Ucieczka z miasta - nie żałujecie?

[Gość: jajaw]

Planujemy przeprowadzić się z całą rodziną na wieś pod W-wę. Głownym
naszym problemem pozostają jednak dojazdy do pracy (ok.25-35km w
jedną stronę), stąd też obawiamy się czy damy radę (obecnie też
mieszkamy na obrzeżach W-wy, ale W-wa to zawsze W-wa, można dojechać
do metra etc.) Stąd też pytanie do Wszystkich, którzy się
zdecydowali na ten ruch - czy nie żałujecie przeprowadzki? Czy
gdybyście mieli taką możliwość zdecydowalibyście się raz jeszcze na
ucieczkę z miasta? Poradżcie

[Gość: ewa]

nigdy jeszcze raz nie przeprowadziłabym się pod miasto. Chyba, ze ktoś lubi
mieszkać i żyć w samochodzie.Możesz założyć 3-4 godziny wyjęte z życiorysu
codziennie. Zaraz tu się pewnie pojawi masa postów o tym jak to się cudownie do
Wawy dojeżdża (25 min!Tylko brak informacji o tym, że informacja dotyczy
helikopteru) i jak przecudnie jest słuchać słodkiego śpiewu skowronków i pić
kawę na własnym tarasie. Nie wierz w to (redukcja dysonansu poznawczego).
Mordowanie siebie i rodziny przez cały tydzień po to, żeby w niedzielę popatrzeć
na swoje drzewka to jest średni pomysł. Chyba, że możesz pracować z domu i nie
masz dzieci, które trzeba odwozić do szkoły/na basen/do kina/do przyjaciół itp,i
nie prowadzisz żadnego życia towarzyskiego.
Ja to znam z własnych doświadczeń. Dom na wsi na weekendy-tak! Ale na codzień
mieszkanie w mieście

[wandahej]

Właśnie uciekam z miasta pełnego hałasu,spalin do małego miasteczka.Realizuję
swoje marzenie po 30 latach mieszkania w bloku,tym bardziej,że mąż na
emeryturze,ja na wcześniejszej.Chociaż mąż całe życie mieszkał w mieście,a teraz
się bardzo boi zmian.Mam nadzieję,że dobrze robię,a w razie czego, zawsze mogę
sprzedaćiwrócić do klatki.

[Gość: AniaSK]

Gdybym nie miała dzieci, to mooooże bym się przeprowadziła na wieś.
Ale dziecko mam, ma sporo zajęć pozalekcyjnych i wszelakie długie
dojazdy po prostu odpadają.

[Gość: koko]

Przyznam się że i ja z coraz większą nostalgią wspominam miasto,
dokładnie zaś warszawski Ursynów: wszędzie blisko, multum zajęć dla
dzieci...Nie, ja nie przeprowadziłabym się po raz drugi. Bez dzieci,
na emeryturze TAK razy 100, ale teraz jest zbyt ciężko z dojazdami,
aby się zachwycać przyrodą. Zresztą jesienią i mokrą zimą jest
brzydko. Ale to tylko moja opinia i proszę na mnie się nie rzucać
udowadniająć że jest komuś super

[3xmama]

Polecam mieszkanie w mieście i działke poza miastem. To najlepsze
rozwiazanie i nie umordujecie się w samochodzie.

popieram

[Gość: Jacek]

popieram, mieszkałem "za miastem" 3-4 miesiące sezonu z czego ok 2 miesiecy na
wakacjach poza domem, pozostałe miesiące jak nie odśnieżanie żeby wyjechac to
inny deszcz, człowiek jest tak zmęczony dojazdami że w kinie z żoną nie byliśmy
prawie wcale. Teraz mieszkamy w mieście - do szkoły 2 minuty piechotą dla dzieci
i czuję że doba ma 24 godziny a nie 12!!!! piekne uczucie o wydatkach na benzyne
nie wspomnę o kombinowaniu co zrobic jak jeden samochód w warsztacie itp.
Teraz mam działkę - domek 80 km pod mistem i jak jest ładna pogoda to jadę na
2-3 dni i wystarczy. A każdy dzień bez samochodu tak cieszy:)

[mimbla.londyn]

Chce wyjechac na wies:

forum.gazeta.pl/forum/71,1.html?f=49040

A czy bede zalowac?

[Gość: Majka]

Ja się wyniosłam 2 lata temu (z Żoliborza) i nie żałuję.
Nie mam dysonansu poznawczego, tym bardziej, ze w każdej chwili na
ten Żoliborz mogłabym wrócić. Ale nie chcę.

[hesia3]

Każda decyzja musi być dopasowana do danej osoby. Jeżeli masz dużą
rodzinę nie kupujesz sportowego samochodu, gdy nie jeździsz na
nartach, zima w górach nie ciągnie cię tak jak ciepłe kraje. To samo
dotyczy miejsca zamieszkania. Ja uprawiam wolny zawód i mogę
spokojnie nacieszyć się wsią i domem, ale byłabym wściekła gdybym go
oglądała tylko nocami. Wybrałam chyba najbardziej optymalny wariant.
Na tyle blisko dużego miasta, aby mieć dostęp do teatrów, szkół, a
na tyle daleko by powietrze było inne, a za płotem chodziły kury.
Dobrze jest być też blisko małego miasteczka. Lepsza komunikacja,
już są hipermarkety, przedszkola. Jakaś infrastruktura powinna być.

[squonk]

O! To tak jak ja. I też z Żoliborza. Mieszkanko sobie odpoczywa i na
nas czeka a my na wiosce [bez dzieci]. I na razie nie myslę o
powrocie. Dojazdy, owszem sa męczace - a głównie korki w Wawie - bo
mówiąc szczerze dojazd do korków zajmuje mi max. 30 minut. Czyli o
te 30 min. wcześniej muszę wstać. Na początku było ciężko - ale
teraz ptaszki budzą:-)

[emma71]

Ja wyprowadziłam sie z miasta na wies i nie zaluje a zawsze bylam
typowym mieszczuchem.Ale ja dojezdzam do pracy 35-40 minut a
przedtem 30 minut.Wybrałam mnieszy dom szeregówkę blisko miasta
(ok.8km do Rynku Gł w K-wie)niż mieszkanie daleko ale w dużym domu z
większym ogrodem.Przystanek (kilka autobusów),nowoczesną
szkołe,przedszkole, ośrodek zdrowia, aptekę itp mam praktycznie obok
siebie.To byly warunki gdy szukałam domu.Nie wyobrażam sobie zycia
daleko od miasta i dojazdów z daleka.Kiedyś córkę też będę wozić ale
uznałam,że z osiedla w mieście na którym mieszkałam i tak bym ją
dowoziła do centrum więc 4.5 km dalej nie robi różnicy a komfort
życia jest przeogromny.Nie znam okolic Warszawy ale na 25-35 km
dojazdu bym się nie zdecydowała (no może jak by to była
autostrada...)

[Gość: arthur]

pozwole sobie wtracic swoje piec groszy,
mieszkam w Danii, pozornie co to ma wspolnego z Polska ?
miasto jak miasto, miejsce jak miejsce, do pracy trzeba tu i tam,
jest wiec wspolnota
to zalezy gdzie sie mieszka tzn. jak duze jest miasto miejsca pracy,
jak daleko miejsce pracy od szybkiego ruchu,
czym miejsce pracy blizej centrum lub bardziej oddalone od szybkiego
ruchu tym problem wiekszy,
po pierwszej euforii, pojawia sie problemy, ktore zaczna narastac,
potegowac sie przez codzienny stress, zaczna sie konflikty rodzinne,
to zona wrocila za pozno, to maz nie przybyl na czas, to dzieci
robia sie nerwowe bo moga byc krocej w miescie, to znajomi jakos
niechetnie nas odwiedzaja zaslaniajac sie brakiem czasu, rodzina tez
zacznie miec klopoty z czasem itd.itp.
czy warte to wszystko "luksusu swiezego powietrza za miastem" ?
musza wiec zaistniec wyjatkowe argumenty przemawiajace za
przeniesieniem sie za miasto,
jedynym rozsadnym argumentem moze byc argument finansowy ale musi on
byc tak wymowny, zeby nie podlegal zadnej dyskusji lub perspektywa
przeniesienia swojej i zony dzialalnosci zawodowej w okolice
zamieszkania
ktos tu poddal piekna mysl, mieszkanie w miescie i domek na wsi,
piekna idea jesli kogos na to stac, to moze byc alternatywa dla
harmonii rodzinno-zdrowotnej
pewnie byl w Danii, taki system jest tu bardzo popularny, no ale
Dania to maly kraj, do morza blizej z kazdego kata

[Gość: Moni]

Niekoniecznie tak byc musi.. Zalezy w jakim miejscu zamieszkales i
do czego masz tam dostep. Ja na przyklad mieszkam troche poza
Montrealem, dojezdzam do pracy okolo 45 minut. Ale dzieci maja
szkole i przedszkole w poblizu domu, nie musze ich wiec nigdzie
wozic, szkola posiada autobus szkolny i zajecia pozalekcyjne, wiec
dziecko ma gdzie sie podziac do czasu gdy ja przybede z pracy. est
tez supermarket, restauracje, wypozyczalnie filmow, wiec nie jest
zle, wiec mnie to bardzo odpowiada. Niestety nie wiem,jak sie to ma
do Warszawy i okolic, przypuszczam, ze nie jest to tak dobrze
zorganizowane. Sa zle i dobre storny mieszkania poza miastem mnie to
jednak odpowiada.

[Gość: Majka]

Pytanie brzmi - czy żałujecie?
Niech wypowiadają się mieszczuchy, ktore zamieniły mieszkanie w
mieście na dom pod miastem.
Sama jestem ciekawa opinii. Niech będą one szczere, bo na forum
przeważają negatywne opinie osób, które nadal mieszkają w blokach
(więc gdzie tu obiektywizm i bazowanie na własnych doświadczeniach?)
i super-zachwycone opinie osób, które zdecydowały się na
przeprowadzkę. Z tym, że te ostatnie, jak dla mnie, sztucznie
euforyczne.
Sama mieszkam 30km od centrum i bardzo dobrze znam wady, więc często
uśmiecham się pod nosem, czytając niektóre wypowiedzi.... (i te
negatywne od ludzi, którzy nie mają pojęcia, jak to naprawdę jest i
te przesadzone w drugą stronę)

[Gość: arthur]

trudno, zeby wypowiadaky sie "wies-czuchy" chyba, ze odwrocimy
pytanie
mieszkam poza duzym miastem okolo 40km juz od prawie 30 lat,
urodzony i wychowany jestem w Warszawie na powislu, sadze wiec, ze
mam cos do powiedzenia mimo roznic w szerokosci geograficznej i
warunakach zycia tu i tam,
jesli wszystko uklada sie pomyslnie to "je bajaka" ale moze tez byc
pieklo

[Gość: kajtek]

My wyprowadziliśmy sie z Łodzi na wieś oddaloną o 25 km. Całe
szczęście z dojazdem samochodem nie ma problemów (trasą do centrum
25 min, a także wiele alternatywnych tras przez wiejskie drogi).
Przepiękne miejsce, którym nie mogę się nacieszyć. Mamy małe
dziecko, drugie w drodze.. Ale to wszystko nie przeszkadzało nam w
podjęciu decyzji na TAK. Dwa samochody to podstawA. Bez tego
poprostu nie ma co startować. Poza tym naprawdę same plusy.
Wieczorny odpoczymek na własnym tarasie lub przed kominkiem to jest
dla mnie właśnie TO.

[utalia]

Rzadko kiedy jest tak, że można powiedzieć-TAK żałuję. Bo jeśli faktycznie
bilans wypada ujemny to przecież w każdej chwili można sprzedać cudowna chałupę
na wsi i zawrócić z "drogi" z powrotem do miasta. Z pewnością wymaga to trochę
podrygacji ale w koncu chyba lepsze to niż męczyć sie kolejne lata, czyz nie?
Dlatego ci, którzy narzekają na dojazdy a jednak wciąz mieszkaja w swoich
domach....jednak to lubią. W życiu zwykle jest cos za coś. Albo ładnie albo
wygodnie, albo skromnie albo drogo itd. Wybieramy cos za coś bo nie kazdego stać
na wille w środku Żoliborza za kilka milionów, gdzie do centrum "żabi skok" a i
kawałek cichego ogródka w zasiegu wzroku i ręki.

[Gość: ewa]

Wcale nie jest tak łatwo sprzedać tę cudowną chałupę na wsi. Jest to bardzo
trudne. Chętni nie walą drzwiami i oknami.
Mnie akurat średnio się śpieszy bo mogę pracować z domu.
Prawda jest taka, ze ludzie uciekają na zadupia zwykle nie dlatego, że mają tam
fajne rezydencje, i nie muszą pracować od ... do... tylko dlatego, że ich
najzwyczajniej w świecie nie stać na mieszkanie w mieście. Ciekawe dlaczego dom
20-30 km od miasta jest tańszy od mieszkania?

[Gość: picpic]

Ja zrezygnowałam z domku pod Warszawą (30km) ze wzgledu na:1. dojazdy. Po przyjeździe do domu ostatnią rzeczą jaką chciałam robić po niecałych 2hspędzonych w aucie to podziwiać widok z okna.
2. w większość weekendów zamiast rozkoszować się śpiewem ptaków na tarasie trzeba było wziąć się za pracę w ogrodzie lub naprawę usterek w domu (zawsze jest coś do zrobienia)
3.życie towarzyskie zamarło. Wyjcie do kina,na imprezę było wielką wyprawą, nie mówiąc o znajomych...
kominek i śpiew ptaszków wokół nie wystarczył abym poczuła, że dokonałam dobrego wyboru....

[mara571]

Gość portalu: picpic napisał(a):

> Ja zrezygnowałam z domku pod Warszawą (30km) ze wzgledu na:1. dojazdy. Po przyj
> eździe do domu ostatnią rzeczą jaką chciałam robić po niecałych 2hspędzonych w
> aucie to podziwiać widok z okna.
> 2. w większość weekendów zamiast rozkoszować się śpiewem ptaków na tarasie trze
> ba było wziąć się za pracę w ogrodzie lub naprawę usterek w domu (zawsze jest c
> oś do zrobienia)
> 3.życie towarzyskie zamarło. Wyjcie do kina,na imprezę było wielką wyprawą, nie
> mówiąc o znajomych...
> kominek i śpiew ptaszków wokół nie wystarczył abym poczuła, że dokonałam dobreg
> o wyboru....
tez zrezygnowalam z mieszkania na wsi, jak dzieci poszly na studia. Na szczescie
segment byl wynajety..
Mieszkam w b. duzej aglomeracji. Dojazdy samochodem po autostradach byly
mordega. Teraz mieszkamy w 200 tys. miescie, w centrum ale na uboczu. Do dworca
mam 10 min na piechote, jak wieczorem wracam moge zrobic zakupy. Moj pociag
jedzie przez male miasteczka, w ktorych ceny nieruchomosci tylko niewiele sie
roznia od cen w stolicy landu.
Przyczyna tego stanu rzeczy jest kolej: jeslibym miala kupowac dom w Polsce to
tylko pod warunkiem, ze jest kolejowe polaczenie do duzego miasta i pociagi
jezdza co 20 min.
Obecne mieszkanie jest bardzo ladne, polozone tzw dobrej dzielnicy, ale obydwoje
marzymy o emeryturze i powrocie do mojego domu rodzinnego: dzialka nieduza, ale
to mniej pracy na stare lata. I najwazniejsze w 10 min na piechote sa autobusy,
15 min sklepy a na osiedlu jest cicho i spokojnie. Nie przeszkadza mi, ze
wszyscy sie znaja. Czego bym nigdy nie chciala, to mieszkanie w bloku z 50 i
wiecej lokatorami...

[Gość: teraz ze wsi]

Lenistwo do potęgi CIĘ opanowało,ale mam duży szacunek dla
osób ,które potrafią się do tego przyznać.

[Gość: mmena]

Nie zaluje. Nie dojezdzam co prawda do pracy 25 min, zajmuje mi to ok. 40 min.
Nadal mniej niz tym, ktorzy mieszkaja w Wwie, ale po drugiej stronie Wisly. Nie
jest to czas mierzony w podrozy helikopterem.

[Gość: Anna]

A jak długo się jedzie przez tą Wisłę? :) no nie przesadzajmy!
tramwaj przez Most Śląsko-Dąbrowski jedzie 2 min :) w pracy przy
hali Mirowskiej jestem w 10 minut (3 przystanki od domu). Wcześniej
mieszkałam z rodzicami i siostrą pod Warszawą - jeszcze za
Pruszkowem - dojazdy były niezwykle uciążliwe. Właściwie nie widzę
żadnych korzyści z mieszkania pod miastem, a już na pewno nie dla
osób w wieku 20-30 lat. Teraz mieszkam w okolicach Parku Praskiego,
gdzie mam piękny widok na Wisłę i panoramę Warszawy, do tramwaju 2-3
min. drogi, a na Stare Miasto idę piechotką 15 minut przez most :)

[heniek99]

Jajaw to napisz po tej dyskusji na forum czy się w końcu zdecydowaliście na
exodus z dużego miasta. Ja z żoną mam w tej chwili ten sam dylemat. Działka 30
km od centrum Warszawy, pod Grodziskiem, więc jest dobra komunikacja kolejowa
(pociągi w szczycie kursują co parę minut) więc nie ma męczarni stania w
samochodzie w korku, bo droga beznadziejna. Trzeba tylko dojechać 4 km
samochodem z domu na stację PKP. Ale jednak będzie to i tak ponad godzinę jazdy
do pracy od wyjścia z domu.

----------------------
... ciepło wewnętrzne łatwo można uzupełnić ciepłem zewnętrznym przy pomocy
różnych wódek słodkich i mocnych, jak mówią w Galicji.

[miacasa]

Od 5lat nie mieszkam już w w-wie i żałuję ale do mieszkania w bloku nie wrócimy
(skaleczyliśmy się życiem w domu i nie chcemy z tego rezygnować), jednak cena
jest wysoka i myślę, że warto zastanowić się na jakim etapie jest rodzina i czy
to ten moment by się przeprowadzić (dostęp do żłobka/przedszkola, szkół, służby
zdrowia, urzędów, zaopatrzenia, komunikacji, osamotnienie - znajomi z w-wy do
Was nie będą przyjeżdżać bo dla nich to koniec świata, dzieci długo nie będą
samodzielne komunikacyjnie). Mąż nadal dojeżdża do pracy, ja po wychowawczym nie
zdecydowałam się na powrót do pracy, założyłam firmę w miejscu zamieszkania,
uważam, że nie można być geograficznie oddzielonym od małych dzieci (3 i 5lat)
bo gdy zadzwonią z przedszkola, że maluch ma gorączkę i trzeba go natychmiast
zabrać to jest to trudne do wykonania, cała logistyka dowozu/odbioru,
zapewnienia opieki podczas choroby - brrrr. Właściwie w dużej mierze nasze
działania skierowane są na uniezależnienie się od warszawskiego rynku pracy,
marzę o tym by mąż nie spędzał 2-3 godzin dziennie w samochodzie i był mniej
umęczony życiem na "wsi".

[Gość: jajaw]

Witam i dziękuję za wszystkie wypowiedzi. Są nam bardzo pomocne, ale
ostatecznej decyzji nie podjęlismy, chociaż wyrażamy skłonność
raczej za. Główny nasz problem dotyczy dojazdów, mimo tego, że
jesteśmy przyzwyczajeni do godzinnych dojazdów do pracy. Jeśli
chodzi o znajomych i zycie miejskie to nie mamy z tym problemów.
Znajomych i tak zazwyczaj przyjmuje się w weekend (dziś też
mieszkamy na obrzeżach i nas odwiedzają). Z życia miejskiego (kino,
knajpa) też korzystamy raczej w weekendy. Poza tym mieszczuchamy
raczej nie jesteśmy - blokowiska nas ograniczają. W każdej wolnej
chwili robimy wypad do lasu lub gdzieś za miasto.

Heniek99 - rozmyślamy nad tą samą okolicą :).

[anukla]

Hmmmm no ja na razie mam działkę, też w okolicach Grodziska,
dokładniej Osowiec. Jakoś mnie nie przerażają dojazdy. Fakt w tej
chwili dojazd do pracy (Mokotów) z Ursynowa zajmuje 30 min a nie
1,5h jak niektórym dojeżdzającym z Łomianek itp. ale przecież wcale
nie jest powiedziane, że kiedyś pracy nie zmienię i też będę musiała
dojechać na drugi koniec miasta. Czas dojazdu od miejsca przyszłego
domu do obecnej pracy mierzony samochodem 30 min (co prawda nie w
porannym szczycie). Zakładając korki i obczajone skróty będzie
pewnie z 1h. Dzieci jeszcze nie mam ale zakładam, że jak się chce to
też można wszystko pogodzić :)

[karol512]

DO 17 roku życia mieszkałam w Warszawie. Potem się wyprowadziłam do
Pyr - niby Warszawa ale już takie obrzeża. Wspominam to jako
koszmarek. Nie mając auta najpierw szłam ponad kilometr do
autobusu.w lato niby fajnie, ale w zimie zimno i jeszcze strach bo
droga ciemna i malo uczeszczana. Autobus zapchany do granic
możliwości, czasami trzeba bylo przepuścić 2 albo 3 autobusy albo
nawet sie nie zatrzymywały. Autobusy jeździły do 22 (nie
wspominając, że generalnie strach), regularnie byłam zaczepiana
przez pijaczków i zboczeńców, więc żeby wrócić wieczorem musiałam
załatwić transport samochodowy - efekt-mniej wyjść, bo w końcu nie
chce ci się blagac mamy albo taty o transport. Oczywiście nie było
mowy żeby np. między szkołą a ang wrócić do domu i godzinkę
posiedzieć, zjeść obiad itd..trzeba było przeczekać na mieście.
Sprawa zmieniła się gdy kupiłam pierwsze autko - ciasne ale własne
jak to mówią ;). Było dużo lepiej...
Po tych wszystkich przeżyciach jako pierwszy własny kąt z moim
narzeczonym kupiłam... dom pod piasecznem, bo okazał się tańszy niż
kawalerka nawet na białołęce, tarchominie itd.. Domek jest cudny jak
masz pracę w której nie musisz być punktualnie (albo w ogóle) nie
masz dzieci, generalnie nie wychodzisz itd... Zeby dojechać do pracy
na 9 musiałabym wyjść o 7.30 (albo o 6.30-przed szczytem), na
szczeście mogę być później-wychodząc o 9 z domu, w pracy jestem o
9.45. Wieczorem zanim wróce robi się 20. a wtedy to już jakas
kolacja, mycie, wiadomosci i generalnie lulu. trawki zielonej i
ptaszkow spiewajacych nie ogladam. A jak przychodzi weekend to
trzeba pojechac do warszawy załatwić sprawy; bo z domu na wsi nie
wyjdziesz na róg kupić buleczki świeże, trzeba raz w tygodniu
pojechać do supera zrobić duże zakupy. Do kina daleko, do klubu
daleko - do tego zawsze ktoś musi nie pić, bo w nocy taksówka droga
a i nie każda dojedzie. Nie ma że po pracy idziemy na piwko czy na
pizze, to jest wyprawa autem. Więc zostaje może jeden dzień kiedy na
prawdę jesteśmy w domu i możemy cieszyć się ogródkiem, ptaszkami
itd... Przez resztę tygodnia dla mnie to koszmar. W tej chwili nie
mamy dzieci, docenimy na pewno jak dzieci się pojawią i bedą
raczkować na trawce ale jak tylko wejdą w wiek przedszkolno-szkolny
mam zamiar wrócić do miasta. Nie mam zamiaru skazywac ich na to co
sama miałam w Pyrach. Ideałem byłby dom w mieście, moim marzeniem
jest willa na starym mokotowie ale do tego chyba trzeba by w totka
wygrać ;)

[Gość: klax]

A więc tak.
Ja wraz z moją narzeczoną wyprowadziliśmy się z Warszawy prawie rok temu. Do
pracy dojeżdżamy codziennie do Wawy. Jest to trasa 17-19 km.
Gdybyśmy mieli dojeżdżać i wracać codziennie autem to byłaby to byłaby męczarnia
(korki).Auto używamy w weekendy, na zakupy itp. Na szczęście istnieje połączenie
PKP dzięki któremu dojeżdżamy w max. 25 minut do stolicy. Gdybyśmy mieli jeszcze
raz podjąć taką decyzję, to byłaby ona taka sama. Mimo iż czujemy wielką
tęsknotę do dzielnicy w Warszawie w której oboje dorastaliśmy, w nowym miejscu
jest nam dobrze, a nawet coraz lepiej. Nadmienię iż podstawowym czynnikiem
wyprowadzki była kasa. Mieszkamy w małym bloku. Niestety, na razie nie jest to
dom jednorodzinny, który jest naszym następnym marzeniem. I postawimy go również
pod Warszawą.
Nie wiem jak nasze życie zmieni się gdy pojawi się potomstwo w naszym życiu
(bliskie plany). Sądzę że będzie ciężej trochę. Ale damy radę.

Grodzisk the best!

[Gość: JG]

W Grodzisku jest wszystko, co trzeba (szkoły, szpital, przychodnie,
urzędy bez kolejek) - i doskonałe połączenie z Wawą.
Autem swobodnie można wyrobić się w godzinę, a po szczycie w pół
godziny. Ale coraz więcej ludzi docenia wygodę PKP i WKD.

Dla porównania - znajomi Anglicy mieszkają 80 km od Londynu (pracują
w City) - codziennie dojeżdżają pociągiem - i dla nich to jest
normalka :) Jak chcą zabalować w City - to balują, jak się za bardzo
nawalą, to śpią w hotelu :) Ale największy fun mają na swoich
wsiach - prawdziwe puby, pola golfowe, lasy i mnóstwo terenów
rekreacyjnych. Mało kto myśli o siedzeniu po robocie w mieście.
W mieście moga sobie mieszkać 20-latkowie, których rajcuje robota po
12h i którzy nie mogą żyć bez sklepów i knajp ;)
Jak już ktoś ma dzieci, to wynosi się z miasta na wieś.

[gryzikiszka]

Gość portalu: JG napisał(a):

> W Grodzisku jest wszystko, co trzeba (szkoły, szpital, przychodnie,
> urzędy bez kolejek) - i doskonałe połączenie z Wawą.
> Autem swobodnie można wyrobić się w godzinę, a po szczycie w pół
> godziny. Ale coraz więcej ludzi docenia wygodę PKP i WKD.
>
> Dla porównania - znajomi Anglicy mieszkają 80 km od Londynu (pracują
> w City) - codziennie dojeżdżają pociągiem - i dla nich to jest
> normalka :) Jak chcą zabalować w City - to balują, jak się za bardzo
> nawalą, to śpią w hotelu :) Ale największy fun mają na swoich
> wsiach - prawdziwe puby, pola golfowe, lasy i mnóstwo terenów
> rekreacyjnych. Mało kto myśli o siedzeniu po robocie w mieście.
> W mieście moga sobie mieszkać 20-latkowie, których rajcuje robota po
> 12h i którzy nie mogą żyć bez sklepów i knajp ;)
> Jak już ktoś ma dzieci, to wynosi się z miasta na wieś.

Tylko że tam kolej już jest i to wygodna, klimatyzowana, puntualna. A u nas, to jakby się dopiero budowała...

[Gość: JG]

Jest coraz lepiej i z PKP i z WKD. A wkrótce, mam nadzieję, nastąpi
pełna prywatyzacja - i bedzie jeszcze lepiej.
A jazda samochodem nawet po samej w Warszawie to dziś
kompletna "amba" ;)
No ale nie wszyscy mogą zamieszkać i znaleźć pracę przy linii
metra :)

[gryzikiszka]

Od 10 lat dojeżdżam codziennie do Warszawy i uważam, że jest coraz gorzej. Remonty ciągną się w nieskończoność, ale to są takie prace interwencyjne - jak już coś się wali (aktualnie mostek na rzece), więc to nie jest tak, że kończą remont i np. szybciej się jedzie. A o budowie drugiej linii torów WKD to słyszę chyba od kiedy żyję.Także być może, że będzie lepiej, ale nie liczcie, że w jakiejś dającej się określić przyszłości.

[Gość: JG]

W Wawie masz non-stop remonty dróg i torowisk tramwajowych i
kolejowych.
Linia grodziska i WKD może być generalnie oceniona na +.
Ale fakt - wielu ludzi na peronach strasznie jęczy: "ło jezu, ło
matko" - ale oni wyglądają na takich, którzy jęczą zawsze i
wszędzie... ;) Mogliby się wyprowadzić do centrum Wawy :)

[gryzikiszka]

Jak się spóźniasz kolejny raz gdzieś, to jasne że jęczysz. Różnica w Wawie jest taka, że jak remontują jedną ulicę, to jedziesz do pracy inną. A torów nie przeskoczysz...
Teraz przesiadłam się na WKD (bo remont PKP stał się nie do zniesienia). Do pracy jeżdżę na 9.30 (pracuję w Śródmieściu, więc i tak nieźle). WKD odjeżdża o 7.30. Chyba w Warszawie nie jedzie się do pracy 2 godziny, prawda?
A jeśli chodzi o to, że "mogą się przeprowadzić do centrum", to widać nie mogą. Ja np. nie mogę.

[Gość: mysia]

Pan/Pani to chyba z biura prasowego pkp?
Mieszkam w Nowej Iwicznej (linia do Radomia). Średnia częstotliwość kursowania
co półtorej godziny, w popularnych godzinach zapchane do granic możliwości, z
niewiadomych przyczyn robiące sobie postój w polu. Znienacka.
A bo tak.
Nie tłumaczcie remontami.

[Gość: tomasso]

Brytyjska kolej z punktualnością nie ma aż tak wiele wspólnego :)
Nasza to dziś żadna rewelacja, ale obecne remonty dają nadzieję na poprawę.

Ogólnie potwierdzam, mieszkałem w Kent, ok. 60 mil na południe od Londka i
mnóstwo zamożnych ludzi codziennie dojeżdżała do pracy w stolicy. A okolice jak
w bajce - pola golfowe, cudowne domki z przepięknymi ogrodami, wiejskie puby.
Któż by to zamienił na Croydon czy inny podlondyński badziew ?

[mara571]

zgadza sie. Zelazna Lady popelnila przy prywatyzacji kolei gigantyczna blad:
oddala siec w prywatne rece, zamiast handlowac prawami poruszania sie po torach.
W siec trzeba caly czas inwestowac, a nie wyplacac zyski akcjonariuszom.
Z dyskusji wynika, ze wiekszosc marzy o najwyzej 30 min drodze do pracy.
Tempo rozbudowy Warszawy czy Wroclawia przekresla te marzenia. A w dodatku
bedziemy mieli w zyciu zawodowym nie jednego pracodawce, albo firma bedzie
zmieniac swoja siedzibe. Naszym znajomym przytrafilo sie to juz 6 razy.
Kiedys w pociagu spotkalam czlowieka, ktory ze swoja zona musial po 10 latach
podjac decyzje: jego pracodawca tzw. global player przenosil go jednego duzego
miasta do drugiego, potem byly jeszcze dluzsze okresy pracy zagranica. Po 10
latch zdecydowali sie na budowe domu w stronach rodzinnych, tam mieszka zona z
dziecmi, a on dojezdza na weekend.

[Gość: kolej w uk]

Pociagi w UK sa lepsze niz w Polsce- szybsze, czystsze, troche
bardziej punktualne ale wbrew pozorom nie maja samych plusow:
drogie jak cholera (w zaleznosci od odleglosci bilet na 6 miesiecy
to okolo 2000-3000 tys funtow jak nie lepiej), rano ciezko wsiasc
tak zapchane a wieczorem- zupelnie jak w Polsce- mozna w nich dostac
w morde. Oczywiscie nie jest to igranie z zyciem jak wieczorna
podroz koleja podmiejska w Polsce ale nie jest tez bezpiecznie jak
by sie moglo wydawac. Jesli w Polsce ma isc w strone Europy
Zachodniej to mysle ze w pierwszej kolejnosci nasze ceny zaczna sie
zblizac do brytyjskich ("bo tylko przy takich poziomach kolej moze
byc rentowna" itp w temacie demagogii) a temat zblizania sie
jakoscia do kolei niemieckich czy szwajcarskich nalezy wlozyc miedzy
bajki.

Dodatkowo o ile pamietam prywatyzacja kolei brytyjskich w gruncie
rzeczy spalila na panewce bo doprowadzila do oligopolu a nie
konkurencji wiec konsumentom nic sie nie zmienilo. Ale daj Bog zeby
i tak chociaz taki stan byl w Polsce

[jacek226315]

ja mieszkalem wiele lat pod New Yorkiem,pracowalem na Manhattanie,ze
mna pracowal facet ktory mieszka w Pensylwanii.,W jedna strone
jechal 2 godziny,ma samochod SUV i na benzyne tygodniowo wydaje
ponad $500.- i twierdzi,ze by nigdy sie blizej nie przeprowadzil.Dp
kosztow trzeba dodac dwa mosty $7.00 za Washington Bridge i za most
miedzy New jersey a Pensylwania $4.00

[Gość: realistka]

> Tylko że tam kolej już jest i to wygodna, klimatyzowana, puntualna. A u nas, to
> jakby się dopiero budowała...

HaHaHa!!! Proszę, nie rozśmieszaj mnie!
Chyba nigdy w Londynie nie byłaś i nie miałaś przyjemności dojeżdżania do pracy zatłoczonym, wiecznie spóźniającym się, NIEklimatyzowanym metrem czy podmiejskimi kolejkami.
Mieszkam w Londynie od 10 lat i na codzień doświadczam tej, jak to nazwałaś "wygody". Mieszkałam zarówno w centrum Londynu jak i w podmiejskich dzielnicach więc wiem o czym mówię.

Latem w londyńskim transporcie publicznym temperatura sięga 40C a na stacjach wiszą plakaty ostrzegające by ludzie brali ze sobą wodę do picia.
W godzinach szczytu wagony są tak zapchane, że nie raz musisz przepuścić dwa czy trzy pociągi bo nie ma szans się wepchnąć.
Ludzie zmęczeni, sfrustrowani, nieuprzejmi. Nikt nie ustąpi miejsca kobiecie w zaawansowanej ciąży ani nawet nie posunie się w głąb wagonu by inni mogli wsiąść.

W mojej pracy, na 20 osób dojeżdżających z różnych kierunków, nie ma dnia by co najmniej 2-3 osoby nie miały jakiś koszmarów z dotarciem do pracy.
Mam wielu znajomych, którzy zmieniają pracę na bliżej domu właśnie ze względu na codzienne dojazdy. I nawet jeśli to oznacza mniejsze zarobki to uważają, że warto.

[gryzikiszka]

Gość portalu: realistka napisał(a):

> > Tylko że tam kolej już jest i to wygodna, klimatyzowana, puntualna. A u n
> as, to
> > jakby się dopiero budowała...
>
> HaHaHa!!! Proszę, nie rozśmieszaj mnie!
> Chyba nigdy w Londynie nie byłaś i nie miałaś przyjemności dojeżdżania do pracy
> zatłoczonym, wiecznie spóźniającym się, NIEklimatyzowanym metrem czy podmiejsk
> imi kolejkami.
> Mieszkam w Londynie od 10 lat i na codzień doświadczam tej, jak to nazwałaś "wy
> gody". Mieszkałam zarówno w centrum Londynu jak i w podmiejskich dzielnicach wi
> ęc wiem o czym mówię.
>

Ja byłam tylko przez kilka tygodni. Może stąd to wrażenie (niewykluczone, że był wtedy okres urlopowy), ale to co widziałam, było dużo lepsze od naszej kolei. No i klima była włączona - to mi się chyba najbardziej podobało :))

[Gość: akurat]

Niestety, ale tylko dla kogo rozrywką są knajpy i nawalenie się, mogą tak
uważać. W Grodzisku nie ma ani teatru z prawdziwego zdarzenia, ani fajnego kina.
Wystawy i koncerty to rzadkość.

[Gość: kate]

masz kino w jankach, to chyba nie jest jakaś duża odległość. w w-wie
też na ogół trzeba kilka km dojechać do kina czy teatru

[konradbryw]

Gość portalu: kate napisał(a):

> masz kino w jankach, to chyba nie jest jakaś duża odległość. w w-wie
> też na ogół trzeba kilka km dojechać do kina czy teatru

Cóż, czasem wystarczy parę minut pieszo...

[Gość: kubel]

No moze jest i the best, ale wyjazd pociagiem o 7:30 by byc na 9:00 w pracy to
jakby 3h dziennie na przejazdy. I ta wspaniala czestotliwosc kursowania. Mialem
kiedys przykrosc mieszkac w Bloniu i zdarzalo sie wracac do domu po 3h i dluzej
gdy wieczorem pociag ziwal.

Jesli chodzi o Anglie (a mieszkalem i w Londynie i na prowincji) to sytuacja
wyglada troche inaczej. Glownym powodem ucieczki na wies jest szkola dzieci - w
miescie gwarantowana mieszanka rasowa i fun loving criminals, na wsi z reguly
duzo wyzsza jakosc nauczania i bezpieczenstwo. A w Polsce jakos nie slyszalem o
osiagnieciach wiejskiej edukacji. No i infrastruktura bez porownania - np.
gastropub w moim bylym sasiedztwie, super jedzenie, wino 30% taniej niz w
Londynie. U nas to pustynia

Warszawa jest przypadkiem szczegolnym (choc pewnie i inne miasta 'osiagna' ten
poziom zakorkowania) - wystarczy postac sobie do Raszyna, Piaseczna, na
Bialoleke zeby wiedziec co Cie czeka za miastem. Sam od czasu do czasu mieszkam
w domu na wsi - gdy moge pare dni popracowac z domu - jest przyjemniej. Ale na
codzien, brr...

Moi znajomi wybudowali dom pod Radziejowicami i nadal mieszkaja w mniejszym
mieszkaniu na Mokotowie - nie dawalo sie dowozic dziecka a przedszkole bylo
nieosiagalne.

[Gość: JG]

Dojazd pociągiem można sobie wypełnić pracą lub rozrywką - np. można
czytać książki, na które w domu zwykle nie ma już czasu i ochoty :)
Poza tym świat się zmienia - np. codzienne jeżdżenie do centrum,
żeby spędzić 8-10 godz. w biurze jest dziś zwyczajnie bez sensu.
Całą robotę włącznie ze spotkaniami można zrealizować via internet.
Oczywiście - jest grupa ludzi, których fizyczna obecność jest
konieczna - moja żona "tak ma" i nie narzeka - jeździ WKD, które
rzadko ma czasowe wpadki. Za nic nie chciałaby mieszkać w Wawie.

Ja wkrótce kupię małą garsonierę w Wawie, bo dzieci zaczną studia i
będą żyć życiem studenckim - czyli miejskim. Ale same stwierdziły,
że nie wyobrażają sobie spędzania weekendów w mieście ;) (piątkowa
impreza owszem - ale potem las i konie :)
Ale codziennie spędzać czas w knajpach, klubach lub w miejskim
mieszkaniu - to żałosne (ale są tacy, których to rajcuje - i dobrze,
bo gdyby wszyscy chcieli mieszkać poza miastem - to wpadlibyśmy ze
skrajności w skrajność :)

Odnośnie "wiejskiej" edukacji - zaryzykuję stwierdzenie, że wiele
szkół w Grodzisku, Milanówku i Pruszkowie w niczym nie ustępuje
szkołom stołecznym. Z przedszkolami też nie ma problemu.
Znam ludzi, którzy mieszkają niedaleko Radziejowic i doskonale sobie
radzą.

[gryzikiszka]

Gość portalu: JG napisał(a):


>
> Ja wkrótce kupię małą garsonierę w Wawie, bo dzieci zaczną studia i
> będą żyć życiem studenckim - czyli miejskim. Ale same stwierdziły,
> że nie wyobrażają sobie spędzania weekendów w mieście ;) (piątkowa
> impreza owszem - ale potem las i konie :)
> Ale codziennie spędzać czas w knajpach, klubach lub w miejskim
> mieszkaniu - to żałosne (ale są tacy, których to rajcuje - i dobrze,
> bo gdyby wszyscy chcieli mieszkać poza miastem - to wpadlibyśmy ze
> skrajności w skrajność :)
>
> Dobre. Tak to można sobie mieszkać "pod miastem".

[gryzikiszka]

mnie życie studenckie ominęło szerokim łukiem, bo ostatni pociąg z wawy był wtedy zaraz po 23.00.

[Gość: JG]

co Cię ominęło? studenckie życie? dymanie i picie? ;-)
a czy zawsze musiałaś wracać o 23:00? ;-)
studia to głównie wykłady i ćwiczenia, a te są "za dnia" - ale
niektórzy ida na studia tylko dla tego "studenckiego życia" ;)
czysta hipokryzja

[Gość: JG]

nie kumasz - małe mieszkanko potrzebne jest tylko po to, żeby
oszczędzić młodym wątpliwej przyjemności mieszkania w jakimś
zapyziałym akademiku ;)
Nie trzeba go zresztą kupować za jakieś chore pieniądze - można
wynająć na kilka lat i z głowy.

PS. naprawdę, straszna z Ciebie gryzikiszka ;-)

[gryzikiszka]

Gość portalu: JG napisał(a):

> nie kumasz - małe mieszkanko potrzebne jest tylko po to, żeby
> oszczędzić młodym wątpliwej przyjemności mieszkania w jakimś
> zapyziałym akademiku ;)
> Nie trzeba go zresztą kupować za jakieś chore pieniądze - można
> wynająć na kilka lat i z głowy.
>
> PS. naprawdę, straszna z Ciebie gryzikiszka ;-)

Pewnie. Jak ma się kasę, to można nawet latać na zajęcia poduszkowcem. Może zrozum, że to co dla Ciebie nie stanowi problemu finansowego, dla innych może być nie do przeskoczenia.

A jeśli życie studnenckie to dla Ciebie "chalnie i dymanie" to gratuluję.

[Gość: JG]

gryzikiszka napisała:
"Pewnie. Jak ma się kasę, to można nawet latać na zajęcia
poduszkowcem. Może zrozum, że to co dla Ciebie nie stanowi problemu
finansowego, dla innych może być nie do przeskoczenia.

A jeśli życie studnenckie to dla Ciebie "chalnie i dymanie" to
gratuluję."

O co Ci chodzi? ;)
Czy wynajęcie lokum dla studenta to jakiś wielki problem?

A co robi większość studentów po zajęciach?
Jedni pracują, a reszta przesiaduje w pubach i klubach, chleje
piwsko i uprawia cienki lansik z nadzieją na wyrwanie atrakcyjnego
osobnika płci przeciwnej :)

Przeciez nie wmówisz nikomu, że studenci przez całą dobę są z e
sobą, integrują się grupowo i grzecznie się razem uczą... ;))))

[gryzikiszka]

Gość portalu: JG napisał(a):

> gryzikiszka napisała:
> "Pewnie. Jak ma się kasę, to można nawet latać na zajęcia
> poduszkowcem. Może zrozum, że to co dla Ciebie nie stanowi problemu
> finansowego, dla innych może być nie do przeskoczenia.
>
> A jeśli życie studnenckie to dla Ciebie "chalnie i dymanie" to
> gratuluję."
>
> O co Ci chodzi? ;)
> Czy wynajęcie lokum dla studenta to jakiś wielki problem?
>
> A co robi większość studentów po zajęciach?
> Jedni pracują, a reszta przesiaduje w pubach i klubach, chleje
> piwsko i uprawia cienki lansik z nadzieją na wyrwanie atrakcyjnego
> osobnika płci przeciwnej :)
>
> Przeciez nie wmówisz nikomu, że studenci przez całą dobę są z e
> sobą, integrują się grupowo i grzecznie się razem uczą... ;))))

Nie mam zamiaru. Ale nie musisz twierdzić, że życie studenckie to knajpy i podryw. Albo druga skrajność: tylko rycie w bibliotece. Czasami fajnie np. iść na koncert albo do kina, niekoniecznie na seans familijny o 10.00 w niedzielę. A wtedy powrót jest już problemem (albo nie ma pociągu, albo strach nim jechać). Nie jest miło przy każdej takiej okazji wpraszać się na noc do kogoś znajomego z Wawy.

A wynajęcie lokum dla studenta to jest problem dla większości ludzi. Jak ktoś ma 100 lub 200 km z domu na uczelnię, to wiadomo - nie ma wyjścia. Ale naprawdę niewielu rodziców stać na utrzymanie domu pod miastem i jeszcze mieszkania dla dzieci gdzieś bliżej uczelni, żeby było im wygodniej. Tak to sobie można mieszkać pod miastem, czemu nie. Jak masz ochotę na śpiew ptaszków, to ok, a jak przestaje Ci to odpowiadać, to wynajmujesz sobie drugie mieszkanie. Tylko mało kogo stać na takie rozwiązanie.

[Gość: i]

"Autem swobodnie można wyrobić się w godzinę, a po szczycie w pół
godziny"

niby o której godzinie tak swobodnie się wyrabiasz? chyba że masz na
mysli dojazd do tabliczki z napisem "Warszawa" ;-)

działka pod Grodziskiem

[gryzikiszka]

Zapomnijcie o "dobrej komunikacji kolejowej". Jeżeli macie sensowną, odpowiedzialną pracę (czyli nie możecie się za bardzo spóźniać) i tak będziecie dojeżdżać samochodem.

Możliwości dojazdu są takie:
PKP - pociągi jeżdżą dosyć często, ale ciągle się spóźniają. Aktualnie trwa remont planowany do końca czerwca - większość pociągów jeździ tylko do Milanówka. W zeszłym tygodniu ani razu nie dojechałam do pracy na czas (rekordowe spóźnienie: 1,5 godziny). Przedtem przez kilka miesięcy trwał remont na innym odcinku. A przedtem remont tunelu średnicowego - miało być pół roku, było prawie półtora (w praktyce oznaczało to, że pociąg dojeżdżał do Zachodniego, a tam łapało się pociąg dalekobieżny)

WKD - do Centrum jedzie równo 60 minut. Odjazd raz na godzinę.

A jeśli macie działkę pod Grodziskiem, to musicie jeszcze dojechać samochodem. Zostawić go na parkingu można tylko ok. 7 rano - potem nie ma miejsc. No chyba, że na płatnym.

Jeśli macie dzieci, to radzę się poważnie zastanowić - Wy jako zmotoryzowani zawsze sobie jakoś poradzicie. Ale dzieci dojeżdżające do szkoły - współczuję. Przerabiałam to całe liceum i studia.

Proponuję prosty test: spróbujcie dojechać do pracy pociągiem zanim się przeprowadzicie.

[aurelia76]

Faktycznie, to "pod Grodziskiem" trochę zmienia postać rzeczy. Trzeba jeszcze
rano do Grodziska się dostać i po południu wrócić do siebie.
Albo samochód trzeba odpalić, albo zdać się na autobus (nie wiem jak jeżdżą).

Do Warszawy dojeżdżam niezmiennie KM (PKP) i nie narzekam. Nawet w czasie
remontów nie jest najgorzej. Teraz jeżdżę do pracy na 9.00, pociąg o 7.34 jest
mniej więcej punktualnie. Wracam do Milanówka, przesiadam się do autobusu i
jestem w domu ok. 15 min. później niż zwykle. Da się żyć:)

[gryzikiszka]

To chyba zależy po prostu od pory dnia, bo mnie przez ostatnie kilka dni trzy razy spóźnił się godzinę:( Okropne jest to niedopracowanie wszystkiego. Rozumiem, że musi być remont, ale że zawsze musi się przedłużyć o kilka miesięcy, to już nie. Zawsze jak zaczyna się taka akcja jest wielki bałagan: w necie inny rozkład, na stacji inny, pani w kasie "nie udziela informacji - proszę sobie przeczytać" itp.
A co do autobusów: zauważyłaś, że nie z każdego pociągu można się przesiąść do "kolejowej komunikacji autobusowej", za to kiklka razy w ciągu dnia autobus i pociąg odjeżdżają dokładnie o tej samej godzinie? Nie ma co, ktoś pomyślał...

da się żyć???

[Gość: al9]

Teraz jeżdżę do pracy na 9.00, pociąg o 7.34 jest
mniej więcej punktualnie. Wracam do Milanówka, przesiadam się do
autobusu i
jestem w domu ok. 15 min. później niż zwykle. Da się żyć:)
-------------------
Też mam do pracy na 9.00 Wychodze z domu o 8.45
Mieszkam w duzym mieście w dzielnicy willowej blisko Śródmieścia..
Znajomi pukali się w głowę kiedy postanowiliśmy inwestować (rożej
niz inni) w działkę blisko Śródmieścia...
Dziś ja się śmieję...
Policz ile spędzasz czasu w środkach komunikacji...
ktos wyżej napisał że akceptowalny czas dotarcia do śródmieścia to
30 minut... Wszystko dłuzej to porażka...
al

Samo metro z Ursynowa

[Gość: MW]

jedzie dłużej niż 30 minut. Zastanów się co piszesz.

[aurelia76]

No właśnie. A ja dodatkowo nie chcę po prostu mieszkać w Warszawie. Mieszkałam
przez rok, na Ochocie (starej), w pięknej okolicy, do pracy szłam przez Pola
Mokotowskie...i nie, dziękuję, wolę Grodzisk, nawet z czasem spędzanym w pociągach:)

[konradbryw]

aurelia76 napisała:

> Do Warszawy dojeżdżam niezmiennie KM (PKP) i nie narzekam. Nawet w czasie
> remontów nie jest najgorzej. Teraz jeżdżę do pracy na 9.00, pociąg o 7.34 jest
> mniej więcej punktualnie. Wracam do Milanówka, przesiadam się do autobusu i
> jestem w domu ok. 15 min. później niż zwykle. Da się żyć:)

1:40 w jedną stronę. Niezły wynik. Mnie dojazd zajmuje 30-45 min. samochodem, a komunikacją 40-50 min.

[seniorita_24]

Ja jeżdżę WKDką spod Pruszkowa, i bardzo sobie chwalę ten sposób podróżowania.
Samochodem zabierało mi to 2 razy więcej czasu. Kolejka rano odjeżdża co
10-15minut i w ciągu 20minut jestem w centrum.
Z miasta wyprowadziłam się pod Warszawę, nie jest to tradycyjna wieś chociaż
gdzieniegdzie biegają kury. Wszystko jest na miejscu - przedszkola, szkoły,
sklepy, szkoła językowa, gabinet kosmetyczny. Naokoło zieleń, ptaszki śpiewają,
można grillować do oporu.

[Gość: vika]

jajaw i heniek99

poniewaz mamy domek i dzialeczke w tych samych okolicach, podziele sie paroma
doswiadczeniami wlasnymi;
jest milo, owszem, ale w weekendy, nie wyobrazam sobie mimo wsyztsko dojezdzac
tak codziennie; nie chodzi tu tylko o czas; te pociagi sa pelne ludzi, jest w
nich tloczno, latem smierdzi z przeproszeniem, zima jest zimno; mozna podjechac
kilka stacji z obrzezy wwy, ale tak jechac 45 min. - ja bym sie nie zdecydowala;
juz lepsza opcja wydaja mi sie 2 samochody - zawsze mozesz sluchac muzyki, i
przynajmniej masz komfortowe warunki dojazdu;

jak dla mnie jest tez roznica znaczaca zwiazana z zyciem towarzyskim; co innego
dojechac do innej dzielnicy, co innego taki kawalek, tak wynika z mojej praktyki;
mimo, ze moze sie wydawac, ze przejechanie wwy w poprzek nie jest az tak
znaczaco krotsze niz dojechanie w okolice grodziska; to raczej wy bedziecie
musieli w weekendy dojezdzac do wwy;

powodzenia, i dajcie znac jak sie zdecydujecie i co przewazylo; vika;

[sigrid.storrada]

pociągi z Grodziska do Wa-wy co parę minut? serio?
mój przyjaciel mieszka w Brwinowie i z tego co wiem, to pociągi są dużo, dużo
rzadziej, ciągle się spóźniają, potrafią stać w środku pola przez ileś
czasu...chyba że w Grodzisku jest jakoś inaczej i wliczasz w to jeszcze wkd.

[gryzikiszka]

sigrid.storrada napisała:

> pociągi z Grodziska do Wa-wy co parę minut? serio?
> mój przyjaciel mieszka w Brwinowie i z tego co wiem, to pociągi są dużo, dużo
> rzadziej, ciągle się spóźniają, potrafią stać w środku pola przez ileś
> czasu...chyba że w Grodzisku jest jakoś inaczej i wliczasz w to jeszcze wkd.

Jest tak samo jak w Brwinowie. W godzinach szczytu są co parę minut(10 - 15), poza tym raz na pół godziny/godzinę (wieczorem). No i właśnie: spóźniają się, stoją w polu itd., itp Właśnie ta ich zawodność jest najgorsza.

[Gość: zdecydowany na TAK]

Jestem właśnie na etapie rozpoczynania budowy własnego domu, na działce w
pobliżu Nadarzyna. Wychowałem się na ślicznym Żoliborzu, potem była Białołęka -
wielka męka !!! Dojazd do pracy na Żoliborz zajmował mi czasami 1h i 20 minut, a
do pokonania miałem tylko 12 km !!! teraz będę miał 30 km, a czas dojazdu
niewiele dłuższy ! Owszem, trzeba dzieci do przedszkola dostarczyć, ale mając 2
samochody jakoś da się to logistycznie rozwiązać. Mimo wszystko jednak 1500 m2
ogrodu, kominek, drewniany dom, cisza i spokój mnie przekonało. Dość już mam
sąsiadów zza ścian, wspólnot etc. Dojazdy samochodowe w Warszawie wszędzie są
problemem. Dojazd z Białołęki do Konstancina (35km)trwa dłużej niż lot do
Londynu (1600km)!! Ogólnie beznadzieja. Ale możliwość wypicia porannej kawusi na
własnej trawce, świergot ptaszków i cisza mnie przekonały.

[Gość: A.]

No połączenie kolejowe wprawdzie jest, ale jakość podróży bardzo
wątpliwa (tłok, opóźnienia). Radzę się kilka razy przejechać, na
próbę, w porannych godzinach i sprawdzić osobiście czas dojazdu,
pozdrawiam!

[Gość: saga]

Ja od dwóch miesięcy mieszkam poza miastem (ok 10 km od granic
Poznania). Nie żałuję, bo na przeprowadzce wszyscy skorzystaliśmy-
mamy wszędzie bliżej niż mieszkając w mieście. Do centrum ok 30 min
drogi, do pracy jadę 10 minut (firma też ma siedzibę poza miastem),
po drodze zostawiam dziecko w przedszkolu. Do najbliższych sklepów /
przychodni/ banków - ok 5 minut. Mam wygodne mieszkanie z ogrodem,
zaplanowane tak jak tego chcieliśmy - za taki sam metraż w mieście
musiłabym zapłacić więcej i jeszcze być skazaną na dewelopera.
Dziecko spędza całe popołudnia na dworze, ma wokół sporo znajomych.
Nam też trafili się fajni sąsiedzi. Minusy: 1) osobiście nie
przepadam za uprawą ogrodu (w odróżnieniu od męża) 2) dom oznacza
wyższe koszty utrzymania niż mieszkanie.

[mynia_pynia]

Mieszkam obecnie w mieście (Wroclaw) w centrum, prace mam poza
miastem, mój chłopak pracuje w terenie i najczęściej tez poza
miastem.
Jak mam załatwić coś we Wrocławiu to samochód pod blokiem i jeżdże
komunikacja miejska badź pokonuje drogę z "buta".
Korki, korki, korki !!!

Na zakupy jezdże i tak do centórw handlowych poza miastem, życia
knajpowego można powiedzieć że nie prowadzę, bo wyjście kilka razy w
roku do knajpy nie zaliczam do tego.
Jak robimy imprezy domowe to i tak zawsze oferowane sa nam noclegi
więc nie ma problemu.
Do kina chodzimy częściej , ale nie wychodzimy po procentach więc
mozna samochodem wrócić.

Budujemy dom pod wrocławiem (wiocha) 20km od granicy, juz nie moge
się doczekac przeprowadzki.
Dzieci nie mamy.

[soffia75]

W porównaniu do odległości i czasów dojazdu do pracy, o jakich tu piszecie, ja
mieszkam niemal "w mieście". Przenieśliśmy się na wieś parę miesięcy temu, jak
na razie nie narzekam. Do miasta (i do pracy) mamy blisko; dojazd do pracy
zajmuje prawie tyle samo, co w mieście (w mieście stało się w korku lub na
czerwonym świetle, a "ze wsi" jedzie się po prostu ciągiem, bez konieczności
częstego zatrzymywania się).
Jedyny problem, jaki zauważam, to baza edukacyjna. Niby jest u nas przedszkole i
szkoła, ale, jak to na wsi, są to placówki ubożuchne, o bardzo przeciętnym
poziomie, nie oferujące zbyt wiele. W tej sytuacji wolałabym zapisać dziecko do
przedszkola (na razie na tym etapie jesteśmy) w mieście, zwłaszcza, że i tak
codziennie jeździmy tam do pracy - i może być z tym problem, bo w kolejce
przyjęć dzieci spoza miasta są zwykle na szarym końcu. A na prywatne placówki
mnie nie stać.

[Gość: Stefan]

Mnie kusi dom poza miastem , z dużą działką .
To co mnie powstrzymuje to dzieci . Co one by tam robiły ?
Z kim by się spotykały ? W jakim środowisku wusiałyby się
wychowywać ?
Przecież to co dzieciom możemy dać to właśnie środowisko i ludzie z
którymi przeywają , a na wsi czy małym miasteczku główny probem to
mentalność i lokalne bagienko .

[mynia_pynia]

A swojego życia nie masz???
Czy ty żyjesz życiem swoich dzieci - przecież to patologia!

[Gość: Moni]

Jakze ty sie mylisz! Ja wychowalam sie na wsi i twierdze, ze wlasnie
miejskie dzieci nie maja zbyt wielkiego wyboru. Na wsi takze sa
dzieci z ktorymi mozna sie bawic i to jeszcze jak! Latem znikalismy
z bratem z domu rano a pojawialismy sie dopiero wieczorem, bawilismy
sie w lasach, wspinalismy na drzewa, budowalismy zapory na strumyku.
Co dzieci robilyby na wsi to bardzo smieszne pytanie, dzieci zawsze
znajda cos interesujacego, a poza tym przestrzen i swoboda! To sa
rzeczy, ktorych miejskie dzieci nigdy nie doswiadcza!

[Gość: ja]

Ja też urodziłam i wychowałam się na wsi,i kocham to moje miejsce na
ziemi.Każda wizyta w mieście jest dla mnie męcząca.Moi znajomi z
miasta chętnie mnie odwiedzają i często mi zarzucaję,że nie
odwiedzam ich tak często,ale duszę się w mieszkaniach klateczkach.

[Gość: borsuk]

> Przecież to co dzieciom możemy dać to właśnie środowisko i ludzie z
> którymi przeywają , a na wsi czy małym miasteczku główny probem to
> mentalność i lokalne bagienko .

Hehehe. Wiesz to, czy ci sie tylko wydaje? A tak swoja droga to wolalbym, zeby
moje dzieci bawily sie z dziecmi rolnikow i rzemieslnikow "z dziada pradziada",
niz z dziecmi nowobogackich snobow i innych "elit III RP". Ci pierwsi czesto
maja rozsadne, wywazone podejscie do zycia, do pracy, do dobr materialnych. Dla
tych drugich liczy sie tylko szmal i wyscig szczurow.

[Gość: zatroskany]

ropa jest dzisiaj po 121 usd za baryłkę

[Gość: anabela]

najlepsze mieszkanie w mieście i domek rekreacyjny za miastem ,
jakieś jeziorko , ale ja z 3miasta i jak chce się budować poza
miastem to jest w sumie ok. 10 km do centrum np. Gdańska , nie są to
straszne odległości

[Gość: ;-)]

> ropa jest dzisiaj po 121 usd za baryłkę
>

jak dobrze, że nie mam diesla ;-)

[Gość: mk]

Niedawno taksowkarez mi opowiadal, ze co jaks czas wozi ludzi,
ktorzy opowiadaja, ze wlasnie wrocili do miasta (Warszawa), bo pod
miastem nie dalo sie zyc (wozenie dzieci, jezdzenie po przyslowiowe
bulki i do lekarza; nianie, ktore nie chca dojezdzac, itp. itd.).
Miulo jest powiedziec "mam dom" tylko trzeba sie dobrze zastanowic
czy ma sie tez wolny zawod, ktory mozna z tego domu wykonywac i czy
nie ma sie dwojki dzieci, ktore nie beda chcialy tkwic na wsi.

[Gość: Zenon]

no bo dzieci wsiowe som gorsze przeca jak miastowe, nie?
a dzisiaj wieś jeszcze bardziej zabita dechami jak za sanacji, nie?
nie mogli se poradzić? to jakieś kiepskie byli :)
hehehe :)

[praktycznamysz]

Wiesz, jeśli ktoś nie myśli i nie potrafi przewidzieć, że zaplanowane dzieci do
jakiejs szkoły czy przedszkola będa chodzić, że potrzebne sa nianie (chwileczkę,
nie ma niani poza stolicą? dziwne, wokół mnóstwo niani), że potrzebny jest
samochód, żeby po bułki dojechać, i jakiś lekarz w okolicy, to faktycznie, niech
mieszka w mieście, bo jest nie umiejąca przewidywac niedorajdą. Mieszkanie
wybraliśmy obok przedszkola i w pobliżu szkoły, niedaleko poczty i banku, z
kilkoma sklepami w okolicy. Jesli ktoś sobie nie radzi z planowaniem, to niech
rzeczywiście zostawi za miastem miejsce dla tych, którzy sobie radzą i za kilka
lat nie wróca z płaczem, że tak im było źle.

[Gość: mk]

Skad w Was tyle agresji (slownej)? Co was tak uklulo, ze ktos sie
zdecydowal na powrot?

za ogolne pytanie

[Gość: borsuk]

Pytanie tak ogolne, ze bez sensu. Co znaczy "miasto", co znaczy "wies"? Wezmy
taki Wroclaw. Jesli ktos mieszka "w miescie", ale na jakims Zakrzowie, a prace
ma na Krzykach, to na dojazd musi liczyc nawet 2 godziny przez centrum. Szybciej
by dojechal z jakiejs wioski po zachodniej stronie. Mozna mieszkac w
Siechnicach, czyli miescie pod Wroclawiem i dojezdzac pociagiem do centrum w 10
minut. Ludzie, nie patrzcie na innych, nie patrznie nawet na odleglosci, bo
czasem te 30 km jest lepsze niz 10. Po prostu sprawdzcie kilka rzeczy:

1. Czy jest sprawna komunikacja kolejowa i/lub autobusowa. Nie liczcie na
samochod, MUSI byc jakis transport publiczny.

2. Jesli planujecie/macie dzieci - czy jest przedszkole, szkoła podst.,
gimnazjum. To MUSI byc na miejscu, inaczej zamordujecie sie dowozeniem dzieci. W
wieku licealnym to juz dzieci same sobie jezdza - patrz punkt 1. Jesli zas
snobujecie sie na "elitarne" szkoly w miescie, to sorry...

3. Plany zagospodarowania przestrzennego - moze sie okazac, ze "wies" za pare
lat stanie sie "miastem" (w negatywnym sensie) i cala operacja na marne.

Generalnie polecam miasteczka lezace nieopodal duzych miast. W miasteczku ma sie
wszystko pod reka - sklepy, szkoly, sluzbe zdrowia (tez prywatna), knajpy, a
przy tym jest znacznie spokojniej i "wiejsko" niz w duzym miescie.

ja zwiałem..

[Gość: luks]

apropos Zakrzowa we Wrocławiu.. miałem ofertę pracy na drugim końcu i jeszcze
jedną w innym mieście.. jak się przejechałem dwie godziny z rozmowy, to mi się
odechciało i może to wydać się śmieszne - znalazłem robotę pod Londynem. jak nie
będzie przyzwoitego transportu publicznego ani dróg, to taki Wrocław dalej
będzie zakorkowanym bagnem jakim był rok temu jak wyjeżdżałem i jakim jest
teraz, gdy wpadam na urlopy. można spędzać godzine w aucie przemierzając
60-80km, ale nie 20.. tyle z rozważań malkontenta.. dom poza miastem ? w PL
niestety chyba nie.

[Gość: z aglomeracji]

Z perspektywy osoby od urodzenia mieszkającej w podmiejskiej miejscowości mogę
tylko powiedzieć jedno - wracajcie, skąd przybyliście... ;)
Dla swojego i NASZEGO dobra :P

[konradbryw]

Zaznałem tej przyjemności i cieszę się, że z powrotem mieszkam w mieście.

Wychowałem się w Warszawie, parę lat (koniec liceum i początek studiów) mieszkałem w Sulejówku.

1. Bez samochodu dojazd niby niezły (pociąg, prywatne autobusy), ale każdy wypad do miasta to wyprawa, którą trzeba zaplanować, bo pociąg (i autobusy) kursują generalnie co godzina (w szczycie co 20-40 min.). W stosunku do mieszkania w mieście oznacza to zero spontaniczności typu: jest propozycja wyjścia do kina za godzinę. Bzdura, za godzinę, to ja może będę miał najbliższy pociąg, bo poprzedni właśnie odjeżdża, a ja mam do stacji kwadrans z buta.

Impreza - albo wracamy do domu po północy (czyli ok. 23:30 czy 0:00 meldujemy się nie obskurnym dworcu w towarzystwie kloszardów, potem jedziemy kilkadziesiąt minut, licząc że nie będzie podpitych dresów albo kiboli), albo musimy mieć zapewniony nocleg (w miejscu imprezy, czyli kładziemy się razem z najwytrwalszymi, albo gdzieś u rodziny, znajomych...).

Oczywiście można wrócić taksówką. Mój szef, jak ma służbową kolację z alkoholem (a bez żony, jako drajwera), to woli przenocować w hotelu. Wychodzi taniej.

3. Dojazdy samochodem spoza Warszawy są w szczycie zakorkowane. Pracuję teraz w Pyrach, mieszkam w centrum, a dojazd autem zajmuje mi mniej, niż kolegom mieszkającym w Piasecznie czy Zalesiu.

4. Zajęcia z okienkiem (na studiach norma, ale po pracy część ludzi też ma jakieś aerobiki, nauki języków, itp.) wiąże się z męczącym wytracaniem czasu gdzieś na mieście, zamiast wstąpieniem do domu, by coś przekąsić czy wziąć prysznic.

5. Przyroda, ptaki, itp. - wszystko fajnie, ale jak mieszkałem w tym Sulejówku, to jakoś łatwiej było się zgadać ze znajomymi na spacer po Puszczy Kampinoskiej. A nie oglądany w tygodniu ogródek w weekendy oznacza głównie obowiązki, a nie przyjemność. Atrakcją jest dla odwiedzających nas w weekendy znajomych. No, chyba że ktoś pasjami uwielbia prace ogrodowe.

[praktycznamysz]

Uciekliśmy z centrum Warszawy pod Piaseczno pół roku temu. Była to najlepsza decyzja w naszym życiu.
Są samochody, więc nie ma problemu z dojazdem. W okolicy są sklepy, banki, poczta - nie mamy potrzeby jeździć do miasta, oboje pracujemy już pod Warszawą. Jest cisza, spokój, strzeżone osiedle, mnóstwo zieleni, nie ma tłumów, korków, hałasu. Mamy ze 2 km do lasu. Jest wspaniale, każdego dnia gratulujemy sobie wyprowadzki ze stolicy.

[Gość: W-wa_killa]

A co to jest "W-wa"?! Chyba nie przeprowadzić na wieś tylko wrócić.

[Gość: gaga]

Podjęłam decyzje po 2 latach zastanawiania.
Plusy: urzad gminy -gdzie wszyscy z toba rozmawiaja -nie ma prosze jutro lub za
tydzien -po prostu załatwiaja jak trzeba
Gminny osrodek zdrowia z normalnym personelem
straz wiejska i policjant, sołtys co przychodzi SAM po podatki i roznosi ogłoszenia.
Szkoła wiejska to miód-multum zajęc kółek dofinansowania do imprez przez gmine,
pręzny osrodek koła gospodyN
no jeden minus
Koscielny nakaz jest wytyczna dla ludzi.
Uf nie byc w niedziele w kosciele to jestes antychrystem.
Pomoc wszystkich sasiadów, tanie usługi: a sa wszystkie: ogrodnik,szewc, kucharz
i pomoce domowe, mleko od krowy i tanie warzywa z grządki.
Zyc nie umierac -sielsko-anielsko.
No i ten poziom szkoły.
Tutaj widac ,ze szkoła to osrodek prawie kulturalny: non stop konkursy ,
festiwale, pokazy -
. A że wszyscy wszystko o tobie wiedza: kiedy wstajesz, idziesz spac kto do
ciebie przyjechał-mozna to olac .
No i ciagła praca "przy obejsciu" bardzo we wsi dbaja: okna trzeba myć, ściezki
pograbic, ogrodzenie naprawic-inaczej nie wypada jak obok czyściutko i równiutko.
No i mają cie za elyte heheheh.
Dobrze bedzie nam tutaj na wsi, prościej z uwagi na urzedy i sposób azłatwiania
spraw np. niedopuszczalene jest by droga była nieodśnieżona bo wójta na taczkach
ludziska wywioza.
Włądza bliżej ludzi tu jeest)))
Nam bedzie tu dobrze, dziecko cały dzien na dworze ,rower, zabawy z innymi,
siedzenie przed kompem idzie w kat))).Acha i zima slizgawka obok i saneczkami z
górki bez obawy ,że na droge zjedzie.
No i windy obsikanej nie ma .

[Gość: agunia]

ja szybciutko wróciłam do miasta:) człowiek wychowany w centrum warszawy nie
nadaje się do życia na prowincji:) na wsi to fajnie jest 3-4 miesiące w roku:)

Już drugi rok...

[Gość: kmk]

Wyprowadziliśmy się (z Tarchomina) poprzedniego września...
Dokładnie 30 km do Warszawy (okolice Radzymina).
Cóż, faktycznie, 2h dziennie w samochodzie. Czasami - jak dziś -
więcej, bo mega korek. Roboty przy kończeniu domu mnóstwo, w ogródku
jeszcze większe mnóstwo... Ale tu człowiek czuje się jakos
bardziej "u siebie", a nie jak w przechowalni. Z radością wracam do
DOMU, nie do szafy żeby przeczekać jakoś do olejnego wyjścia do
pracy.

Jak jadę przez blokowiska zwłaszcza latem... Nigdy bym nie wrócił.
Odczucia żony i dzieci które codziennie jada do szkoły w Warszawie
są takie same :-)

Ale każdy sam musi wybrać. Jeśli ktoś lubi czeste wypady "w miasto",
do pubu, kina, galerii, to nie będzie mu dobrze pod miastem. Nie
wróci autobusem z imprezy kiedy nie moze prowadzić, a taksówką będzie
drogo.

Ja wracając z pracy do mieszkania czułem że wracam przeczekać jakoś
do następnego wyjścia do pracy. teraz wracam do siebie. Nigdy nie
lubiłem grzebać w ziemi, a teraz codziennie rano na wiosnę obchodzę
posadzone drzewka i patrzę co juz zakwitło, co urosło od wczoraj.

A moja rada? Jeśli nuży was miasto - spróbujcie. Dom można zawsze
sprzedać. To nigdy nie jest ostateczna decyzja.

[Gość: mika]

Twoj post pokazuje, ze to po prostu zalezy SKAD JESTESMY. Ja
wychowalam sie w miescie. Jestem z miasta. Cale zycie mieszkalam,
jak to nazwiales, "w szafie". Praca w ogrodku z glizdami i innym
robactwem napawa mnie obrzydzeniem. Nigdy nie marzylam o domku,
umiem zyc w spoleczenstwie, kocham cywilizacje.

[Gość: Tomo]

Gość portalu: kmk napisał(a):

> Wyprowadziliśmy się (z Tarchomina) poprzedniego września...
> Dokładnie 30 km do Warszawy (okolice Radzymina).
> Cóż, faktycznie, 2h dziennie w samochodzie.

Chyba w jedną stronę?

[Gość: AGATA]

kochani,
ja zrobiłam 2 kroki do wyprowadzki na wieś. Kilka lat temu
przeprowadziłam sie z Wawy do oddalonego o 20 km małego miasteczka o
nazwie Brwinów. Droga do pracy samochodem zajmowała mi dokładnie 30
minut - oczywiście jadąc wszystkimi możliwymi opłotkami, omijając
korki.......jak każda miejscowość - są w niej sklepy, szkoły, pkt
usługowe, transport kolejowy do wawy.....no może rzeczywiscie jak
chcieliśmy trochę pobalować w Wawie to trzeba było wydać parę
złotych na taksówkę, ale znowu bez przesady (w sobotnią noc ok 100
zł)......od ubiegłego roku mieszkam we własnym domku na wsi obok
Podkowy Leśnej....czyli jeszcze kilka km dalej....dojazd do pracy
wydłużył się raptem o 15 minut........większość moich kolegów i
koleżanek z pracy jedzie do biura tak samo długo z drugiego końca
wawy......więc wychodzi na to, że spędzają w samochodach dokładnie
tyle samo czasu........a życie na wsi ma swój niepowtarzalny urok -
dużo zieleni, własny kawałek ziemi, mało sąsiadów, masa
zwierzaków ......i wydaje mi się, że raczej nie wrócę już do
miasta....pozdrawiam i życzę trafnej decyzji

[Gość: JG]

Brawo! :)

[Gość: mika]

Agatko, idealizujesz dojazdy do Warszawy. Wszyscy swietnie wiemy ile
sie jedzie z podmiejskich miejscowosci.

[Gość: Gosia]

Wyprowadziłam się z bloku w miaście do domu 40 km od Warszawy a po 8
latach dojeżdżania, wzbogaceni o dziecko podjęliśmy decyzję o
powrocie (do bloku). Decyzję, której nie żałujemy. Zyskaliśmy
dziennie 3 godziny dla siebie.
Słusznie zauważył ktoś wcześniej: dom owszem, ale dla ludzi
uprawiających wolne zawody, bezdzietnych lub emerytów. Albo
rozwiązanie idealne ale raczej dla krezusów: dom w zielonej części
miasta:))