Andrzej Bukowski nie żyje

[Gość: qbass]

Cześć Jego Pamięci !!!

Teraz będzie rozweselał św. Piotra i woził od ludzi od jego bramy do Raju.

[Gość: alex.4]

Ludzie zyja dotad dokad trwa o nich pamiec.
Pamietajmy wiec...
Pozdr

[spec5150]

Gość portalu: alex.4 napisał(a):

> Ludzie zyja dotad dokad trwa o nich pamiec.
> Pamietajmy wiec...
> Pozdr

chyba chodziło o:
"he's not really dead if we find a way to remember him"
(Startrek - The Wrath of Khan)

[Gość: oli]

> Ludzie zyja dotad dokad trwa o nich pamiec.
> Pamietajmy wiec...
> Pozdr

[Gość: Ostap]

Nie znałem go ale wiem o kogo chodzi. Mieszkał na moim osiedlu, całkiem
niedaleko mnie. Nie raz przytrafiło mi sie jechać z nim autobusem. Nigdy chyba
nie pomyślałem o nim jako o "odrzutku" (zapewne troche osób tak myślało o nim).
Zawsze gdy go widziałem to zaczepiał ludzi na przystanku, nie jakoś chamsko
tylko normalnie, podchodził, zagadywał do innych, pomocny był dla wielu osób
(np. pod Opałkiem, gdzie sam byłem kilka razy świadkiem. Otwierał drzwi,
pomagał wyprowadzać wózek). Cóż, na każdego przychodzi pora, niech spoczywa w
pokoju. R.I.P.

[inks]

Gdyby z każdego sprzedanego biletu MPK chodź grosik poszedł na jakieś
upamiętnienie Andrzeja... Należy mu się. Kto wie, czy spósób w jaki postrzegał
nasz świat nie był punktem widzenia najwłaściwszym z możliwych. Nie tylko na
komunikację miejską..

[hawk.eye]

Też mieszkałem na Białostoczku (ponad 18 lat) i też calkiem blisko Andrzejka (na
Kozłowej) i jak sięgam pamięcią, to Andrzejek zawsze mówił ludziom "Dzień dobry"
na przystanku na Zagumiennej. Pamiętam, jak dawnymi czasy był strajk
autobusiarzy i w zastępstwie jeździły wojskowe samochody, to Andrzejek siedział
z samego brzegu i śpiewał "Wojsko, wojsko, maszeruje wojsko..." Heh, kiedyś mnie
przesadził w autobusie. Weszła kobieta z siatkami do autobusu na Jurowieckiej i
Andrzejek kazał mi wstać, aczkolwiek siedziałem na samym końcu autobusu, przy
oknie po lewej stronie. To miejsce jest w sumie niedostępne dla kobiet z
siatami, ale kazał mi wstać i mówił kobiecie, żeby tam usiadła. Nie pamiętam,
czy skorzystała. Trzymaj się Andrzejku, bezinteresowny porzyjacielu wszystkich
ludzi.

Naprawde zrobilo mi sie bardzo smutno

[Gość: ny]

wielka szkoda

[Gość: ar-czi-New York]

Ludzie... tak wiele dzieli zycie od smierci, a jednoczesnie tak malo... jeszcze
pare lat temu sciskalem jego dlon na przywitanie... nie, nie bylem jego
przyjacielem ale tak sie sklada, ze czesto go widywalem, zamienialismy kilka
zdan, zdawalo mi sie nawet, ze mnie poznaje i wie, ze go znam... tak, znam go
od mych szczeniecych lat ale nie, nie przez przyjazn ale przez jego obecnosc...
i choc dzis mieszkam daleko to smutno mi bardo, ze odchodza ludzie tacy jak on,
jak sloneczko zawsze usmiechniety, zyczliwy, pomocny... pamietajmy o ludziach
dobrych... (bez wzgledu na ich schorzenia)
zegnaj andrzejku... pamiec o tobie bedzie zawsze w sercach wszyskich ludzi,
nawet tych, ktorzy widzieli ci tylko jeden raz...

[Gość: Tomas]

Szkoda że już nie żyje, ale na długo zostanie w naszej pamięci

[Gość: qwer]

[*]

[Gość: Adrian]

O jejq ... będzie mi go szkoda :/ A taki fajny koleś :/

[Gość: rodia]

Odszedł kawałek historii i specyficznego klimatu tego miasta. Szkoda...

[Gość: Adrian]

kurde i pomyśleć że mieszkałem ulicę dalej ... a dowiedziałem się dopiero
teraz :/

[Gość: es]

w latach 70- do 1981 roku studiowałem w Bialymstoku. Pamietam go jako
sympatyczna radosną osobe. Kilka lat temu zetknalem sie z nim w OPAŁKU.
Pomyslałem wtedy ciepło i ucieszyłem sie ze nadal jest.
SPOCZYWAJ W POKOJU nich ziemia lekka Ci bedzie

[Gość: ADI]

"ŚPIESZMY SIE KOCHAC LUDZI,TAK SZYBKO ODCHODZA"

[Gość: Dj]

Jak sie to stało??

[Gość: Kundzior]

Właśnie od qmpla sie dowiedziałem. Jestem w szoku!! Nie wiem co mam napisać.
To jest nasz człowiek. Ja osobiście nie dam mu "umrzeć".

[Gość: Joanna]

Zapłakałam. Niech odpoczywa w pokoju wiecznym. Bez niego Białystok będzie inny,
smutniejszy. Dzięki serdeczne Autorowi artykułu za ciepłe słowa o
najzacniejszym Białostoczaninie. Ostatnio widzialam Go w Opałku, uprzejmie
otworzył mi drzwi (jestem starszą panią) i uścisnęliśmy sobie dłonie.

[Gość: Redi]

Ja go pamietam jak odnosił wózki w sklepie na ul. Białostoczek. Tak myslałem,
że on jest z mojego osiedla. Kilka razy też widział go w autobusie. Lubił
szczególnie rozmawiać z kobietami, bo czasami widziałem jak je zaczepiał.
Pamietam też jego uśmiech na twarzy. Czy On mieszkał na Kozłowej? Wieczny
odpoczynek racz mu dać Panie...

[Gość: Q_bass]

Ja jestem za zbudowaniem mu pomnika!! de facto widziałem go 2 razy ale było
całkiem wesoło:) a ten pomnik to powinien stac na rynku kosciuszki zamast tego
gościa w czapce... A! i koniecznie z niapisem "Za to, że znał go cały
białystok choć nie był tacy jak my"

[Gość: aga]

ludzie z zespołem downa szybciej opuszczają ten świat niż ludzie zdrowi. u
mnie w rodzinie miał również miejsce taki przypadek. a oni są zawsze pogodni
i przyjacielsko nastawieni. i za to ich kochamy i podziwiamy. r.i.p.
andrzejku...

[Gość: bmx rider]

pamietam go jako kolesia z opalka ,zawsze siedzial na swoim krzeselku
przegladal swoje kalendarze...widzalem go tez nieraz jak pomagal wjechac
samochodom na parking pod opalniem....pokoj jego duszy

[Gość: iza]

Dobrze Cię nie pamiętam.Bo miałaaaam może 14 lat jak widzialam Cie po raz
ostatni.Zostawiłeś jednak po sobie pustke i Zal .Bo Ludzi Takich jak TY nie
było wielu.I nigdy się ich nie zapomina.Twój uśmiech jednak pozostał

[Gość: grimus]

mysle ze dobrze by bylo aby Andrzej pozostal w pamieci bialostoczan , nazwac
jego imieniem jedna z ulic

[Gość: Piasta ...]

Pamiętam jak kiedyś na Piasta w Markecie często podawał koszyki. Zawsze ktoś
dał mu pare groszy za podawanie koszyków i pakowanie zakupów. Nie zapomnę tego
człowieka choć widziałem go może z 10 razy najczęściej w autobusie, ale to było
już dawno miałem w tedy może z 10 lat. Naprawde był to wspaniały człowiek
zawsze usmiechnięty i szczęśliwy. Niech spoczywa w pokoju a władze miasta
powinni mu pomnik postawić dlatego że każdy znał Andrzejka.

[Gość: a to ja]

Jak byłam mała - to się go bałam...
Głośno śpiewał klaszcząc na tyłach autobusu i nic z tego śpiewu nie rozumiałam
(poza słowami "ajba kuriera").
Ale złościło mnie, jak czasem ktoś się z niego naśmiewał.
Wtedy jeszcze ludzie z Downem nie wychodzili na ulice i "świat"
mało o nich wiedział...

Po latach coś się zmieniło.
Ja dorosłam, zmieniło się podejście ludzi do osób z upośledzeniami. "Oni"
wyszli na ulicę...
Nikogo z nas już nie dziwi ich "inność".

Dla mnie tym pierwszym był właśnie "Andrzejek".
Każdy w mieście wiedział, kto to.

Andrzej to kawałek "historii" mego miasta...

Smutna to wiadomość...

[Gość: ekamis]

ostatni raz widziałem go w sklepie pss na białostoczku, nawet powiedział mi
dzień dobry... a teraz już odszedł... szkoda!

Wielka szkoda.

[Gość: harcerzyk]

Andrzejka spotkałem po raz pierwszy kiedy miałem niezby wiele lat (może z 10 -
12). Na początku (wstyd się przyznać) sam śmiałem się z niego. Dopiero później
zrozumiałem dlaczego jest taki jaki jest. Później widziałem go może ze dwa -
trzy razy (sam już nie pamiętam) ale zawsze był uśmiechnięty i chętny do
pomocy innym.
Szkoda że już go nie ma pośród nas. To miasto stanie się mniej radosne bez
Andrzeja.
Pokój jego duszy... [*]

[Gość: zes]

Pamiętam dobrze Andrzejka, siedział na tylnym siedzeniu autobusu, klaskał w
dłonie i śpiewał: "stare baby brzydkie", był młody i naturalne, że podobały mu
się młode dziewczyny, rozweselał wszystkich swoimi komentarzami, wszyscy go
lubili. Ostatnio nie spotykałam go tak często, szkoda, że odszedł ale
pocieszające, że tam gdzie teraz jest też rozwesela otoczenie.

[Gość: ja]

szkoda ze juz umarl mial byc przeciez prezesem Jagielloni

[ralston]

Tam, gdzie jest teraz jest mu z pewnością lepiej niż tu. A tym, z którymi jest
teraz też jest z pewnością weselej i raźniej. Nie wiem, czy gdyby zapytać
białostocczan o najbardziej znaną osobę w mieście, nie wskazaliby Andrzeja
przed prezydentem miasta...
Niech odpoczywa w pokoju...

:(

[Gość: Tomek]

chciałem tylko dołączyć do grona osób, dla których ta wiadomość nie pozostała
obojętna. Żegnaj...