnie ale... Jakoś słabo z tym UMCS-em w SL. Zrobiliście sobie reklamę w prasie a wyspy jak nie było tak nie ma. Po co promować coś czego jeszcze nie ma?

Gość: jak to nie ma? Re: Mercedesem po Starym Mieście IP: *.neoplus.adsl.tpnet.pl 21.03.08, 12:12

zapraszamy na:
slurl.com/secondlife/Second%20MCSU/137/152/22
pozdrawiam
aw
Gość: Lol Re: Mercedesem po Starym Mieście IP: *.chello.pl 21.03.08, 15:17

wyspa jest, już od dawna. tylko żeby ją zobaczyć trzeba się zalogować do SLa. A
Może Pan myślał, że ta wyspa na Zalewie Zemborzyckim stoi...

Gość: KLUSEK Mercedesem po Starym Mieście IP: *.zamosc.mm.pl 21.03.08, 14:49

Pozdrowinia dla dr. Wodeckiego, Dragga i innych zaangazowanych w projekt :)
Super robota :)

Szkoda tylko ze nad wyspa pracowali nie tylko studenci UMCSu, ale takze innej
uczelni, co nie zostalo uwzglednione ...

arystoteles75 Mercedesem po Starym Mieście 21.03.08, 15:40

Popracujcie nad wewnętrzną wyszukiwarką w SL bo nie można znaleźć wyspy ani
poprzez słowo Lublin ani UMCS ani nawet Zalew Zemborzycki.
Pozdrawiam

Gość: emme Re: Mercedesem po Starym Mieście IP: 82.177.201.* 21.03.08, 16:53

trzeba wpisać "second mcsu" od anglojęzycznej nazwy uniwersytetu :)

Gość: Dragg Mercedesem po Starym Mieście IP: *.krasnystaw.net 21.03.08, 16:58

Ano czuje się jakoś tak pominięty w końcu tak się napracowałem przy tej starówce
i ani jednej wzmianki o mnie i kreatorce wnętrz Madzi ;)

Gość: oczyszerokotwarte Re: Mercedesem po Starym Mieście IP: *.cnb.com.pl 21.03.08, 20:34

sleducation.wikispaces.com/educationaluses

Gość: migocia Re: Mercedesem po Starym Mieście IP: 82.177.201.* 22.03.08, 10:37

Second Life to nie tylko gra ale środowisko z ogromnym potencjałem edukacyjnym.
I właśnie w kierunku e-learningu chcemy iść więc nie będą to tylko ładne bryły
do podziwiania:)
pozdrawiam
- Gość: godzinka Re: Mercedesem po Starym Mieście IP: *.lublin.cvx.ppp.tpnet.pl 23.03.08, 18:03
  
  Nie bardzo rozumiem, gdzie siedzi ukryty ten potencjał edukacyjny? W knajpie?
  Czy może chodzi o wystawę prac studenckich prac plastycznych? W razie odpowiedzi
  realizatorów poproszę o konkretne przykłady jak to się ma do edukacji :-)
  - Gość: oczyszerokotwarte Re: Mercedesem po Starym Mieście IP: 212.182.54.* 25.03.08, 11:13
    
    Proszę zerknąć na link:
    sleducation.wikispaces.com/educationaluses
    myślę, że to powinno wystarczyć jako odpowiedź na wątpliwości dotyczące
    edukacyjnych zastosowań SL.
    
    Warto wiedzieć, że na największej na świecie konferencji dotyczącej nauczania na
    odległość educa on-line poświęcono na ten temat wiele paneli dyskusyjnych. To
    nawet nie jest kwestia potencjału, to jest sprawa faktów.
  - Gość: oczyszerokotwarte Re: Mercedesem po Starym Mieście IP: 212.182.54.* 25.03.08, 11:25
    
    Proszę zwrócić uwagę, że edukacja to nie tylko siedzenie w ławkach w szkole i
    słuchanie, ale przede wszystkim tworzenie i zabawa. Człowiek najwięcej uczy się
    bawiąc.
    
    Second Life to tylko narzędzie i nie ma sensu demonizować narzędzi. Czy takie
    narzędzie jakim jest Internet ma zastosowania edukacyjne? Jeżeli ma, to dlaczego
    nie może mieć ich Second Life?
    
    Czy wypromowanie knajpy i zrobienie z niej dobrego produktu w praktyce nie jest
    działaniem edukacyjnym? Nie uczymy się w ten sposób podstaw prowadzenia biznesu?
    Zaryzykujmy trochę w eksploracjach edukacyjnych. Zwykle rację mieli ci, co
    eksperymentują, niż ci, co trzymają się jednego wzorca postępowania.
    - Gość: godzinka Re: Mercedesem po Starym Mieście IP: *.chello.pl 25.03.08, 20:37
      
      Dziękuję za wyczerpującą odpowiedź, zaiste postęp wymaga pewnego
      rodzaju odwagi w eksperymentowaniu. Wiemy o tym z historii nauki i
      filozofii. Ale czy aby na pewno zabawa jest dobrą metodą
      kształcenia? Proszę zauważyć że zabawa jest głównie domeną dzieci,
      wydaje mi się, że zdobywanie wiedzy, kształcenie się wymaga pewnego
      wysiłku i wyrzeczeń inaczej jest to tylko ślizganie się po
      powierzchni wiedzy. A co do SL świetny pomysł ze stworzeniem różnych
      zakątków Lublina :-) A można tworzyć avatary nieżyjących postaci?
      - Gość: oczyszerokotwarte Re: Mercedesem po Starym Mieście IP: 212.182.54.* 26.03.08, 13:25
        
        W moim przekonaniu zabawa jest najlepszą metodą uczenia się (proszę rozróżnić
        uczenie, czyli nauczanie od uczenia się). Tym bardziej, że formy edukacji
        zmieniają się na naszych oczach. Najwięcej nauczyłem się bawiąc i będąc przy tym
        już starym koniem. Mam wątpliwość czy zabawa to domena tylko dzieci. Zdaje się,
        że w tym kontekście wiele racji miał Huizinga pisząc swojego Homo Ludens. Gdyby
        naukowcy nie bawili się swoją pracą, pewnie by niewiele odkrywali. Zabawa jest
        integralną częścią twórczości.
        
        Najwięcej wyrzeczeń bezboleśnie ponosi się bawiąc. Moje osobiste doświadczenia
        są takie, że konieczność ciężkiej pracy i znoju powodowała natychmiast chęć
        zrobienia wszystkiego, żeby się nie napracować. Co innego, gdy miałem z tego co
        robię zabawę, wtedy zrobiłem więcej, niż by mi ktoś mógł kazać.
        
        Oczywiście, aby zrozumieć złożone procesy biologiczne lub poznać dogłębnie
        filozofię Kanta trzeba sięgnąć do książki, ale zapewniam, że bez zabawy z tego
        nikt dogłębnie nie pozna ani procesów biologicznych, ani filozofii Kanta. Trzeba
        do tego pasji, która zamienia najcięższą pracę w zabawę.
        
        Nie nauczymy się programowania, projektowania w 3D czy prowadzenia biznesu tylko
        z książek. W tym celu np. niezłym rozwiązaniem jest wykorzystanie Second Life,
        które dla zwykłych użytkowników jest darmowe.
        
        Dziękuję za inspirujący pomysł dotyczący awatarów. Rzeczywiście spotkałem się z
        odtworzonym awatarem Pasteura. Trzeba by się jednak zastanowić w jaki sposób
        można by takiego awatara sensownie wykorzystać.
        
        Jeszcze na koniec jedno drobne przemyślenie, które poczyniłem niedawno. Łatwo
        jest robić w sieci rzeczy efektowne, ale trudno mądre. Wydaje się, że naszym
        obowiązkiem (naszym czyli świadomych internautów) jest wypełnianie internetu
        treściami mądrymi. Podobnie sprawa się ma do Second Life. Mam nadzieję, że
        osoby, które potrafią myśleć twórczo i krytycznie będą chętnie w tym
        uczestniczyły nie tylko poddając wszystkie przedsięwzięcia krytyce, ale też
        tworząc dobrą pozytywną zawartość. (mówię to ogólnie, więc proszę nie odbierać
        tego jako wycieczka personalna). :)
        
        Przepraszam za długi post, ale temat wydaje się tego wart, by się natrudzić
        czytając moją mam nadzieję jasną myśl. ;)
        
        Gość: godzinka Re: Mercedesem po Starym Mieście IP: *.chello.pl 26.03.08, 23:46
        
        Bardzo sensowne argumenty, po części się z nimi zgadzam. Chociaż
        wydaje mi się że w Homo Ludens zabawa traktowana jest mimo wszystko
        jako jedna z metod epistemologicznych. A w poscie powyzej wydaje mi
        sie ze zabawa glorofikowana jest do metody jedynej i słusznej. Mnie
        hedonistyczny model edukacji nie do końca przekonuje. Może to
        kwestia subiektywnych doświadczeń. Ale oczywiście jeśli forma
        reprezentowana przez Second Life umożliwia poszerzenie horyzontów
        młodych ludzi to warto ją stosować. Ciekawa jestem jaki jest odzew
        studentów na tego typu projekty? I jak w SL uczyć na przykład
        historii filozofii albo historii prawa?
        
        Co do awatarów "umarłych". Czy nie spowoduje to mętliku
        czasoprzestrzennego w Second Life? Chyba że SL jest poza tradycyjnie
        postrzeganą czasoprzestrzenią. Ale taki awatar Widzącego z Lublina
        to może byłoby coś ;-) (to tak w kontekście tego co napisali w
        artykule o odtwarzaniu jednej z ulic nieistniejącej dzielnicy
        żydowskiej)
        
        Zupełnie się natomiast nie zgadzam z twierdzeniem, że twórczość,
        pasja musi być w jakiś sposób tożsama z zabawą. Podobno "pisanie
        boli", tak mówi Maria Janion. Myślenie chyba podobnie: na przykład
        Godel, Wittgenstein. Nie inaczej jest z twórczością
        bardziej "frywolną" proszę zapoznać się z biografiami mistrzów
        malarstwa. A ręce rzeźbiarzy często opuchnięte, poobijane - bolące,
        Jak to się ma do kategorii zabawy? Wydaje mi się, że to co cenne
        często powstaje z cierpienia.
        
        Gość: oczyszerokotwarte Re: Mercedesem po Starym Mieście IP: 212.182.54.* 27.03.08, 16:59
        
        Wydaje mi się, że niepostrzeżenie przemieszczamy się na coraz bardziej ogólne
        rejony w tej dyskusji. Zagadnienie epistemologicznej roli zabawy jest tematem
        niezmiernie interesującym, ale zakresowo dużo szerszym. Homo Ludens przywołałem
        po to, żeby podkreślić pozytywną rolę zabawy w kulturze i pokazać, że zabawa nie
        jest jedynie domeną dzieci, a także, że zabawę należy potraktować nieco bardziej
        poważnie, niż to się powszechnie czyni.
        
        Oczywiście zabawa nie jest ani jedyną, ani tym bardziej jedynie słuszną metodą
        uczenia się. Nie można jednak zaprzeczyć, że odgrywa w procesie twórczym i w
        procesie uczenia się ważną pozytywną rolę.
        
        Twórczość i pasja nie jest tożsame z zabawą, ale zabawa jest ich jednym z
        najważniejszych elementów. Oczywiście istnieją "męczennicy" twórczości, ludzie
        wybitni, geniusze, którzy tworząc cierpią. (Na szczęście większość "męczennikami
        twórczości" nie jest, wydaje mi się, że źródłem przekonań o wielkich
        cierpieniach niemal boskich artystów jest prometejski mit artysty).
        
        Ale nie powinniśmy popadać w skrajność, że tylko cierpienie uszlachetnia (czasem
        bowiem wypacza i niszczy). Wydaje się oczywistą sprawą, że jeżeli ktoś na
        horyzoncie widzi cierpienie, to czym prędzej zabiera nogi za pas. Chyba, że robi
        coś z ważniejszych pobudek (misji, wartości wyższych, wizji osiągnięcia czegoś
        etc.) Warto pamiętać, że wartości wyższe, dalekosiężne cele etc. nie leżą w
        sprzeczności z zabawą. Z drugiej strony - jak powiada ludowe przysłowie - bez
        pracy nie ma kołaczy. Jednak naprawdę można ciężko pracować i tworzyć, nieźle
        się przy tym bawiąc - przykład znam bezpośrednio z własnego doświadczenia ;)
        
        PS. Czasem krótką wypowiedź trzeba uskrajnić, tak aby uwypuklić aspekty
        zagadnienia, które mogą być trudne w odbiorze, albo są w powszechnym przekonaniu
        nieoczywiste. Stąd myślę, że tak bardzo skrajnie nie różnimy się w poglądach,
        lecz rozkładamy nieco inaczej akcenty, a także prawdopodobnie rozmija się nam
        nieco zakres znaczeniowy pojęcia zabawy.
        
        Odnośnie avatarów z przeszłości: nie oszukujmy się, avatar to jedynie
        symboliczna wizytówka osoby, która za nim stoi. Ważniejsze jest zatem jaka osoba
        "grałaby" Widzącego niż to, jak on by wyglądał. W tym miejscu dotykamy ciekawego
        problemu przezroczystości znaczeniowej takich wirtualnych światów jakim jest
        Second Life. W moim przekonaniu podobnie było parę lat temu z Internetem pod tym
        względem. Tzn. strony internetowe interesowały odbiorców same w sobie
        zasłaniając treść w nich zawartą. Chodziło po prostu o to, że strony internetowe
        nie były skonwencjonalizowane i korzystanie z nich wymagało dodatkowego wysiłku
        na przedzieranie się przez odnajdywanie treści i odnośników etc. Teraz jest tak,
        że z reguły na dobrej witrynie internetowej jej wizualna strona nie odgrywa
        bardzo istotnej roli w przekazywaniu treści. Jest wizytówką i pierwszą
        informacją czy jesteśmy w miejscu z wiarygodnymi treściami czy nie.
        
        Second Life jest w fazie nieprzezroczystej znaczeniowo. Nie obowiązują w tym
        narzędziu skonwencjonalizowane reguły komunikacji. Dlatego niektórzy użytkownicy
        (szczególnie korzystający krótko), a także osoby, które z SL nie korzystają
        traktują to środowisko jako po prostu drugi świat, zamiast patrzeć na nie w
        sposób znakowy. Choć zabrzmi to paradoksalnie, Second Life nie jest drugim
        życiem. Jest tym samym światem, jest kolejnym narzędziem komunikacji, który nota
        bene nie jest wcale wynalazkiem szczególnie rewolucyjnym (nie ma tam jakościowo
        nowych technik komunikacji). Jego zaletą jest wielofunkcyjność (jednoczesna
        używalność, możliwość aranżacji przestrzeni, trójwymiarowe interaktywne obiekty,
        komunikacja głosowa, tekstowa, symulacyjność, prawdziwa ekonomia, prawdziwa
        społeczność, emocje i prawdziwa zabawa).
        
        Gość: godzinka Re: Mercedesem po Starym Mieście IP: *.chello.pl 27.03.08, 22:35
        
        Jeżeli SL jest pewnego rodzaju znaczeniową fikcją to jak możemy
        mówić o prawdziwych emocjach, prawdziwej ekonomii i prawdziwych
        relacjach społecznych? Czy nie jest tak że pod postaciami awatarów
        kryją się wyidealizowane marzenia użytkowników? Jaką wartość
        przedstawia świat, który można z łatwością pozbawić istnienia
        przysłowiowym klinięciem myszki?
        Wydaje mi się że w dużym stopniu jest to świat wyidealizowany, na
        rekonstrukcjach ulic nie zauważyłam papierków na ulicach,
        brakujących płytek chodnikowych czy dziur w asfalcie.
        Co do filozofii cierpienia i zabawy to rzeczywiście bardzo obszerny
        temat i nieco odbiegający od tematyki SL.
        Chociaż... Czy w SL jest miejsce dla cierpiących? Dla "Innych"?
        
        Gość: oczyszerokotwarte Re: Mercedesem po Starym Mieście IP: 212.182.54.* 28.03.08, 18:18
        
        Jak już wspomniałem SL jest przede wszystkim narzędziem (m.in. narzędziem
        komunikacji), dlatego można odczuwać prawdziwe emocje kontaktując się z innymi
        ludźmi. Podobnie jak można odczuwać prawdziwe emocje rozmawiając z kimś przez
        telefon, a nawet czytając książkę z fikcyjną historią. Książkę i telefon można
        równie szybko unicestwić wrzucając je do ogniska, tak jak szybko można
        zlikwidować awatara. Czy to jednak powoduje, że telefony i książki są mało
        wartościowe?
        
        Nie wiem jak rozumieć pojęcie "znaczeniowej fikcji"? Niewątpliwie ludzie
        prowadzą w SL realne interesy, pracują, zarabiają i tworzą społeczności.
        Podobnie jak w innych wypadkach kontakt z ludźmi wywołuje prawdziwe emocje.
        
        > Czy nie jest tak że pod postaciami awatarów kryją się wyidealizowane marzenia
        użytkowników?
        
        Wydaje się, że to bywa różnie, tak jak różnie bywa w życiu.Czy wychodząc z domu
        nie zmieniamy nieco swojego wyglądu na bardziej korzystny? Czy możemy nazwać to
        naszą idealizacją? Nie mam pewności, ale też nie widzę wielkiej różnicy między
        jednym a drugim. (mój awatar jest np. karykaturą mnie i wygląda niezbyt korzystnie)
        
        Prosty asfalt łatwiej jest zrobić niż dziurawy w SL, ale zapewniam, że widziałem
        wiele wysp w SL, gdzie latały śmieci. Pytanie nie polega na tym czy są tam
        dziury, czy też ich nie ma, ale po co takie dziury robić? Czy chodzi o to, żeby
        na siłę robić tam rekonstrukcję tego co mamy na codzień wraz ze wszystkimi tego
        niedoskonałościami, czy może tworzyć coś wygodnego i łatwego w użyciu? Nie
        rozumiem po co ktoś miałby robić drugi świat identyczny do tego, który znamy z
        naszej percepcji tyle, że wirtualny? Pomysł wydaje się absurdalny.
        
        Tak jak wspominałem w poprzednim poście postawione pytania wyraźnie wskazują, że
        osoba pytająca widzi Second Life jako odmienną rzeczywistość, jakieś inne życie,
        a nawet inną czasoprzestrzeń. Tego rodzaju przekonanie jest błędne, bo
        należałoby wtedy przyjąć, że opowieść znajdująca się w książce również stanowi
        jakąś nową rzeczywistość. Nawet jeżeli jest to filozoficznie interesujący
        pomysł, to doprawdy nie do utrzymania.
        
        Na koniec wspomnę jeszcze, że w tej chwili rozpisywany jest projekt przez jeden
        z uniwersytetów włoskich, kórego zadaniem będzie prowadzenie terapii dzieci
        dyslektycznych przy wykorzystaniu SL jako narzędzia edukacyjnego. Proszę nie
        pytać mnie o szczegóły, bo ich nie znam, ale z całą pewnością będą się
        przymierzać do wykorzystania SL. Dla mnie sprawa jest jasna, że ludzie dotknięci
        przez los, niepełnosprawni bardzo dobrze odnajdują się w Second Life.
        
        Zapraszam na nasz blog secondumcs.blogspot.com, tam będzie można odnaleźć więcej
        przemyśleń na tematy poruszone w tej dyskusji.
        
        Gość: godzinka Re: Mercedesem po Starym Mieście IP: *.chello.pl 30.03.08, 09:28
        
        Dziękuję za wyczerpujące odpowiedzi i informację o forum, z
        niecierpliwością czekam na nowe przedstawienia Lublina w SL.
        
        Gość: wisia Re: Mercedesem po Starym Mieście IP: *.internetdsl.tpnet.pl 30.03.08, 10:57
        
        dawno nie czytalam tak sensownej dyskusji na tym forum, dzieki :-)
        
        klaniam;-)
        wisia

Gość: gość Mercedesem po Starym Mieście IP: 212.182.54.* 26.03.08, 14:53

Mówcie co chcecie ale UMCS razem z Lublinem zrobili kawał dobrej roboty.
Oczywiście można pomarudzić, bo w końcu jak coś ktoś zrobi to można to
skrytykować - a co:)

Ja dodam tylko dobra robota - teraz tylko rozwinąć wyspę i obraz miasta.

A co do zabawy w nauczaniu - specjalista nie jestem ale "nie uczymy się bawiąc"
- przedszkolaki by to wysmiały a co dopiero Internauci:)

Najnowsze z forum Lublin

Zaloguj się