Agresywny 4 latek

[female]

Jestem mamą 4 letniego Maćka. Syn uczęszcza do przedszkola od września 2007 i niemal od samego początku są z Nim problemy.
Maciuś bije dzieci, wymusza krzykiem zabawki, gdy zabawa Go nudzi ignoruje polecenia pań wychowawczyń, a gdy panie zaczynaja krzyczeć On je kopie...Jego zachowanie poprawia się diametralnie, gdy w grupie jest klkanaście osób.
Na prośbę przeszkola odwiedziliśmy: pediatrę, neurologa dziecięcego, psychiatrę, psychologów-w poradni dziecięcej i w poradni psychiatrycznej, uczestniczyliśmy w eksperymentalnej terapii dla małych dzieci i ... poprawa nie nastapiła. Specjaliści na chwilę obecną nie są w stanie niczego zdiagnozować z uwagi na wiek Maćka. W kontaktach 1:1 nie widzą ŻADNEGO problemu. Co nie znaczy, że problem nie istnieje.
W domu synek jest żywym sreberkiem, ale nie pojawiają się zachowania takie jak w przedszkolu. Maciej nie jest jedynakiem, ma 7,5 roku starszą siostrę, która często ustepowała Mu. oczywicie zdarzają się kłótnie między Nimi i małe bijatyki, ale wszystko w granicach rozsądku. Z naszej strony wielokrotnie powtarzamy Mu, jak należy sie zachowywać, ale jak widać z miernym skutkiem. Maciek za każdym razem (czy to w domu, czy w przedszkolu) przeprasza i postanawia poprawę. Niby zna zasady, ale jakby czyn uprzedzal myśl...
Drodzy Rodzice, nie jesteśmy rodziną patologiczną. Obydwoje z mężem pracujemy w systemie 2 zmianowym i wtedy dziećmi opiekuja się dzidkowie (z którymi mieszkamy do listopada 2008). Dziadkowie często pobłażają synowi, a skarcony przez nas ma "adwokatów". Staramy sie być konsekwentni w karaniu dziecięcia (zakaz bajek, ulubionej zabawki, pobyt w swoim łóżeczku). Skad się nauczył takiego zachowania? Nie mam pojęcia.
Nigdy nie mówiliśmy Mu, aby na bicie reagował biciem. Tłumaczymy, że trzeba rozmawiać, prosić o wspólną zabawę, a gdy ktoś go zaczepia/bije powinien nie reagować agresja tylkoodejść i poiformować o tym nauczycielkę...
Proszę mi wierzyć, agresja Maciusia nie jest dla nas powodem do dumy, ale robimy wszystko, aby jej zapobiec...

Prosze mi wierzyć, że jest mi przykro względem Rodziców i Dzieci, które otrzymują "razy" od Maćka. Naprawdę mi przykro.

Może ktoś z Państwa ma sugestie, jak rozwiązać tę sytuację, jak sprawić, by synek więcej nikogo nie bił, nie szturachał, nie kopał.
Zmiana przedszkola nie wchodzi w rachubę, na opiekunkę nas nie stac...
Pozdrawiam serdecznie

[oliwkowska]

Trudno tu wyrokowac, ale skoro wymienione powyzej instytucje nie pomogly moze to byc problem natury duchowej. Znam przypadek agresywnego i wulgarnego siedmiolatka, ktoremu po blizszym zapoznaniu sie z ukladami panujacymi w rodzinie udzielil pomocy egzorcysta. Historia zakonczyla sie szczesliwie. Nie chce niczego sugerowac, z pewnoscia egzorcysta sam potrafi DOKLADNIE okreslic czy w tej sprawie moglby pomoc. Pozdrawiam

[krztyna]

No jeśli cały sztab specjalistów nic nie stwierdził i nie może
pomóc, to ekspert na forum tym bardziej z opisu nie wywnioskuje
cudów. Czy nie było porady nt. dłuższej terapii? czy były to tylko
wizyty i koniec?

ja w każdym razie zalecam POWAŻNĄ rozmowę z dziadkami. Skoro ich
udział w wychowaniu dziecka jest duzy to powinniscie działać tak
samo. Inaczej dziecko samo nie wie kogo słuchać i słuchać tych,
których najłatwiej (dają najmniej zakazów i pouczeń). Działanie
dziadków w tym wypadku jest niemądre i szkodliwe dla dziecka - warto
im uświadomić, ze robią na dłuższą metę krzywdę wnukowi, który nie
potrafi nauczyć się zasad współżycia w grupie.
------------
Aniołek Platek ma braciszka Skorpka

[mskaiq]

Mysle ze u Ciebie w domu istnieje problem z agresja. Z tego co
napisalas wynika ze dopuszcilas do tego aby pomiedzy nim a jego
siostra dochodzilo do klotni i bijatyk.
Jesli w domu mozna rozwiazywac w taki sposob problemy to dlaczego w
przedszkolu nie mozna tego robic ? On po prostu tego nie rozumie
dlaczego w przedszkolu ma sie zachowywac inaczej.
Poza tym stosujesz kary w stosunku do dziecka czyli uczysz go ze
jesli ktos zrobi cos zlego to trzeba go ukarac.
Jesli dziecko czy wychowawczyni w przedszkolu zrobi cos co jest zle
jego zdaniem to po prostu karze ich.
Jesli chcesz zmienic jego zachowanie musisz nauczyc i corke i syna
poprawnego sposobu rozwiazywania roznic, tolerancji.
Jesli chodzi o kare to nie uczy, o wiele lepiej uczy tlumaczenie co
dziecko robi zle.
Serdeczne pozdrowienia

[ewa.ulrich-zaleska]

Witam
Jeśli przyczyny problemu nie odkryło tylu specjalistów, którzy mieli
bezpośredni kontakt z waszą rodziną to będzie mi bardzo trudno coś
doradzić i jakoś pomóc. Rozumiem, że diagnoza nie została
postawiona. Zastanawiam się nad tym jaka to była terapia i ile
trwała i oczywiście czy dotyczyła tylko dziecka czy całej rodziny?
E U-Z

[female]

Witam serdecznie,
Terapia dotyczyła głównie Maćka, choć i ja byłam na trzech wizytach.Trwała ona ok 2 miesięcy (w poradni pedagogicznej) i 1 miesiąc (w poradni zdrowia psychicznego) - aktualnie rozpoczęłam tam kolejną terapię na moją wyraźną prośbę, gdzie na wizycie jest raz Maciuś, raz ja.
Od dzisiaj zaczęła się też nowa terapia dla rodziców (w poradni pedagogicznej) - jaka to teriapia opiszę po powrocie z niej męża, bo ja zostałam w domu z Maluchami.

W domu istnieje problem alkoholowy - mój ojciec od lat nadużywa alkoholu. W związku z tym pojawiają się liczne awantury-moje z ojcem. Niestety krzyczymy na siebie( ojciec "wychowuje" wtedy moje dzieci) i niestety odbywa się to przy ich udziale.
Czesto jestem wtedy poirytowana i zdarza się, że odezwę się wtedy do dzieci podniesionym głosem. Kar cielesnych nie stosuję.
Po skarceniu Maćka ZAWSZE tłumaczę co było złego w Jego zachowaniu, przytulamy się i Maciuś postanawia poprawę.
Wspólny front z moimi Rodzicami( bo z nimi aktualnie mieszkamy) niestety nie wchodzi w rachubę, babcia (lat 74) po prostu wie swoje...
Mam nadzieję, że za miesiąc, dwa, gdy przeprowadzimy się do własnego M, łatwiej będzie być konsekwentnym, gdy dziadków nie będzie w pobliżu.
Pozdrawiam serdecznie,
Bernadeta

[palisadka]

Przeprowadźcie się i idźcie na terapię rodzinną, we czwórkę - ty,
mąż, syn i córka.

[aniazavonlea]

Chyba odpowiedzią na Twoje watpliwości co jest nie tak to własnie "problem
alkoholowy" który nie dotyczy tylko dziadka ale rzutuje na cała rodzinę, Ty jako
córka człowieka który ma problem z alkoholem jestes DDA.
Jak czytam ze sa problemy z dzieckiem albo dziecko jest agresywne to
zawsze to jakby przerzucanie problemu nie radzimy sobie my rodzice, na dziecko
jest takie i tu łatka. Zatem to nie my jesteśmy fatalni jako rodzice a to
dziecko ma w sobie agresje itd..a w domu to jest sielanka a pozniej wyszło w
nastepnym poście ze jednak...
W domu jest alkohol, agresja awantury, w zadnym domu z problemem alkoholowym
dzieci nie są na pierwszym miejscu, ich problemy emocjonalne sa pomijane na co
dzien, wazniejsze jest utrzymywanie wszystkiego w ryzach a dziecko ma byc
"grzeczne" i nie przeszkadzać.
Ta agresja nie bierze sie z nikąd, po prostu moze Maciuś ma za mało uwagi, za
mało spokoju i reaguje agresją.
Przeprowadzka i terapia przede wszytskim Was jako rodziny i poswiecanie wiecej
czasu i uwagi dziecku, uczenie siebie innego sposobu rozmowy bez krzyku a
dziecko tez będzie spokojniejsze...

acha jeszcze

[aniazavonlea]

Czy powierzanie opieki nad dzieckiem dziadkom którzy sa pod wpływem alkoholu
albo jedno z nich jest normą? W pijanym domu są tylko pozory normalności. Wiem
że powiesz ze to się zdarza okazjonalnie a poza tym to jak juz napisałas "nie
jestescie rodziną patologiczną" itd trele molele ale nie słyszałas ile to
wypadków było gdy dziecmi opiekowali się dziadkowie pod wpływem i jakie
psychiczne nastepstwa to niesie da dzieci...

[nika_6]

wiesz mam podobny problem tyle ze moj synek ma 2,5 roku...stworzylam
mu dom jakiego nie mialam sama, wychowujemy go we dwojke i kochamy
nie klocicmy sie przy nim itp. ale maly mimo, ze jest normlanie,
jest agresywyny w zlobku do dzieci, pan jestem w trakcie diagnozy
jego w poradni.moj ojciec i mama, a dziedkowie kacperka, tez pija sa
alkoholikami i ja mam krotka zasade, jak pijecie dziecko nie
przychodzi, nie widujecie sie. kacper lubi dziadkow. dlatego nie
ograniczam ich spotkan jeden warunek nie ma lyczka alkoholu, a
jestem wyczulona, wiec odrazu czuje.jak potrzebuje ich opieki, bo
nie mam kogo prosic mowie im 3 dni wczesniej, ze bede potrzebowala
ich pomocy, ze beda musieli zostac z malym, to mimo ze alkoholicy sa
trzezwi zawsze doprowadzeni do porzadku.no i zazwyczaj wtedy jak
zostawiam na dluzej, to siostra tez jest i ma klucze od domu, jakby
zobaczyla ze pija zabiera malego.mozesz byc super mama stwarzac
dziecku normalny dom, ale gdy nawet dalsza osoba z rodziny pije moze
sie to odbic na dziecku, nie pozwalaj by choc po szklance dziecko
mialo kontakt z osoba uzalezniona.nie doczytalam czy mieszkasz z
tymi dziadkami ktorzy pija bo ja mam natyle dobrze ze mieszkam
osobno.

[ewa.ulrich-zaleska]

Witam
Tak myślę, że samodzielne mieszkanie pozwoli Wam „wyprostować” wiele
spraw. Polecam dalsze kontynuowanie terapii – najczęściej powinna
ona trwać przez jakiś czas by można było zauważyć efekt i go
utrzymać. Myślę, że pod opieką jednego psychologa należy zaplanować
całość działań.
E u-Z