Stypendium w Australii

[Gość: kate]

Rozglądam się za stypendium w Australii.Możecie coś zaproponować? Dzięki!

odradzam studiowanie w australii

[Gość: gregpn]

szczerze odradzam wyjazd na studia do Australii, szczegolnie te organizowane
przez polskich posrednikow, a szczegolnie firme perfect z wroclawia!!! bylem
tam niedawno i wszystkim chetnym przesle artykul o tym jak sprawy sie maja.
zdolalem go juz wydrukowac na miejscu, w sydney i szukam obecnie wydawcy w
kraju. chetnych do przeczytania prosze o kontakt: [e-mail]

[Gość: ajka]

Dlaczego odradzasz, ja wlasnie jade tam na 10 miesiecy. najpiewr na kurs angielskiego w Australian College of
English, potem na 6 miesiecy kursu biznesowego do szkoly Itsl(?). Co mam robic, pojade, juz zplacila, zalatwiam
wize. Chce tam zyc, a nie umrzec z rozpaczy!

[Gość: gregpn]

porzyslij maila na moj adres a dostarcze Ci wiecej informacji. czasami lepiej
sie wycofac zawczasu niz tracic kupe czasu i energii - mozna je spozytkowac
lepiej..

[Gość: ajka]

bardzo chetnie dowiem sie co masz w zanadzu, tylko tak dla wiadomosci, ja juz tan jade, zaplacilam
pieniazki i nie mam odwrotu. Oprocz tego jestem wrazliwa osoba i blagam nie strasz mnie bardzo
tylko troche
Pozdrawiam i czekam na maila [e-mail]

[Gość: ciekawy]

Może nie będziesz taki tajemniczy i napiszesz conieco na forum o tym co Cię tak
w tej Australii wystraszyło/wkurzyło? Na pewno inni czytelnicy też chętnie o
tym poczytają. Pozdrawiam i czekam na streszczenie Twojego artykułu.

[Gość: gregpn]

OK sam tego chciales - wklejam w okienko caly tekst artykulu, ktory
opublikowalem juz w Ekspresie Wieczornym w Sydney. Milej lektury i podaj dalej..

TEKST:

Kuszą nadzwyczajnymi warunkami wyjazdu – na miejscu okazuje się,
że zostaliśmy zwyczajnie naciągnięci, a pośrednicy cieszą się z zarobionych na
nas pieniędzy.

Australijskie Eldorado.


W 2000 roku do Australii przyjechało przynajmniej 500 studentów z
Polski. Zwabieni zostali obietnicami wyśmienitych szkół oraz nadzwyczajnych
warunków do nauki i pracy (pozwalającej na zwrot inwestycji w naukę). Większość
z nich wydała na to ogromne sumy, które można było spożytkować znacznie
efektywniej pozostając na miejscu, w Europie (np. ucząc się języka angielskiego
na dobrym kursie w kraju lub chociażby w Anglii). Być może po przeczytaniu tego
artykułu mniej osób będzie przeżywało swoje rozczarowanie na pięknym i odległym
kontynencie.

Australia jest ostatnio niewątpliwie jednym z najsprawniej
wypromowanych krajów na świecie. Z odległego i zdawałoby się, mało atrakcyjnego
(w oczach turystów) kontynentu stała się wielkim magnesem dla osób spragnionych
wrażeń. W tym także z Polski. A że młodzi Polacy nie grzeszą nadmiarem gotówki,
swoją australijską przygodę próbują sfinansować poprzez pracę na miejscu.
Australijskie przepisy są na tyle łaskawe, że studenci po opłaceniu czesnego za
szkole, mają prawo przepracować legalnie 20 godzin tygodniowo. Cały wyjazd
zaaranżować jest stosunkowo łatwo. Trzeba tylko posiadać odpowiednia ilość
gotówki (lekko licząc przynajmniej 12 tysięcy złotych) a chętna firma/pośrednik
zaaranżuje cały wyjazd.
A na miejscu? No cóż, rzeczywistość odbiega nieco od tego, co
wyobrażamy sobie po lekturze materiałów reklamowych otrzymanych od naszych
rodzimych pośredników. I o tym właśnie chciałbym opowiedzieć.

Wszystko zaczyna się od katalogów.

Wybieramy się do takiej firmy (w moim przypadku znajdowała się we
Wrocławiu), gdzie dowiadujemy się, ze Australia to niemal raj na ziemi. Szkoły
są tanie i wszystkie prestiżowe, pracodawcy już na lotnisku łapią za rękę
kolejnych przybyszów, życie jest niedrogie i nad wyraz przyjemne, wszyscy
przyjaźni i zrelaksowani. Żyć nie umierać, nawet nie będzie się Wam chciało
oglądać za Ojczyzną… Jakże bardzo można się pomylić. Ale może od początku.

Pierwszym krokiem jest uzyskanie wizy.

Postanowiłem nie płacić Organizatorowi wyjazdu prowizji i do ambasady
wybrałem się osobiście. Koszt wizy turystycznej to około 300 dolarów
australijskich (zarobki z ponad 20 godzin pracy na miejscu!)– stosunkowo drogo
i to jeszcze nie wszystko. Po przybyciu do Australii trzeba dopłacić jeszcze
50 dolarów, aby wklejono nam do paszportu nowa wizę (z pozwoleniem na pracę).
Każde przedłużenie wizy (i nauki) kosztuje kolejne A$ 300. Takie same opłaty
wiążą się ze zmianą szkoły. Aby uzyskać wizę trzeba jeszcze przejść badania
lekarskie (zaledwie kilku wybranych lekarzy w całej Polsce), gdzie opłata
liczona jest już w dolarach amerykańskich! Przelicznik jest tutaj zdecydowanie
mniej korzystny i koszt badań to w przeliczeniu przynajmniej 300 złotych.

Kolej na bilet lotniczy.

Nasz Organizator znów zaoferuje swoją pomoc i jeśli tylko się zgodzimy,
informuje nas, że nasz bilet będzie oczekiwał w zaprzyjaźnionym biurze podróży,
na lotnisku we Frankfurcie (stąd odlatują praktycznie wszyscy Polacy, z którymi
miałem okazję rozmawiać w Sydney) – dojazd do Frankfurtu – to lekko licząc
kolejne 300 zł. Na lotnisku udajemy się do wskazanego nam wcześniej biura i
okazuje się, że tam o naszym bilecie nic nie wiedzą! Dobrze, jeśli jeszcze
odnajdzie w porę (tak było w moim przypadku), ale bywa inaczej. Dwie Polki
(przybyły do Sydney na pod koniec listopada 2000 roku) miały mniej szczęścia.
Najpierw nie mogły doprosić się swoich biletów, potem wsiadły do samolotu,
którym dotarły do Singapuru. Tam czekała je 40 godzinna przerwa w oczekiwaniu
na kolejne połączenie (za hotel musiały zapłacić z własnej kieszeni!!). Podczas
wsiadania do kolejnego samolotu okazało się, że rezerwacja dokonana została z
błędem i według komputera, nie ma ich w ogóle w Singapurze! Tylko z największym
trudem (i dzięki życzliwości miejscowych urzędników) udało im się wsiąść do
samolotu, na pokładzie, którego (na szczęście) znalazły się dwa wolne miejsca.

Moja przygoda z samolotem była równie interesująca!

Na początku organizator zadzwonił z wieścią, że cena biletów, którą
podawał nam pierwotnie uległa zmianie i muszę dopłacić kilkaset złotych. W
zamian za to jednak obiecał, że dostanę bilet klasy „Q”, który jest rzekomo
lepszy od tego w klasie ekonomicznej. Pieniądze wpłaciłem niezwłocznie wiedząc,
że komfort trwającego 24 godziny lotu warto w jakiś sposób podnieść. Na
miejscu, w Sydney dowiedziałem się, że klasa „Q” to absolutnie najtańszy z
biletów.. Bilet ten jest tak tani, że pozwala na przewiezienie zaledwie 20 kg
bagażu (to waga średniej wielkości plecaka z rzeczami, które mają nam
wystarczyć nierzadko na rok i dłużej..)!!! Nie zostałem o tym poinformowany
przez mojego Pośrednika (i skoro zapłaciłem za rzekomo lepszy bilet nawet nie
miałem zamiaru pytać...). Jestem pewien, że 99 % osób wyjeżdżających do szkoły
na tak długi okres będzie miało nadbagaż w postaci przynajmniej 10 kg. Linia
lotnicza obciąża wtedy podróżnego opłatą w wysokości 20 DM za każdy dodatkowy
kilogram! W ten sposób można pozbyć się sporej ilości gotówki przeznaczonej na
urządzenie się w nowym miejscu! A pamiętać należy, że wracając wieziemy
przynajmniej tyle samo.

Następną niespodziankę linia lotnicza zgotowała mi przy próbie zmiany daty
powrotu widniejącej na bilecie lotniczym.

Otóż zupełnie niezgodnie z wcześniejszymi ustaleniami z polskim
Organizatorem zażądano ode mnie 100 DM za takową zmianę. List napisany do
Polski poskutkował odpowiedzią, którą cytuję:
„Dziękuję za wiadomość. Mieliśmy już taki sam przypadek z ta sama linia - agent
nie ma prawa żądać od Państwa opłaty, ale robi to licząc, ze klienci zapłacą!
Zaraz napiszemy do biura w Niemczech, gdzie kupowaliśmy bilet - oni tam
zmienia Państwa rezerwacje. Kiedy chcieliby Państwo wylecieć z Australii?”
Było mi niezwykle miło, że pozytywna odpowiedź nadeszła szybko, ale
dlaczego mój Organizator pcha mnie w objęcia firmy, która oszukuje ludzi?!!

Podczas rezerwacji biletu powrotnego kolejny raz jestem zaskoczony – w
Bahrajnie (to już trzecie międzylądowanie, po 17 godzinach lotu) oczekujemy na
kolejny samolot przez 15 godzin!!! Mój Pośrednik, tradycyjnie już, nie
omieszkał poinformować mnie o tym szczególe.
Tak długa podróż jest prawdziwą mordęgą. Dodatkowe czekanie na
miniaturowym lotnisku, gdzie nawet fast-food ma ceny porządnej restauracji nie
należy do przyjemności... Tylko szczęśliwym zbiegiem okoliczności dowiedziałem
się, że w przypadku tak długiej podróży i przestoju linia lotnicza powinna
zapewnić (na ten czas) pokój hotelowy wraz z wyżywieniem. Szukałem i znalazłem.
Założę się jednak, że praktycznie nikt z Polaków w podobnej podróży nie ma
nawet pojęcia o istnieniu podobnej zasady i nie powiadomiony przez Organizatora
spędziłby przerwę cierpiąc nieludzko!!

Jeśli ktoś a jeszcze wątpliwości to zapewniam, że podroż do Australii jest
naprawdę męcząca.

Z niecierpliwością oczekujemy przybycia do mieszkania, za którego
znalezienie zapłaciliśmy A$ 200. Według zapewnień Organizatora znajduje się ono
w samym centrum Sydney. Biorąc pod uwagę centrum, nie oczekiwałem, że będę
dojeżdżał do niego 40 minut pociągiem. Równie dobrze można powiedzieć, że
Malbork leży tuż przy Gdańskiej Starówce. Okazało się jednak, iż miałem
szczęście. Mój czysty, spokojny (choć czynsz był dwa razy wyższy niż wynoszą
ceny rynkowe) dom na odległym przedmieściu zwanym Sutherland to pestka.
Niektórzy wylądowali w s

[Gość: mag]

dalej,dalej hehehe juz nie moge sie doczekac:))
pozdrowka z W.A. mag

[Gość: mała]

no właśnie czekamy na kontynuację, ja z podróży do Australi mam bardzo miłe
wspomnienia, więc teraz chcę się tam wybrać na magistra...z niecierpliwością
więc czekam na część dalszą twojej opowieści!

[Gość: greg]

Zdecydowalem się zamieścić resztę tekstu!
Życzę miłej lektury. Chętnym dostarczę adresy inernetowe innych studentów,
którzy razem ze mną przebywali w Sydney i potwierdzą moją wersję wydarzeń.
Polecam też lekturę innych postów o Australii, które potwierdzają moje
informacje. Skoro jest tam tak słodko i pięknie, to skąd te skrzywione miny?!
Poza tym Pan Perfect zapomniał napisać, że Australijczycy już prowadzą rozmowy
o oddaniu całej sfery pośrednictwa edukacyjnego w ręce jednej firmy w Polsce -
i na pewno nie będzie to Perfect z Wrocławia!!..
Z panem Pelizgiem spotkałem się osobiście podczas targów edukacyjnych w
Gdańsku. Koredspondencję z nim rozpocząłem w 8 miesięcy od powrotu z USA do
Polski. Za to w Australii miałem przyjemność rozmawiać z gościem, który
twierdził, że Perfect potrafi odpalić "gażę" za zbajerowanie kolejnego klienta -
po moich przeżyciach jestem skłonny wierzyć tej wersji. Ekspress Wieczorny w
Sydney, największe polonijne pismo na miejscu - z dziką radością wydrukował mój
tekst i napisał w liście do mnie:
"Date: Thu, 01 Mar 2001
Subject: Re: Pan Marek W. Weiss, Ekspress Wieczorny
From: "Marek W. Weiss" ([e-mail])

Szanowny Panie,
dziekuje za przeslany do list. Otrzymywalem informacje na ten temat już
wczesniej, nikt jednak z poprzednich Czytelnikow do tej pory nie ujal tematu w
tak zwiezly i konkretny sposob w jaki uczynil to Pan.
Sprawa posrednikow dzialajacych w Polsce przewijala sie w kilkunastu telefonach
jakie otrzymalem od studentow przybylych z kraju.
Opublikujemy Panski list w nastepnym wydaniu Expressu Wieczornego.
Jeszcze raz dziekuje za poruszenie tego tematu.
Z powazaniem
Marek W. Weiss
Editor, Australian Edition Express Wieczorny-Kulisy Tygodnia
Mobile: [phone]"


A oto ciąg dalszy tekstu:
Jeśli ktoś a jeszcze wątpliwości to zapewniam, że podroż do Australii jest
naprawdę męcząca.

Z niecierpliwością oczekujemy przybycia do mieszkania, za którego
znalezienie zapłaciliśmy A$ 200. Według zapewnień Organizatora znajduje się ono
w samym centrum Sydney. Biorąc pod uwagę centrum, nie oczekiwałem, że będę
dojeżdżał do niego 40 minut pociągiem. Równie dobrze można powiedzieć, że
Malbork leży tuż przy Gdańskiej Starówce. Okazało się jednak, iż miałem
szczęście. Mój czysty, spokojny (choć czynsz był dwa razy wyższy niż wynoszą
ceny rynkowe) dom na odległym przedmieściu zwanym Sutherland to pestka.
Niektórzy wylądowali w schronisku w French’s Forest, gdzie wieczorem dojeżdża
się autobusem i promem w ciągu dwóch godzin. Centrum przeniosło się z Gdańska
do Iławy. A w schronisku? Jedna łazienka na cały korytarz (rano dramat – każdy
do szkoły lub pracy zdążyć musi..), czteroosobowe pokoje z piętrowymi łóżkami
oraz prawdziwa plaga złodziejstwa. Cena tradycyjna – A$ 100 tygodniowo od osoby
(za to w tej okolicy można spokojnie mieć własny pokój z wygodami).
Samodzielne wynajęcie mieszkania na początku pobytu graniczy z cudem!
Musimy mieć referencje od poprzedniego najemcy (agencja nie wnika skąd je
weźmiemy tuż po przyjeździe) oraz zastaw w postaci czynszu za przynajmniej
cztery tygodnie. Minimalny okres wynajmu – 6 miesięcy, bez żadnych wyjątków
(zerwanie umowy przed terminem oznacza przepadek kaucji, tzw. „bond”). O tym
wszystkim oczywiście nie dowiemy się od naszego Organizatora w Polsce...

Jak naprawdę wygląda zarabianie pieniędzy w Down-under (miejscowe określenie
antypodów)?

Proszę bardzo. Po rozpoczęciu zajęć w szkole i kilku dniach
aklimatyzacji pora pomyśleć o pracy. Jeśli ktoś łudzi się, że nie będzie trudno
znaleźć zajęcie bez przynajmniej poprawnej znajomości języka – dobrze radzę w
tej chwili się obudzić. Jest niezwykle mało prawdopodobne, że osoba władająca
angielskim w stopniu podstawowym dostanie cokolwiek innego niż sprzątanie lub
zmywanie naczyń w kuchni za minimalną stawkę i w naprawdę ciężkich warunkach.
Australijczycy w Sydney (najbardziej kosmopolityczne miasto
kontynentu), nadzwyczaj niechętnie zatrudniają obcokrajowców. Dla większości
pracodawców jest to ostateczność wymuszona niemożnością znalezienia chętnych
pośród miejscowych (niskie płace, mało godzin). W dodatku nasze ograniczenie
związane ze szkołą (frekwencja na zajęciach poniżej 80% może oznaczać cofnięcie
wizy!) oraz limitem 20 godzin tygodniowo, nie wzmacniają naszej pozycji
przetargowej.
Zazwyczaj więc, zagraniczni studenci przyjmowani są jako tzw. „casuals”
(to taka nadzwyczaj ciekawa forma, gdzie zatrudniony ma same obowiązki i
żadnych praw...), którzy mogą zostać zwolnieni z pracy w każdej chwili bez
podania powodu. W razie potrzeby musza być gotowi stawić się do pracy choćby i
na trzy godziny, na każde wezwanie telefoniczne (zapomnij o planowaniu Twojego
wolnego dnia). Tydzień pracy w wielu przypadkach składa się z 15 godzin pracy
rozłożonych na pięć do siedmiu dni.
Samodzielne szukanie pracy trwa najczęściej około miesiąca i jest tym
trudniejsze, że nie mamy żadnych referencji od miejscowych pracodawców.
Także sam proces zatrudniania ciągnie się zazwyczaj przez minimum dwa
tygodnie nawet, gdy pracodawca zapewnia, że potrzebuje ludzi od zaraz (mimo to
będą kolejne rozmowy kwalifikacyjne, oczekiwanie na odpowiedź, szkolenie,
badania lekarskie itp.).
Muszę to szczególnie podkreślić:

Australijczycy maja potężna manię na punkcie papierków wszelkiego typu.

Niestety, referencje i dyplomy z poza ich własnego kraju są
konsekwentnie ignorowane. Miejscowe referencje niezbędne są zarówno do tego,
aby dostać prace, jak i do wynajęcia mieszkania. I nikogo nie interesuje, że
dopiero przyjechaliśmy – to już tylko i wyłącznie nasz problem. Opinie od
ostatniego przełożonego potrzebują nawet osoby chcące zostać sprzątaczką w
hotelu. Dość długo trwa znalezienie pracodawcy, który machnie na wszystko ręką.
Do tego czasu większość osób jest na tyle zdesperowana, że z wdzięcznością
przyjmuje do ręki wiaderko i szczotkę.

Podatek od zarobków zazwyczaj wynosi pomiędzy 10 a 30%.

Osoby, które przyjechały na krócej niż pól roku i dla celów podatkowych
maja status „non-resident” plącą fiskusowi przynajmniej 40%!!! Część pobranego
podatku można odzyskać. W tym celu należy udać się do tzw. „tax-agent” (czyli
wykwalifikowany księgowy specjalizujący się w sprawach podatkowych), który za
sumę około 100 dolarów pomoże nam sporządzić odpowiednią dokumentację. Zwroty
przychodzą jednak dopiero w lipcu i sierpniu, a do tego czasu może nas już nie
być w Australii. Trzeba się więc zaopatrzyć w kartę bankomatową, która będzie
działała w Polsce (np. systemu Maestro) lub liczyć na pomoc przyjaciół, którzy
pozostali na miejscu. Obowiązkowe składki na fundusz emerytalny mamy prawo
odebrać dopiero, gdy sami osiągniemy wiek emerytalny! Tysiące takich martwych
dusz zasilają w ten sposób miejscowy system...

Zarobki netto za godzinę wynoszą raczej 10 niż 15 dolarów (jak podaje wcześniej
wspomniany katalog).

Łatwo więc obliczyć, że pracując 20 godzin tygodniowo można zarobić
około A$ 200. Tyle w Sydney kosztuje życie! Większość przyjeżdżających na
miejsce Polaków oczekuje opisanego w katalogach eldorado, gdzie łatwo nie tylko
zarobić na życie, ale jeszcze odłożyć na szkołę i przywieźć trochę pieniędzy do
domu. UDAJE SIĘ TO TYLKO NIELICZNYM! Pracując legalnie, 20 godzin w tygodniu,
nie ma możliwości tego wszystkiego dokonać. No, chyba że jest się geniuszem
komputerowym, rozrywanym przez wszystkie firmy. Z wielkim trudem, niektórzy są
w stanie odłożyć na kolejna ratę za szkołę.

W dodatku kartę Medicard (nasza polisa ubezpieczeniowa wraz z numerem)
otrzymujemy dopiero po około 5-6 tygodniach od przybycia na miejsce. W
międzyczasie zaś – jeśli coś się stanie wykładamy gotówkę z naszej kieszeni i
liczymy że wystarczy na operację, a nie tylko amputację..
Dopiero g

odradzam studiowanie w australii - cd 2!

[Gość: greg]

Artykuł cd. - mam nadzieję, że tym razem wejdzie do końca!

(...)
Zarobki w Australii wynoszą raczej 10 niż 15 dolarów.

Łatwo więc obliczyć, że pracując 20 godzin tygodniowo można zarobić około A$
200. Tyle w Sydney kosztuje życie! Większość przyjeżdżających na miejsce
Polaków oczekuje opisanego w katalogach eldorado, gdzie łatwo nie tylko zarobić
na życie, ale jeszcze odłożyć na szkołę i przywieźć trochę pieniędzy do domu.
UDAJE SIĘ TO TYLKO NIELICZNYM! Pracując legalnie, 20 godzin w tygodniu, nie ma
możliwości tego wszystkiego dokonać. No, chyba że jest się geniuszem
komputerowym, rozrywanym przez wszystkie firmy. Z wielkim trudem, niektórzy są
w stanie odłożyć na kolejna ratę za szkołę.

W dodatku kartę Medicard (nasza polisa ubezpieczeniowa wraz z numerem)
otrzymujemy dopiero po około 5-6 tygodniach od przybycia na miejsce. W
międzyczasie zaś - jeśli coś się stanie wykładamy gotówkę z naszej kieszeni i
liczymy że wystarczy na operację, a nie tylko amputację..
Dopiero groźbą można wymóc na szkole wydanie karty tymczasowej.

Pora wspomnieć o nauce - przecież to cel naszego wyjazdu.

Sławny katalog opisuje każdą ze szkół jako oferującą nadzwyczaj wysoki poziom
nauczania przy równie nadzwyczajnie przystępnych cenach. Na miejscu przekonałem
się, że zdecydowana większość szkół, przeznaczona jest wyłącznie dla
obcokrajowców i oferuje żenujący poziom nauki. ICH GŁÓWNYM CELEM JEST RACZEJ
POMOC PRZYJEZDNYM W UZYSKANIU WIZY Z POZWOLENIEM NA PRACĘ. Przypomina to nasze
rodzime prywatne szkoły - krzaki. Wstęp maja wszyscy, którzy opłacą naukę i
nikt nie przejmuje się ich umiejętnościami. Mój kolega z Chin, mimo że
przesympatyczny, nie potrafił przeczytać poprawnie zdania po angielsku i
uczęszczał dzielnie na kurs Business Management.
Agent z Polski obiecywał nam darmowe książki dostarczane przez szkołę (teraz
żałuję, że nie mam tego na piśmie!), a wszystko, co zobaczyliśmy, to wyjątkowo
skromnie zaopatrzona biblioteczka, w której wszystko dostępne jest tylko na
miejscu. Szczególnie pociągające wydało się nam 10 numerów National Geographic
z lat 1992-1996… Książki przyszło więc kupić samemu, a te są w Australii
boleśnie drogie.
Umowa, którą podstawia nam do podpisu w imieniu australijskiej szkoły nasz
sympatyczny Pośrednik, nie przewiduje zwrotu pieniędzy po rozpoczęciu nauki -
tak więc jedynym wyjściem jest wracać do domu lub kontynuować naukę, mimo że
poziom jest mizerny.. Jeśli już wybierać szkołę w Australii - to koniecznie
uniwersytet (przedtem sprawdzamy jego pozycje w rankingu miejscowych uczelni!).
Drożej, ale przynajmniej jest szansa ze się czegoś nauczymy...

Wreszcie najważniejsza przestroga.

Nie ufajmy bezgranicznie naszym rodzimym agentom, którzy za cel stawiają sobie
wysłanie za ocean jak największej liczby osób płacących niemałe prowizje!
Tak zwany "Full Service" (założenie konta bankowego, zdobycie numeru
podatkowego - "Tax File Number" i znalezienie pracy), oferowany przez "mojego"
pośrednika z Wrocławia w cenie A$ 450, skończył się w przypadku pewnej
studentki z Gdańska tym, że załatwiła sobie wszystko samodzielnie. Na odbiór z
lotniska (ta usługa u naszego Pośrednika kosztuje dodatkowe A$ 60) czekała 4
godziny. W końcu zdecydowała się na taksówkę... Pieniędzy nie odzyskała mimo
wielu próśb. Podobne przykłady można by mnożyć. Najlepiej jest gromadzić
wszystkie obietnice Organizatora na papierze, aby później mieć "podkładkę" pod
ewentualne roszczenia.
Tym, którzy znają choćby podstawy angielskiego, odradzam opłacanie
wspomnianego "Full Service". Usługa nie należy do tanich, a konto w banku i
numer podatkowy uzyskać można przy minimalnym wysiłku. Administracja jest
sprawna, procedura nieskomplikowana.

Miejscowy agent naszego pośrednika stara się o pracę dla przybyłych z dość
mizernym skutkiem.

W 99% przypadków to praca w roli pomywacza w knajpianej kuchni lub sprzątaczki
w biurach (sceneria jak w Jackowie, polskiej dzielnicy Chicago..). Dodatkowo,
często już po przybyciu na miejsce, okazuje się, że nasza obiecana praca
pokrywa się z godzinami nauki w szkole! Ta sytuacja powtarza się na tyle
często, że na pytanie o jakość usług w przypadku pośrednictwa pracy dla
polskich studentów - zapytani odpowiadają nieodmiennie z ironicznym uśmiechem -
radź sobie sam, bo umrzesz tu z głodu.

Australia sama w sobie jest przepiękna.

Łagodny klimat wybrzeży, malownicze krajobrazy, egzotyczna przyroda. Na pewno
można spędzić tu wyśmienite wakacje. Pytanie tylko, czy da się coś więcej?
Otwartość i uśmiech Autochtonów kończą się w momencie, gdy przestajemy być
turystami, a stajemy się tanią siłą roboczą. Mimo doskonałych akcji
propagandowych w kraju i za granicą, życie nie wygląda tu wcale różowo. Stopa
bezrobocia w Australii wynosi obecnie 7% i nadal rośnie, a rynek pracy jest
niezwykle mały. Nie ma tutaj miejsca na sentymenty i nasze śmiałe plany zostają
szybko zweryfikowane przez życie. Ale, jak mawiał jeden z australijskich
premierów: "Life was not meant to be easy" (Życie wcale nie miało być łatwym).
I lepiej weźcie to sobie do serca.

[e-mail]

PS: Jedynym powodem, dla którego zdecydowałem się napisać ten artykuł jest chęć
ostrzeżenia młodych ludzi w Polsce przed podejmowaniem decyzji wyłącznie pod
wpływem entuzjastycznych informacji dostarczonych przez firmy w kraju. N1ie
chodzi mi wcale o odwodzenie ich od przyjazdu do Australii, ale o
przedstawienie im trochę bardziej realistycznego obrazu tamtejszej
rzeczywistości. Tym bardziej, że polscy pośrednicy bezczelnie i najzwyczajniej
w świecie nie mówią prawdy.

[Gość: Janusz P]

Nazywam się Janusz Pelizg i jestem właścicielem firmy PERFECT z Wrocławia -
która miała to nieszczęście wysłać pana Grzegorza Pniewskiego (autora
paszkwilu: ''Odradzam studiowanie w Australii''). Oprócz pana Paniewskiego
mieliśmy szczęście pomóc w zorganizowaniu wyjazdu kilkuset innym studentom -
wielka szkoda, że na Forum wypowiedział się tylko pan Pniewski.

Dziwię się, że każdy może pod pseudonimem zamieścić tutaj cokolwiek - także
wylać kubeł pomyj na każdego, na którego przyjdzie mu tylko ochota - pan
Pniewski z uporem godnym lepszej sprawy próbuje zniechęcić młodych ludzi do
wyjazdu do Australii. Ponieważ specjalizuję się w edukacji australijskiej już
od 7 lat - reprezentuję m.in. najlepszy uniwersytet australijski the University
of Sydney oraz wiele innych uniwersytetów, szkół językowych i colleges -
chciałbym rzeczowo odnieść się do listu pana Pniewskiego - który jest iście
groteskowy.

Australia jest drugim po USA krajem wg liczby studentów zagranicznych. Czy
znaczy to, że ponad 100 000 osób wybrało Australię, ponieważ
zostało ''zmanipulowanych'' lub ''naciagniętych'' przez ''nieuczciwych pośredników''?
Z mojego długiego doświadczenia wynika, że duża część moich nowych klientów
przychodzi do mnie z polecenia osób, które wysłałem już do Australii (zwykle
jeden zadowolony klient oznacza 3-4 kolegów, którzy także chcieliby tam
pojechać). Bezsprzecznym faktem jest, że znakomita większość moich klientów
przedłuża pobyt na miejscu w Australii, po ukończeniu kursu opłaconego w Polsce
(niektórzy są tam już 3-5 lat - trudno zmusić kogoś, aby męczył się i cierpiał
katusze ''down under'' tak długo - tego nie potrafie nawet ja,któremu pan
Pniewski przypisuje iście diabelskie cechy).

Dobrze byłoby, aby osoby zainteresowane Australią wyrobiły sobie opinię nie
tylko na podstawie jednego paszkwilu - ale dotarły także do ludzi, którzy nie
żałują swojej decyzji (a jest ich przeważająca większość). Chętnie służę
adresami mailowymi osób, które są w Australii lub wróciły z niej.

Chciałbym zająć się teraz listem pana Pniewskiego, który przypomina płacz
zasmarkanego dziecka że kupiło lizak czerwony o smaku malinowym, a ono myślało,
że smak bedzie truskawkowy.

Przede wszystkim pan Pniewski przebywał wcześniej w USA, stamtąd zaczął
korespondencję ze mną poprzez Internet - nie spotkał sie ze mna ani razu
osobiście. Wszystko załatwiliśmy mailami oraz poprzez kuriera. Mogę przesłac
zainteresowanym tę korespondencję - niech spróbuja znależć w niej moje
obietnice rajskiego życia w Australii. Pan P. ma też pretensje o koszt wyjazdu -
są to pretesje do garbatego, że ma dzieci proste. Koszt nauki w Australii jest
dużo niższy, niż w Wielkiej Brytanii (np. intensywny kurs językowy kosztuje w
Londynie 150 funtow za tydzien - 20 lekcji, a w Australii 200 AUD za 25 lekcji -
czyli o polowe mniej) czy w USA (gdzie koszt studiow zaczyna sie od 7-8 tys
USD na uniwersytecie nieznanym, a w Australii 5-6 tys AUD na dobrym
uniwersytecie w Sydney). Gdzie sa wiec te ''ogromne sumy'' ktore
mozna ''spożytkować znacznie efektywniej pozostając na miejscu, w Europie'' -
kompletna bzdura - dodajcie do tego koszt życia w Anglii (3 razy droższy, niż w
Australii) oraz mentalność brytyjczyków i sposób traktowania sezonowych
pracowników zagranicznych w UK (nie mówię już o pogodzie...).

Materiały reklamowe - zapraszam na nasze strony w Internecie:
www.perfect.wroc.pl - prosze znależć tam obietnice raju na Ziemi w Australii!
Australia ma dużo zalet - dla wielu ludzi stała się nową ojczyzną, ale jak
wszedzie są tam także problemy (jak ten, czy będzie jutro duża fala:-)) Chętnie
wyśle także nasz katalog - przekonajcie się sami, ile prawdy jest w wypowiedzi
pana Pniewskiego.

Bardzo ważne jest dla mnie, aby moi klienci jechali do Australii z relnymi
oczekiwaniami - dlatego staram sie przygotowac ich do tego dość dlugiego
okresu, jaki spędzą ''down under''. Przed wyjazdem mogą oni kotaktować się z
moimi kientami w Australii, z moim rezydentem w Sydney lub z osobami, ktore
wróciły już z Australii. Nie obiecuję im gruszek na wierzbie - takie działanie
jest po pierwsze nieetyczne, a po drugie szybko mści się.

Pan Pniewski rozczarował się do Australii ponieważ dla niego wzorem są USA,
gdzie przebywał przed przyjazdem do Australii. Rzecz gustu - Australia to nie
USA (na szczęście!!!) - chociaż wiele działań podejmuje się wzorując się na
Stanach - mam nadzieję, że Australia zawsze pozostanie Australią. Sam byłem w
Stanch - i to w dość ciekawych miejscach (Floryda, Nowy Jork, Wielkie Jeziora) -
ale całą Floryde oddałbym za jedną australjska wyspę na Pacyfiku.

Koszt wizy to 290 AUD - ale wizy studenckiej, a nie turystycznej - ta kosztuje
140 zl (jesli wszystkie informacje sa tak scisle...) Pan Pniewski nie chcial
placic mi ''prowizji'' (???) i sam zalatwil sobie wize - klient nasz pan - można
i tak - wielu klientów jednak zleca nam czynności związane z wizowaniem
(składaja dokumenty w naszym biurze - można przesłać je kurierem - a my
odsyłamy im aszport z wizą). Wiza studencka wymaga badań medycznych - tutaj pan
Pniewski straszy i ostrzega, że jest tylko kilku lekarzy w Polsce uznanych
przez Ambasadę (ojojoj!!!!) i że badania kosztują 300 zł - naprawde kosztują
ok. 200 zł - skargi i wnioski przyjmuje ambasada Australii w Warszawie.

Na miejscu w Australii otrzymuje się nową wizę z pozwoleniem na pracę - koszt:
50 AUD.Proszę spróbowac otrzymac pozwolenie na pracę jadąc na studia lub kurs
językowy do USA.

Bilet lotniczy. Pan Pniewski odkrywa przed nami Amerykę, że lot do Australii
jest męczący (za to bardzo przyjemna jest 24 godzinna podróż autokarem do
Londynu - lot do Australii trwa mniej więcej tyle samo). Radzmy naszym klientom
zatrzymać się w Azji na dobę lub dłużej, aby po pierwsze przerwać długą podróż,
a po drugie zobaczyć niezwykłe miejsca, jak np. Singapur, Bali, itd. Dwie
klientki, które spotkał pan P. zrobiły taki właśnie postój (nikt nie wyrzucił
ich siłą z samolotu) - a normalne jest, że za hotel i pobyt płaci się
samodzielnie (doba w Singapurze kosztuje ok. 100 DM - za hostel, taksówki,
wstępy, jedzenie, itd. - Bali jest jeszcze tańsze). Nie wierzę w straszna
wersję złośliwego komputera - przy milionach lotów dziennie moga wystąpić różne
rzeczy, ale nie ma co robic z tego tragedii porównywalnej z powodzią. Sam yłem
w wielu miejscach w Azji i chętnie dzielę się moim doświadczeniem z klientami,
pomagając im np. wybrać nocleg czy zaplanować trase zwiedania w danym miejscu.
Nikt nie musi więc czekać 40 godzin na lotnisku - jeśli nie chce - zwykle
postoje na tankowanie trwają 2-3 godziny i można lecieć dalej, jesli ktoś nie
jest ''ciekawy swiata''. Nie narzucamy klientom miejsca wylotu, ani trasy -
wybieraja to sami. Najczęściej najtańsze bilety sa z Frankfurtu (ponieważ lata
stamtąd o wiele więcej linii, niż z Warszawy, a konkurencja na rynku niemieckim
wymusza niższe ceny). Klient zawsze ma wybór - może kupić sobie bilet sam,
jeśli znajdzie coś lepszego. Opowieść o zapewnieniach lepszej klasy Q jest
bzdurą. Pan Pniewski ubolewa, że mógł zabrac ''tylko'' 20 kg bagażu - jest to
standardowy limit przy lotach na wschód - lecąc do Stanów można zabrać 30 kg -
lećcie więc do Stanów, radzi pan Pniewski. Otóż 99% naszych klientów nie ma
problemu z tym limitem ,tym bardziej, że mozna go obejść (jest jeszcze bagaż
podręczny, do którego można włożyć ciężkie rzeczy, jak książki, kamerę, itp.)

Kwestia zmiany biletu - cieszę się, że pan Pniweski podał tutaj w całości moją
odpowiedź, z której wynika, że to agent w Sydney chciał go naciągnąć na
dodatkowe koszty. Wcale jednak nie ''pchałem pana P. w jego objęcia''!! Po prostu
pan P. poszedł do pierwszego lepszego biura podróży na głównej ulicy w Sydney,
aby zmienić datę powrotu - tam chciano go ''naciągnąć'', ale dzięki mojej radzie
(oraz działaniu - jak

[Gość: ROMERO]

to co jechac czy nie jechac ???

komentarz do katalogów Perfectu!

[Gość: greg]

Po zapoznaniu się z katalogiem Perfectu dostępnym w internecie, mam kilka uwag
do jego treści:
"1. Posiadacze wizy studenckiej uzyskują pozwolenie na pracę (part-time - 20
godzin w tygodniu w czasie trwania nauki i full-time - bez ograniczeń - okresie
wakacji) na miejscu w Australii, zaraz po rozpoczęciu kursu."
- Z tego, co wiem - zgodnie z przepisami na wizę z pozwoleniem na pracę
oczekuje się obecnie przynajmniej 14 dni.

"2. Aby uzyskać wizę australijską należy poddać się badaniu lekarskiemu u
lekarza poleconego przez ambasadę, oraz dostarczyć wraz z wnioskiem wszystkie
dokumenty wymagane przez ambasadę (np. zaświadczenie z uczelni lub z pracy o
przyznaniu urlopu na czas wyjazdu)."
- Lekarz pobiera za to opłatę - 50 dolarów. Nikt jednak nie usłyszy od Pana
Pelziga, że są to dolary amerykańskie!

"3. Firma nasza opiekuje się uczestnikiem od momentu dokonania wpłaty, przez
pomoc w staraniu się o wizę, zakup tańszych biletów lotniczych (często z
atrakcyjnym jedno- lub kilkudniowym postojem tranzytowym, np. na Bali, w
Singapurze czy w Tajlandii) aż do przygotowania zakwaterowania w Australii,
odbioru z lotniska, przywiezienia do miejsca zakwaterowania oraz do szkoły w
Australii.
Z listu dyrektora Perfectu (dół strony): (...) szczegółowo przygotowujemy
wyjazd każdego klienta (...) rezerwujemy i wykupujemy tańsze bilety lotnicze
dla naszych klientów."
- W naszym przypadku była to tylko deklaracja -
a. do pierwotnej ceny biletu zrobiliśmy dopłatę, aby zyskać bilety dające
rzekomo wyższy standard - w Sydney uświadomiono nam, że są to bilety klasy Q,
najtańsze z możliwych,
b. firma współpracuje z biurami podróży, które próbują naciągać klientów na
dodatkowe opłaty (np. za pierwszą zmianę terminu wylotu) - wie o ich praktykach
i nadal kieruje tam polskich studentów,
c. bilety najczęściej należy odebrać w biurze podróży w terminalu lotniska we
Frankfurcie nad Menem. Biuro to notorycznie "gubi" rezerwacje. Na miejscu
dowiedzieliśmy się, że na dwie godziny przed odlotem do Australii - naszych
biletów nie ma!
d. Perfect nie informuje, że na trasie do Sydney niezbędne są dwa
międzylądowania. Czas oczekiwania na kolejne połączenie może wynieść nawet 15 i
więcej godzin. W takim przypadku linie lotnicze są zobowiązane zapewnić
podróżnym pokój w hotelu!!! Absolutnie żaden z polskich studentów nie wiedział
o tym fakcie.

"4. Poprzez nasze biuro w Sydney pomagamy znaleźć prace dla naszych klientów
udających się do jednej ze szkól w tym mieście. Rodzaj pracy zależy od
kwalifikacji i znajomości języka - najczęściej jest to praca w supermarketach,
restauracjach, hotelach, sprzątanie biur lub obsługa sklepów na stacjach
benzynowych. Osoby pracowite, dobrze wykonujące swoje obowiązki, mogą zarobić
nawet 300 A$ tygodniowo, a w okresie wakacyjnym (grudzień, styczeń) zwykle
więcej.
- Pośrednictwem tym zajmuje się jedna osoba. Z bardzo mizernym skutkiem. Nie
spotkałem w ciągu 6 miesięcy nauki nikogo, kto byłby zadowolony z usług tego
pośrednika. Najczęściej po przyjściu na miejsce okazuje się, że godziny pracy
kolidują z nauką, a zakres obowiązków odbiega od obiecanego."

"5. Polski student potrzebuje ok.160 A$ tygodniowo, aby utrzymać się w
Australii, tzn. opłacić zakwaterowanie, wyżywienie i transport. Suma ta może
wahać się zależnie od miasta: Sydney jest najdroższe a Brisbane, Perth, Gold
Coast i Cairns najtańsze. (...) Student azjatycki zadawala się jedzeniem za 15
A$ na tydzień, Polak musi wydać przeciętnie 30 - 40 A$ na tydzień. Tańsza
żywność kupować można w supermarketach i na sobotnich targach. Wiele osób
znajduje prace w hotelach lub restauracjach, co umożliwia zmniejszenie wydatków
na jedzenie."
- Nieprawda: potrzebne jest około $200: jedzenie - minimum $60 (obiad w
mieście, w tanim azjatyckim barze to ok. $9); bilety ok. $40 (mieszkania
organizowane przez Perfect znajdują się w odległych dzielnicach!!!); mieszkanie
$100 - stawki za wynajem proponowane przez Perfect (ceny nawet w dzielnicach
podmiejskich są wyższe od rynkowych!)

"6. "PERFECT" oferuje uczestnikom kursów zakwaterowanie przy rodzinach
australijskich, w hotelach młodzieżowych lub w mieszkaniach dzielonych z innymi
studentami. Najczęściej studenci wykupują miesięczne zakwaterowanie u rodziny
australijskiej, a po tym okresie wynajmują mieszkania (3-4 osoby zajmują 2-3
pokojowy apartament)."
- Proszę nie zostać zmylonym nazwą "Hotele młodzieżowe"!!! Są to podłego
standardu schroniska dla tzw. backpackers (trampów podróżujących możliwie
najtaniej i nie zwracających uwagi na standard noclegu). Na miejscu zaś: ciasne
pokoje wieloosobowe, jedna łazienka na piętrze, nagminne kradzieże kosztownych
przedmiotów z bagażu współmieszkańców!

"7. Standard zakwaterowania zależy od klienta: oferujemy zakwaterowanie u
rodzin australijskich (z wyżywieniem) lub zakwaterowanie w tzw. shared
accommodation - mieszkaniach wynajmowanych wspólnie przez kilkoro studentów -
każdy ma własny pokój (można także dzielić pokój z inna osoba wg życzenia), a
wspólnie korzysta się z kuchni i łazienki. Oplata za shared accommodation
wynosi w Sydney 80 - 120 $ za tydzień (w innych miastach jest taniej) zależnie
od standardu i lokalizacji."
- Nie wspomniano słowem, że wynajęcie mieszkania przez osobę dopiero co
przybyłą z Europy graniczy z cudem. Agenci biur pośrednictwa bezwzględnie
wymagają: wynajmu na okres minimum pół roku; miesięcznej kaucji (która przepada
w przypadku skrócenia pobytu w mieszkaniu); referencji uzyskanych od
właścicieli poprzedniego mieszkania (nikogo nie obchodzi, że takich nie
posiadamy - to dobry sposób na "spławienie" niepewnego klienta) oraz od
obecnego pracodawcy (zaświadczenie o posiadaniu dochodów).
Nie pomogą tutaj żadne karty kredytowe... Australijczycy po prostu niechętnie
wynajmują lokale obcym. Jedynym wyjściem jest szukanie kąta w mieszkaniu już
przez kogoś wynajętym (inni studenci lub rodzina).

"8. Miasta australijskie są bardzo rozlegle (np. Sydney rozciąga się na
szerokości ok. 100 km) - dlatego bardzo ważne jest miejsce zamieszkania. Dobra
lokalizacja jest droższa, ale pozwala oszczędzić sporo czasu na dojazdach do
szkoły lub do pracy. W Sydney staramy się zakwaterować naszych studentów we
wschodnich dzielnicach (Bondi, Balmain, Cremorne, Vaucluse, Kingsford,
Randwick, Elysabeth Bay) tak, aby lokalizacja była atrakcyjna, a dojazd do
szkoły i do pracy w miarę dogodny."
- Dzień przed wyjazdem szef Perfectu osobiście zapewniał mnie, że będziemy
(wraz z M. Studzińską) mieszkać "w samym centrum Sydney". Jak się okazało,
nasze mieszkanie położone było w Sutherland - dzielnica na odległych,
południowych obrzeżach miasta, 40 minut pociągiem od centrum, jeden z
najdroższych biletów sieciowych.
- Schronisko, które przytrafiło się innym studentom położone było w French's
Forest - wieczorem dojazd autobusem i promem zajmował ok. 2 godzin!
- Nie spotkałem osób, którym Perfect zapewniłby mieszkania w wymienionych
powyżej dzielnicach szczególnie, że choćby Vaucluse jest najbogatszą,
najbardziej luksusową dzielnicą miasta i długo by tam szukać studentów z
Polski...

"9. Alpha Beta Colleges to Alpha Beta English College (szkoła języka
angielskiego) oraz Alpha Beta Business College (kursy biznesu, informatyki,
turystyki, finansów). Szkoła ta znajduje się w centrum Sydney, niedaleko Hyde
Park. Szkoła języka angielskiego oferuje kursy językowe na różnych poziomach
zaawansowania oraz kursy specjalistyczne, przygotowujące do egzaminów
językowych, do nauki w szkołach średnich i na uniwersytetach australijskich."
- Szkoła legenda - ze względu na niskie ceny i niewiarygodnie niski poziom
zapisują się do niej wszyscy ci, którzy pragną otrzymać wizę z pozwoleniem na
pracę, a nie są zainteresowani nauką. Wg relacji świadków szkołę regularnie
nawiedzają agenci imigracyjni, którzy orientują się w poziomie szk

komentarz do katalogów Perfectu- 2!

[Gość: greg]

oto cd.

"9. Alpha Beta Colleges to Alpha Beta English College (szkoła języka
angielskiego) oraz Alpha Beta Business College (kursy biznesu, informatyki,
turystyki, finansów). Szkoła ta znajduje się w centrum Sydney, niedaleko Hyde
Park. Szkoła języka angielskiego oferuje kursy językowe na różnych poziomach
zaawansowania oraz kursy specjalistyczne, przygotowujące do egzaminów
językowych, do nauki w szkołach średnich i na uniwersytetach australijskich."
- Szkoła legenda - ze względu na niskie ceny i niewiarygodnie niski poziom
zapisują się do niej wszyscy ci, którzy pragną otrzymać wizę z pozwoleniem na
pracę, a nie są zainteresowani nauką. Wg relacji świadków szkołę regularnie
nawiedzają agenci imigracyjni, którzy orientują się w poziomie szkoły i nie
dowierzając jej władzom, osobiście sprawdzają frekwencję (poniżej 80% oznacza
cofnięcie wizy)...

"10. KENT INSTITUTE OF BUSINESS AND TECHNOLOGY
Kent prowadzi kursy języka angielskiego, oraz kursy biznesu i informatyki w
swoich 3 campusach w centrum Sydney. Godne polecenia są zwłaszcza bardzo dobre
kursy informatyki za stosunkowo niska cenę. Dużą zaleta tych kursów jest
możliwość elastycznego planowania godzin zajęć. (...) Program nauczania jest
bardzo elastyczny, studenci mogą rozpocząć naukę w każdy poniedziałek - mogą
także dowolnie wybierać zajęcia rano lub wieczorami."
- W zamian zyskujemy liczną kadrę z Europy Wschodniej (np. Czesi) - sam
spotykałem te osoby. Szefem marketingu i jednym z wykładowców jest Joseph
Kysilka - wspólnik Perfectu w australijskich interesach. Czy potrzeba dalszych
rekomendacji?..

"11. Holmes Colleges to jedna z najlepszych szkól w Australii.
(...)Wszystkie szkoły znajdują się w centrum miast, są klimatyzowane i bardzo
dobrze wyposażone we wszystko, co jest potrzebne do efektywnej nauki.
(...)W Holmes Colleges studiuje wielu Australijczyków, co świadczy o renomie i
klasie szkoły."
- a. jeśli to jest najlepsza szkoła - poziom szkół w Australii jest bardzo
mizerny
b. wyposażenie biblioteki szkolnej w Sydney: szczególnie rzucają się w oczy
pięcioletnie numery National Geographic i stare komputery, z trudem radzące
sobie z dostępem do internetu. Książki nieliczne - mieszczą się w trzech, czy
czterech regałach.
c. przez 6 miesięcy nauki nie było mi tam dane ani spotkać, ani słyszeć o
australijskim studencie (urodzonym na miejscu lub władającym biegle językiem
angielskim).
d. szef Perfectu zapewniał nas telefonicznie, że w cenę kursu wliczone są także
podręczniki - oczywiście nigdy ich nie zobaczyliśmy. Studenci muszą się
zadowolić tylko kserokopiami.
- W trakcie spotkania organizacyjnego, szef filii szkoły w Sydney napomknął
tylko, że Australijczycy pojawiają się w szkole "czasami". Miejscowi unikają
takich szkół, jak ognia wiedząc, że uczęszczają tam sami obcokrajowcy i poziom
zajęć bywa desperacko niski - jako, że wielu studentów ma problemy z
komunikowaniem się po angielsku.

"12. Z listu dyrektora Perfect: ... mamy własne biuro i własnych rezydentów w
Sydney, którzy pomagają naszym klientom m.in. w znalezieniu zakwaterowania,
odbierają ich z lotniska, pomagają we wszystkich formalnościach po przyjeździe
(jak: uzyskanie pozwolenia na prace, karty ubezpieczenia medycznego, numeru
podatkowego, otwarcie rachunku bankowego, zakup telefonów komórkowych, itp.).
Pomagamy także naszym klientom w znalezieniu pracy w Australii;"
- Za usługi te trzeba słono zapłacić - około $400. Zdarza się jednak, że
studenci nie są odbierani z lotniska, a nie mogąc się doczekać pomocy -
wymienione wyżej sprawy załatwiają sami. Zrobiła tak znajoma studentka i przez
5 miesięcy nie mogła odzyskać wpłaconych na rzecz Perfectu pieniędzy! (nie
wiemy, czy w ogóle je dostała) - dwoje świadków wysłuchało jej opowieści.

Mam nadzieję, ze powyższy komentarz wystarczy. Fragmenty wytłuszczone pochodzą
z informacji zawartych na stronie www.perfect.wroc.pl
Dodam jeszcze kilka słów:
Australia doświadcza od kilku lat stałego wzrostu bezrobocia przy równoczesnym
spadku wartości swojej waluty. Lekiem na rosnącą rzeszę bezrobotnych stało się
organizowanie nauki dla obcokrajowców. Jak się okazuje - recepta jest
skuteczna. Niskie ceny i szansa na pozostanie w kraju po ukończeniu nauki jest
nad wyraz kusząca dla młodych ludzi z Azji oraz Europy Środkowo - Wschodniej.
Utrzymanie się w szkole nie jest jednak prostą sprawą dla wielu studentów. A
brak promocji oznacza cofnięcie wizy, wydalenie z kraju i brak wpływów z tytułu
nauki. W związku z tym szkoły zainteresowane są utrzymaniem w szkole nawet
najbardziej "opornych". Głośną sprawą stała się rezygnacja jednego z
nauczycieli akademickich na Sydney University. Otóż osoba ta stwierdziła, że
nie może wykonywać poprawnie swoich obowiązków w sytuacji, gdy polityką władz
rektorskich jest zalecenie promowania wszystkich studentów zagranicznych (!).
Historię tę usłyszałem od Polki wykładającej na tym uniwersytecie język
hiszpański (jej mąż, Amerykanin - jest także nauczycielem akademickim).

To by było na tyle. Pozdrawiam wszystkich niepoprawnych optymistów... Jasne, te
wszystkie głosy niezadowolenia to po prostu niedowartościowani studenci, którzy
oczekwiali złotej karty Visa na dzień dobry. Tylko kto w to uwierzy?!
greg

[Gość: Janusz P]

Nazywam się Janusz Pelizg i jestem właścicielem firmy PERFECT z Wrocławia -
która miała to nieszczęście wysłać pana Grzegorza Pniewskiego (autora
paszkwilu: ''Odradzam studiowanie w Australii''). Oprócz pana Paniewskiego
mieliśmy szczęście pomóc w zorganizowaniu wyjazdu kilkuset innym studentom -
wielka szkoda, że na Forum wypowiedział się tylko pan Pniewski.

Dziwię się, że każdy może pod pseudonimem zamieścić tutaj cokolwiek - także
wylać kubeł pomyj na każdego, na którego przyjdzie mu tylko ochota - pan
Pniewski z uporem godnym lepszej sprawy próbuje zniechęcić młodych ludzi do
wyjazdu do Australii. Ponieważ specjalizuję się w edukacji australijskiej już
od 7 lat - reprezentuję m.in. najlepszy uniwersytet australijski the University
of Sydney oraz wiele innych uniwersytetów, szkół językowych i colleges -
chciałbym rzeczowo odnieść się do listu pana Pniewskiego - który jest iście
groteskowy.

Australia jest drugim po USA krajem wg liczby studentów zagranicznych. Czy
znaczy to, że ponad 100 000 osób wybrało Australię, ponieważ
zostało ''zmanipulowanych'' lub ''naciagniętych'' przez ''nieuczciwych pośredników''?
Z mojego długiego doświadczenia wynika, że duża część moich nowych klientów
przychodzi do mnie z polecenia osób, które wysłałem już do Australii (zwykle
jeden zadowolony klient oznacza 3-4 kolegów, którzy także chcieliby tam
pojechać). Bezsprzecznym faktem jest, że znakomita większość moich klientów
przedłuża pobyt na miejscu w Australii, po ukończeniu kursu opłaconego w Polsce
(niektórzy są tam już 3-5 lat - trudno zmusić kogoś, aby męczył się i cierpiał
katusze ''down under'' tak długo - tego nie potrafie nawet ja,któremu pan
Pniewski przypisuje iście diabelskie cechy).

Dobrze byłoby, aby osoby zainteresowane Australią wyrobiły sobie opinię nie
tylko na podstawie jednego paszkwilu - ale dotarły także do ludzi, którzy nie
żałują swojej decyzji (a jest ich przeważająca większość). Chętnie służę
adresami mailowymi osób, które są w Australii lub wróciły z niej.

Chciałbym zająć się teraz listem pana Pniewskiego, który przypomina płacz
zasmarkanego dziecka że kupiło lizak czerwony o smaku malinowym, a ono myślało,
że smak bedzie truskawkowy.

Przede wszystkim pan Pniewski przebywał wcześniej w USA, stamtąd zaczął
korespondencję ze mną poprzez Internet - nie spotkał sie ze mna ani razu
osobiście. Wszystko załatwiliśmy mailami oraz poprzez kuriera. Mogę przesłac
zainteresowanym tę korespondencję - niech spróbuja znależć w niej moje
obietnice rajskiego życia w Australii. Pan P. ma też pretensje o koszt wyjazdu -
są to pretesje do garbatego, że ma dzieci proste. Koszt nauki w Australii jest
dużo niższy, niż w Wielkiej Brytanii (np. intensywny kurs językowy kosztuje w
Londynie 150 funtow za tydzien - 20 lekcji, a w Australii 200 AUD za 25 lekcji -
czyli o polowe mniej) czy w USA (gdzie koszt studiow zaczyna sie od 7-8 tys
USD na uniwersytecie nieznanym, a w Australii 5-6 tys AUD na dobrym
uniwersytecie w Sydney). Gdzie sa wiec te ''ogromne sumy'' ktore
mozna ''spożytkować znacznie efektywniej pozostając na miejscu, w Europie'' -
kompletna bzdura - dodajcie do tego koszt życia w Anglii (3 razy droższy, niż w
Australii) oraz mentalność brytyjczyków i sposób traktowania sezonowych
pracowników zagranicznych w UK (nie mówię już o pogodzie...).

Materiały reklamowe - zapraszam na nasze strony w Internecie:
www.perfect.wroc.pl - prosze znależć tam obietnice raju na Ziemi w Australii!
Australia ma dużo zalet - dla wielu ludzi stała się nową ojczyzną, ale jak
wszedzie są tam także problemy (jak ten, czy będzie jutro duża fala:-)) Chętnie
wyśle także nasz katalog - przekonajcie się sami, ile prawdy jest w wypowiedzi
pana Pniewskiego.

Bardzo ważne jest dla mnie, aby moi klienci jechali do Australii z relnymi
oczekiwaniami - dlatego staram sie przygotowac ich do tego dość dlugiego
okresu, jaki spędzą ''down under''. Przed wyjazdem mogą oni kotaktować się z
moimi kientami w Australii, z moim rezydentem w Sydney lub z osobami, ktore
wróciły już z Australii. Nie obiecuję im gruszek na wierzbie - takie działanie
jest po pierwsze nieetyczne, a po drugie szybko mści się.

Pan Pniewski rozczarował się do Australii ponieważ dla niego wzorem są USA,
gdzie przebywał przed przyjazdem do Australii. Rzecz gustu - Australia to nie
USA (na szczęście!!!) - chociaż wiele działań podejmuje się wzorując się na
Stanach - mam nadzieję, że Australia zawsze pozostanie Australią. Sam byłem w
Stanch - i to w dość ciekawych miejscach (Floryda, Nowy Jork, Wielkie Jeziora) -
ale całą Floryde oddałbym za jedną australjska wyspę na Pacyfiku.

Koszt wizy to 290 AUD - ale wizy studenckiej, a nie turystycznej - ta kosztuje
140 zl (jesli wszystkie informacje sa tak scisle...) Pan Pniewski nie chcial
placic mi ''prowizji'' (???) i sam zalatwil sobie wize - klient nasz pan - można
i tak - wielu klientów jednak zleca nam czynności związane z wizowaniem
(składaja dokumenty w naszym biurze - można przesłać je kurierem - a my
odsyłamy im aszport z wizą). Wiza studencka wymaga badań medycznych - tutaj pan
Pniewski straszy i ostrzega, że jest tylko kilku lekarzy w Polsce uznanych
przez Ambasadę (ojojoj!!!!) i że badania kosztują 300 zł - naprawde kosztują
ok. 200 zł - skargi i wnioski przyjmuje ambasada Australii w Warszawie.

Na miejscu w Australii otrzymuje się nową wizę z pozwoleniem na pracę - koszt:
50 AUD.Proszę spróbowac otrzymac pozwolenie na pracę jadąc na studia lub kurs
językowy do USA.

Bilet lotniczy. Pan Pniewski odkrywa przed nami Amerykę, że lot do Australii
jest męczący (za to bardzo przyjemna jest 24 godzinna podróż autokarem do
Londynu - lot do Australii trwa mniej więcej tyle samo). Radzmy naszym klientom
zatrzymać się w Azji na dobę lub dłużej, aby po pierwsze przerwać długą podróż,
a po drugie zobaczyć niezwykłe miejsca, jak np. Singapur, Bali, itd. Dwie
klientki, które spotkał pan P. zrobiły taki właśnie postój (nikt nie wyrzucił
ich siłą z samolotu) - a normalne jest, że za hotel i pobyt płaci się
samodzielnie (doba w Singapurze kosztuje ok. 100 DM - za hostel, taksówki,
wstępy, jedzenie, itd. - Bali jest jeszcze tańsze). Nie wierzę w straszna
wersję złośliwego komputera - przy milionach lotów dziennie moga wystąpić różne
rzeczy, ale nie ma co robic z tego tragedii porównywalnej z powodzią. Sam yłem
w wielu miejscach w Azji i chętnie dzielę się moim doświadczeniem z klientami,
pomagając im np. wybrać nocleg czy zaplanować trase zwiedania w danym miejscu.
Nikt nie musi więc czekać 40 godzin na lotnisku - jeśli nie chce - zwykle
postoje na tankowanie trwają 2-3 godziny i można lecieć dalej, jesli ktoś nie
jest ''ciekawy swiata''. Nie narzucamy klientom miejsca wylotu, ani trasy -
wybieraja to sami. Najczęściej najtańsze bilety sa z Frankfurtu (ponieważ lata
stamtąd o wiele więcej linii, niż z Warszawy, a konkurencja na rynku niemieckim
wymusza niższe ceny). Klient zawsze ma wybór - może kupić sobie bilet sam,
jeśli znajdzie coś lepszego. Opowieść o zapewnieniach lepszej klasy Q jest
bzdurą. Pan Pniewski ubolewa, że mógł zabrac ''tylko'' 20 kg bagażu - jest to
standardowy limit przy lotach na wschód - lecąc do Stanów można zabrać 30 kg -
lećcie więc do Stanów, radzi pan Pniewski. Otóż 99% naszych klientów nie ma
problemu z tym limitem ,tym bardziej, że mozna go obejść (jest jeszcze bagaż
podręczny, do którego można włożyć ciężkie rzeczy, jak książki, kamerę, itp.)

Kwestia zmiany biletu - cieszę się, że pan Pniweski podał tutaj w całości moją
odpowiedź, z której wynika, że to agent w Sydney chciał go naciągnąć na
dodatkowe koszty. Wcale jednak nie ''pchałem pana P. w jego objęcia''!! Po prostu
pan P. poszedł do pierwszego lepszego biura podróży na głównej ulicy w Sydney,
aby zmienić datę powrotu - tam chciano go ''naciągnąć'', ale dzięki mojej radzie
(oraz działaniu - jak

[Gość: Emily]

Chcialabym jeszcze nawiazac do listu pana Janusza P. z firmy Perfect.

Czy mysli pan, ze zadowolony klient pisalby takie rzeczy o biurze, ktore
zalatwia wszystko tak jak powinno byc? Zadowolony klient napisalby np.
skorzystalem z uslug bardzo dobrego biura. Dzieki temu jestem teraz w pieknej
Australii i zachecam do korzystania z uslug tej firmy.

Stalo sie jednak inaczej. Niezadowoliny klient napisal jak biuro utrudnilo mu
dotarcie do Australii i pomoglo w wydaniu wiecej pieniedzy niz bylo planowane.

A co do tych dwoch pan, ktore znalazly sie w Singapurze to nie sadze zeby
zrobily sobie fantastyczna wycieczke a pewnemu poznanemu Polakowi mowily, ze
jakies biuro ich oszukalo.

I jeszcze jodno. Pan Grzegorz P. nie pisze zeby nie jechac do Australii, tylko
zeby uwazac na firme ktora organizuje wyjazd!

analfabeta funkcjonalny

[Gość: alka]

Dyskusja z facetem z Perfectu nie ma chyba większego sensu. To przecież
analfabeta funkcjonalny - ktoś taki czyta tekst i nie rozumie jego treści.
Dlatego nie potrafi rzeczowo odpowiedzieć na list grega.
Ale analfabetyzm jest dla niego doskonałym alibi - wszystkie obietnice składane
studentom z Polski są nieważne - przecież Pelizg sam nie wie, co napisał w
listach skierowanych do tych ludzi... Bajeruje jak tylko może, a potem udaje,
że sprawy nie było!
Ot i cała historia.

[Gość: gregpn]

"Pozdrowienia z Nevady!

Tutaj Mr Pelizg i firma Perfect z Wroclawia tez nie pozostaja anonimowe!
Slyszalem juz pare barwnych opowiesci, do ktorych moglbym dolozyc przede
wszystkim moja wlasna! Ale lepiej o tym zapomniec..

Moze w koncu pora zawlec goscia do sadu.. Bedzie to jednak trudne - jesli
rzeczywiscie wysyla 250 osob rocznie do Australii (tak jak sie chwali), oznacza
to, ze zarabia przynajmniej 0.5 miliona zlotych rocznie na tym procederze (bo
trudno nazwac jego serwis "uslugami"). A taka kasa pozwoli mu wykupic prawnika
przekreta i zalozyc kazda sprawe!

Chcecie na studia? Walcie smialo, ale szukajcie innych firm, bo na tej sparzylo
sie juz wiele osob. Szkoda, ze Polska demokracja oferuje tak slaby dostep do
wymiaru sprawiedliwosci i zwyklym szaraczkom nie uda sie nawet scignac takich
drobnych cwaniaczkow jak Janusz Pelizg. Ale przeciez od tego jest internet, aby
tepic podobnych szalbierzy!

Pozdrowienia dla studenckiej braci z calego swiata!

Veer"

just joking

[Gość: veer]

oczywiscie zartowalem, to nie byl gregpn, ale w sumie on i
jego "circa8team" wypowiadaja sie w takze w moim imieniu... Dzieki greg!
Well done guys!

And to all of you thinking about going somewhere abroad - the States are
thousand times better than Australia - I have checked both!!!
Veer

Greg to frajer i nieudacznik

[Gość: Jarek]

Jestem teraz Melbourne w nie jestem dyrektorem banku i tego nie oczekiwalem ale
rowniez nikt mi tego nie obiecywal. Lecac do australii nastawiłem sie ze przez
pirwszy rok bede musial zadowolic sie bylejaka praca.obecnie zostalo mi jeszcze
pol roku nauki na uniwersyteci ktory wykupilem w Perfectcie po studiach
prawdopodobnie stane sie australijczykiem i po 2 latach ciezkij pracy i nauki w
australi moze zostane DYREKTOREM BANKU.Przyjezdza tu mnostwo Frajerow ktorzy
mysla ze im sie wszystko nalezy rzeczywistosc jest inna kto chce tylko chce temu
sie na 75% uda a zaden kraj nie daje takich mozliwosci zostania na stale.Ja
pracuje w knajpie na poczatku mylem gary az sie kurzylo teraz jestem kelnerem
pracuje w najbardziej ruchliwych godzinach i zarabiam 500 aud tygodniowo ale to
mi zajelo dwa lata
1 rada
jezeli decydujecie sie na wyjazd do australii nastawcie sie ze na poczatku
bedzie trudno
2 rada
szkole musicie wybrac taka aby uczylo sie w niej minimum 50% australijczykow
sa one drozsze ale nic nie jest za darmo
3 rada
nie sluchajcie nieudacznikow typu greg bo to frajer niech sie wezmie do roboty a
nie bzdury wypisuje nieznam go ale to chyba gosc typu szczesliwego nowego yorku
tam tez byli nieudacznicy a pozatym on tez byl w USA
4 rada
pamietajcie kazdy pan JANUSZEK bedzie was bajerowal ale taka jego praca a wy
skorzystajcie z jego usług bo jak chcecie jechac do australi to nie macie innego
wyjcia A JECHAC MIM WSZYSTKO WARTO
Macie jakis pytania piszcie [e-mail]

Jareczku, Ty w Australii?! To najprawdziwszy cud!!

[Gość: Aka]

no popatrz, popatrz, niby siedzisz w Australii, a twoj IP mowi ze piszesz z
Polski - jak w morde strzelil..

Moze najpierw wyjedz, zobacz jak tam jest, a dopiero potem zaczynaj ladowac
jaki to z Ciebie "success story".. Chociaz, jesli uda Ci sie zostac
Australijczykiem bedac w Gliwicach - pozostanie tylko skladac szczere
gratulacje! Coz to by byla za sila przebicia.
Te 500 dolarow jest zaiste imponujace, szczegolnie ze malo polskich pracodawcow
decyduje sie na wyplacanie pensji w walucie obcej. Moze podzielisz sie z nami
informacja, ktora firma jest dla Ciebie tak laskawa? Czyzby to pan Januszek
wyplacal Twoje niebotyczne premie.. Znajac zycie, pewnie jestes rencista, bo z
takim intelektem trudno znalezc prace gdziekolwiek w Polsce.
Powyzsze posty, jak mi sie zdaje, traktuja o poziomie szkol i slabej obsludze
przez posrednika i trudno wyczytac cokolwiek o checi zostania dyrektorem banku -
przeczytaj jeszcze raz jesli dasz rade.

pozdrowienia i sprobuj sie naprawde wybrac za granice, paszport nie jest drogi,
a wrazenia moga byc naprawde fajne..

kłamca zdemaskowany

[Gość: jarek]

Sorry ze sie wtraciłem w nie swoja dyskusje ale jak słysze ludzi którzy
narzekaja na Australie to mnie krwe zalewa. Bylem tam turystycznie pracowałem
i jak ktoś chce to zawsze znajdzie prace a to ze ktos został zbajerowane przez
posrednika to tylko jego winna.

[Gość: x]

x

Fakty i mity?

[Gość: WRTY]

Mam to szczęście że do Australii mogę jechać na własną rękę nie korzystając z
uprzejmości pośredników.
Moje obserwacje dotyczą lat 1998-1999 kiedy to kilkoro z mioch znajomych
skorzystało z oferty cytowanej firmy. Zaznaczam iż nie jest to próba
reprezentatywna ale zadziwia zbieżność pewnych odczuć. Hmmm

1. Bilet należy kupować poza Polską - proponuję w Niemczech - wychodzi taniej -
ile obecnie nie jestem w stanie podać ale zazwyczaj bywało około 20%. Wiążą się
z tym oczywiście inne dogodności - sprawniejsza podróż - krótsze
międzylądowania,a także możliwość RZECZYWISTEGO wyznaczenia sobie miejsca na
trasie przelotu w którym np. można się zatrzymać na dwa - trzy dni. O tym że
Singapur jest piękny w 40stopniowym upale z plecakiem gdy czeka się do 16
godzin na połączenie (przygoda z PERFECTEM mojej znajomej) raczej nikogo
przekonać się nie da. ;)
2. Szkoły w Australii są różne i wbrew pozorom tanie są do czasu - do
wyczerpania możliwości przepisania ocen z przedmiotów zaliczonych na studiach w
Polsce.
Oczywiście szkółki językowe o bardzo podrzędnym charakterze, aczkolwiek miłe,
są tanie jeżeli chce sie przez 3-4 miesiące a może dłużej podszlifować sam
język. Na pozostanie w Australii one nie wystarczają.
3. Zakwaterowanie - hmmm jak się ma szczęście nie jest bardzo złe ale
rzeczywiście Perfect przebija średnią rynkową gwarantując przy tym opiekę
rodzin sprowadzającą się do np. ;) wydzielenia osobnej lodówki z podłym żarciem
(nie jedzeniem!) dla gościa. Każda stancja jest lepsza .... ;).
4. Opieka rezydenta - zależy, raczej bierna i małokontaktowa - przywiezie ew.
poszuka pracy a spotkałem się ze stwierdzeniem z ust klientów Prefectu iż
zaproponował im " no to macie tu gazetę i coś sobie wybierzcie"

5. Usamodzielnienie delikwenta następuje szokowo około trzech miesiącach od
przyjazdu często połączone jest z koniecznością zmiany stancji (wysokie koszty)
oraz z poszukiwaniem źródeł finansowania pobytu - nie zawsze legalnych.

Mimo to nikomu nie będę odradzał usług Perfectu bo może wcale tak nie jest jak
część jego klientów twierdzi.

australia

[Gość: cola]

powiem szczerze ze zastanowily mnie wasze nie dosc pochlebne recenzje z wyjazdu
do Australii..wlasnie chcialam znalezc jakiegos posrednika..piszecie ze lepiej
wyjechac na wlasna reke..ale jak to zorganizowac? od czego zaczac? bardzo
prosze o kontakt;-) serdecznie pozdrawiam - [e-mail]

[Gość: luki]

zrobiła się jatka, a nikt nie odpowiedział na pytanie ....

STYPENIDIUM !!!

podsumowanie!

[Gość: greg]

pod adresem onfoto.republika.pl znajdziecie wiele informacji na temat
wyjazdów do Australii. ich lektura z pewnością pomoże podjąć decyzję gdzie, z
kim i jak jechać...

[yak-ona]

a moi znajomi pojechali z perfectem i sobie chwala...
moze jak wroce z usa tez to uczynie...od nich slysze same pochwaly!!!

[Gość: AsterX]

Haha, to chyba jakas niezwykla pomylka, LOL.
Mieszkam w Sydney od wielu lat i o Perfect nie slyszalem dobrego slowa.

7 lat w biznesie? Perfect lipe odstawia i tyle.
Biuro tutaj na miejscu? pfft, koles ktory za przedluzenie szkoly pobiera wiecej
od innych 'przedstawicieli' i dla kazdego studenta ma inne ceny - moze cena
wacha sie na gieldzie???

Jasiu wspomnial ze oprocz Greg-a nikt nie narzekal. A czemu? Bo kazdy ma to
gdzies - chce zapomniec o fatalnych przygodach dzieki biurowi Perfect.
Niestety, jesli sie tego nie rozdmucha to Jasiu dalej bedzie tak dzialac.

Cos mi sie wydaje ze najwyzszy czas sprawdzic te 'opowiesci dziwnej tresci' i
wspaniala bajke jaka opisuje Perfect na swej stronie. A tymi
przedstawicielstwami to juz ja sie zajme - mieszkam tu, znam jezyk i system.
Dowiem sie szybko czy naprawde m.in. University of Sydney ma z Toba uklad i na
jakich to jest warunkach :)

Napisalem do Greg-a bo chce zrobic Perfect-owi anty-reklame. Po prostu dosc mam
dziadostwa. Szczegolnie dlatego ze tu mieszkam i nie chce by ludzie mieli
przykre wspomnienia z tego kraju poprzez jednego leszcza.

Jesli ktos chce pomoc lub ma pytania to niech pisze: [e-mail]

Niestety, na pytania typu 'co doradzasz ?' nie bede, na razie, mogl za bardzo
odpowiedziec. Nie siedze w tym temacie na co dzien wiec rownie dobrze moglbym
zaspiewac tak jak Jasiu. Natomiast jestem w stanie podzielic sie informacjami
na porzadku dziennym typu 'co, gdzie, jak, za ile' itd.

Z czasem mysle o wrzuceniu czegos na NET [broszurki szkol w formacie .pdf] i
ceny oferowane przez tutejszych agentow dla porownania [azjaci maja najnizsze].
Opisy poszczegolnych szkol pozostawie tutejszym studentom/kolesiom z ktorymi
mam kontakt i ktorym moge przekazac pytania na ktore nie znam odpowiedzi.

W skrocie dodam, ze Perfect ma uklad z najgorszymi szkolami jakie tu sa. Wiec
nie lapcie sie za glowy po pierwszym tygodniu zajec...chyba ze chcecie tylko
dostac wize. :)

To tyle, reszta przez email.

Nara,
AsterX .·°º¤ ©

just joking

[Gość: veer]

oczywiscie zartowalem, to nie byl gregpn, ale w sumie on i
jego "circa8team" wypowiadaja sie w takze w moim imieniu... Dzieki greg!
Well done guys!

And to all of you thinking about going somewhere abroad - the States are
thousand times better than Australia - I have checked both!!!
Veer

ALBION TO NAJWIEKSZA PORAŻKA www.kokosen.pl\au

[Gość: melon]

Właśnie wróciłem z Australii i musze przyznać ze to wyprawia ALBION HOUSE w
SYDNEY woła o pomste do nieba.Rezydentem jest 23 letni debil który podczas
mojego połtorarocznego pobytu nie załatwił nikomu pracy to co w Polsce obiecują
to bajki dla dzieci.Szkoła do której zostałem wysłany to totalna
Pasta.Prace "Pomógł" mi załatwic gosć z Perfectu- Pomógł ponieważ musiałem mu
za to zapłacic 200 dolców.Greg masz racje ze to co obiecują w polsce to mija
sie z prawda na miejscu, ale mimo wszystko nie odradzam wyjazdu bo przygoda
jest niezapomniana. Chce jeszcze raz jechac do Australi i moze bede załatwiał
wyjazd samemu ale moze ktoś wie jezeli nie dostane wizy jaka jest pewnosc ze mi
zwróca kase poniewaz biura to jednak gwarantują

Pozdrawiam Melon