Luźny rok szkolny

[Gość: Leo]

To wszystko prawda, ale trzeba wziąć pod uwagę i inne uwarunkowania.W Polsce
letnie wakacje (dla uczniów) są jednymi z najkrótszych w świecie.Jeżeli
zsumować "wolne dni", to okaże się, że nie odbiegamy za bardzo od innych
krajów na Zachodzie i Wschodzie. Nauczyciel, który nie może "zrealizować
programu" pada ofiarą nie czasu wolnego od nauki, ale przeładowanych treści,
które czas dostosować do rzeczywistości. Szczególnie nie zazdroszczę
nauczycielom niektórych przedmiotów ogólnokształcących typu języki (zwłaszcza
polski), matematyka, historia. Dla nich rzeczywiście zmorą są "wypadające"
godziny. Do tego dochodzi plaga wagarów (zwłaszcza w tzw. zespołach szkół),
która wiąże się najczęściej ze znikomą odpowiedzialnością rodziców za
wychowanie swoich pociech.Problem ma także kontekst psychologiczny. Nie
trzeba wcale być nadpobudliwym uczniem, aby z trudnością wysiedzieć przez
siedem, osiem godzin w budynku, który często pozostawia wiele do życzenia pod
względem komfortu. Ja już nie mówię o relacjach nauczyciele-uczniowie. Nie ma
co robić tragedii z powodu wielu wolnych dni. W pewnym sensie jest ich za
mało. Doskonale zdają sobie sprawę z tego nauczyciele, którzy zajęci bieżącą
pracą nie nadążają z wypełnianiem dokumentacji. Jednym słowem, wolne dni nie
są problemem, jeżeli czas uczniowie mają zorganizowany. Trudno mówić, na
przykład, że odwiedziny grobu dziadków na 1 listopada są czasem straconym...