Czy majac 30-lat warto sie przekwalifikowac?

[Gość: sara]

sluchajcie mam pytanie,czy majac 30 lat nie jest za pozno na skonczenie
jakiegos super kursu-np-ksiegowosci i zaczecia w innej branzy??problem jest
taki ze zylam dlugo za granica i zdecydowalam powrocic-poznalam dobrze jezyki
ale nie mialam pracy we wlasnym zawodzie

[Gość: Tmp]

> sluchajcie mam pytanie,czy majac 30 lat nie jest za pozno na skonczenie
> jakiegos super kursu-np-ksiegowosci i zaczecia w innej branzy??problem jest
> taki ze zylam dlugo za granica i zdecydowalam powrocic-poznalam dobrze jezyki
> ale nie mialam pracy we wlasnym zawodzie

Jeżeli sądzisz, że wystarczy zrobić super-kurs księgowości żeby w Polsce dostać
pracę to się grubo mylisz. Masz znajomości - masz pracę i dobrego wujka w ogóle
nie będzie obchodziło czy coś umiesz z kursem czy bez. Nie masz znajomości to
Twoje cv sekretarka od razu wrzuci do kosza.
Jeżeli zdecydowałaś się na powrót już nieodwołalnie, to za parę miesięcy
będziesz przeklinać ten pomysł. Jedyne co może Ci pomóc to znajomość języków,
robisz certyfikat zaawansowanego stopnia i zatrudniasz się w szkole językowej
albo udzielasz lekcji prywatnie, dorabiasz tłumaczeniami. Poza tym żadnych
szans nie widzę, o księgowości zapomnij, bo wszędzie wymagają kilkuletniego
DOŚWIADCZENIA, oczywiście w polskiej firmie, w polskich realiach, które tyle
mają wspólnego z kursową teorią co kultura fizyczna z kulturą.

Znajomości to bzdura

[Gość: margo]

[Gość: Margo]

Znajomości to bzdura! Wielokrotnie szukałam pracy (z sukcesem!) i zawsze bez
znajomości! Jesli coś się sobą reprezentuje, ma się kwalifikacje, zna sie
języki lub ma sie osobowość (wcale nie koniecznie wszystko na raz) to pracę się
znajdzie. Ciekawe jak zarabiałyby firmy, gdyby podstawowym kryterium
zatrudniania personelu były znajomości?! Znajomości może się przydają w
budżetówce, gdzie nikt strat i zysków nie liczy.

Ja w ciągu ostatnich 7 lat trzykrotnie zmieniałam pracę, zawsze z własnej woli,
na lepiej płatną, ciekawszą, z lepszymi warunkami, nigdy nie biorąc co wpadło,
ale to, co mi się podobało, bo mogłam wybierać. Kiedyś mi się zdarzyło, że
dostałam dwie oferty w ciągu 1 dnia - obie zaraz na pierwszych rozmowach
kwalifikacyjnych, nawet nie kazali mi czekać na telefon, i obie atrakcyjne
finansowo. I naprawdę to bez znajomości!

Teraz moja siostra rozpoczęła życie na własny rachunek - też tylko ze
znajomościa języków (naprawdę tylko!). W ciągu pół roku jest już na drugim
stanowisku asystentki dyrektora w dużych międzynarodowych firmach. Pierwszą
firmę rzuciła z własnej woli, dla drugiej. Też bez znajomości! Oprócz tego
miała kilka propozycji pracy jako lektor, ale je odrzuciła.

Nie poddawaj się i nie słuchaj takich bzdur o znajomościach i braku szans! A
kursy się przydadzą. Wątpię, abyś kiedykolwiek została księgową, ale chociażby
taka asystentka prezesa też potrzebuje z czasem takich wiadomości. Z każdym
kursem Twoje szanse będą rosnąć.

[sb_55]

Gość portalu: Tmp napisał(a):

> > sluchajcie mam pytanie,czy majac 30 lat nie jest za pozno na skonczenie
> > jakiegos super kursu-np-ksiegowosci i zaczecia w innej branzy??problem je
> st
> > taki ze zylam dlugo za granica i zdecydowalam powrocic-poznalam dobrze je
> zyki
> > ale nie mialam pracy we wlasnym zawodzie

Uwaga !!!!!! Wszystkie kursy to bzdura. To kasa dla cwaniaczków, którzy
dostali licencję ma prowadzenie takich kursów. To nic innego - jak dalsz strata
dla bezrobotnego i oderwanie go od problemu beznadziei i bezrobocia. Uwierzyłem
w te bzdury -skończyłem kilka kursów, studia wyższe (prawo, studia doktornackie
(prawo) na finiszu (zainwestowałem w naukę ok. 50.000,00 zł - strata
bezpowrotna), a widoki na zatrudnienie żadne. Ponieważ w miejscu zatrudnienia
nie mam znajomych lub tzw. "dobrych wujków", a nawet pieniędzy, aby załatwić
sobie pracę. Jak nie dasz w łapę komu trzeba, nie masz układów po rodzinie - to
zero szans na otrzymanie pracy w tym zaplutym korupcją kraju - jakim jest
Polska, Polska "kolesiów" - nie ważne, czy spod znaku, SLD czy PO-PIS.
>
> Jeżeli sądzisz, że wystarczy zrobić super-kurs księgowości żeby w Polsce
dostać
>
> pracę to się grubo mylisz. Masz znajomości - masz pracę i dobrego wujka w
ogóle
>
> nie będzie obchodziło czy coś umiesz z kursem czy bez. Nie masz znajomości to
> Twoje cv sekretarka od razu wrzuci do kosza.
> Jeżeli zdecydowałaś się na powrót już nieodwołalnie, to za parę miesięcy
> będziesz przeklinać ten pomysł. Jedyne co może Ci pomóc to znajomość języków,
> robisz certyfikat zaawansowanego stopnia i zatrudniasz się w szkole językowej
> albo udzielasz lekcji prywatnie, dorabiasz tłumaczeniami. Poza tym żadnych
> szans nie widzę, o księgowości zapomnij, bo wszędzie wymagają kilkuletniego
> DOŚWIADCZENIA, oczywiście w polskiej firmie, w polskich realiach, które tyle
> mają wspólnego z kursową teorią co kultura fizyczna z kulturą.

[Gość: nowa100]

sluchaj tmp,
jestem rownie bliska 30-tki i za granica mieszkam prawie 20 lat. Nie wmowisz
mi, ze po 7. latach zapomnialas jezyka w ktorym sie wychowalas, myslisz na co
dzien, przeklinasz, liczysz w pamieci itd. nawet, jezeli w pracy, w kregu
znajomych masz tylko do czynienia z francuskim! Bajery nam tu jakies pociskasz
i tyle! Ale widocznie zaliczasz sie do tych osob, ktore bedac w
Polsce "zastanawiaja" sie na slowem, cos w stylu "hmm, wiesz, nie wiem jak sie
mowi na ..." a bedac na obczyznie nie potrafia sie dogadac z kasjerka w
sklepie. Znam takich na peczki. Ale z takim podejsciem do zycia, ze niby
zapomnialas jezyka, to nawet zaden kurs i przekwalifikowanie Ci nie pomoze w
znalezieniu pracy.
Jezeli zaczniesz naprawde sie w taki sposob wyrazac szukajac tutaj pracy to
mozesz sobie jedynie narobic wrogow i sama "nasrac" ( sorry za wyrazenie" w
papiery i szanse.
Chyba ze zaczniesz od kursu jezyka polskiego dla "cudzoziemcow"? Bo chyba
podstawa znalezienia pracy w innym kraju jest znajomosc jezyka, no nie?!?!
Pozdrawiam

[nowa100]

sluchaj tmp,
jestem rownie bliska 30-tki i za granica mieszkam/mieszkalam prawie 20 lat. Nie
wmowisz mi, ze po 7. latach zapomnialas jezyka w ktorym sie wychowalas.Myslisz
przeciez na co dzien w tym jezyku (polskim), przeklinasz, liczysz w pamieci
itd.
Nawet, jezeli w pracy, w kregu znajomych masz tylko do czynienia z francuskim!
Bajery nam tu jakies pociskasz i tyle! Ale widocznie zaliczasz sie do tych
osob, ktore bedac w Polsce "zastanawiaja" sie na slowem, cos w stylu "hmm,
wiesz, nie wiem jak sie mowi na ..." a bedac na obczyznie nie potrafia sie
dogadac z kasjerka w sklepie. Znam takich na peczki. Ale z takim podejsciem do
zycia, ze niby zapomnialas jezyka, to nawet zaden kurs i przekwalifikowanie Ci
nie pomoze w znalezieniu pracy.
Jezeli zaczniesz naprawde sie w taki sposob wyrazac szukajac pracy tutaj to
mozesz sobie jedynie narobic wrogow i sama "nasrac" ( sorry za wyrazenie) w
papiery i szanse.
Chyba ze zaczniesz od kursu jezyka polskiego dla "cudzoziemcow"? Bo chyba
podstawa znalezienia pracy w innym kraju jest znajomosc jezyka, no nie?!?!

Pozdrawiam

P.S. Nie wiem czym sie zajmowalas za granica i jakie kwalifikacje przywieziesz
z tego kraju.
Ja w czasie mojego pobytu na "obczyznie" zdalam mature, skonczylam studia
magisterskie i zaliczylam podyplomowke, oczywiscie nieustannie na to wszystko w
zarabiajac a jednoczesnie zdobywajac kwalifikacje w przeroznych firmach. Znam
wiec niezle niemiecki i angielski, no i nawet rosyjski jeszcze jako tako,
wlasnie ze szkoly, pamietam. Dzieki chyba wlasnie temu znalazlam w Polsce
swietnie platna prace, bez znajomosci, kursow itd.
Chcesz wrocic? To zajmij sie tym tam gdzie jestes teraz, przegladaj ogloszenia
pracy na necie, szukaj w ten sposob mieszkania itd. Byc moze bedziesz musiala
wybrac sie pare razy do Polski na rozmowe, po ktorej Ci przysla maila i
powiedza "dziekujemy, ale...". Oczywiscie jest to kosztowna zabawa i czasami
moze bedziesz musiala 2x w miesiacu przeznaczyc kase na lot i hotel. Jezeli
Twoim celem jest wrocic za kazda cene, to niestety "nowe zycie" zawsze ponosi
za soba koszty, nie tylko materialne ale i w formie postmaterialnej. Jezeli ta
Twoja mysl powrotu jest jedynie objawem spiecia przedmiesiaczkowego to
przynajmniej w ten sposob moze troche bardziej uswiadomisz sobie realia
emigracji czy tez remigracji i w przypadku zbyt slabej wytrwalosci bedziesz
zawsze jeszcze mogla zostac tam gdzie jestes.

[Gość: Pallo]

Wg mnie, kazdy czas jest dobry na zmiany. Ja mam 33 lata i wlasnie sie
przekwalifikowuje;-)
Tobie jednak odradzam ksiegowosc. Wbrew pozorom, to ciezki kawalek chleba a
wszyscy maja Cie w d... i niewiele sie zarabia. Jak znasz jezyki, to probuj w
marketingu, dzialach handlowych, czy zakupach.
zycze powodzenia,

[Gość: mgrinz]

30 ?
przecież to nie starość
znam chemika z Polfy co w wieku 40 lat ( 10 lat temu ) poszedł na prawo i pracuje w sądzie...
30 lat to najlepsze kobiety :)

ja tez mam znajomych ale nie rozdaja posad

[veritas1]

[basbusaa]

Kawałek chleba faktycznie ciężki i wszyscy klienci mają do Ciebie pretensje o
wszystko. Nawet o to że im kontrahenci nie płacą. Ale na zarobki nie mogę
narzekać. Pracuję 7 godzin dziennie, nigdy w weekendy, czasem tylko zostaję 2-3
godziny dłużej, ale to raz lub dwa w miesiącu a zarabiam 3 razy tyle co
większość osób w naszym popieprzonym kraju.

[losiu4]

a to już zależy z czego na co. Bo wybitnym fizykiem jądrowym (o ile nie byłas
zaznajomiona z tematem) to raczej już nie zostaniesz. Natomiast co do
księgowości - nie ma sprawy, szzczególnie jesli chodzi o zwykła pracę
księgowej, nie głównej księgowej. Gorzej, że takie stanowiska w Polsce są
silnie uzależnione od znajomości.

Pozdrawiam

Losiu

[bonzee]

Ja skonczylam pol roku temu 30 i mam zamiar rozpoczac w tym roku nowe studia. Z
pewnoscia beda mialy wiele wspolnego ze studiami skonczonymi w Polsce
(informatyka).
A ty mozesz sobie kupic trumne...

[krzysztofsf]

Gość portalu: sara napisał(a):

> sluchajcie mam pytanie,czy majac 30 lat nie jest za pozno na skonczenie
> jakiegos super kursu-np-ksiegowosci i zaczecia w innej branzy??problem jest
> taki ze zylam dlugo za granica i zdecydowalam powrocic-poznalam dobrze jezyki
> ale nie mialam pracy we wlasnym zawodzie

Jesli chodzi o zachodniopomorskie, to wziecie maja fryzjerzy (wykwalifikowani, sensowny faktycznie uczacy zawodu kurs podobno kosztuje okolo 10tys zl)

[Gość: sara]

nic nie kapujecie bo zyjecie w pl.i nie macie pojecia ze byli istnieja ludzie
dla ktorych bylo to jedyne wyjscie.teraz pojawilo sie drugie mozliwosc
powrotu.dziekuje kochani rodacy za wsparcie.

[krzysztofsf]

Gość portalu: sara napisał(a):

> nic nie kapujecie bo zyjecie w pl.i nie macie pojecia ze byli istnieja ludzie
> dla ktorych bylo to jedyne wyjscie.teraz pojawilo sie drugie mozliwosc
> powrotu.dziekuje kochani rodacy za wsparcie.

Ale czego wlasciwie nie kapujemy?

Bylas tam, chcesz byc tu. Nie masz kapitalu i pytasz o przekwalifikowanie w celu zostania pracownikiem najemnym. Co jeszcze jest niejasne?

[losiu4]

a o co Ci właściwie chodzi?

Pozdrawiam

Losiu

[agulha]

Najpierw pytasz nas o radę. Potem nas obrażasz i wywyższasz się. Znasz języki?
Wątpię, żeby w stopniu, który Ci coś da, skoro po polsku piszesz z błędami i
przede wszystkim nie umiesz jasno formułować swoich myśli. Przekwalifikować się
w wieku 30 lat na pewno warto. I na pewno łatwiej się przekwalifikować i dostać
porządną pracę w jednym z rozwiniętych krajów zachodnich, niż u nas.

[Gość: kika]

rozumiem Twój problem, ja sama dobiegam do 30-tki i mimo sporego doswiadczenia
w branży informatycznej, chce przeżucić się na medyczną. Brzmi absurdalnie, ale
wyjaśniam, że w tej chwili jestem handlowcem a ubiegam się o prace przeds. med.
Jesli chodzi o zdobycie pracy, to znając dobrze język masz naprawdę dosyć duże
perspektywy, tylko pytanie w jakim zawodzie to wykorzystasz. W księgowości,
może się zmarnować. Pozdrawiam i życzę powodzenia ;)

[Gość: sara]

tak popelniam bledy bo moim jezykiem ktorym sie poslugiwalam byl francuski a
nie pl.i niestety jestem za granica 7 lat i pewne rzeczy sie zapomina jak wy
zapomnieliscie rosyjskiego czy nie wiem co ,nikogo nie obrazam ale widze ze
chyba sie nie zrozumiemy

[krzysztofsf]

Gość portalu: sara napisał(a):

> tak popelniam bledy bo moim jezykiem ktorym sie poslugiwalam byl francuski a
> nie pl.i niestety jestem za granica 7 lat i pewne rzeczy sie zapomina jak wy
> zapomnieliscie rosyjskiego czy nie wiem co ,nikogo nie obrazam ale widze ze
> chyba sie nie zrozumiemy

Chyba nie. Caly czas nie wiem, ani sadze inne osoby, dlaczego w odpowiedzi na rady i komentarze uzyskalismy z twojej strony odpowiedz, ze nic nie kapujemy.

[Gość: kaja]

no tak, bo języka ojczystego równie łatwo zapomnieć co języka, którego uczą w
szkole
brawa dla tej pani

[losiu4]

jeśli mam być szczery to nadal nie rozumiem o co Ci właściwie chodzi. Prócz
oczywiście tego, czy warto i czy nie jest za późno dokształcać w dziedzinie
ksiegowości. Odpowiedź jest dość trywialna: tak, warto, i nie jest za późno.

Pozdrawiam

Losiu

[Gość: emeryt]

Hehe gdybym ja miał dzisiaj 30 lat to zacząłbym się doktoryzować, a ty masz
wątpliwości czy kurs zrobić.

[Gość: bebe]

Saro,
Nie wiem w jakiej dziedzinie masz wykształcenie i co robiłaś we Francji (lub
gdzie indziej).
Trudno doradzać takiej osobie.
Ja moją "karierę zawodową" inżyniera zbudowałam na znajomości j. francuskiego.
Każda praca jaką miałam, udawało mi się znaleźć, w tych cięzkich czasach, tylko
dzięki znajomości języka francuskiego.
Napisz jakie masz wykształcenie, pomyślimy.

[Gość: bebe]

Saro,
Piszesz post na tym forum oczekując rady.
Musisz wiedzieć, że to forum to "ściana płaczu" dla wszelkiej maści frustratów
pracujących za 1000 PLN misięcznie, sfrustrowanych bezrobotnych lub ludzi z
zagranicy, dla których takie forum to niekiedy jedyna forma kontaktu z rodakami.
Nie mówię, że inne osoby nie wchodzą na to forum, ale tych powyżej, z tego co
widzę, jest najwięcej. Kiedyś częściej wchodziłam na to forum. Ostatnio robię
to sporadycznie z powyższych powodów
Frustraci nie doradzą dobrze. Oni mogą Ci tylko powiedzieć jak bardzo źle jest
w Polsce, jak trudno znaleźć tu bez znajomości pracę, jak jest źle.
Wielu z nich wydaje się, że na zachodzie jest raj. Stąd zdziwienie, że chcesz
wracać.

[Gość: sara]

mam skonczona ekonomie transportu,ale po skonczeniu studiow wyjechalam wiec mam
0 doswiadczenia,tutaj niestety mi ekonomii nie uznano.wacham sie bo boje sie ze
wdepne w wieksze problemy ale wazny jest dla mnie rozwoj-a tu niestety nie mam
takiej szansy-brak wielkich znajomosci no i obowiazuja 4 jezyki do prac
biurowych .

[Gość: gosia]

forumowicze, ale daliscie Sarze zero nadziei, nieładnie, pracę bez znajomości
możesz znaleźć, kwestia tylko jak płatną,

pozdrawiam i życzę sukcesów,

6 tys. brutto bez znajomości

[Gość: margo]

Tyle zarabiam.

Tak się składa, że dostawałam różne propozycje "pomocy" w znalezieniu pracy po
znajomości, ale zawsze je odrzucałam, bo fatalnie czułabym się w takiej firmie
i we własnej skórze (bez świadomości, że to, co mam zawdzięczam sobie) też bym
sie czuła fatalnie.

Tyle zarabiam nie korzystając nigdy, przenigdy z żadnych znajomości! I nie jest
to jakiś fuks, bo w dzień w którym przyjęłam tę propozycję, odrzuciłam inną
dokładnie na tę samą kwotę.

Tam, gdzie firmy muszą zarabiać same na siebie, nie liczą sie znajomości. Jak
będziesz szukała pracy w ZUS'ie, to może... Ale z językami do ZUS'u bym się nie
wybierała. Startuj do dużych firm i zupełnie odpuść sobie państwowe i małe!

[Gość: bebe]

No to nie tak źle! Już się bałam, że jakaś historia, albo teatrologia.
Znam takie osoby, które pierwszą pracę podejmowały w wieku prawie 30 lat z
jakichś tam powodów.
Jest to możliwe!
Nie widzę prawdę mówiąc powodów dlaczego nie miałabyś pracować w swoim zawodzie
w jakiejś firmie spedycyjnej.
Wiem, że pracę, zwłaszcza pierwszą, nie jest łatwo znaleźć.
Życzę więc WYTRWAŁOŚCI, WYTRWAŁOŚCI I JESZCZE RAZ WYTRWAŁOŚCI.
Spróbuj zacząć w jakiejś francuskiej lub szwajcarskiej firmie na stanowisku
asystentki lub nawet recepcjonistki i z tej pozycji szukaj czegoś lepszego.
Wal do firm bez żadnych ogłoszeń. W tej sytuacji nie warto odpowiadać na
ogłoszenia. Jest za dużo chętnych.
Skontaktuj się z Francuską lub Szwajcarską Izbą Handlową i kup od nich katalog
firm francuskich lub szwajcarskich. Wysyłaj po kolei Twoją aplikację do
interesujących Cię firm.

Może zaoczne studia transportu na politechnice, chyba, że to skończyłaś?
NIE JEST PRAWDĄ, ŻE NIE MOŻNA ZNALEŹĆ PRACY BEZ ZNAJOMOŚĆ. JA JUŻ TRZY RAZY
ZNALAZŁAM PRACĘ BEZ JAKICHKOLWIEK ZNAJOMOŚĆ!!!
I tylko błagam , nie łudź się , że znajdziesz pracę w innym mieście niż
Warszawa.
Jeszcze tylko w stolicy coś można znaleźć. Taka jest bolesna prawda.
W innych miastach to chyba rzeczywiście tylko "po znajomości".
Powodzenia

[potomar]

W innych miastach to chyba rzeczywiście tylko "po znajomości"


W Warszawie też.

[Gość: bebe]

potomar napisał:

> W innych miastach to chyba rzeczywiście tylko "po znajomości"
>
>
> W Warszawie też.

Sara, nie wierz w to.
To powyżej to klasyczna przyśpiewka nieudaczników życiowych i frustratów:
..."jestem tam gdzie jestem, bo pracę można znaleźć tylko przez znajomości"...
Nic dodać nic ująć, klasyczne usprawiedliwianie się przed samym sobą i
otoczeniem...
Proponuję ogłosić to hasło mottem tego forum.

Czy majac 30-lat warto sie przekwalifikowac?

[Gość: marzier]

Zawsze warto być gotowym na zmiany..........Ja od 6 m-cy na lubelszczyżnie
szukam pracy jako PH !Mam założoną działolność i nic! Typ charakteru dominujący
i dalej nic!Na rozmowie się kończy! Fakt faktem w naszych okolicach
przedstawiciele handlowi to robole zarabiający minima !!
Tylko możesz liczyć na siebie i swoją moc, ja się juz o tym przekonałem i nie
wierzę że ktoś będzie potrzebował fachowca, takim trzeba niestety zapłacić!

[losiu4]

Gość portalu: bebe napisał(a):

> ..."jestem tam gdzie jestem, bo pracę można znaleźć tylko przez znajomości"...

e nie, ależ skad. Nikt nie twierdzi, że praca (w domyśle dobra praca - wygodny
fotel i niewąska pensja) jest tylko i wyłącznie po znajomości. Natomiast jesli
prześledziłabyś na ten przykład wewnętrzną książkę telefoniczną urzędu lub
firmy państwowej, zdziwiłabyś sie jak wielu ludzi powiązanych jest rodzinnie
(wiem, bo miałem okazję pracować, a i znajomych po ZUSach i innych takich
miałem). Wnioski wyciągnij sama.

Pozdrawiam

Losiu

[Gość: bebe]

Co do posad "państwowych" zgodzę się w zupełności, Losiu.
G-niana praca i jeszcze tylko przez znajomości można ją mieć, okropne.

[losiu4]

zgodzę się tylko częsciowo: jest i praca okreslana przez Ciebie jako g... i
faktycznie, zgodze sie z Tobą:po urzędach jest i taka praca (np. w ZUSie w
pewnym małopolskim mieście, o ile osoba rekomendująca jest na niezbyt
eksponowanym stanowisku)). Ale są i inne: że daj Panie Boże taką posadę.. nic,
tylko korzystać... tylko jedna rzecz: trzeba właściwe chody mieć i wylądować na
odpowiedniej posadzie.

Pozdrawiam

Losiu

[Gość: Margo]

A ja powiem tak... gó..ana praca, a często i gó..ani pracownicy... Nie mówię
o wszystkich, bo nie chcę uogólniać. Ale czego można się spodziewać, po
ludziach po znajomości, za to bez kwalifikacji, tam, gdzie nikt nie liczy
pieniędzy, chyba, że pod stołem?

Czasami mam okazję pracować z ludźmi z państwowych instytucji i jest to po
prostu żenada! Tam nikt nie myśli o efektach pracy, ale o tym - w zależności od
koniunktury - by sie pokazać, lub by nie podpaść.

Zupełnie inaczej współpracuje się z firmami komercyjnymi, jest życzliwość i
faktyczna współpraca, bo im zależy na efektach. Może też dlatego, że ludzie z
firm komercyjnych nie są tak sfrustrowani jak ci pierwsi (nie wiem, czym
bardziej - niskimi zarobkami, czy powolnym tempem pracy, które rozkłada każdy
zespół?). Tacy to nawet herbatę gościom zaparzą, czego z reguły nie uświadczy
się u tych pierwszych. W państwowych firmach nawet krzesła czasami pod tyłek
nie uświadczysz.

Saro..............

[Gość: Alicja]

We Francji obowiązują 4 języki do prac biurowych?????????????
Jakoś nie chce mi się w to wierzyć. Przeciętny francuz nie zna żadnego języka
poza francuskim (byłam to wiem). Kto więc pracuje w tym kraju?

[Gość: bebe]

We Francji obowiązują 4 języki do prac biurowych?????????????
> Jakoś nie chce mi się w to wierzyć. Przeciętny francuz nie zna żadnego języka
> poza francuskim (byłam to wiem). Kto więc pracuje w tym kraju?

Stawiałabym raczej na Szwajcarię. Są tam jak wiadomo 3 języki urzędowe:
francuski, niemiecki i włoski a także wypadałoby znać angielski, prawda?

[Gość: Pallo]

Jest jeszcze czwarty: retoromanski, o ile sie nie myle;-)

[Gość: damian k.]

jest tez wielu ludzi, którzy znają łacinę

[losiu4]

znajomość (rozumiem - biegła) 4 jezyków w na urzędniczej posadce? nonono...

Pozdrawiam

Losiu

[very_martini]

4 języki???? We Francji???? Przecież obywatele tego kraju w większości nie znają
języka innego niz ojczysty, a jesli już, to w 75% przypadków trudno ich dukanie
nazwać "mówieniem".

16%VOL
22%VAT

takie tam... forum homeopatia

[Gość: sara]

dzieki ci bebe dodalas mi odwagi wykorzystam twoj pomysl,zgadzam sie z toba.
dzieki jeszcze raz

mam & & #35; 62;50 lat

[Gość: albert]

Ja mam troche ponad 50 i juz kilakrotnie zmieniłem kompletnie dziedzine pracy.
Jeszcze niedawno dostałem super ofertę w jeszcze innej dziedzinie.
Gdy zapytałem dlaczego, przeciez nie znam się na tym dostałem odpowiedź, ze
pracowałem w wielu firmach i projektach międzynarowdowych i to było
najważniejsze dla pracodawcy.

Gdy po raz pierwszy starałem się o pracę w dużej znanej firmie międzynarodowej
chciałem objąć stanowisko zgodnie z moja specjalizacją. Nie przyjeto mnie, ale
za kilka mieisęcy zadzwoniono oferując inne dobre stanowisko. Gdy
odpowiedziałem, ze nie znam się na tym (nigdy nie pracowałem w tej branży)
odpowiedziano, ze wazne że znam projekty międzynarodowe.
Gdy odpowedziałem, ze zbyt słabo znam angielski to szef (Amerykanin)
odpowiedział, że dla niego to wystarczy, a dla inncyh członków Zarządu jest
najwazniejsze, że znam biegle język pozostałych członków zarządu.

[Gość: sara]

a kto powiedzial ze mieszkam we francji.poslugiwac sie francuskim to nie znaczy
mieszkac we francji

[agulha]

No to może Belgia, Szwajcaria albo Kanada. Jeśli inny kraj,
niefrancuskojęzyczny, a Ty posługujesz się tylko francuskim i polskim, to nic
dziwnego, że nie ma dla Ciebie ciekawej pracy.

[rezurekcja]

Luksemburg
on ma w IP: vo.lu

[Gość: mar]

Bebe ma racje ze w Warszawie sa wieksze szanse znalezienia pracy. W malych
miasteczkach tez sobie znajdziesz jakas fizyczna np. w piekarni ale po
pierwszej wyplacie zwatpisz. U mnie w miescie 60 000 mieszkancow na 1 normalna
oferte pracy pzypada 150 chetnych dobrze wyksztalconych ludzi, znajacych
jezyki, gotowych pracowac na kazdych warunkach.

[1970a7]

warto warto!!!nie masz praktyki w zawodzie ale jesteś bogatsza o 7lat
przeżytych poza granicami kraju uważam że to się liczy i piękne jest to że z
pełną świadomością chcesz pracować w Polsce jestem pewna że uda ci się predzej
czy póżniej znależć dobrą pracę POWODZENIA i nie przejmuj się bo w Polsce to
dziwne że ktoś chce wrócić do swojego kraju i tu pracować a ci ktorzy nigdy nie
wyjeżdzali myślą że tam gdzieś to jest raj i po co tu wracać i jeszcze piszą że
bez znajomości to nic w Polsce nie da się załatwić widać wszedzie co to
zatrudnianie po znajomości zrobiło nie liczy się człowiek liczy się ile może
dać to jest okropne ale jaki kraj tacy ludzie i jacy ludzie taki kraj!!!!

[Gość: sara]

mysle ze wielu nie rozumie co to znaczy zaciskac zeby robiac cos czego sie nie
lubi,ale to jest jedyne wyjscie ,szukac-rozwiazan ale ich nie znajdujesz bo
zeby je znalezc to musisz cholernie sie ponizac bo jestes z tej biednej pl-i
kazdy tego biednego bdz.traktowal jak smiecia.ja nie moglam grac sztuczkami
jakie wiele panien potrafi,bylam solidna,pracowita i mialam sile na kursy po
godz, pracy chociaz sama nie wiem jak to zrobilam.ale juz nie moge mam okres
bardzo ciezki i moim marzeniem jest miec prace gdzie bede miala mozliwosc
rozwoju-nawet jezeli moja stopa zyciowa jest nizsza.
pieniadze to nie wszystko,wy zyjecie odwrotnie macie nieraz dobra prace ktora
daje wam satysfakcje chodz moze marne pieniadze i dlatego sie nie
rozumiemy.przez dlugi okres radzilam sobie sama i wszystko sobie zawdzieczam i
wierzcie ze widzialam pelno ludzi z pl ktorzy mysleli ze cos zwojuja a po 2
tyg.uciekali bo to za duzo.czego sie nauczylam jeszcze o sobie ze jestem silna
bo ja wytrwalam dluzej-szkoda ze mnie to kosztowalo tylko tylu wyrzeczen.wiec
nie krytykujcie takich ludzi jak ja bo nie znacie realiow czasami tutaj.mysle
ze najwieksza cena jaka sie placi to samotnosc

[krzysztofsf]

Gość portalu: sara napisał(a):

>.wiec
> nie krytykujcie takich ludzi jak ja bo nie znacie realiow czasami tutaj.mysle
> ze najwieksza cena jaka sie placi to samotnosc

Jeszcze raz przejzalem posty, na ktore odpowiedzialac, ze nic nie rozumiemy.
Slowa krytyki, same rady.
Masz szczerze mowiac dziwny tok myslenia (i to jest moje slowo krytyki)

[Gość: Tmp]

> wy zyjecie odwrotnie macie nieraz dobra prace ktora
> daje wam satysfakcje chodz moze marne pieniadze i dlatego sie nie
> rozumiemy.

Skąd wiesz skoro nigdy nie pracowałaś w Polsce??? Z perspektywy osoby na
miejscu jest tak, że większość ma kiepską pracę, która nie daje żadnej
satysfakcji i marne pieniądze. Bo tu nie jest tak jak myślisz, że albo fajna
praca i kiepskie pieniądze albo poniżanie się i tyranie za duże pieniądze. Tu
jest poniżanie sie i tyranie za marne grosze ledwie starczące na przeżycie, bo
nie ma nic innego. Żadna praca poza akwizycją na nikogo nie czeka.

> nie krytykujcie takich ludzi jak ja bo nie znacie realiow czasami tutaj.mysle
> ze najwieksza cena jaka sie placi to samotnosc

Przecież to ty krytukujesz nie znając realiów tutaj. Na jakiej podstawie
twierdzisz, że w Polsce wszyscy się kochają i przyjaciele walą drzwiami i
oknami? Kto nie ma pracy jest samotny, bo znajomi boją się żeby nie zaczęli
przychodzić z prośbą o zahaczenie w ich zakładzie. Pracujący są samotni, bo nie
mają czasu. Za chwilę będziemy społeczeństwem kastowym. I naprawdę nie ma
wielkiej różnicy czy być odrzuconym w obcym kraju z powodu polskiej
narodowości, czy być odrzuconym we własnym kraju z powodu innego stanu
posiadania.

[mahabharata]

to straszne - na wiekszosci forow po drugim, trzecim poscie odchodzi sie od
tematu, pojawia sie klotnia, ktos kogos zje...ie. Polaczkowo
(przed chwila bylam u znajomych - Floryda, palmy, cieply wieczor, bryza, a
panstwo najpierw podniecaja sie dyskusja prowadzona przez pana Lisa, a potem
wtulaja sie w romanse Samego Zycia - Posat cyfrowy)

Naturalnie, ze warto sie w tym wieku przekwalifikowac!!! Ja mam 31 lat i wlasnie
zapisalem sie na indologie, bo podoba mi sie sanskryt i chce czytac wedy w
oryginale. Ponadto, ucze sie htmlu, zeby prowadzic samemu strone dla dzieci z
rodzin patologicznych.
I wole to robic z daleka, bo za granica ludziom sie chce, i to niekoniecznie
uczyc. I jak zrobisz blad jezykowy, to Cie nie zjeb...ia, bo nie o to chodzi.

[Gość: wer]

co masz do stracenia? Ja od pół roku uczę się niemieckiego, mam 32 lata, wiem
że nie będę nigdy sprechał jak prawdziwy faszysta, ale chcę trochę rozumieć.
Znajomości są ważne w tym kraju, ale bez przesady! życzę wytrałości!

[Gość: Dzidka]

no to współczuję z tym HTMLem, bo w niedługiej przyszłości wyjdzie z użycia,
właściwie to już słychać oddalające się kroki. Jest nowsza wersja, rozejrzyj
się.

[Gość: Stary]

15 lat temu (miałem 41) zdrowie zmusiło mnie do porzucenia dotychczasowej pracy
i nie było wyjścia - musiałem coś zrobić bo miałem małe dzieci i duuuuży kredyt
do spłacenia. Kupiłem komputer, drukarkę, oprogramowanie i tp.(w tamtych
czasach to było bardzo drogie, jekieś 2-3 średnie pensje). Od tego czasu
pracuję na własny rachunek w dziedzinie, która miała bardzo luźny związek z tym
co robiłem do tej pory. Duży stres, bardzo dużo pracy i nauki. Powiodło się!
Gdybym nie musiał pewnie bym tak nie zrobił. Wniosek - człowiek pod murem
zdolny jest do wszystkiego. I nie ma co myśleć czy warto się uczyć - po prostu
należy i to niezależnie od wieku.

[Gość: Dzidka]

A czy 30 lat to zmurszenie kości i zwapnienie płuc, czy to absolutnu brak
szarych komórek, czy 30 lat to granica, za którą czyha już tylko śmierć?

[czyt. jasne, a co innego masz do roboty?]

[Gość: aneta]

nie zle sie usmialam!!!ja-jeszcze troszke przed trzydziestka- tez mam zamiar
sie przekwalifikowac.a do kraju nie wroce! choc kocham ten kraj! buzka!!!

saro - potrzebujesz rady czy prowokujesz

[Gość: e]

Cale mnostwo ludzi daje tobie dobre rady i o dziwo wszyscy wygladaja na
zaangazowanych i serio. Ty natomiast wynajdujesz bez przerwy problemy i
wykrecasz kota ogonem. Gdziekolwiek bys nie mieszkala musisz postawic sobie
cel. Prace mozna znalezc wszedzie, nie zawsze taka jak sie chce i nie od razu.
Potrzeba do tego mnostwo wysilku i odpornosci psychicznej, korzystania z rad
osob bardziej doswiadczonych, pracy nad soba etc. Jezeli bedziesz
ukierunkowywac sie tylko na problemy to niczego nie znajdziesz. Konczylam
budownictwo w 75, juz wtedy mozna prace "w miescie" dostac tylko po znajomosci.
ci ktorzy ich nie mieli wyjezdzali na wies albo pod przymusem na hute
KaAtowice - i to byl horror. o pensjach lepiej nie mowic, mialam na stazu 2100
a para rajstop kosztowala 120. Szefowie wykorzystywali do granic mozliwosci a
takze zwalniano ludzi. Druga prace tez zalatwilam po znajomosci. W koncu mi
obrzydlo i zwialam za granice. Wierz mi to byla droga przez meke. Mialam tak
czy tak szczescie bo caly czas pracowalam w swoim zawodzie. Doswiadczylam i
dyskryminacji i mobbingu, wiem co to choroba i bezrobocie. Gdybym sie zalamala
wyladowalaby w rynsztoku. W tej chwieli jestem na rekonwalescencji i niestety
stracilam prace. Dla kobiety w moim wieku i profesji w dodatku chorej i
cudzoziemki szansa na znalezienie pracy jest zerowa. Wiekszosc ludzi patrzy na
mnie jak na wariatke. Ale ja wiem jedno - znajde prace i to ja bede stawiac
warunki. Innej mysli do siebie nie dopuszczam. Jezeli uwazasz ze jestes ofiara
to nia bedziesz. Ja tez nie mam nikogo, moje dziecko wychowalam samotnie,
kosztem zycia prywatnego, na prawde odmawiajac sobie wszystkiego. I uwazam ze
jak dotad nie zmarnowalam zycia. Na tym forum wiele ludzi dalo Tobie dobre
rady, za darmo, wez je do serca albo spadaj, Twoj wybor i wolny kraj.

Będzie ok

[Gość: as]

Będzie ci cięzko ale jak się postarasz to radę dasz.

Do "e"

[Gość: bebe]

E, twój post mnie wzruszył.
Jesteś wspaniałą i silną kobietą.
Wierzę, że Ci się uda. Musi się udać, bo masz w sobie wiele siły, pozytywnej
energii i mądrości. Takich ludzi jest naprawdę niewielu.
Trzymam za Ciebie kciuki.
Zyczę przede wszystkim zdrowia! A potem wspaniałej pracy!
W jakim kraju jesteś?
Pozdrawiam z całegego serca, M.

[Gość: e]

Nie wiem czy mi uwierzysz ale wlasnie otrzymalam telefon z zapytaniem czy chce
zaczac we wtorek. Firma jest mala i nie jest "flashing" jak moja poprzednia ale
w dalszym ciagu bede wykorzystywac moje umiejetnosci i wyksztalcenie a
przynajmniej mam taka nadzieje. Nawet nie mam sil sie cieszyc bo jestem
zupelnie wypluta szukaniem, walcze juz dlugo, teraz potrzebuje pare dni na
regeneracje. I do roboty. Jezeli bedziesz kiedys w podobnej sytuacji zyciowej
to pamietaj abys sobie powiedziala: mogla ona to moge i ja. I jeszcze
jedna "madrosc": to nie sztuka znalezc prace, trzeba tylko byc w odpowiednim
czasie na odpowiednim miejscu. To moim zdaniem dotyczy wszystkich sytuacji w
zyciu. Dziekuje Tobie za zyczenia i cieple slowa, w sumie porzadnych ludzi jest
duzo tylko rzadko rzucaja sie w oczy. A mieszkam niedaleko, w Szwecji. Trzymaj
sie e

[Gość: bebe]

GRATULACJE !!!
Jak chodzi o szukanie pracę to życie mnie już odrobinę doświadczyło w tej
dziedzinie. W efekcie chyba nigdy nie stracę nadziei w tego typu sytuacji.
Wspaniałe jest to, że nawet będąc w stanie całkowitego zwątpienia i niefartu
można NAGLE znaleźć bez znajomości super pracę o jakiej się tylko marzyło.

Jeszcze raz gratuluję i pozdrawiam gorąco, M.

[Gość: wodzu]

dziewczyno znam 45 latków ktorzy sie caly czas zmieniaja zawody bez tego nie
znajdziesz roboty a jak masz jezyki to jestes w dobraj sytuacji

Nie warto !

[Gość: leniuch102]

Zdecydowanie nie warto. Jakakolwiek nauka w tym wieku to strata czasu. Zresztą,
nie po to pół życia spędziłaś po szkołach, żeby jeszcze na starość wkuwać.
Zauważ, że ludzki mózg osiąga max. w wieku ok. 15 lat a potem do końca życia się
kurczy.
Poza tym, trzy dychy to wiek, w którym człowiek powinien mieć swoją godność, a
nie dać się zaganiać do ławy szkolnej. Na takim kursie zresztą gotowi są
odpytywać, a może nawet stawiać stopnie - horror.
Zwróć uwagę, że jesteś już w połowie drogi do emerytury. Wytrzymałaś dotąd,
poradzisz sobie i dalej. Otuchy.
leniuch.blox.pl

[Gość: echtom]

E, żartujesz. Nic tak nie odmładza jak nauka. Po raz pierwszy
przekwalifikowałam się w wieku lat 32, po raz drugi w wieku lat 40, a wyglądam
na dziesięć mniej. Za dwa tygodnie odbieram dyplom i rozpoczynam działania
marketingowe.

[losiu4]

Gość portalu: leniuch102 napisał(a):

> Zdecydowanie nie warto. Jakakolwiek nauka w tym wieku to strata czasu.
> Zresztą, nie po to pół życia spędziłaś po szkołach, żeby jeszcze na starość
> wkuwać. Zauważ, że ludzki mózg osiąga max. w wieku ok. 15 lat a potem do
> końca życia się kurczy.

w wieku 15 lat to Ty znasz cykl życiowy pantofelka (a i to bardzo niedokładnie)
i inne podobne rzeczy. O ile oczywista do nauki sie w miarę przykładałes :)
plus pare praktycznych rzeczy typu wymiana zarówki czy wetkniecie karty
graficznej w peceta :)

> Poza tym, trzy dychy to wiek, w którym człowiek powinien mieć swoją godność, a
> nie dać się zaganiać do ławy szkolnej.

srodze się mylisz. Jeśli naprawdę chcesz byc na bieżaco, to tak naprawdę z
przysłowiowej ławy szkolnej do końca kariery zawodowej nie wychodzisz :)

> Na takim kursie zresztą gotowi są
> odpytywać, a może nawet stawiać stopnie - horror.

e tam :)

> Zwróć uwagę, że jesteś już w połowie drogi do emerytury. Wytrzymałaś dotąd,
> poradzisz sobie i dalej. Otuchy.

przynajmniej dowcipniś z Ciebie ;)

Pozdrawiam

Losiu

[Gość: Anka]

Warto!!!! Przekwalifikowałam się mając 39 lat. Z polonistyki na informatykę!
Powodzenia i wiary w sibie!

[Gość: kasiek]

Pewnie, że warto. 30 lat to jeszcze młody wiek!

[Gość: gienia]

no jasne, że warto się przekfalikować, jesteś bardzo młoda ja uczyłam się mając
46 lat.

[Gość: sara]

pytanie czy po tych latach nauki znajde normalna prace,bo chyba po to sie
uczymy,

[Gość: tojo]

tak warto,...

[Gość: weronka]

Nie, no w tym wieku to juz tylko zostało się położyć i czekać .... ;)


a serio to życzę powodzenia w nowej fajnej pracy. pozdrawiam

[Gość: Wojciech]

Tak! Ja przekwalifikowałem się mając więcej niż 30 lat i nie żałuję. Teraz też
uczę się nowych rzeczy, które mogą być podstawą dla ementualnego zawodu!

[Gość: K(?)]

Witam
Warto, zacząłem przekwalifikowanie po skończeniu 30 lat, czyli prawie 8 lat temu, w międzyczasie skończyłem studia, co to dało, początkowo nic, potem z czasem trochę więcej, w efekcie zminiełem diametralnie zawód, znalazłem pracę, co więcej stałą, więc warto. A że obecnie znów szukam kolejnej pracy :) cóż chciałbym po prostu robić coś co lubię, więc szukam takiej oferty, która spełni te aspiracje, ale zawsze będę twierdził, że nigdy nie jest za późno na zmiany.

Pozdrawiam K(?)

[Gość: Ania]

Przekwalifikować się? Czemu nie. Pod warunkiem ze ma sie za co. Gorzej jak
pobiera sie zasiłek i dodatkowo ma sie rodzine na utrzymaniu. Studia czy kursy
to przeciez teraz nie mała inwestycja, która właściwie nie wiadomo kiedy się
zwróci i czy wogóle sie zwróci.A jeść coś trzeba.

[Gość: Misia]

W tym roku kończę 46 lat i myślę o tym, żeby się przekwalifikować. Pracuję w
szkole i szukam nowych możliwości. Poza tym uczę się również francuskiego. Z
zaciekawienie przeczytałam rady uczestników forum. Myślę, że one mi również
pomogą w zmianie pracy na lepszą. Dziekuję.