Matki trzytygodniowych maluchów raczej nie mają tyle czasu by siedzieć na forum . Nie mają też tyle czasu i potrzeby by wyszukiwać na jakie schorzenia mąż może wziąść opiekę na żonę. I raczej nikt normalny przy takim maluszku nie leci do psychiatry bo od kilku dni ma obniżenie nastroju. Tak...
Szukałam pomocy dlatego trafiłam do psychiatry.
„w życiu nie zaufała nikomu stawiającemu tak sprawę 'pomocy'.” A widzisz w UK kobiety nie wstydzą się szukać pomocy u psychiatry, w UK kobiety są wspierane i szkolone jak sobie radzić w depresji poporodowej, czuja wsparcie w personelu, w położnych. Nawet jeśli ta pomoc zawiera pomoc psychiatryczna, której tak się boisz.
Zwykle 1 wizyta u psychiatry trwa ok. 1 -2 h. Jak to powiedziała moja koleżanka, która leczyła się z depresji poporodowej - dobrze, że nie musiałam leczyć się "w medycznej biedronce". Tu jak w onkologii, nie można się zdawać na przypadkowych lekarzy, bo tu chodzi o twoje życie.
Ja też w ciąży nie mogłam spać, wiele kobiet ma problemy ze spaniem w ciąży, postaraj się odpoczywać w dzień, i nie miej wyrzutów sumienia że robisz drzemkę do południa, w południe i po południu :) Jeżeli nie chcesz na razie brać leków, to może chociaż idź do lekarza i zabezpiecz sobie leczenie na czas jak już dziecko się urodzi, bo depresja poporodowa to nie żart i warto mieć przygotowany plan wejścia do atmosfery jeżeli ma się skłonności do depresji i już teraz masz jej objawy. Może się oczywiście okazać, że żadna depresja poporodowa Cię nie dopadnie, że to samopoczucie było wyłącznie "ciążowe" ale ja bym na zimne dmuchała i na Twoim miejscu poszukała psychiatry już teraz i była w kontakcie.
turzyca napisała: > Szukaj jak najszybciej lekarza, ktory specja > lizuje sie w leczeniu ciezarnych. Choc przyznaje, ze w Polsce bedzie to trudnie > jsze. > > Miałam dwie depresje poporodowe (i kilkuletnią wcześniej).
Moje kłopoty ze snem zaczęły się po urodzeniu dziecka - już prawie rok! Po porodzie zmagałam się z depresją poporodową. nie mogłam spać - nawet nie przez dziecko - po prostu - milion myśli, milion problemów itd, nakręcałam się na samo zło. Chodziłam i do psychiatry który stwierdził ze mam depresję i dlatego nie śpię i do psychologa na terapię- która w zasadzie nie przyniosła poprawy snu ale pozwoliła mi odkryc że macierzyństwo to nie kara ale dar.
Niestety, żadna z nich nie karmiła piersią swoich dzieci, więc nie potrafiły na przykład pomóc w skorygowaniu zbyt płytkiego przysysania. Po miesiącu takiej "pomocy" ze strony matki i tesciowej młoda mama wylądowała u psychiatry i wyszła z diagnozą depresji poporodowej, a potem, szukając ramienia na ktorym mogłaby się wypłakać, przyszła do mnie. Wysłuchałam, wyraziłam podziw, że tak długo i wytrwale walczy o karmienie piersią, a kiedy powiedziała, że ma dość, to powiedziałam tylko, że sposób karmienia jest sprawą między matką a dzieckiem i powinna wybrac takie rozwiązanie, które jej i dziecku najbardziej odpowiada.
Jesteś facetem, więc dysproporcja między siłami twoimi a dziecka jest ogromna. Nie możesz ryzykować - idź od razu do psychiatry, potem możesz szukać psychoterapii, grup wsparcia, ale potrzebujesz konkretnej farmaceutycznej pomocy, dobranej przez specjalistę, natychmiast. -- Ręce za lud walczące sam lud poobcina. Imion miłych ludowi lud pozapomina.
Wybacz ale skoro 16 tc działa na nią tak stresująco to co tu mówić o nieprzespanych nocach, płaczu niemowlaka, czy nie daj Boże kolkach. Jeżeli dziewczyna jest aż tak mało stabilna emocjonalnie to już teraz powinna udać się do psychiatry bo niestety ale nawet porodu nie doczeka a już ją depresja poporodowa sięgnie. Skoro laska bez problemu może pracować na DG, a tylko praca na etacie ją męczy to raczej dość dosadnie to mówi o jej dolegliwościach. "> Tylko Ci zepsuje markę i obniży dochody.
Dziewzyny wszystko ci napisaly. Dodam jeszcze, jako weteranka depresji poporodowej i panicznego strachu o dzieci - a mam troje - zacznij jak najszybciej brac kwasy Omega3, sa wersje specjalnie dla mam karmiacych. Nparawde poczujesz sie duzo lepiej. A jesli nie poczujesz - szukaj fachowej pomocy lekarza psychiatry. -- Western economies are absolutely dependant now on the continued underpayment of women.