Do tego też był trudnym niemowlakiem, mało spał, wymagał zabawiania, wisiał na cycku non stop. Byłam koszmarnie zmęczona i zniechęcona. Byłam na diecie eliminacyjnej, bo miał alergię, straszne wypryski, zielone kupy. Po roku wszystko się unormowało, okazało się, że porażenia nie ma, minęły nocne płacze. 7 miesięcy temu urodziłam córeczkę.
To się ciesz, że masz tylko jednego. Moja córka ma różne okresy, pocieszę Cię, że taki jak Twojego synka już jej trochę przeszedł i oby nie wrócił. Tak mi dopiekła na wczasach - całe dwa tygodnie jęczenia, wieczne coś nie tak, cały czas na rękach i tylko u mnie na rękach, czasem łaskawie mógł...
..którym karmi nas społeczeństwo jest szkodliwy. Kobuiety, które nie mają na tyle rozsądku żeby mu się nie poddawać, kończą z depresją poporodową , jako zmeczone i zniechęcne cierpiętnice. No bo przecież takiej nie mieści się w głowie, ze swojego dziecka można miec najzwyczajneiej w świecie...
tritin napisała: > i to jest właśnie argument za tym, że mamy jedno dziecko. Mało tego, > większość chcących kolejne dzieci powinni sobie tę wypowiedź czytać > codziennie na dobranoc :) Ależ to nie tak! u mnie np. mimo ewidentnego zniechęcenia i chwilowej złości bilans całej...
Czy jako bliźniacze mamy dajecie radę realizować własne ambicje? Ja wróciłam do pracy, ale myślę tu tylko o dzieciach... no, czasem o broszurce. Nie douczam się, jakoś przez ten rok straciłam wiele umiejętności i zainteresowań, wypadłam z rytmu - czuję się zmęczona, a jednocześnie...
Nie chodze do kina, nie wychodze nigdzie z mężem, w ciagu 3 lat tylko jeden, jedyny raz pojechalam gdzies sama na 2 dni(to byla jedyna noc, ktora przespalam sama, i nie musialam rano wstawac i zajmowac sie dziecmi). Ale ogólnie zajechana jestem totalnie, zmęczona, zniechęcona do działania, zmuszam sie by wstać rano z łożka, nic mi sie nie chce, nic nie mobilizuje, dol, dol, dol. Działam mechanicznie jak robot, w nocy wstaję jak maszyna, przytulam córeczkę, noszę, wstaje rano bez radości, ide do sklepu, wynosze smieci, robie śniadanie, bawię się z dziećmi.
A zastanawiałam się czy rzeczywiście o trudach rodzicielstwa rozmawiam tylko w gronie innych rodziców i wydaje mi się, że nie! Na pewno dużo rozmawiamy w pracy (taka praca, że sprawy cudzych dzieci wciąż na tapecie, więc i o własnych mówi się dużo) a grono mamy bardzo zróżnicowane wiekowo i pod...
Moje dnie, miesiace to noszenie ne rękach po małym mieszkaniu, higiena, dbanie, by nie było odparzeń czy odleżyn, makabryczne zmiany opatrunków, podczas którego jest mega krzyk, wycie, histeria. wizyty szpitalu, przed nami długa rehabilitacja. Jestem zmęczona. Jestem zniechęcona. Dużo jestem sama, kiedy dodatkowo robie jeszcze prace domowe - obiad, sprzątani, pranie...Mąż już traci cierpilowść przy zmaine oatrunków, przy tych krzykach. Potrafi z fochem wrócić do domu z pracy, wyrzucic ostentacyjnie obiad z talerza do kosza, fukać na dziecko.Wierze, ze też chce odpocząć, a ja?
Naprawdę tak nienawidzisz bycia matką? uwawżasz, ze macierzyństwo to żadna pzyjemność? Cóż, to bardzo przykre i rozumiem, ze tyak moze buyć, choć to nieszczęście i dla matki i przede wszystkim dla dziecka. Ale myślę,z e jednak dla bardzo wielu kobiet macierzyństwo jest fajne i przyjemne, choć oczywiście są w nim trudne momenty i czasem człowiek jest zmęczony i zniechęcony.
mnie też to irytuje, że kobiety nie wiem boją się chyba mówić o tym, że macierzyństwo nie jest tylko usłane różami, tylko pojawiają się trudne chwile, zmęczenie, stress zniechęcenie. u nas chyba wokół macierzyństwa istnieje taki trochę tabu, że matki często się boją mówić o tym, ze chwilami nienawidzą bycia mamą