Skandaliczna wypowiedź Cimoszewicza !!!!!!!!

[Gość: pingwin]

fakty.interia.pl/news?inf=661083

[Gość: maciej]

A odpowiedz na takie pytanie. czy twoja zona wie ze masz kochanke?Odpowiedz
tylko "TAK lub "NIE".

[Gość: PO]

Tylko TUSK!!!!!
www.spieprzajdziadu.pl/nowosci/2005/08/pis_oszukuje_wyborcow.html

[Gość: 4568034]

Brawo panie Cimoszewicz!! Hołocie dziennikarskiej mówimy stanowcze NIE!
I tak na Pana będzie głosować pół Polski, więc to szczekanie nie ma znaczenia.

Cimoszewicz powinien zrezygnowac

[Gość: ja]

Cimoszewicz powinien zrezygnowac po tym


ciekawa jest też strona
www.cimoszenko.info

[Gość: ja]

a Tusk to ten co chce zlikwidowac wojewodztwo ?

[Gość: Iron]

To tylko człowiek ...ile można znośić bezpodstawnych i hamskich zaczepek ze
strony politycznych opponentó a TVN i INTERIA to pro POwskie serwisy widać to
na każdym kroku.

[Gość: swinia]

no to mnie wqrvvil

[Gość: stef]

za cholere nie bede na niego glosowal ALE odpowiedzial temu dziennikarzowi w
odpowiedni sposób!!!!!

[Gość: ds]

ale jaja :)
ale czego można się spodziewać po ubeku :)

[radca]

ta odpowiedz - to poprostu dowod na ogromna pyche i ignoranctwo
coz sie mozna dobrego spodziewac po takich
wystraczy tylko wspomniec MILERA,OLINA i innych

radca

[Gość: miki]

debilne pytanie debilna odpowiedz.
prawica od pewnego czasu specjalizuje sie w szczuciu przeciwnikow politycznych. zapomina jednak, iz taka nagonka moze przysporzyc glosow potencjalnej "ofierze"

[yaraz82]

Jejku jak taki człowiek mógł być ministrem spraw zagranicznych?A tym bardziej
jak on by mógł być prezydentem?Co by było jakby jakiś dziennikarz powiedzmy w
Rosji go zapytał o coś a on do niego by powiedział to co do dziennikarza RMFu.

[yaraz82]

odpowiem : byśmy pewnie mieli jakiś miedzynarodowy zgrzyt
Cimoszewiczowi mówimy nie !!!!!!!!!

[Gość: Dziad]

Powinien nie silic sie na myslenie-spieprzaj dziadu - to juz pewien kanon
uzywany przez b.Ministra Sprawiedliwosci , Szefa NIK,Prezydenta W-wy-Lecha
Kaczynskiego

[Gość: muma]

minister sprawiedliwości, szef NIK, poseł, prezydent Warszawy.
www.spieprzajdziadu.pl Cóż za kultura, ogłada, szyk, sznyt wręcz
warszawski,miodzio, no ale jemu wypada, bo popiera go yaraz82, a to wyrocznia
jest , sumienie narodu, specjalista od PR, i w ogóle od wszystkiego, nawet od
przemysłowego tuczu trzody chlewnej.

[Gość: do ds]

ty kolego coś masz rozdwojenie osobowości.

Skandaliczna wypowiedź Cimoszewicza !!!!!!!!

[Gość: szymek]

Pingwin, barani łbie, a jak by ktoś Ciebie spytał czy to prawda, że onanizujesz
się ukradkiem, to co byś powiedział?

Słyszałem pingwin że jesteś pedofilem,

[Gość: muma]

i jednocześnie sypiasz z chomikiem dokładnie owiniętym taśmą klejącą?

Chyba trzeba poinformowac sztab Cimoszenki

[Gość: jojek]

Chyba trzeba poinformowac sztab www.Cimoszenko.info
jak jego zwolennicy wypowiadają sie na forum

"Jak taki zaczyna od kablowania, to gdzie skończy"

[Gość: do jojka]

jak mawiali klasycy. Twój brak mózgu jojek to przykra sprawa

www.spieprzajdziadu.pl

[Gość: do jojka 2]

Po dalsze instrukcje jojek zapraszam na www.spieprzajdziadu.pl

potrzebna jest dekomunizacja i lustracja

[Gość: jojek]

Coraz bardziej uważam że lustracja sama nie wystarczy potrzebna jest także
dekomunizacja.

Widać jojek że zaszkodziło ci pranie i prasowanie.

[Gość: do jojka]

Nie masz ani jednej fałdki.

[Gość: jojek]

Czerwone życiorysy

Cimoszewicz - syn oficera stalinowskiej Informacji



Prof. dr. hab. Jerzy Robert Nowak






W październiku 1991 roku doszło do publicznego ujawnienia sprawy przeszłości
ojca obecnego marszałka Sejmu i kandydata na prezydenta RP Włodzimierza
Cimoszewicza. Poseł OKP Jan Beszta-Borowski stwierdził wręcz, że ojciec
Włodzimierza Cimoszewicza był członkiem "organizacji przestępczej" - Informacji
Wojskowej.

Według Beszty-Borowskiego: "Szef Informacji Wojskowej w Wojskowej Akademii
Technicznej o nazwisku Cimoszewicz miał zwyczaj rozmawiania z ludźmi, trzymając
w ręku pistolet i obracając nim na palcu cynglowym. Znany jest fakt śmierci
jednego z podwładnych w wyniku takich rozmów" (cyt. za "Gazetą Wyborczą" z 11
października 1991 r.). Oświadczenie posła Beszty-Borowskiego wywołało gwałtowną
publiczną ripostę ze strony Włodzimierza Cimoszewicza. Nazwał Besztę-
Borowskiego "załganym łobuzem", a w innym tekście (w "Gazecie Współczesnej")
stwierdził m.in.: "Rozumiem, że dla Borowskiego, jego szefów i was,
nierozumnych dziennikarzy, babrzących się w takich prowokacjach, wybawcami byli
naziści, skoro ci, którzy z nimi walczyli, zasługują na miano oprawców. Po
wojnie mój ojciec przez 30 lat służył w Wojsku Polskim, w tym także w
kontrwywiadzie, instytucji, jaka jest zawsze i w każdej armii. Wy, którzy
opluwacie Go dzisiaj, możecie powołać się tylko na fakt służby w tej formacji.
Nie przytaczacie, bo nie możecie przytoczyć żadnych prawdziwych zarzutów,
dotyczących Jego postępowania. 'Dowody' Borowskiego są łgarstwem" (cyt. za:
Piotr Jakucki "Pułkownik Cimoszewicz", "Gazeta Polska" z 4 listopada 1993 r.).


Oburzony stwierdzeniami W. Cimoszewicza poseł Beszta-Borowski skierował
przeciwko niemu skargę do sądu, przedstawiając dowody prawdziwości swych
zarzutów pod adresem ojca Cimoszewicza. W osobnym liście do "Gazety Lokalnej"
(por. nr 14-15 z 1992 roku) poseł Jan Beszta-Borowski przytoczył uzupełniające
dane na temat życiorysu ojca Cimoszewicza jeszcze przed objęciem funkcji szefa
Informacji Wojskowej na WAT. Pisał: "(...) Oto przyszły pułkownik Cimoszewicz w
czasie wybuchu wojny w 1939 roku, mając lat 22, nie uczestniczy w obronie
Polski, nie jest żołnierzem Armii Polskiej broniącej ojczyzny przed dwoma
najeźdźcami. Przeciwnie - już w październiku 1939 r. jest poborcą dostaw
obowiązkowych w wołkowyskim Rejnopolnamzakie. Czyli jest na służbie jednego z
zaborców - bolszewików. Rekwirował płody rolne od polskich rolników na rzecz
najeźdźcy".

Jakucki w cytowanym wcześniej artykule powoływał się na zeznania świadka
Romualda U., który zapamiętał M. Cimoszewicza jako "seksota" (tajnego agenta)
komisarza kadr, ówczesnego naczelnika kadr w dziale technicznym parowozowni w
Białymstoku. W 1943 roku Cimoszewicz skończył szkołę pracowników politycznych i
do końca wojny był w aparacie politycznym. Od kwietnia 1945 roku robi
błyskawiczną karierę w Informacji Wojskowej - w ciągu 3 lat zostaje komendantem
w Głównym Zarządzie Informacji, kontrolowanym wówczas przez dwóch sowieckich
zbrodniarzy, pułkowników NKWD w Polsce: Wozniesieńskiego i Skulbaszewskiego, a
także szefem Informacji Wojskowej na WAT. Robert Mazurek, autor interesująco
naszkicowanej sylwetki Włodzimierza Cimoszewicza ("Metamorfozy pana C.", "Życie
Warszawy" z 31 marca 1997 r.) pisał, że ojciec Cimoszewicza "(...) w 1951 r.
trafia do Wojskowej Akademii Technicznej. Tam aresztuje komendanta uczelni gen.
Floriana Grabczyńskiego. Z jego rozkazu aresztowano też kilkunastu oficerów
WAT, którzy wcześniej byli w AK".

Dokonując tej bezwzględnej czystki na wyższej uczelni, major Marian Cimoszewicz
był w tym czasie oficerem bez żadnego wykształcenia. Dopiero kilka lat później -
w 1957 roku, skończył liceum i zdał maturę (!).

Dodajmy do tego informacje o wcześniejszej roli Mariana Cimoszewicza w
likwidowaniu oddziałów AK - sam się chwalił podczas spotkania z oficerami
akademii, że w 1944 r. zlikwidował oddział AK. Według innych źródeł, w 1946 r.
jako oficer IW kierował grupą likwidującą "bandę" Bohuna (za: P. Jakucki, op.
cit.). Cimoszewiczowie zamieszkali w domu na Boernerowie (Bemowo), odebranym
prawowitym właścicielom, których przymusowo wysiedlono z Boernerowa na początku
lat 50. jako "element politycznie niepewny" ("Gazeta Lokalna" nr 2/104 z lutego
1996 r.). Żona majora M. Cimoszewicza zaczęła pracę w bibliotece WAT na miejscu
poprzedniej pracowniczki tej biblioteki Ewy Cecetki-Cymerman, zwolnionej nagle
bez uzasadnienia w sposób bardzo ordynarny przez M. Cimoszewicza ("Gazeta
Lokalna" z 27 czerwca 1992 r., nr 12-13/42-43). Porównajmy opisane wyżej fakty
z gwałtownym zarzucaniem Beszcie-Borowskiemu łgarstwa przez W. Cimoszewicza i
pokrzykiwaniem o tym, że dla takich jak on "wybawcami byli naziści".

Włodzimierz Cimoszewicz, występując z taką furią przeciw przypominaniu
przeszłości ojca, jako motto do swej książki wybrał stwierdzenie Anny
Uchlig: "Kto przekreśla PRL, ten przekreśla cały mój życiorys". Trzeba
przyznać, że swoją publiczną identyfikację z PRL-em zaczął bardzo wcześnie. Już
jako maturzysta w 1968 roku kategorycznie przeciwstawił się napiętnowaniu
ówczesnych rządów gomułkowskich jako "dyktatury ciemniaków" i uzyskał
wydrukowanie proreżimowego tekstu swego wypracowania maturalnego na
łamach "Życia Warszawy" (por. W. Cimoszewicz "Czas odwetu", Białystok 1993 r.,
s. 40). Wielu jego rówieśników było w tym czasie "pałowanych" na
rozkaz "ciemniaków".

On w pełni utożsamiał się z totalitarną dyktaturą. Jakżeby mógł inaczej,
wychowany pod "opiekuńczymi skrzydłami" pułkownika Cimoszewicza! Od jesieni
1968 roku studiuje na Wydziale Prawa w Warszawie i staje się działaczem
uczelnianej organizacji Związku Młodzieży Socjalistycznej. W 1971 roku wstępuje
do PZPR, a w 1972 r. zostaje przewodniczącym ZMS na Uniwersytecie Warszawskim.
Wchodzi do władz Komitetu Uczelnianego PZPR. Nawet swą błyskawiczną karierę w
ZMS tłumaczył później jako swoisty przykład niezależności, twierdząc,
że: "Przynależność do ZMS mogła nawet przeszkadzać" (!!!) (W. Cimoszewicz "Czas
odwetu", s. 43) - był bowiem dużo częściej odpytywany na zajęciach. Kiedy
doszło do połączenia - pomimo protestu wielu studentów - trzech organizacji
studenckich w jeden Socjalistyczny Związek Studentów Polskich (SZSP), należał
do zdecydowanych zwolenników tego połączenia, narzuconego studentom przez
partyjną biurokrację i został... komisarycznym szefem SZSP na UW.

Józef Oleksy wspominał Cimoszewicza z owych czasów jako wręcz zwracającego
uwagę swoją pryncypialnością. Pisał, że wionęło pryncypialnością, gdy tylko
Cimoszewicz wchodził na trybunę. Miał zaledwie dwadzieścia kilka lat, gdy
uzyskał kolejny błyskawiczny awans - został sekretarzem Komitetu Uczelnianego
PZPR, akurat w czasie pogłębiającego się kryzysu politycznego późnego Gierka, w
okresie aktywizacji opozycji. O dokonanej przez Gierka zmianie konstytucji
serwilistycznie uzależniającej Polskę od ZSRS wspominał: "Wszyscy mieliśmy
skłonność do usprawiedliwiania miękkiej postawy wobec Związku Radzieckiego,
byliśmy przekonani, że inne zachowania mogłyby być groźne dla Polski". W
sprawie innego posunięcia ówczesnych władz PZPR - zapisania w konstytucji
kierowniczej roli PZPR - szczerze przyznawał: "Nas jako członków PZPR ani to
ziębiło, ani grzało. Nie popadaliśmy przez to w jakiś konflikt sami ze sobą"
(W. Cimoszewicz, op. cit., s. 53). Poczucie bycia członkiem kierowniczej siły,
jak widać, wzmacniało dobre samopoczucie szybko awansującego działacza
partyjnego.



W 1980 roku został wysłany na 3 miesiące do pracy w konsulacie w Malmö. We
wrześniu tego roku zaś wyjechał na stypendium Fulbrighta do USA dzięki decyzji
władz PRL, że jego konkurent do stypendium, Lamentowicz, powinien się wycofać
(op. cit., s. 55). Pozostał wierny PZPR-owi w czasach "Solidarn

cd

[Gość: jojek]

cd..

W 1980 roku został wysłany na 3 miesiące do pracy w konsulacie w Malmö. We
wrześniu tego roku zaś wyjechał na stypendium Fulbrighta do USA dzięki decyzji
władz PRL, że jego konkurent do stypendium, Lamentowicz, powinien się wycofać
(op. cit., s. 55). Pozostał wierny PZPR-owi w czasach "Solidarności" i po
ogłoszeniu stanu wojennego. Podczas pobytu na Uniwersytecie Columbia należał do
organizacji PZPR przy konsulacie w Nowym Jorku. W lutym 1982 roku powrócił do
pracy na warszawską uczelnię.

Według informacji z listy Macierewicza, Cimoszewicz w 1980 roku pod
pseudonimem "Carex" został współpracownikiem wywiadu.


Ustosunkowując się do tej sprawy w swej biografii "Czas odwetu", stwierdzał
m.in.: "Z wypowiedzi Czesława Kiszczaka wiedziałem, że w Ministerstwie Spraw
Wewnętrznych istniały możliwości preparowania dokumentów, mających cechy
autentyczności dokumentów antydatowanych. Obawiałem się, że kierownictwo MSW
może zdecydować się nawet na taką awanturę, jak fabrykowanie archiwaliów. Nie
wykluczałem więc, że mogę znaleźć się na liście Macierewicza. Kiedy Olek
Kwaśniewski przedstawił mi dokumenty, z dużym zaskoczeniem zauważyłem, że byłem
odnotowany w aktach polskiego wywiadu (...). Byłem zaskoczony, ponieważ okazało
się, że kontakt, jaki w 1980 roku nawiązał ze mną przed wyjazdem na stypendium
Fundacji Fulbrighta przedstawiciel Ministerstwa Spraw Zagranicznych, został w
tych dokumentach przedstawiony jako kontakt z wywiadem (...)" (op. cit., s. 25-
26).





Alergia na polskość

Po likwidacji PZPR w styczniu 1990 roku Cimoszewicz nie wstąpił do SdRP. Fakt
ten próbowano później częstokroć eksponować jako dowód niezależności
Cimoszewicza i jego opowiedzenie się po stronie prawdziwie reformatorskiej
lewicy. Rację mają jednak raczej ci, którzy sądzą, że Cimoszewicz nie doceniał
wówczas prawdziwej siły postkomunistów z SdRP i nie chciał zostać wraz z nimi
zmarginalizowany.

W czasie kampanii prezydenckiej 1990 roku właśnie Cimoszewicz został kandydatem
postkomunistów na prezydenta. Podobno dlatego, że sam Kwaśniewski obawiał się
wówczas całkowitej kompromitacji wyborczej, jakichś trzech procent. W tej
sytuacji wynik uzyskany przez Cimoszewicza był traktowany jako duże
zaskoczenie - dostał 9 procent głosów, plasując się na czwartym miejscu za
Wałęsą, Tymińskim i Mazowieckim. W latach 1991-1993 nadal przewodniczył
Parlamentarnemu Klubowi Lewicy Demokratycznej. Po sukcesie wyborczym SLD w 1993
roku Cimoszewicz został wicepremierem i ministrem sprawiedliwości w rządzie
Pawlaka. Jako minister sprawiedliwości zasłynął głównie akcją "Czyste ręce". W
jej ramach ujawnił nazwiska wysokich urzędników państwowych, którzy biorą
równocześnie pieniądze za zasiadanie w radach nadzorczych firm państwowych.
Akcja w rzeczywistości nie zaszkodziła osobom skrytykowanym przez Cimoszewicza.
Mógł jednak odtąd chodzić w nimbie nieprzekupnego tropiciela gospodarczych
patologii.


Resort Cimoszewicza nie mógł się pochwalić żadnymi większymi osiągnięciami;
powszechnie narzekano na fatalne funkcjonowanie sądów i prokuratury.
Cimoszewicz miał na to szczególne wytłumaczenie - twierdził, że podczas
weryfikacji rzekomo wyrzucono najlepszych specjalistów. Po dymisji rządu
Pawlaka nie wszedł do rządu Oleksego. Urażony, że nie zaproponowano mu
wicepremierostwa, nie chciał przyjąć wyłącznie teki szefa resortu
sprawiedliwości. Został wówczas wicemarszałkiem Sejmu.
W nowej sytuacji tym mocniej rozwijał stosunki z lewicowymi środowiskami z
kręgu dawnej tzw. opozycji laickiej, zwłaszcza z Michnikiem, Geremkiem i
Bujakiem.

Nieprzypadkowo właśnie "różowi" tzw. Europejczycy stanowili najbliższych
rozmówców Cimoszewicza spoza SLD i SdRP. Głównym efektem tych zacieśniających
się kontaktów stał się głośny artykuł Cimoszewicza i Michnika, wspólnie
apelujących o zakończenie wszelkich rozliczeń PRL-owskiej przeszłości.
Cimoszewicz, podobnie jak Kwaśniewski i inni liczni politycy SLD, stanowi typ
człowieka uodpornionego na takie pojęcia jak polskość, polski patriotyzm,
poczucie polskiego interesu narodowego. Tym, którzy chcieliby polemizować z
moimi tak kategorycznymi sądami w tej sprawie, polecam uważną lekturę "Czasu
odwetu". W tej książce widać aż nadto wyraźnie, że Cimoszewicz nie mógł się
przełamać do napisania jakichś cieplejszych słów o Ojczyźnie, patriotyzmie,
uczuciach narodowych, nie mówiąc już o trosce z powodu występujących dziś
zagrożeń dla Polski i polskości. Więcej tam za to ataków na wszystko, co się z
polskimi uczuciami narodowymi kojarzy, czy gwałtownego piętnowania rzekomej
siły antyżydowskości w Polsce. Na s. 39 "Czasu odwetu" pisze: "Nie będąc Żydem
poznałem, co to znaczy być nim w Polsce". Na s. 192 insynuuje, iż: "Prawdą jest
niestety, że w naszym społeczeństwie, i to od lewicy do prawicy, nieustannie
można spotkać się z przejawami endemicznego antysemityzmu".


W książce z pasją atakował "niepodległościowe slogany" (s. 13), "narodową
tromtadrację", oczywiście idącą w parze z "zoologicznym antykomunizmem" (s.
270), "polską ksenofobię" (s. 273) etc.

Po dojściu do władzy jak mógł dawał wyraz napadom skrajnego filosemityzmu.
Wystąpienie Cimoszewicza jako premiera RP podczas uroczystości w Kielcach, w
lipcu 1996 r., ku czci ofiar kieleckiej prowokacji z 1946 roku przyniosło
jaskrawy dowód tego, jak bardzo nieważna dla niego jest prawda o historii i
godność własnego kraju. W sprawach stosunków polsko-żydowskich, tak
skomplikowanych i złożonych, po dziesięcioleciach przemilczeń i niedomówień,
postkomunistyczny premier pozwolił sobie na publiczne, obelżywe dla Polaków
stwierdzenia, jednostronnie obciążające ich winą za wszystkie problemy w
stosunkach z Żydami.
prof. Jerzy Robert Nowak


prof. Jerzy Robert Nowak



Fragment książki "Czerwone dynastie", prof. dr. hab. Jerzy Robert Nowak,
Wydawnictwo MaRoN 2004


www.polonica.net/czerwone-zyciorysy_Cimoszewicz.htm

Jak tam jojek, ojciec dyrektor uderzył do główki?

[Gość: do jojka]

już jesteś nudny z tymi postami. Jak rozumiem, pobierasz za to wynagrodzenie?
Powiedz w tajemnicy- ile?

[Gość: Nikita]

Dobrze pisze. Czerwonej bandzie mówimy NIE. Dość już napsuli, a dopiero zacznie
wychodzić po wyborach...
Komuniści tyle zła wyrządzili a wy jeszcze macie czelność ich bronić- żenada.
Julka rozumiem, że pracujesz w sztabie jakiegoś z tych czerwonych. Powiedz mało
napsuli?? Czy przynajmniej coś dobrego zrobili dla Polski? Kompletnie nic,
zero.

[Gość: Robert]

Dziwne jest to że dzici komuchów mieszkają na Zachodzie,czyżby wstydzili się
ojców komuchów>Czas wyrzucić ich na śmitnik histori,chca r zadzić to na
Kube,Białoruś.

Miller,Oleksy,Jakubowska,Pęczak,Jagiełło,Gruszka

[Gość: co słychac?]

A co słychac u
Millera,Oleksego,Jakubowskiej,Sobotki,Jagiełły,Długosza,Pęczaka,Gruszki ?

[Gość: CIEKAWY]

Widać pochodzenie chłopskie,typowe zachowanie buraka pastewnego.

[Gość: czego wymagać]

Cimoszewicz pomimo,że od jakiegoś czasu kreuje się na europejczyka nadal
pozostał aparatczykiem PZPR i nie może się przyzwyczaić do odpowiadania na
niewygodne pytania w sensowny sposób.W czasach PRL miałby na karteczce podane
pytania co najmniej 3 dni przed spotkaniem z dziennikarzami ,jego asystent
przygotowane odpowiedzi i nie byłóby żadnych niespodzianek.

[Gość: do czego wymagać]

najpierw słomę z butów i miód z uszu wyjmij, a potem ewentualnie możesz się
wypowiadać.

[Gość: czego wymagać]

Wypowiedż godna idola.

[Gość: www.spieprzajdziad]

Spieprzaj dziadu!!!Niech zyje TUSK!!!

spieprzaj dziadu-o! to jest dopiero godne twojego

[Gość: do czego wymagać]

idola o kaczych pierwiastkach.

[Gość: !]

kpina z ludzi!

[Gość: ?]

czyli to ciebie nie dotyczy