Jak przeżyć ???????

[Gość: koral]

Co piąty Polak jest bezrobotny. A w szkołach i na wyższych uczelniach
kształcą się następni. Żadna jednak szkoła nie uczy, jak przeżyć bez pracy.
Potrzebne są szkoły przetrwania – survival

O ile wogole da sie przezyc...

[Gość: Carla]

Cale szczescie ze zadna szkola nie uczy, jak przezyc bez pracy !!!
Niedawno skonczylam szkole, ktora nauczyla mnie bardzo wiele pozytecznych
rzeczy. Chyba tylko dlatego, ze chcialam sie czegos nauczyc i wlasnie
szkola najbardziej pozwolila mi rozwinac moje zainteresowania... ktore
co prawda ze szkola nie mialy wiele wspolnego... za to
w szkole mozna wytrenowac umiejetnosc kombinowania... a pracuje od 15 roku
zycia i zawdzieczam to mojej mamie, bo to ona nauczyla mnie byc samodzielna
i konsekwentna.

Kochani rodzice, skoro tak wielu z Was jest bez pracy, to chyba idealna
sytuacja zeby przyjrzec sie z bliska zainteresowaniom,
potrzebom i osobowosci Waszych dzieci?
Jesli liczycie na to ze zapisanie dziecka do szkoly jest sposobem na
umozliwienie mu zdobycia wiedzy to nie badzcie zdziwieni
brakiem zainteresowania szkola i nauka.
Bo niestety inteligencje, ciekawosc swiata, ambicje i charakter wynosimy z
domu, a jak jest w wiekszosci domow... ???
Gdyby stworzyc statystyke, to pewnie sposob na spedzanie wolnego czasu
zdominowaloby sterczenie przy klatkach
schodowych albo sleczenie przy grach komputerowych.
Ile razy w ciagu ostatniego roku zainteresowaliscie swoje dziecko dobra
ksiazka, ciekawym filmem czy spektaklem?
Ile czasu w ciagu dnia rozmawiacie z dzieckiem ?
Na pytanie "jak przezyc?" niedlugo nie bedzie po co odpowiadac, bo nie wydaje
mi sie zebysmy dlugo pozyli z taka sytuacja
w gospodarce, w szkolnictwie, w rzadzie...
No i nic nie zapowiada poprawy sytuacji skoro przyszli pracownicy to Wasze
dzieci, drodzy rodzice.
Przepraszam za uogolnienie. Oczywiscie ze nie dotyczy to wszystkich rodzicow.
Z reguly jednak najwiecej na szkole narzekaja rodzice tych dzieci, ktorzy
niewiele wiedza o istnieniu rodzicielskiego obowiazku wychowania dziecka,
albo - co jeszcze gorsze myla go z zaspokajaniem podstawowych potrzeb
materialnych i skupiaja pretensje na szkole.

[Gość: ny]

Carla dała wywód jak co najmniej katechetka i założe się że niewiele się
mylę.Problem jest o wiele szerszy niż wydaje się. Problem ma charakter
ogólnospołeczny. Młodzież i dzieci są bardzo bystrymi obserwatorami tego
wszystkiego co się aktualnie i przez ostatnie kilkanaście lat dzieje. A dzieje
się ! Ustawia się społeczeństwo do bezemocjonalnego przyjmowania informacji w
dużych dawkach o katastrofach i klęskach, o przekrętach i nadużyciach, itp.
(patrz wiadomości tvp,fakty tvn, prasa, ) Te beznamiętnie traktowane jak coś
codziennego informacje wtłaczane kilkanaście razy na dobę zdecydowanie
uodparniają człowieka na jakiekolwiek inicjatywy, ponieważ i tak wiadomo że do
niczego się nie dojdzie i nic sie nie zwojuje. A rodzice? Rodzice biegają w
poszukiwaniu jakiegokolwiek zajęcia aby przeżyć do jutra. Nie koniecznie musi
to być praca, może być to np. przemyt, drobny handelek z podtekstem oszustw
itp. Przeżycie i utrzymanie rodziny powoduje że ten na którym ten obowiązek
ciąży zrobi wszystko i nie koniecznie w sposób wysoce etyczno-moralny,
delikatnie mówiąc. Rzecz nie polega na tym żeby biednym dawać jakieś ochłapy
z "Caritasu" albo innej organizacji - to upakarza i tak upokorzonego. Rzecz
polega w systemie któery budujemy a jest on bezwzględny i polega głównie na
zabieganiu o dobra materialne w stylu "dlaczegoś biedny , bo głupi. A głupiś bo
biedny". Żadne autorytety w tej sytuacji nic nie wskórają, tymbardziej że same
autorytety zabiegają o dobra materialne z największym zapałem nie wyłączając
autorytetów duchowych. Amen

[Gość: urok]

Przeżyć można wszystko, gorzej z utrzymaniem siebie i rodziny. Państwo nasze
ustami naszych prominentów zapewniało nie tak daswno o polityce prorodzinnej.
Niestety dotyczyło to tylko wąskiej grupy która prorodzinnie obejmowała
stanowiska i to te najwyżej płatne. A potem usłyszeliśmy "spieprzaj dziadu".