Trzej Królowie

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

..

[madohora]

6 stycznia Kościół obchodzi święto Objawienia Pańskiego. Greckie słowo „Epifania” oznacza „pojawienie się, manifestację” i odnosiło się do rzymskiego cesarza: przybycie lub pojawienie się władcy, wizyta państwowa. Objawienie Pańskie, czyli objawienie się Pana, od dawna jest nazwą nadawaną drugiemu świętu Bożego Narodzenia, obchodzonemu 6 stycznia. Podczas gdy 25 grudnia upamiętnia się Wcielenie, 6 stycznia upamiętnia boskość Jezusa Chrystusa. Z tego powodu, wspomnienie Trzech Mędrców, przynajmniej w Niemczech, zdaje się przypadać właśnie w tym dniu, przyćmiewając rzeczywiste znaczenie święta: uczeni poganie, którzy jako pierwsi klękali przed Jezusem z darami godnymi króla lub mesjasza, uwypuklali boskość nowonarodzonego. Ponieważ rzymscy cesarze pozwalali na czczenie siebie jako bogów, termin „teofania” został wprowadzony obok Objawienia Pańskiego, aby podkreślić objawienie się Boga. Dlatego czasami sugeruje się, że 25 grudnia należy wiązać ze świętem Objawienia Pańskiego, a 6 stycznia z Objawieniem Pańskim. Nie sposób zignorować niemal 2000-letniej tradycji, która łączy Objawienie Pańskie głównie z 6 stycznia. „Małe Boże Narodzenie” lub „Wielki Nowy Rok” to również terminy używane do opisania tego dnia.

[madohora]

Kalendarz liturgiczny nie uznaje święta Objawienia Pańskiego, z wyjątkiem Kolonii, gdzie zwyczaj ten praktykowany jest od XIII wieku. Po sprowadzeniu relikwii Trzech Króli z Mediolanu do Kolonii w 1164 roku (Święto Translacji, 23 lipca), Kolonia stała się centrum kultu Objawienia Pańskiego. Ustanowiono pielgrzymki i procesje, patronaty i bractwa. W ramach kultu Objawienia Pańskiego pojawiły się kartki z okazji Objawienia Pańskiego, przeznaczone do noszenia na szyi lub trzymania w domu, które miały chronić przed kradzieżą, rabunkiem, podróżami, bólami głowy, epilepsją, gorączką i śmiercią.

[madohora]

W opowieści o Narodzeniu Ewangelista Mateusz (2,1–16) opowiada – bez podania liczby – historię Mędrców (gr. magoi; w węższym znaczeniu członkowie medyjsko-perskiej kasty kapłańskiej; w szerszym astrologowie, tłumacze snów, wyrocznie, jasnowidze), którzy ujrzeli „gwiazdę” („Gwiazdę Betlejemską”), za którą podążali przez Jerozolimę do miejsca narodzenia Chrystusa. Ich imiona nie są wymienione, a ich pochodzenie jest po prostu określone jako „ze Wschodu”. Dzisiaj uczeni rzadko podtrzymują historyczność opowieści o Mędrcach. Opierając się na trzech symbolicznych darach złota, kadzidła i mirry, Orygenes założył, że liczba Mędrców wynosiła trzech, co wkrótce stało się powszechnie znane. Tertulian ( ) odnosi się już do Izajasza 60,3 i Psalmu 72,10: „Królowie Tarszisz, Szeby i Szeby przynoszą dary”. Najpóźniej od czasów Cezariusza z Arles, trzej magowie zostali ostatecznie wyniesieni do rangi królów. W końcu, dla trzech królów wykształciły się imiona. Złota Legenda nadal wspomina o rzekomo hebrajskich imionach „Appelius, Amerius, Damscus” oraz rzekomo greckich „Galgalath, Baltazar, Melchior”. W ormiańskiej opowieści o dzieciństwie Jezusa, pochodzącej z około 500 roku, występują imiona Melkan z Persji, Gaspar z Indii i Baltazar z Arabii. Jednak już słynna mozaika z VI wieku w Rawennie (San. Apollinare Nuovo) wymienia ich: najstarszy to Kacper, średni Baltazar, a najmłodszy Melchior. Żaden z nich nie ma ciemnej karnacji. Od IX wieku imiona Kacper (pers.: skarbnik), Melchior (= boska opieka) i Baltazar (= król światła) były powszechne. Od czasów Bedy Czcigodnego (około 700 r.) Trzej Królowie reprezentują trzy okresy życia człowieka: młodość, człowieka „w sile wieku” i starca. Trzej Królowie reprezentują również trzy znane wówczas kontynenty: Azję, Europę i Afrykę. Apokryfy opowiadają o późniejszych losach Trzech Króli. Protoewangelia Tomasza (VI wiek) opowiada o ich chrzcie. Mówi się, że później zostali wyświęceni na kapłanów i biskupów, a – po wspólnych obchodach Bożego Narodzenia – wszyscy trzej zmarli jeden po drugim wkrótce po 53 r. n.e. Relikwie Trzech Króli miały zostać odkryte przez Helenę i przewiezione do Konstantynopola, a stamtąd do Mediolanu przez biskupa Eustorgiusa I w IV wieku. Spoczywały w dużym rzymskim sarkofagu w San Eustorgio. Kiedy cesarz Fryderyk Barbarossa zdobył i zniszczył Mediolan w 1162 roku, zagarnął również relikwie miasta. Relikwie św. Powierzył on relikwie Trzech Króli swojemu kanclerzowi, arcybiskupowi kolońskiemu Rainaldowi von Daßel (1159–1167), który uroczyście przywiózł je do Kolonii 23 lipca 1164 roku (w Święto Przeniesienia). Tutaj, w latach 1180–1225, dla relikwii powstało cenne relikwiarzowe sanktuarium, „Sanktuarium Trzech Króli”, składające się z trzech kaplic; jest to największy zachowany relikwiarz z całego średniowiecza. Stał się on impulsem do budowy gotyckiej katedry w Kolonii.Około 1200 roku głowy relikwii, z wyłączeniem żuchwy, zostały usunięte i ukoronowane, umieszczone na tzw. wezgłowiu. W 1904 roku część relikwii została zwrócona przez archidiecezję kolońską do Mediolanu. Tam spoczywają w urnie pod ołtarzem San Eustrogio.

[madohora]

Święto Trzech Króli jest obecnie niemal powszechnie zniesione jako święto państwowe. Pozostaje ono świętem państwowym w niemieckich krajach związkowych Badenii-Wirtembergii, Bawarii i Saksonii-Anhalt, a także w Austrii i niektórych częściach Szwajcarii. Jednak nawet tam, gdzie Święto Trzech Króli nie jest już świętem państwowym, dawne święto nadal obowiązuje, ponieważ ferie świąteczne kończą się dopiero po 6 stycznia, co oznacza, że ​​rok szkolny zazwyczaj rozpoczyna się 7 stycznia. W wigilię Objawienia Pańskiego obchodzono Noc Trzech Króli, z potrójnym posiłkiem, Ucztą Trzech Króli. Można sobie wyobrazić, że ten wieczór był radosnym (rodzinnym) świętem, które oficjalnie oznaczało również początek karnawału. Od XIII wieku „Król”, znany również jako Król Radości lub Król Fasoli, był wybierany podczas święta Objawienia Pańskiego. Następnie wyznaczał i świętował z całym orszakiem błaznów (np. radnych, sekretarza, lekarza, podczaszego, rzeźbiarza, służby, śpiewaków, muzyków, kucharza, błazna dworskiego). Kiedy król pił, wszyscy musieli krzyczeć: „Król pije!”. To powiedzenie stało się praktycznie synonimem gry, która trwała do północy i wymagała od każdego odegrania swojej roli. W Holandii każdy, kto popełnił błąd podczas gry, był zaznaczany czarną kreską na twarzy. Tę część obchodów święta Trzech Króli nazywano również Grą Króla. Króla wybierano, wrzucając fasolę do „ciasta królewskiego”; czasami używano dwóch fasolek, przy czym czarna fasolka oznaczała króla, a biała królową. We Francji, gdzie również istniał ten zwyczaj, ciasto nazywano Galette du Roi (Ciasto Królewskie). W innych miejscach króla wybierano losowo; wydawano listy loteryjne, zwane Listami Królewskimi. Król musiał wydać królewską ucztę. Gra Króla była szeroko rozpowszechniona w Europie. W Anglii nazywano go Lordem Nierządu lub Królem Fasoli, a królową Markfett (lub Marrowfat). Być może zwyczaj warzenia o szczęśliwcu poprzez wkładanie do chleba monet lub podobnych przedmiotów (fasoli, migdałów, grochu) był wzorowany na greckim chlebie noworocznym. Służba świętowała własną grę w „Czarnego Króla”, którą nazywano „Czarnym Królem”.

[madohora]

Punktem kulminacyjnym Nowego Roku i Dwunastu Dni Bożego Narodzenia jest Poniedziałek Zaginiony (Holandia), znany również jako Poniedziałek Pługa lub Poniedziałek Kobiet. Odnosi się on do poniedziałku po pierwszej Niedzieli Objawienia Pańskiego: był to dzień sprzątania po Bożym Narodzeniu, Nowym Roku i Objawieniu Pańskim, dzień porządkowania. – Cóż za radosny czas, móc oddać się własnemu sprzątaniu po okresie międzyrocznym!

[madohora]

[madohora]

ORSZAK TRZECH KRÓLI W KATOWICACH - www.wkatowicach.eu - 27.12.2025

[madohora]

Z horoskopów korzystali faraonowie, królowie i zamożni ludzie. Legenda mówi, jakoby Trzej Królowie, byli ludźmi obeznanymi w astrologii i horoskopach. Dlatego obserwując niebo i niezwykłe zjawisko, jakim była gwiazda betlejemska, ruszyli, aby oddać pokłon nowonarodzonemu Panu.

[madohora]

Kroniki chińskie i koreańskie wspominają, że zjawisko w postaci gwiazdy betlejemskiej było widoczne przez 76 dni. W Protoewangelii znajdziemy też wzmiankę o niezwykłym obiekcie na nieboskłonie.

[madohora]

Trzej królowie ciekawostki. Święto Trzech Króli – to warto wiedzieć. Najważniejsze informacje i ciekawostki o trzech królach (mędrcach). Skąd przybyli i czy w ogóle istnieli? Skąd wzięło się Święto Trzech Króli? Jak jest obchodzone w Polsce i innych krajach?

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Trzej Królowie występują też pod nazwą Trzej Magowie lub Trzej Mędrcy ze Wschodu. Jedyna wzmianka o nich znajduje się w Ewangelii św. Mateusza.

[madohora]

Najstarszym z trzech króli był Melchior, symbolizujący Europę. Baltazar przybył z Azji, Melchior zaś pielgrzymował z czarnego lądu, Afryki.

[madohora]

Odkrycie prawdziwej tożsamości Mędrców jest przedmiotem dyskusji – zarówno wśród laików, jak i badaczy. Dla jednych Biblia jest opowieścią symboliczną i mistyczną, dla drugich nosi znamiona autentyczności. W związku z tym, ustalenie kim naprawdę byli Trzej Królowie, jest niezwykle trudne.

[madohora]

Faktem jest, że jako magowie, mogli posiadać wiedzę niezbędną do uznania Gwiazdy Betlejemskiej za niecodzienne zjawisko. Biblia mówi o nich: „Oto Mędrcy ze Wschodu przybyli do Jerozolimy”. Tak skąpe opisy budzą wątpliwości i wiele osób podważa nawet samą liczbę Mędrców, ponieważ źródło nie wymienia ani ich imion ani ilu ich było.

[madohora]

Według Biblii Trzej Królowie noszący imiona: Kacper, Melchior i Baltazar, nowonarodzonemu Jezusowi ofiarowali swoje dary. Kacper – kadzidło, będące symbolem modlitwy skierowanej ku niebu, Melchior – złoto, oznaczające boskość. Baltazar – mirrę, czyli wonną żywicę drzew, jako zapowiedź męki oraz istnienie człowieka w narodzonym Zbawcy.

[madohora]

Trzej Królowie, czyli
Kacper, Melchior i Baltazar, to postacie z tradycji chrześcijańskiej, Mędrcy ze Wschodu, którzy podążyli za Gwiazdą Betlejemską, aby oddać cześć nowo narodzonemu Jezusowi i złożyć mu dary: złoto, kadzidło i mirrę. Świętuje się ich przybycie 6 stycznia (Epifania), a w Polsce wydarzenie upamiętniają barwne Orszaki Trzech Króli oraz zwyczaj pisania kredą na drzwiach C+M+B

[madohora]

[madohora]

Mirra, mira – wonna żywica otrzymywana z drzew i krzewów należących do rodzaju balsamowiec (Commiphora). Uważa się, że najlepsza pochodzi z balsamowca mirry (Commiphora abyssinica), możliwe jest jednak uzyskiwanie jej również z innych gatunków balsamowca, np. Commiphora kataf i Commiphora myrrha. Nazwa mirra wywodzi się z języków semickich, por. mara (w obydwu językach: „gorzka”; to słowo wywodzi się od prasemickiego rdzenia m-r-r). W hebrajskiej Biblii opisana jest słowem hebr. ‏מוֹר‎ môr (lub hebr. mōr)

[madohora]

TAK POJADĄ AUTOBUSY I TRAMWAJE W KATOWICACH W TRZECH KRÓLI - ww.katolewicach.eu - 05.01.2026

[madohora]

Od wczesnych dni chrześcijaństwa bibliści i teologowie oferowali różne interpretacje znaczenia i znaczenia złota, kadzidła i mirry, które the magimężowie przedstawili Jezusowi, zgodnie z Ewangelią Mateusza (2:11). Te cenne przedmioty były standardowymi prezentami dla króla lub bóstwa w starożytnym świecie: złoto jako metal szlachetny, kadzidło jako perfumy lub kadzidło i mirrę jako olejek do namaszczenia. W rzeczywistości te same trzy przedmioty były najwyraźniej jednymi z darów, zapisanych w starożytnych napisach, które król Seleucus II Callinicus ofiarował bogu Apollo w świątyni w Miletusie w 243 roku p.n.e. Księga Izajasza, opisując chwalebne przywrócenie Jerozolimy, opowiada o narodach i królach, którzy przyjdą i „przyniosą złoto i kadzidło i będą głosić chwałę Pana” (Izajasz 60:6). Chociaż ewangelia Mateusza nie zawiera imion ani numeru magi, wielu uważa, że liczba darów jest tym, co doprowadziło do tradycji Trzech Mędrców.

[madohora]

ZWYCZAJE ZWIĄZANE ZE ŚWIĘTEM TRZECH KRÓLI - Interia - 06.01.2026

[madohora]

JUBILEUSZOWY ORSZAK TRZECH KRÓLI - www.msn.com.pl - 06.01.2026

[madohora]

PO NADZIEJĘ DO BETLEJEM - Gość - 15.01.2026

[madohora]