Nikisz - For - wydarzenie artystyczne na Nikiszu

[madohora]

Od wczoraj w Galerii Szyb Wilson można zobaczyć wystawę artystów
nieprofesjonalnych z całego świata a jutro zaczyna się wielki plener malarski
na Nikiszowcu.

[madohora]

Wczoraj na Nikisz artyści sie zlecieli
Jutro wielki plyner bydom mieli

[madohora]

Przyjechali artyści na Nikisz
I w dzielnicy nom zrobiom kipisz

[cusiew44]

To może warto się tam wybrać? O której się zaczyna ta cała impreza?!

[madohora]

Zaczyna się o 9.00 rano i będzie trwać do wieczora. Ja może gdzieś na godzinkę,
dwie się wybiorę pooglądać co tam się dzieje.

[madohora]

Czytałam artykuł w Dzienniku Zachodnim na temat tego pleneru, oczami wyobraźni
zobaczyłam tych artystów, którzy tutaj przyjadą, rozłożą te swoje pędzle, farby,
ołówki czy czym tam będą malować. I dzisiaj rano zgrzyt jak jasna....te
pomalowane murki, nawet przy probostwie i aż mi się coś zrobiło. I jeszcze pełno
walających się gdzieś ulotek. Sorry ale nie takiej wizji spodziewają się
artyści, nawet amatorzy. Niestety, nie ma się czym chwalić. Myślę, że nie ma co
piać peanów ale zastanowić się co z tym zrobić? A jeszcze komuś wpadnie do głowy
malować z natury? I co wy na to?!


(Artykuł wkleję w poniedziałek)

[madohora]

Piękna, słoneczna niedziela 29 czerwca 2008 roku, o godzinie 9.00 rano na rynku
rozłożyła się grupka ludzi ze sztalugami, pędzlami i farbami w rękach. A cóż się
tutaj dzieje w ten słoneczny, czerwcowy dzień? Ci ludzie, który się tutaj
ustawili to nic innego jak uczestnicy pierwszego w życiu tej dzielnicy festiwalu
sztuki plastycznej pt. Nikisz – For. A dokładnie I Międzynarodowy Festiwal
Sztuki Naiwnej Nikisz – For. Organizatorami konkursu są Galeria Szyb Wilson
oraz Fundacja Eko –Art. Silesia. Z samego rana na sztalugach ustawiane są
płótna, malarze rozrabiają farby, czyszczą pędzle. Uczestnicy, to malarze ze
Świętochłowickiej Grupy Grota, Grupa Spichlerz z Siemianowic a także kilkoro
gości z zagranicy. Na końcu, w sznureczku artystów rozłożyła swoje warsztaty
rodzima Grupa Janowska. Wokół jest też jeszcze w miarę spokojnie, przechodzi
niewiele ludzi, którzy akurat w niedzielę mają jakąś drogę. Patrzę na obrazy,
które grupka ludzi maluje przy ulicy Rymarskiej, prawie przy samym (niestety
nieczynnym) Muzeum Śląskim. Widzę jak na obrazach powstaje piesek, koń,
dziewczyna w śląskim stroju. Jeszcze nie wiem, że jest to fragment większej
całości. O tym dowiem się dopiero później a także o tym co z tego wyniknie. Na
środku stoi drewniany kloc, ponacinany dłutem. Za chwilę dowiaduję się, że zaraz
światowej sławy rzeźbiarz Eugeniusz Zegałło „będzie wykańczać Świetą Annę” –
Święta Anna jest patronką naszego kościoła. Patrzę jak na moich oczach powstaje
drewniana rzeźba świętej. Idąć dalej w kierunku fotografa Niesporka, oglądam
obrazy. Są tak różne jak różne są style artystów. Można zobaczyć pejzaże,
kwiaty, zwierzęta. Niesamowite wrażenie robi na mnie olejny obraz klaczy o
imieniu Bandola, nie mam odwagi zapytać czy malarz wie, że na jego obrazie jest
jeden z najdroższych koni arabskich jakie zostały wyhodowane w Polsce w Janowie
Podlaskim i sprzedanych za granicę. Zresztą, nie jest ważne czy to Bandola czy
inny koń. Osobiście uważam, że konie to najwdzięczniejszy temat do malowania.
Oparte i wystawione o murki obrazy za nic na Krakowskiej Bramie Floriańskiej
przedstawiają słoneczniki, pejzaże z Zawoi, górskie szlaki, łódki gdzieś nad
wodą. Jest też pewna innowacja – ktoś wystawił obrazy malowane na korze drzewa.
Wiem, bo taki obraz mam w domu. Mój dziadek dostał go od jakiegoś francuza i tak
przetrwał przez lata. Nie jest drogi ale dość oryginalny.
Oczywiście wszyscy artyści dzisiaj skupiają się na malowaniu z natury czyli
Nikiszowca widzianego z różnej perspektywy i różnymi oczami. Widzę jak na moich
oczach powstaje niemal w ekspresowym tempie najpierw szkic fragmentu apteki a
potem akwarelka tego samego fragmentu, żartuję że jakbym nie widziała na w4asne
oczy, że to było malowane tu i teraz posądziłabym o podmianę obrazu. To się
nazywa talent i kunszt. Kilka osób wybrało sobie jako model, fragment bloku z
Zakładem Fotograficznym Niesporka. Malowany jest również Kościół a także
fragment bloku z pocztą i naszymi słynnymi różami. Jeden z artystów wybrał sobie
z kolei spojrzenie w drugą stronę i malował nasze podcienia, które znajdują się
pod sklepami. Jest także fragment uliczki obok poczty. Ktoś wyjął fujarkę i
nieśmiało na niej przygrywa. Jedna osoba, przy Grupie janowskiej bawi się jakimś
blusem granym na gitarze.
Jest nawet czarny cylinder, do którego dla żartu ktoś wrzucił kilka drobnych.
Tak między 13.00 a 14.00 zaczyna się robić dość duży ruch, akurat w kościele
kończy się msza a więc tłum ludzi wychodzący ze świątyni podchodzi i nieśmiało
zaczyna przyglądać się co się tutaj dzieje. Za chwilę wszystko się rozkręca,
pstrykają flesze aparatów fotograficznych i kamer, ludzie zaczynają pytać o ceny
obrazów. Przystają na chwilę, zaglądają artystom przez ramię, zaczynają
rozmawiać. Od początku atmosfera jest taka typowo rodzinna. Zresztą, Nikiszowiec
kiedyś taki był rodzinny, sympatyczny. Nie było wiele problemów, które dzielnica
ma w tej chwili.
Nawet nasi lokalni „gwiazdorzy” dyskretnie przenieśli się do parku.
Pojawiają się dziennikarze z prasy, którzy przeprowadzają wywiady z artystami,
telewizja Katowice a także właściciel galerii Szyb Wilson Pan Bross.
Przez cały czas konferansjer informuje o tym co się dzieje i dziać będzie a
także można skorzystać z bezpłatnych katalogów towarzyszących wystawie.
Teraz też widzę już zarysy Świętej Anny, która zostanie przekazana jako dar dla
naszego Kościoła a także to co powstało z pojedynczych obrazów malowanych przy
ulicy Rymarskiej, każdy fragment tego obrazu stanowił większą całość i jest
teraz montowany stanowiąc swoistą bajkę o Nikiszowcu. Przynajmniej ja to tak widzę.
Widać też duże zainteresowanie festiwalem wśród mieszkańców Nikiszowca, Janowa i
Korei. Przecież malarze byli w naszych okolicach od zawsze.
Szkoda tylko, że kościół, w którym od jakiegoś czasu jest prezentowana wystawa
Pt. Nikisowiec 1908 – 2008. Z dziejów osiedla i parafii
Po mszy został zamknięty, bo było kilkoro chętnych i to z przyjezdnych gości do
zobaczenia zarówno wnętrza kościoła jak i wystawy.
Po południu część artystów pakuje już swoje warsztaty ale to jeszcze nie koniec
imprezy, można przejść się do Galerii Szyb Wilson, gdzie można zobaczyć wystawę
towarzyszącą tej imprezie, wystawą której wernisaż miał miejsce w piątek.
Na obejrzenie tej wystawy trzeba sobie zarezerwować dość dużo czasu, gdyż
wystawione jest około czterystu obrazów a takiej ilości nie da się zobaczyć w
ciągu godziny, nie wiadomo też czy wystarczą dwie godziny.
A wieczorem w kinie letnim można zobaczyć film pt. Angelus. Inaczej ogląda się
film w kinie, a inaczej tam, w tych miejscach gdzie był kręcony i tam gdzie
mieszkali ludzie, który są bohaterami nakręconych scen.
Festiwal ma być powtórzony w lipcu, w okresie kiedy będzie miał miejsce odpust,
miejmy nadzieję że uda się go zorganizować z jeszcze większym rozmachem, gdyż to
dzisiejsze to była nieśmiała próba sprawdzenia czy to się przyjmie. Jak pokazał
dzisiejszy dzień – Nikiszowiec – sztuką żyje.

[madohora]

Ziemia schodzi do miasta
Zboczami ogrodów
Kwadratami zieleni
Pośrodku których rosną róże
Świat jest znowu przezroczysty
/Heathem Dohollau „Frognal”

Słowa bretońskiej poetki oddają wrażenie powstające pod wpływem obcowania ze
sztuką naiwną. Pozwalam sobie zacytować fragment z katalogu wystawy Nikisz –
For, którą można obejrzeć w Galerii Szyb Wilson, będącej wystawą tzw. sztuki
naiwnej czyli rysowanej, malowanej czy rzeźbionej przez artystów nie
profesjonalnych mających czasem bardzo świeże, niemal dziecięce spojrzenie na
otaczający nasz świat. Twórczość taką charakteryzuje prostota przekazu.
Pierwszym najbardziej znanym artystą sztuki naiwnej był Henri Rousseau, żyjący w
latach 1844 – 1910. Nazywano go „Celnik”, który wziął się od zawodu jaki
wykonywał a który ostatecznie porzucił na rzecz malarstwa. Tematyka jego obrazów
jest fantastyczna, tajemnicza, pełna roślinności i dzikich zwierząt. Malarstwo
charakteryzuje się jaskrawymi, surowymi kolorami. Słynnym polskim artystą
naiwnym był Nikifor Krynicki o którym pewnie wszyscy słyszeli. Nikifor, który
mimo iż nie posiadał wykształcenia, uchodził za osobę upośledzoną sam o sobie
mówił, że jest Matejką Krynicy. Dzisiaj jego prace można oglądać w Krynicy
Górskiej, gdzie powstało muzeum poświecone jego twórczości a także w licznych
zagranicznych galeriach. Będąc w okolicach Krynicy warto też wybrać się na
miejscowy cmentarz, na grób Nikifora. Doczekaliśmy się też filmu o tym
niezwykłym człowieku.
Idea stworzenia Światowego Festiwalu Sztuki Naiwnej powstała w sierpniu 2003
roku w Verneuil – Aare – niewielkim miasteczku w Górnej Normandii. Inicjatorami
pomysłu było polsko – francuskie małżeństwo Jacques Dubois i Martha Kołodziej –
malarka sztuki naiwnej.
I Międzynarodowy Festiwal Sztuki Naiwnej „NIKISZ –FOR” organizowany przez
Fundację EKO – ART. „Silesia” wraz z francuskim stowarzyszeniem V.I.F.A.N.
Stanowi unikalne wydarzenie kulturalne w Polsce. Nazwa imprezy zbudowana jest na
grze słów NIKISZ – od lokalnej nazwy dzielnicy i FOR – dla ale także odwołuje
się do skojarzenia z NIKIFOREM czyli kolejna gra słów, którą ja tak bardzo lubię.
W Galerii Szyb Wilson zaprezentowano ponad czterysta prac, rzeźb, rzeźb
przestrzennych i obrazów.

W tym wątku wykorzystano materiały przedstawione w Folderze z wystawy

[madohora]

Nikisz - For 2008

[madohora]

Nikisz For 2008

[madohora]

Nikisz For 2008

[madohora]

[madohora]

Zaprezentowano tam min. takie prace jak:
Zdzisław Majcherczyk Grupa Janowska) – Wizja Nikisza - Polska
Artur Śmieja (Grupa Janowska) – Podwórko - Polska
Dieter Nowak (Grupa Janowska) – Nikisowiec – Polska
Paweł Kurzeja (Grupa Janowska) – Zawoja - Polska
Stefania Krawiec (Grupa Janowska) – Okno - Polska
Eugeniusz Zegałło – rzeźby - Polska
Łukasz Wydra (Stowarzyszenie Unikat) – Nurek –szkło- Polska
Marcin Chrobok ( Stowarzyszenie Unikat) – Ptaszyska - unoryt- Polska
Krzysztof Matuszewski (Stowarzyszenie Unikat) – Orzeł – ceramika- Polska
Agnieszka Karwowska (Stowarzyszenie Unikat) – Autoportret – szkło- Polska
Barbara Wałek (Stowarzyszenie Unikat) – Kogutek – szkło- Polska
Paweł Garncarz (Stowarzyszenie Unikat) – Rynek w Katowicach - Polska
Monika Kondrat (Stowarzyszenie Unikat) – W podróży – rzeźba szklana- Polska
Izabela Szafraniec (Stowarzyszenie Unikat) – Czerwona Baba – ceramika- Polska
Bożena Dziatkowska (Stowarzyszenie Unikat) – Ptak, ceramika- Polska
Paweł Garncarz (Stowarzyszenie Unikat) – Trolejbus- Polska
Beata Nowak (Stowarzyszenie Unikat) – Smok- Polska
Paweł Garncarz (Stowarzyszenie Unikat) Urząd Wojewódzki- Polska
Marcin Chrobok (Stowarzyszenie Unikat) – Ptaszyska- Polska
Carina Barone – Śniadanie – USA
Simone Laramans Derrone Balony – Francja
Cezare Marchesini - Handel nad Wodą – Włochy
Gracia Ruiseno – Chińska Rodzina – Hiszpania
Jan Tinholt – Szczęście razem – Niderlandia
Roger Djiguemde – Sprzedawczyni owoców – Senegal
Suyasa Gede – Rajskie Ptaki – Bali
Widura Peliata – Rynek w Peliatan – Bali
Regine Mauraret – Wieczna Wiosna – Francja
Martha Kołodziej – Kapliczka – Francja
Jo Heliotrope – Moja klasa – Francja
Jean Deletre – Globus – Francja
Bernard Vercruyce – Wielki kot samotnik – Francja
Katia Huidobro Maras – Torreador – Francja
Nenad Levatic – Mona Lisa – Chorwacja
Henri Bruel – Spacer po śniegu – Francja
Giuliano Zoppi – Miasto kobiet – Włochy
Valerie Ponos – Słoneczne Miasto – Francja
Benedicte Devillers – Syrena Burzy – Francja
Benedicte Devillers – Po potopie – Francja
Benedicte Devillers – Rozebrany mąż – Francja
Noel Barker – Wesoły palacz – Wielka Brytania
Gilette Morenie – Ogród Edenu – Francja
Jan Tinholt – Winobranie – Niderlandy
Ina Belous – Portret w stylu francuskim – Rosja
Miroslav Berbatovic – Dynie – Serbia
Dragan Mihailovic – Moje miasteczko – Serbia
Marie Vergne – Wzrok – Francja
Victoria Ruiz de Cortazar – Tajemniczy Ogród – Hiszpania
Anna Tengli – Trucher – Tryptyk - Polska

[cusiew44]

A zastanawiałam się po co ci te tytuły obrazów, teraz już wiem. Hi, hi,
rozwiązałam wszystko!!! Ale chyba nie chodziłaś po tej galerii i nie spisywałaś
z natury?

[balzack]

Obawiom sie,że to było jednorazowe a za rok, za dwa wszyscy zapomnom o tym że
coś sie na Nikiszu takiego dzioło. Jo bych chciół żeby takie coś miało miejsce
co chwila, ale to jest ino moje jak to sie godo pobożne życzynie.

[madohora]

Fajnie by było, gdyby tak Nikisz na nowo zaczął żyć sztukę i dobrze by też było
aby ci wszyscy co nas chcą zmieniać o tym nie zapominali

[madohora]

Wystawa w Galerii Szyb Wilson

W sobotę wybrałam się z koleżanką do Galerii Szyb Wilson obejrzeć wystawę, która
już od czerwca jest eksponowana w ramach
I Międzynarodowego Festiwalu Nikisz – For.
Pozwolę sobie w tym miejscu również podziękować osobie, która nas trochę
pooprowadzała po tej wystawie i przekazała nam kilka informacji na temat tego co
się obecnie dzieje na Nikiszowcu. Myślę, że dla tej osoby z którą byłam to
bardzo dużo znaczyło. A ja aby nie robić komuś przykrości nie przyznawałam się,
że mieszkam na Nikiszowcu i śledzę uważnie wszelkie wydarzenia w naszej dzielnicy.
Może dzisiaj zrobię coś innego i opowiem wam jakie wrażenia ta wystawa zrobiła
nie na mnie ale właśnie na mojej koleżance, która mieszka na nowym osiedlu i ta
sobota to było jej pierwsze zetknięcie z tzw. budynkami i terenami
poprzemysłowymi.
Największe wrażenie już na wstępie zrobiły na niej tereny Wilsona – swego czasu
razem oglądałyśmy „Angelusa” i moja koleżanka bardzo przeżywała sam fakt, że
mogła znaleźć się na terenach, gdzie była kręcona większa część tego filmu.
Zafascynowana była również wnętrzem Galerii, szczególnie małymi pomieszczeniami
w których były zamieszczone obrazy poszczególnych grup artystycznych.
Jeżeli chodzi o same obrazy, to największe wrażenie zrobiły na nas obrazy
malarzy z tzw. kręgów egotycznych czyli Bali, Burkina Faso, Somalii oraz
artystów z Warsztatów Terapeutycznych „Unikat”
Pozwolę sobie zacytować jej słowa dotyczące obrazów Pawła Garncarza:
- Nie sądziłam, że tak można widzieć Kościół Garnizonowy oraz
- Dla mnie rynek w Katowicach jest zawsze brudny, szary i smutny. Nie
przypuszczałam, że można go widzieć w tylu kolorach?!
Nie mogłyśmy też pozostać obojętne wobec obrazów Grupy Janowskiej, chociaż
przyznam, że mnie osobiście niektóre z nich zaskoczyły. Bywam na wystawach tej
grupy i wydawałoby się, że znam już co nieco style co poniektórych osób w niej
malujących.
Obrazy wykonane haftem krzyżykowym spowodowały to, że zabawiłyśmy tam chwilę
dłużej niż przy innych dziełach. Mnie szczególnie przypadły do gustu…nie trudno
zgadnąć, że obrazy koni, które zostały „schowane” w osobnym pomieszczeniu. I nie
miałam ochoty stamtąd wychodzić.
Natomiast mieszane uczucia wzbudziła w nas kompozycja przestrzenna pod nazwą
„Świątynia kiczu”
Podobały nam się również obrazy francuskich artystów prezentowane na antresoli,
Obraz przedstawiający kawiarenkę z napisem, który po polsku brzmi: Randka z
przyjaciółmi przeniósł nas w zupełnie inne klimaty. Cóż, aż chciałoby się tam
wejść na kawę i rogaliki…

[madohora]

Impreza pt. Pilknik malarski zostanie powtórzona 27 lipca 2008 roku czyli w dniu
odpustu w naszej parafii

[madohora]

Jarmark sztuki, który miał się odbyć w odpust, owszem był ale okazał się
kompletną klapą. O godzinie 13.00 nie było już nikogo i trudno się dziwić...

[madohora]

Lepiej już wypadła projekcja filmu "Mój Nikifor", tutaj publiczność dopisała.
Dla mnie osobiście film miał potrójną wypowiedź:

1. Nikifor
2. Krystyna Feldman, która zagrała rolę swojego życia i niestety już odeszła z
tego świata
3. Na zakończenie filmu śpiewał Czesław Niemen, którego też już z nami nie ma...

[madohora]

Natomiast jutro - 31.07.2008 rok czwartek o godzinie 18.00 nastapi uroczyste
zakończenie festiwalu. Obiecano slajdy oraz film z festiwalu we Francji. Ja się
wybieram jak mi tylko czas na to pozwoli.

[madohora]

(-:

A na koniec ci co przyjdą, będą ściągać obrazki... To oczywiście żart z mojej
strony.

[jurek-de1]

Szkoda ze nie moglem zostac zeby to zobaczyc.
Pewnie bym siedzial przy malarzach i podgladal,
jak oni to robia.

[madohora]

Ja miałam to szczęście, że byłam, podglądałam. Wieczorem wybrałam się na film
"Mój Nikifor" a w czwartek na zakończenie całej imprezy. Było jak na wernisażu
...lampka wina, slajdy z miasteczka we Francji, gdzie po raz pierwszy odbył się
taki festiwal a na koniec film o Gawliku.

[madohora]

A co do tego, że byś posiedział przy malarzach, to nic straconego. Oni spotykają
się we wtorki w Domu Kultury na Burowcu. Jak znowu będziesz tutaj, to możemy się
umówić i tam podjechać. A ja też "zawaliłam" jedną sprawę, jak się widzieliśmy.
Ale muszę to złożyć na karb okresu wakacyjnego. Ale myślę, że to nic straconego.
Siedzieliśmy na Giszowcu pod GCK-iem i tak mnie zagadałeś, że dopiero za dwa dni
pomyślałam o tym, że mogłam sprawdzić czy jest otwarte i zobaczyłbyś sobie
wystawę "Wernera". Moja wina...

[madohora]

Takie były początki a teraz to już istne szaleństwo

[madohora]

Już niebawem

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]