Woropajew Jozef Albin

[Gość: emigrant]

W innym watku natknalem sie na to nazwisko. Czy ktos ma wiecej informacji kto
to taki?

[Gość: jarek-ny]

Jak podaje New York Times, (a moze jakis inny szmatlawiec) szanowny Albin byl
mieszkancem Bojar.

Bywal tez czesto w okolicach Siennego Rynku i Bema. Mial brode i dlugie wlosy,
ale najbardziej slynny byl jego kon (czy jak kto woli - kun). Zawsze kun ten
byl zadbany, grzywa przystrojona pierscionkami, do tego elegancka bryczka. Jak
niosla wiesc gminna, to mial kasy jak lodu, ale poniewaz mial jakies zatargi z
wladzami PRL-u, to musial korzystac ze swoich pieniedzy bardzo dyskretnie.

Ach, te legendy (troche moze nie do konca umarle).

[Gość: emigrant]

Zastanawiajace milczenie, tylko ty jeden.
Widac, ze na forum sama mlodziez.

[Gość: zdziwiony]

A cóz to za czort jeden?! :)))

[Gość: hania]

Pami.etam, że zawsze chodził BOSO...

[Gość: jot]

Jest to już legenda i trochę jest w niej bajania. Był taki człowiek, z długimi włosami. Nie jeździł bryczką, tylko małym wózkiem, dwukółką ciągniętą przez konia. Woropaj z przodu miał kosmyk włosów, spięty pierścionkiem. Mamy straszyły nim małe dzieci, a dopomagała im w tym świętej pamięci Gazeta Białostocka, która nie mogła przeboleć, że w mieście przemieszkuje takie indywiduum. Czasem pojawiały się w Gazecie Białostockiej listy "zatroskanych przyjezdnych", którzy byli zbulwersowani spotkaniem takiego indywiduum. Gazeta nazywała Woropaja Żubrem. Człowiek ten nie mieścił się w tamtej rzeczywistości i było to wystarczającym powodem do zatargów z władzami.W prasie, a prasa to był tylko jeden tytuł, czyli organ KW PZPR w Białymstoku sugerowano, że człowiek ten nie dokońca ma poukładane w głowie. Woropaj był odmieńcem, innym od wszystkich. Nie mieścił się w w preferowanym przez władze sposobie zarabiania na życie, był bardzo niezależny. To można było przemilczeć, a on krzyczał swoim wyglądem i krzyku tego, gdy jechał ulicą Marchlewskiego przed ludźmi czekającymi na autobus nie można było zagłuszyć. Ci którzy z nim się zetknęli twierdzili, że był inteligentnym człowiekiem.
Gdyby Wpropaj cokolwiek przeskrobał, dawno by już siedział. Zajmował się handlem warzywami i wtedy, aby gościa załatwić wystarczył byle pretekst.

[lindow1]

Masz rację! Zanim mu odbiło troszeczkę był przystojnym, różniącym się od
pozostałych wieśniaków i handlarzy sprzedającym na Starym Rynku na Bojarach np.
kapustę z ogromnego gara. A odbiło mu według jednych sąsiadów bo urzędnicy z
Fiansówki dali mu taki domiar, że tylko się powiesić. Według innych to żona
puściła go w trąbę gdy zbiedniał, on natomiast zaczął świrować. Jego żona,
nastojaszcza żydówka miała kiosk spożywczy przytulony do budynku
dawnej "Piątki" dzisiaj siedziby Kasy Chorych czy czegoś tam nowszego vis a vis
ul. Ogrodowej. A Woropaj robił za hippisa, rwał gówniary na wódę, urządzał od
czasu do czasu balangi w swojej kociubie, bo był całkiem rozrywkowym
facetem.

[Gość: jarek-ny]

wszystko, co napisaliscie o S.P. Albinie, to prawda.

Przyznaje, ze niebardzawo odrozniam bryczke od rydwanu czy dwukolki. Nie znam
sie na furach, skorach i komorach. Nie jestem tez ekspertem w dziedzinie kuni,
chociaz ogolnie je lubie.

[Gość: Andi]

A w jakim wątku ? Możesz podać link ?

[Gość: Wo]

Wydaje mi się, że mówiono na nigo Woropaj. Miał śmiesznego, małego, białego
konika. Na jego polecenie konik wystawiał język i machał łbem. Mówiono, że we
włosach ma wplecione złote pierścionki i jak jakaś dziewczyna mu się spodobała
to jej go dawał. Zarośnięty z długą białą brodą, przy kości ubrany kolorowo jak
cygan. Wydaje mi się że woził zlewki. Dziwak, jako dziecko bałem się go.

[Gość: LasVegasMan]

W Bialymstoku bylo kilku "ciekawych" ludzi. Byl jeszcze taki jeden, co chodzil
z gitara. Mowili na niego "Cukier". Cukier byl spokojnym czlowiekiem, ale
ciekawym. Zawsze mial przy sobie torebke cukru i go jadl. Ponoc mial
niesamowite wyczucie czasu. Nie mial zegarka, ale potrafil powiedziec czas co
do minuty po spojrzeniu w kierunku slonca. Z reguly krecil sie w okolicy
kosciola Rocha.

Innego co pamietam, to nie znam imienia, ale byl taki jeden, krecil sie w
okolicach Sienkiewicza co zawsze byl ubrany jednakowo bez wzgledu na pore roku.
Czyli tzw. fufajka spodnie i na boso nawet zima. Tego nigdy nie moglem
zrozumiec. Nosil przy sobie metalowa laske i jak ktos go draznil, to mogl nia
poczestowac.

[Gość: kriss]

moja Kolezanka, ma na nazwisko Woropajew /panieńskie/ ale jej rodzina pochodzi
gdzieś z głębokiej Rosji.
pozdr.

[Gość: jarek-ny]

Slynny z miejskich autobusow Andrzej tez podobno juz nie zyje.

Na Bema mieszkala tez Wiera. Podobno byla kiedys bardzo ladna nauczycielka.
kiedy rzucil ja ukochany, troche jej odbilo i jedynym jej zajeciem bylo picie
piwa i wodki. Postac rownie barwna, co zdegenerowana.

[Gość: tata]

JAW byl podobno obiecujacym studentem historii. Rzucila go dziewczyna i wtedy
ponoc mu odbilo. Zapuscil wasy, brode i wlosy, w kosmyk na czole wplatal
pierscionek.
Podobno kiedys mial zaplacic grzywne w Kolegium ds. Wykroczen. Przyniosl wtedy
duzy worek 1, 5, 10 i 20 groszowek.
Tak jak pisali juz inni, poruszal sie dwukolka, a maly siwy konik byl
wymalowany w niebieskie laty.