takiego zachowania u niej, zawsze były tego konsekwencje ale zamiast lepiej jest coraz gorzej. Nie pomaga rozmowa, nie pomagaja kary. Przeprasza, obiecuje ze już tak nigdy i za moment od nowa (oczywiście nie cały czas tak jest). W przedszkolu aniołek, dziecko jest wogóle raczej niesmiałe - takie
Jestem mamą 4 letniego Maćka. Syn uczęszcza do przedszkola od września 2007 i niemal od samego początku są z Nim problemy. Maciuś bije dzieci, wymusza krzykiem zabawki, gdy zabawa Go nudzi ignoruje polecenia pań wychowawczyń, a gdy panie zaczynaja krzyczeć On je kopie...Jego zachowanie poprawia
jego zachowanie musisz nauczyc i corke i syna poprawnego sposobu rozwiazywania roznic, tolerancji. Jesli chodzi o kare to nie uczy, o wiele lepiej uczy tlumaczenie co dziecko robi zle. Serdeczne pozdrowienia
Jestem mamą 4,5 latka, który od września po raz pierwszy poszedł do przedszkola i jezeli to ma znaczenie jestem w 28 tyg. ciąży. Mam problem nie wiem większy z sobą( bo jestem bezsilna na zachowanie agresywnego syna, który złości się nie słucha nas rodziców kiedy mówimy koniec zabawy
czesc:)mam do ciebie prosbe:na agresywne zachowanie dziecka wplywa wiele czynnikow i nie znajac calkowicie waszej sytuacji nie mozna dokladnie okreslic czym jest dokladnie wywolana Jego zlosc.To, ze sie nie slucha, kopie itp.nie jest przyczyna bezposrenia.Bo ona lezy gdzies glebiej. Jesli
Np. wzmacniając pozytywnie, nagradzając dobre zachowania np. poprzez robienie ulubionej czynności. -- Coach, pedagog, oligofrenopedagog www.iwonaturzanska.pl/
Duż zależy od tego jak reagujesz w początkowej fazie konfliktu., czy jest zmęczony, głodny (to często eskaluje zachowania), kiedy to się dzieje (dzieci w tym wieku często po powrocie z przedszkola w bezpiecznym srodowisku odreagowują stresy). Opisz jak to wygląda u Was.
Być może syn koleżanki szybciej rozpoczął okres buntu 5 latka ( najczęściej objawia się on agresją, bezsensownym kłamaniem lub chwilową kleptomanią). Ponadto jak piszesz w domu pojawiło się młodsze dziecko co mogło pogłębić te symptomy. Rozumiem, że koleżanka nie wie jak postępować, bo
w jego wieku, sporo tych postaci "wymyślonych" jest właśnie z bajek, nawet z czerwonego kapturka udaje wilka atakując młodszą siostrę, zastanawiam się czy taka agresja w zabawie to rzecz normalna? czy trzeba szukać przyczyny takiego zachowania? pozdrawiam
mam dokladnie to samo! moj syn ma 3,5 roku i tez sie tak zachowuje. najgorsze ze przenosi te zachowania na przedszkole a tam niestety, juz byly skargi;( moj syn nie oglada bajek za duzo, sporadycznie Franklina, czy Basnie Braci Grimm (bajki bez przemocy).
są sytuacje kiedy zaczyna rozrabiać i robić co chce a jak mu zabronię staje się agresywny.
istotne. I czego mu zabraniasz i dlaczego? > zaczyna rozrabiać i robić co chce a jak mu zabronię staje się agresywny. Jak wyżej... -- JoShiMa Na świecie nie ma innych zjawisk, poza zjawiskami fizycznymi.
Jeśli chcesz żeby 4-latek znalazł wspólny język z 12-latką - to masz naprawde zawyżone zadania względem synka. $ lata róznicy to dużo w tym wieku, a tu jest dwa razy wiecej. Niepokojące jest, że winą obarczasz synka. To małe dziecko i od Ciebie zależy czy będzie ono spokojne i zrelaksowane, czy
, sprzątanie - nie, krzyk, wrzask o byle co. Zrobiłam mu taką tablicę i przykleiłam na lodówce - podzieliłam kartkę na kategorie: jedzenie, zasypianie, mycie głowy, sprzątanie zabawek, ubieranie, zabawy z bratem itp. i obiecałam za dobre zachowanie czerwone kropeczki, a za złe czarne. Dziecko po 2
walnie mu w mordę. Gdy coś nie jest po jej myśli wpada w ataki agresji, krzyczy, rzuca zabawkami, pluje, bije..poj ednej z takich akcji została skierowana na zajęcia do psychologa szkolnego. Takie zachowania ma od 4 roku zycia w przedszkolu tez tak było. jest bardzo uparta i pyskata.Będąc w przedszkolu
Mój 4 -latek jest bardzo nerwowy i niecierpliwy. Jak coś wymusza a mu nie pozwolę płacze, krzyczy, staje się agresywny, kopie poduszki,rzuca się. Wiem, że to coś w rodzaju buntu 4- latka. Najczęściej próbuję to ignorować i nie ustępować ale jego wrzaski trwają bardzo długo. Przy tym strasznie jest
dziecko się uspokoi, postaraj się dowiedzieć, co spowodowało takie zachowanie. Dzięki temu syn poczuje się wysłuchany i zrozumiany. Dostrzeże, że jego potrzeby są dla Ciebie ważne i z czasem może w inny sposób reagować na zniecierpliwienie, gniew czy smutek. Oczywiście, w przypadku innych agresywnych