Prof.Lech Kaczyński prezydentem !

Głosuję na profesora Lecha Kaczyńskiego

[yaraz82]

Nie mam wątpliwości dla dobra Polski głosuję na profesora Lecha Kaczyńskiego.

[Gość: Rohoo]

Za 2 dni będziemy wiedzieć, że Kaczyński cieszy się więlszym zaufaniem
wyborców:)

[yaraz82]

www.LechKaczynski.pl
Lech Kaczynski prezydentem IV Rzeczypospolitej

Kacze krotochwile...czyli spieprzaj babo

[amotken]

Gazeta Stołeczna nr 124, wydanie waw z dnia 31/05/2005 WYDARZENIA, str. 3

[podpis] BOGDAN WRÓBLEWSKI

Z SĄDU. Polityka (kadrowa) i obyczaje

Krzyczał na cały oddział

Układaliśmy się do snu, gdy usłyszałem krzyki. Pan Kaczyński krzyczał, że
pozwalnia lekarzy, pielęgniarki, zamknie cały zakład - relacjonował wczoraj w
sądzie 50-letni masarz. Te wydarzenia najlepiej wryły się w pamięć
pielęgniarki zwolnionej ze Szpitala Bielańskiego

Do incydentu z prezydentem w roli głównej doszło wieczorem 23 lipca 2003 r.
Znajoma Lecha Kaczyńskiego trafiła do Szpitala Bielańskiego z krwawiącą raną.
Została na oddziale chirurgicznym, gdzie miała być poddana zabiegowi. Po
godz. 21 do szpitala przyjechał prezydent. Zastał pacjentkę bez opieki, w
zakrwawionej sukience. Według prasowych relacji prezydent się zdenerwował.
Czy tak bardzo, że Maria M., pielęgniarka, która "odważyła się" zwrócić mu
uwagę, po kilku dniach dostała wymówienie? Teraz w sądzie pracy walczy o pięć
tysięcy złotych zadośćuczynienia i uznanie rozwiązania umowy o pracę za
bezprawne, bo pod wpływem gróźb. - Wizyta prezydenta w szpitalu miała wpływ
na decyzję dyrektora o rozwiązaniu umowy o pracę - przekonuje Andrzej Lipiak,
pełnomocnik pielęgniarki. Pozwany - czyli szpital - domaga się oddalenia
pozwu, bo formalnie umowa została rozwiązana za porozumieniem stron.

Wydawało się, że sprawa zakończy się błyskawicznie, sąd zgodził się jednak
posłuchać świadków "wydarzenia na oddziale chirurgicznym". Wczoraj zeznawali
pacjenci.

Aleksandra P. (sprzedawca, 61 lat) leżała na sali na wprost pokoju
pielęgniarek. - Drzwi były otwarte i zauważyłam, że przeleciał mi pan
Kaczyński. "Chyba białe myszki widzisz" - na to inne chore. Ale nagle wpadł
do naszego pokoju. Nie powiedział nawet "dobry wieczór". "Kogo pan szuka?" -
zapytała jedna z pań. "Nie twój interes" - burknął. Chciał lekarzy. Myśmy z
ciekawości powychodziły na korytarz. Któraś z pielęgniarek powiedziała: "Musi
pan trochę poczekać, bo lekarze są na bloku" [operacyjnym] - relacjonowała.

- Co pan prezydent odpowiedział? - pytał mec. Lipiak. - Nie słyszałam, ale
był niegrzeczny - odparła kobieta. - Krzyk był na cały oddział - jako
następny opowiadał Zbigniew S. (ekonomista, 64 lata). - "Gdzie są lekarze,
pozwalniam was, lekarze, pozwalniam pielęgniarki!".

- Kto krzyczał? - pytał sędzia. - No, nie bardzo wiem, bo ich jest dwóch,
Kaczyńskich - odparł Zbigniew S. Na drugi dzień dowiedział, że na męski
oddział przyjęta została kobieta, a wyrzucili z pokoju pacjenta. - Mówili, że
znajoma prezydenta, ale nie wiem, bo nie odwiedzał jej później. Między
pacjentami była informacja, że ta pielęgniarka została zwolniona - opowiadał,
co było dalej.

- Kto chodził, to z łóżek powstawał, takie były krzyki - dodawał z kolei
Stanisław Z. (50 lat, masarz). Widział rozmowę Marii M. z prezydentem, choć
słowa do niego nie doszły.

- Byłem za daleko. Siostra stała, głowa opuszczona, a pan Kaczyński krzyczał.
Krzyczał!

Teraz sąd nie wyklucza, że na świadka wezwie Lecha Kaczyńskiego. Chyba że
wcześniej dojdzie do ugody. Wczoraj pełnomocnik szpitala dał pierwszy sygnał,
że to możliwe. Adwokat pielęgniarki też nie powiedział nie.

Gazeta Stołeczna nr 14, wydanie waw z dnia 18/01/2005 MIASTO, str. 4

[podpis] WRÓB

Z SĄDU. Jak pielęgniarka straciła pracę

Pani mnie zapamięta!

Zwróciła uwagę Lechowi Kaczyńskiemu i musiała odejść z pracy. - Czuję niesmak
i gorycz, czuję się ofiarą. Nic takiego się nie stało, żeby mnie tak
potraktować - mówi była pielęgniarka ze Szpitala Bielańskiego

Walczy w sądzie pracy o pięć tysięcy złotych zadośćuczynienia i uznanie
rozwiązania umowy o pracę za bezprawne, bo pod wpływem gróźb. Do incydentu z
prezydentem w roli głównej doszło wieczorem 23 lipca 2003 r. Znajoma Lecha
Kaczyńskiego trafiła do Szpitala Bielańskiego z krwawiącą raną. Okazało się,
że musi zostać na oddziale chirurgicznym, gdzie poddana zostanie zabiegowi.
Tego samego dnia po godz. 21 do szpitala przyjechał prezydent. Zastał
pacjentkę bez opieki, w zakrwawionej sukience. Według prasowych relacji
prezydent wpadł na oddział kobiecy, domagał się lekarzy, pohukiwał na
pielęgniarki. Pani Maria, pielęgniarka z ponad 30-letnim stażem - zwabiona
hałasami - przyszła z innego oddziału i zwróciła prezydentowi uwagę.

- Powiedziałam: Dziwię się, że taki człowiek jak pan zachowuje się w ten
sposób - relacjonowała wczoraj w sądzie.

Lech Kaczyński miał krzyczeć: "Praca się pani znudziła! Do końca życia pani
ten dzień zapamięta!". Na konsekwencje nie trzeba było długo czekać. 30 lipca
2003 "pyskata" pielęgniarka podpisała porozumienie o rozwiązanie umowy o
pracę (miała zatrudnienie na pół etatu do końca roku).

- Doszło do naruszenia tak elementarnego dobra jak godność pracownika.
Powódka podpisała porozumienie pod wpływem groźby ze strony dyrektorki i osób
trzecich - precyzował wczoraj pozew mec. Andrzej Lipiak. Pełnomocnik szpitala
żądał jego oddalenia. - Dyrektor nie był zadowolony z pracy powódki. Nic
więcej się nie wydarzyło - wyjaśniała pani mecenas. Wcześniej domagała się
utajnienia rozprawy przed dziennikarzami.

Co zaszło wieczorową porą na oddziale chirurgii kobiecej, sąd w szczegółach
wyjaśni dopiero za pół roku. Pani Maria pracuje dziś w Centrum Onkologii i w
hospicjum. Obie instytucje nie podlegają - tak jak Szpital Bielański -
Lechowi Kaczyńskiemu.

NIE GŁOSUJĘ NA TUSKA

[Gość: czytelnik]

Nie głosuję na Tuska



Niedawno dotarł pod drzwi mojego mieszkania list "czworga autorów",
których "łączy przekonanie, że Prezydentem naszego kraju powinien zostać Donald
Tusk". Jako główny argument, znany z plakatów i billboardów, przytaczają oni
tezę, że jest to "kandydat wierny zasadom". Jako dowód podają, że kandydat
rozpoczął w Sejmie kampanię mającą na celu ograniczenie pewnych przywilejów, z
których korzystają przedstawiciele władzy. "Grupa czworga" występująca w
imieniu Komitetu Honorowego swojego kandydata prezentuje również szereg
obietnic, które będą spełnione, jeśli tylko pan Tusk zostanie prezydentem. Są
to jednak obietnice gołosłowne, ponieważ Platforma Obywatelska, której
przewodniczy Tusk, nie ma konkretnego programu działania, który mógłby być
pojęty jako program prawdziwej odnowy kraju po katastrofalnych rządach
komunistów i liberałów.

Sam Tusk w Polsacie (5 września) powiedział, że politycy nie są od tego, żeby
obiecywać, a potem dawać, bo nie swoje pieniądze dają. Jeśli więc Tusk
obiecuje, to także nie po to, aby te obietnice realizować. Zasypuje więc
społeczeństwo obietnicami, aby wywrzeć "dobre wrażenie" na wyborcach. W istocie
Tusk nie ma swojego programu działania, który dotyczyłby Polski; ma tylko
program dotyczący jego sukcesów politycznych. Taki program dotyczący Polski ma
natomiast PiS, co rzeczowo i z dużym znawstwem realiów życia polskiego
przedstawił ostatnio w "Naszym Dzienniku" ks. prof. Czesław Bartnik (w
artykule "Prezydent warszawski czy brukselski?", 4 października, s. 10-11). Po
przeczytaniu listu "czworga autorów" nabrałem przekonania, że trzeba napisać o
tym, że Donald Tusk nie powinien być prezydentem RP.

Z błogosławieństwem Kwaśniewskiego
Donald Tusk jest bardzo pewny siebie i ten nastrój umacniają w nim państwowo-
partyjne ośrodki mącenia opinii publicznej. Kiedy słucham przypadkiem radia
polskojęzycznego, z łatwością zauważam, że redaktorzy i spikerzy jednostronnie
odnoszą się do rywalizacji między Tuskiem i Kaczyńskim: o tym pierwszym mają
dużo dobrego do powiedzenia, a o tym drugim albo milczą, albo uciekają się do
złośliwych docinków. Nie jest więc wykluczone, że wskutek tego rodzaju
manipulacji opinią publiczną Tusk przejdzie jako kolejny prezydent,
kontynuujący najgorsze tradycje prezydentury Kwaśniewskiego (nie mówiąc już o
jego poprzednikach, których lepiej przemilczeć). W pewnym wywiadzie radiowym
prezydent Kwaśniewski powiedział, że jeśli chodzi o styl kampanii wyborczej, to
Tusk bardzo przypomina jego (czyli Kwaśniewskiego) i prezydent uważa to za swój
sukces. Krótko mówiąc, Kwaśniewski pochwalił i poparł swoim autorytetem Tuska,
co pośrednio oznacza, że obaj mają wiele wspólnego w swoim charakterze i w
podejściu do urzędu prezydenckiego. A więc mają pewnie te same "zasady", które
kampania wyborcza Tuska tak bardzo reklamuje. Tusk, słuchając tej pochwały z
ust Kwaśniewskiego, podobno był "zaskoczony": oczywiście - był "mile
zaskoczony". I odwdzięczając się prezydentowi za jego pochwałę, sam wzajemnie
wyraził się pochlebnie o Kwaśniewskim: po pierwsze, pochwalił go, że "zmienił
zdanie" na temat oceny ewentualnego sukcesu PO; po drugie, pochwalił go za to,
że "w jego prezydenturze było sporo dobrych rzeczy. Pan prezydent miał sukcesy
na arenie międzynarodowej, takie jak wprowadzenie Polski do Unii Europejskiej
czy negocjacje na Ukrainie. W swojej prezydenturze zachował umiar, spokój i
racjonalizm" (Kraj 22 września 2005). Prawdą jest to, że Kwaśniewski osiągnął
pewne sukcesy, ale to były tylko jego osobiste sukcesy, które jednak przyniosły
Polsce niepowetowane szkody i krzywdę moralną. Nie umiał on bronić honoru
Polski (sprawa Jedwabnego) i nie rozumiał, na czym polega istota dobra
wspólnego Narodu: dbał tylko o sukces swojej mafii politycznej, uwikłanej
zresztą niemiłosiernie w różne przestępcze afery. "Umiar, spokój i
racjonalizm", które Tusk podkreśla, to cechy, które nie pomagają koniecznie i
automatycznie w realizacji prawdziwego dobra rozumianego w świetle obiektywnych
kryteriów: to tylko polor, szyk, pozowanie, puste gesty niemające pokrycia.

Puste hasła
Tusk też to umie i też to lubi. Bo co oznacza "człowiek z zasadami", jeśli w
obecnym zamęcie ideologicznym nie wiadomo, o jakie zasady chodzi? Albo jakie
znaczenie może mieć ostatnio lansowane hasło: "Będziemy dumni z Polski"?
Poczucie dumy musi mieć swoje rzeczowe uzasadnienie. Poczucie dumy jest z
natury narażone na subiektywizm i łatwo można nim manipulować. Tego typu
obietnica, której realizacja nie leży absolutnie w mocy obiecującego, jest
kpiną z rozsądku i z honoru Polaków. Tusk usiłuje przekonać, że wybierając go
na prezydenta, "wybierzemy Polskę odważną, otwartą, dumną, bez żadnych
kompleksów, budującą swoją pozycję w Europie". Uwierzyć w taką obietnicę to
zrezygnować z krytycznej oceny rzeczywistości i gonić kolorowe bańki mydlane.
W "Opiniach do wiadomości" (po informacji, że "Tusk poręczył za podejrzanych w
aferze finansowej") ktoś dopisał swój komentarz: "Wyszliśmy z Cimoszki -
aferzysty, przyjrzyjmy się liberałom - teoretykom i ojcom prywatyzacji,
wyprzedaży polskiej gospodarki za bezcen! Tu współdziałali z SLD. Tusk i
Lewandowski zawsze brylowali w TV i mediach, urabiając społeczną opinię,
decydując w Sejmie. Linoskoczkowie na wysokościach w cyrku i klauni sami
zapracowują na swój chleb i sukces. Lekki chleb pana Tuska na polskiej ziemi
jest okupiony nędzą polskiej ludności i zdobyty głównie demagogiczną ideologią
i mową - trawą" (Gorzka prawda, 19 września 2005).

Trudności z ideologią
Faktem jest, że pan Tusk, "surfując" do kariery na falach różnych mutacji tej
samej partii liberalnej i chwytając się raz prawicy, raz lewicy (zależnie od
tego, co prowadziło do celu, czyli władzy), właściwie nie sprecyzował swojej
linii ideologicznej. Na pewno czuł się - i czuje się chyba nadal - liberałem,
bo to jest wygodne; człowiek nie wiąże się ściśle z jakimś układem idei i
wartości, w świetle którego mógłby być w odpowiednim czasie poddany krytyce.
Jednak w numerze 24 "Ozonu" zostaje przedstawiony jako "konserwatysta" (w
wywiadzie przeprowadzonym przez P. Terlikowskiego 29 września 2005). Sam Tusk
twierdzi, że po różnych przejściach "obecnie jest wierzący". Nie zostało jednak
powiedziane, w jakiego Boga wierzy i czy to jest wiara chrześcijańska, a
zwłaszcza katolicka. W związku z przeżyciami Sierpnia '80 roku Tusk przyznaje
się do pewnych elementów przeżycia, które może być nazwane "przeżyciem
religijnym". Mówi: "Sierpień. I nie chodzi mi o wymiar polityczny, ale o
wszystko, co się wtedy działo. Ktoś, kto wówczas był w Gdańsku, nie miał
wątpliwości, że toczy się coś niezwykłego, że rozgrywa się coś metafizycznego,
jakiś rodzaj święta".

"Patriotyzm" Tuska
Zastanawiające jest jednak, że to "metafizyczne" przeżycie "Sierpnia" nie
wpłynęło u Tuska na pogłębienie jego postawy patriotycznej, na zrozumienie
polskości, tajemnicy jej historycznych dziejów i walki o duchową tożsamość
Narodu. Dla Tuska nadal Polska to "mit", a polskość to "nienormalność".
Jego "patriotyzm" jest całkowicie zorientowany ku Unii Europejskiej, ku nauce i
technologii amerykańskiej. Tusk zdaje sobie sprawę z dylematów, jakie powstają
na tym gruncie (postępu naukowego) i "sam miałby problem z jednoznaczną
odpowiedzią" na tego rodzaju pytania.
A propos patriotyzmu czy poczucia tożsamości narodowej: Tusk wychowywał się w
rodzinie, gdzie w domu mówiono po niemiecku i dlatego w gronie
kolegów "podwórkowych" nazywano go niekiedy "hitlerowcem" ("Teczki liberałów",
Poznań 1993, s. 41; za: Paweł Siergiejczyk, Kandydat dla naiwnych, "Nasza
Polska" nr 40, s. 10). W tym świetle łatwiej zrozumieć, dlaczego Tusk "ciągnie"
do Niemców. Siergiejczyk przytacza inny interesujący fragment z tego samego
źródła: "Dziś mało kto pamięta, że w Gdańsku i na Pomorzu nie zostać

[Gość: czytelnik]

cd.

volksdeutschem to była prawie pewna śmierć albo Stutthof i ciągłe upokorzenia.
Moja cała rodzina jakoś to przetrzymała" (tamże, s. 42). Tusk jednak nie
precyzuje, czy jego przodkowi byli volksdeutschami, czy też pomimo wszystko
przeżyli, mimo "prawie pewnej śmierci". Byłaby to jednak cenna informacja dla
wyborców.
Patriotyzm Tuska ujawnił swój nieszczery charakter w pewnym zwłaszcza
wydarzeniu, do którego doszło w roku 1992, tuż po upadku rządu Jana
Olszewskiego. Na Kongresie Kaszubskim w Gdańsku wzywał do oderwania Kaszub od
Polski i do stworzenia czegoś w rodzaju samodzielnego państwa kaszubskiego. Ta
inicjatywa wywołała żywy sprzeciw uczestników. Pisze o tym Andrzej
Marszałkowski w "Naszej Polsce" nr 40, s. 11. W oficjalnej biografii Tuska mówi
się o tym, że rzekomo w roku 1980 Tusk walczył z komuną w powstałych wówczas
konspiracyjnych organizacjach. Tymczasem z pewnej publikacji wydanej w 1984
roku ("Dzieje Brus i okolicy") wynika, że autorzy (Tusk i inni) "wojskową,
partyzancką, wojenną działalność i walkę Kaszubów opisują jako 'uaktywnienie
reakcyjnego podziemia i band, które terroryzowały ludność i dokonywały
grabieży'. Oddziały partyzanckie (...) dla Donalda Tuska to terroryści,
szpiedzy i dywersanci" (Ryszard Śnieżko, Donald Tusk: szkic do
życiorysu. "Nasza Polska", j.w., s. 11). Autor artykułu pisze dalej: "Dla Tuska
zbrojna walka Kaszubów z okupantem niemieckim, z konfidentami NKWD - UB - PPR,
z czerwoną zarazą, to rabunki, zbrodnie, działania bandyckie (...). To jest
kwestia świadomości politycznej Tuska. To kwestia polskiej racji stanu!"
(tamże). "Dla D. Tuska żołnierze Polskiego Państwa Podziemnego, żołnierze Armii
Krajowej i 'Gryfa' jeszcze w 1985 roku (!!!) byli 'zaplutymi karłami reakcji'".
Autor przypomina o istnieniu na Kaszubach i Pomorzu bardzo silnej organizacji
podziemnej o charakterze wojskowym pod nazwą "Gryf Pomorski". Organizacja ta
liczyła 30 tysięcy żołnierzy. Była to prawdziwa kontynuacja państwa polskiego.
Założyciel "Gryfa" Józef Dambek został zamordowany w roku 1944 przez gdańskiego
gestapowca Hansa Kassnera, który po wojnie był konfidentem NKWD - UB i pomagał
komunistom w tropieniu byłych żołnierzy "reakcyjnego" Gryfa. "Tysiące Pomorzan -
Polaków trafiło do sowieckich obozów pracy, z których już nigdy nie wrócili do
swoich domów" (tamże, s. 11).

Kontestacja Kościoła
Tusk z konieczności "ocierał się" o Kościół i doceniał wielkość
chrześcijańskich symboli, ale otwarcie przyznaje, że w stosunku do Kościoła był
w stanie "kontestacji", w ten sposób odnosił się również do "narodowych
tradycji". Bardziej odpowiadał mu klimat intelektualny KOR-u ("Teczki
liberałów", s. 49). Jeszcze w roku 1992 opowiadał się za "neutralnością
światopoglądową", deklarował, że jest "niewierzący", choć ze względów
taktycznych jest gotów "chuchać i dmuchać na Kościół", był
przeciw "klerykalizacji" życia. Kiedy biskup gdański poprzez protesty nie
dopuścił do pokazu bluźnierczego filmu o Chrystusie, napisał: "Biskup ma prawo
protestować, jeśli coś go obraża, ale szlag mnie trafia, że facet odwołał
projekcję. To zachowanie właściciela kina jest nie do przyjęcia. W tym sensie
boję się klerykalizacji" ("Życie Gospodarcze", 7 czerwca 1992). Taki sposób
myślenia, kiedy "teoretycznie" przyjmuje się, że Pan Bóg jest, ale w żaden
sposób nie pozwala się Mu, aby miał coś do powiedzenia na temat życia
ludzkiego, także w sferze społecznej i publicznej, ostatnio Ojciec Święty
Benedykt XVI nazwał hipokryzją (CWN 3 października 2005). Trudno oprzeć się
wrażeniu, że myślenie pana Tuska o sprawach religii jest dalekie od wewnętrznej
konsekwencji.

Problemy moralne
We wspomnianym wywiadzie dla "Ozonu" padło pytanie o stosunek do pewnych
aktualnych problemów moralnych, jak eutanazja, tzw. aborcja, pornografia
("parady gejów"). Tusk, uchodząc za "konserwatystę", opowiadał się w zasadzie
przeciw tym praktykom, ale zarazem znajdował poważne racje usprawiedliwiające
działania w tym kierunku i nie widział możliwości jednoznacznego i
definitywnego uporządkowania tych problemów społecznych przy pomocy
ustawodawstwa. Widać było, że jest zwolennikiem kompromisu i łagodnego
traktowania przestępców przyciśniętych jakąś "dramatyczną" sytuacją, która
zdaje się zwalniać ich całkowicie od winy. Oto typowy sposób
rozumowania: "Jestem przeciwko aborcji. Ale każdy, kto ma jakieś doświadczenie
życiowe, musi w sobie znaleźć przestrzeń dostrzegania dramatyzmu różnych
życiowych wyborów. Tu nie chodzi o próbę usprawiedliwiania czy zgodę, ale o
próbę zrozumienia..." A jest takie francuskie przysłowie: "wszystko zrozumieć
to wszystko przebaczyć". Szkoda, że Tusk nie powiedział, za jaką opcją głosował
wtedy w Sejmie; ale na podstawie tej filozofii możemy się domyślać, że wraz z
większością liberałów za szerszą dopuszczalnością przerywania ciąży ze względu
na "dramatyczną sytuację kobiet".
Także w stosunku do demonstracji homoseksualistów Tusk jest łagodny i
tolerancyjny, choć uważa, że seks "należy ukryć w niszy intymności". Jest to
ładnie powiedziane, choć nie świadczy o pełnym zrozumieniu symboliki płci, a
zwłaszcza jej sakralnego wymiaru. W kontekście tej płynnej wypowiedzi z wywiadu
dla "Ozonu" warto wrócić do pewnych faktów przytoczonych przez P. Siergiejczyka
w cytowanym artykule w "Naszej Polsce". Siergiejczyk, analizując szereg
wypowiedzi Tuska, stwierdza w konkluzji, że "Donald Tusk nigdy nie był
liberałem konserwatywnym - jak chciałby się dziś prezentować - lecz klasycznym
demoliberałem, a nawet libertynem". Tusk tak relacjonuje "sukcesy" swego kolegi
Jana Krzysztofa Bieleckiego: "Pierwszy [sukces], to wtedy, kiedy się
przejęzyczył i powiedział w TV 'pan prymas' (...). Następnego dnia urywały się
telefony z wyrazami uznania od różnych ludzi. Drugi sukces - to kiedy wyrzucił
wiceministra Kaperę za obraźliwe wypowiedzi o 'zboczeńcach'. To zaimponowało
wszystkim. Ja byłem wtedy w Gdańsku i kiedy usłyszałem to w TV, to aż
podskoczyłem z radości" ("Teczki liberałów", s. 65).
Te wydarzenia, a zwłaszcza ten drugi fakt relacjonowany przez Tuska, mówią o
nim bardzo wiele. Tusk "podskakuje z radości", kiedy premier Bielecki w sposób
oczywisty krzywdzi ministra, krzywdzi zasady etyki politycznej, opowiadając się
za obłudną poprawnością polityczną i w imię fałszywej "tolerancji" depcze
podstawową prawdę dotyczącą etosu płci. Radość Tuska z tego pognębienia
ministra Kapery świadczy o tym, że Tusk nigdy do końca nie zrozumiał, na czym
polega godność mężczyzny i kobiety i jakie głębokie zło odczłowieczenia tkwi w
dewiacji homoseksualnej. Niechby sobie na ten temat przeczytał to, co św. Paweł
pisze w Liście do Rzymian w rozdziale I.
Krzywdząc ministra Kaperę, premier (i sekundujący mu entuzjastycznie i
bezwstydnie Tusk) krzywdzą każdego człowieka, krzywdzą cały Naród, znieważają
Boże prawo moralne ugruntowane już w samym stworzeniu człowieka, dokonują
brutalnego wyłomu w najważniejszym i niezastąpionym fundamencie społecznej
struktury ludzkości. Jak w świetle tego faktu wygląda ten "człowiek z
zasadami", którego pokazują reklamy? Jakie to są zasady? Nieuchronnie kojarzy
się tu sztuka Sartre'a pt. "Ladacznica z zasadami". Przecież może być
także "ladacznica polityczna"... z zasadami...

Komu przeszkadza Radio Maryja
Warto podkreślić jeszcze jeden osobliwy element taktyki Tuska: zwracając się do
młodzieży, ostrzegł ich, że "na własne życzenie mogą przegrać z Radiem Maryja"
(Onet 4 października 2005). W komentarzach przypomniano film
dokumentalny "Nocna zmiana", ukazujący antypolskie i antydemokratyczne oblicze
Tuska. Niektórzy zadawali sobie pytanie, po co w ogóle dotykał sprawy Radia
Maryja? Może dlatego że pewne stacje telewizyjne atakują to radio, pragnąc
zmniejszyć jego wpływ na słuchaczy. Ktoś napisał, że "jeżeli ktoś tak postrzega
Radio Maryja, wiem, że nie będzie miał mojego g

[Gość: czytelnik]

głosu". Ktoś wskazał na głębszy aspekt więzi z Radiem Maryja, mówiąc: "Panie
Tusk, z RM nikt nie przegrał, wszyscy wygrywają, a szczególnie młodzież".
Dlaczego pan Tusk boi się Radia Maryja? Dlaczego nie chce z nim współpracować i
mieć w nim sprzymierzeńca? Wiem, że uczciwi Polacy i ludzie z czystym sumieniem
nie boją się tego radia i modlą się, aby cała Polska stała się Rodziną i
Królestwem Maryi. A ci, którzy się go boją i walczą z nim, ujawniają pośrednio,
że są opanowani przez siły duchowe wrogie Chrystusowi i Kościołowi. Stosunek do
Radia Maryja jest nieomylnym kryterium odróżniającym tych, którzy myślą
prawdziwie po polsku, od tych, którzy tylko udają Polaków, a wysługują się
kosmopolitycznym i antypolskim mafiom. Dlatego nie będę głosował na Tuska, ale
będę się modlił, aby go Matka Boża oświeciła i dopomogła mu w pełnym
nawróceniu. Podobno bowiem wziął ślub katolicki (prasa donosiła, że błogosławił
ten związek sam biskup gdański). Jeżeli więc Tusk jest na drodze do pełnego
nawrócenia, to niech tego nie robi na urzędzie prezydenckim, tylko w zaciszu
życia domowego, gdzie będzie mógł więcej słuchać Radia Maryja i uświadamiać
sobie, co to znaczy być prawdziwym Polakiem. Ale jeśli Bóg dopuści na nas to
nieszczęście, że Tusk zostanie wybrany prezydentem (oczywiście dzięki poparciu
liberałów, komunistów, aferzystów, agentów, kolaborantów i różnych
odchyleńców), to może oznaczać, że już tej prawdziwej Polski możemy się nigdy
nie doczekać. Oby się to nie stało.
ks. prof. Jerzy Bajda

www.naszdziennik.pl/index.php?typ=my&dat=20051007&id=my11.txt

Już jutro wybory

[Gość: Rohoo]

[Gość: CosBy]

Mam nadzieję, że frekwencja będzie znacznie wyższa niż ostatnio... Niech ci co nie idą na wybory później nie narzekają że im tak źle! Mamy wolną Polskę i każdy z nas ma prawo a wręcz obowiązek wziąć udział w wyborach! Kto kocha ten kraj niech głosuje! A tak prywatnie dodam : LECH KACZYŃSKI - PREZYDENTEM POLSKI!!!

obowiązek i przywilej

[unsatisfied6]

Gość portalu: CosBy napisał(a):

> Mam nadzieję, że frekwencja będzie znacznie wyższa niż ostatnio... Niech ci
co
> nie idą na wybory później nie narzekają że im tak źle! Mamy wolną Polskę i
każd
> y z nas ma prawo a wręcz obowiązek wziąć udział w wyborach! Kto kocha ten
kraj
> niech głosuje! A tak prywatnie dodam : LECH KACZYŃSKI - PREZYDENTEM POLSKI!!!

obowiązkiem każdego człowieka jest myślenie a przywilejem wybór .
wybór bez wyboru nie jest ani obowiązkiem ani przywilejem .

DZIS WYBORY

[Gość: WYBORCA]

DZIS WYBORY !!!!

Polska potrzebuje silnego prezydenta

[yaraz82]

Polska potrzebuje silnego prezydenta takiego jak Lech Kaczynski.

[Gość: gość]

p

[Gość: ela]

Kaczyński wygra jeśli media przestanna siać tą ogłupiającą małomyślących ludzi
propagandę

[Gość: fanka]

Glosuje na Kaczynskiego

[yaraz82]

Lech Kaczyński jest jedynym gwarantem nowej uczciwej Polski !

[Gość: ania]

Przeciez ta propaganda przypomina najgorszy okres. Tusk się nie nadaje na
prezydenta to jest jasno widać ale nie w mediach. Zapanowała wirtualna
rzeczywistość.

[Gość: ania]

Przeciez ta propaganda przypomina najgorszy okres. Tusk się nie nadaje na
prezydenta to jest jasno widać ale nie w mediach. Zapanowała wirtualna
rzeczywistość.

[Gość: forumowicz]

Po 1
Lech Kaczyński
Po 2
Lech Kaczyński
Po 3
Lech Kaczyński

Innych kandydatów nie widze

[Gość: ja]

Głosuje na Kaczyńskiego

[woytek33]

niech Będzie Prezydentem!!! Ale....... Po co nam Prezydent -kat , który
uśmierci każdego nie czekając na dowody!!! Może więc wybierzmy BOGA , niech nas
osądza i katuje od razu !!!! BÓg+Kaczyński= jak tu wybrać!!!!

[Gość: ferdek]

Rózowym mediom mówimy NIE. Kaczyński na prezydenta.

[Gość: gugus]

Bo Kaczynski to najlepszy kandydat !

[Gość: Rohoo]

Lech Kaczyński jest człowiekiem z duzymi osiągnięciami i na Niego oddam swój
głos, a nie na wirtualnego kandydata.

[yaraz82]

W przyszłą niedziele cala Bydgoszcz do urn i głosujemy na najlepszego
kandydata :)

[Gość: rOBERT]

Za co pan przepraszał tego pyszałka Tuska prezydencie Kaczyński,w dyskusjach z
panen wychodzi jego pochodzenie od buraka>

[Gość: jajop]

www.PIS.org.pl

[Gość: wowek]

Wole zdecydowanie prof.Kaczynskiego niz mgr Tuska którego dziadek służył w
Wermachcie

[Gość: :)]

Tu przyznaje racje :)

stop aferom - Kaczynski na prezydenta

[Gość: stop aferom]

stop aferom - Kaczynski na prezydenta

konus, kurdupel, Prezydentem Polski?

[Gość: Hrabia Mendewesz]

W USA na ogol wybieraja na prezydenta faceta, ktory jest
wyzszy. Dzieki temu Imperatorem naszej Zachodniej Cywilizacji jest dzis
przyglup, zreformowany alkoholik- ale za to niewatpliwie dragal.
No i ja mysle teraz, ze jak za tydzien wybierzemy sobie na Prezydenta
tego malego co ma 155cm wzrostu to Polska bedzie miala nasikane do zupy
jesli o public relations sie rozchodzi. Jak on pojedzie do Bialego Domu
sie zaprezentowac Imperatorowi to tamten moze powiedziec- konusie, wlez na
krzeslo i z niego do mnie szczekaj, czyli moze potraktowac Pana Prezydenta
niczym swojego jamnika. Nie mogliscie sobie wziac na kandydata jakiegos
znanego koszykarza?

KACZYŃSKI JEST PROFESOREM

[Gość: WÓJT]

KACZYŃSKI JEST PROFESOREM !

Niech szyją* NAIWNI !

[carton]

"Przyjdzie, pozamiata i od razu będzie lepiej...".
Co wybory te same bajki, na które zawsze się nabierze jakaś spora grupa ludzi.

POPIERAM PROF.LECHA KACZYŃSKIEGO

[yaraz82]

Napoleon zaś był nizutki i co ?
Kwasniewski też wzrostem nie grzeszy.
Cała Polska głosuje na Lecha !!!!

[czwarty.wymiar]

yaraz82 napisał:

> Cała Polska głosuje na Lecha !!!!

"Naród z partią, partia z narodem!"

LECH KACZYŃSKI LECH KACZYNSKI LECH KACZYNSKI!

[yaraz82]

LECH KACZYŃSKI LECH KACZYNSKI LECH KACZYNSKI !!!

URRRAAAAAAAAAAAAA!!!

[czwarty.wymiar]

Ależ to "mądre", ależ to "mądre", ależ to "mądre"!

P.S.
Powinno być jeszcze z caps'em i wieloma wykrzyknikami na końcu.

[Gość: :-)]

Po raz kolejny w TVN profesor Lech Kaczynski udowodnil ze jest mistrzem debat
:-)

[Gość: magda]

W "Rzeczpospolitej" niezbyt przychylnej Kaczyńskiemu donoszą:

PGB: Lech Kaczyński 50,2 proc., Donald Tusk 49,8 proc.Przed drugą turą
wyborów prezydenckich Lech Kaczyński uzyskał minimalną przewagę nad swoim
kontrkandydatem wynika z najnowszego, ostatniego przed wyborami sondażu
Polskiej Grupy Badawczej (PGB). Według badania, Lecha Kaczyńskiego popiera
50,2 proc., a Donalda Tuska 49,8 proc. ankietowanych. Prognozowana przez PGB
frekwencja wynosi 44 proc. Sondaż przeprowadzono w dniach 19-20 października
na reprezentatywnej próbie 1112 osób powyżej 18. roku życia. PGB jest
wspólnym przedsięwzięciem Ośrodka Badań Wyborczych i Biura Badania Opinii i
Rynku Estymator.

[Gość: bydgoszczanin]

Brawo profesor Kaczynski
W niedziele glosuje na Pana !

[Gość: Poak]

[Gość: Anty kaczka]

Kaczory pie.. tyle o uczciwości diety poselskie brali a do roboty nie
przychodzili co za pazerne kurduple

www.wm.pl/kaczki/

[Gość: cisza]

Nastała cisza wyborcza

[Gość: JUTRO WYBORY]

JUTRO WYBORY

Kaczyński oszust. ·On nazywa się Kalkstein.

[Gość: Kajtek]

Kaczyński oszukał wyborców, przedstawiając się za Polaka. On jest Żydem i
nazywa się Kalkstein.

To oszustwo dyskwalifikuje go do ubiegania się o urząd publiczny.

Natomiast Tusk to zausznik "nomenklatury" i żydostwa, któremu marzy się
utworzenie Judeopolonii.

Jeszcze jedne "wybory".

W ostatnich Polak poszedł na działkę się rozpreżyć i zapomnieć o tym gdzie żyje
wegetując, albo został w domu. "Zagłosowało" około 18% uprawnionych do
głosowania. To jest oszustwo a nie wybory.

Danuta Hubner roydała od 2003 roku polskie paszporty milionowi Żydów ze świata.
Te Icki głosowały w konsulatach polskich blokiem pod
dyktando "zawłaszczeniowca" Chaima STUDNIBERGA z World Jewish Congress, który
spiskował z Berele Lewartowem-Geremkiem i Stolzmanem-Kwaśniewskim nad
utworzeniem Judeopolonii.

Wyrzucić Żydów z Polski!

Jestes wariatem?

[Gość: uwaga !!!]

Jestes wariatem?

[Gość: Co za naród!]

Czy w Polsce nie ma Polaków?
Jakiś dom wariatów, czy co?
Ten Żyd nazywa się Kalkstein i w 2007 roku utworzy Judeopolonię desantem
szarańczy "współgospodarzy", którzy poprzez PL dostaną się do UE,
a Polaczkom każą sobie palestyńczykować.

Chwyciła Polaczków jakaś kurza mutacja harakiri.
Zgodzili się "wybierać" między dżumą a cholerą. Wybrali śmierć.

[Gość: Tadeusz Rydzyk]

Dziekujemy za wypowiedz, nastepny telefon, Radio Maryja slucham...

No to dzis wybory

[Gość: wyborca]

No to dzis wybory

[yaraz82]

Jutro obudzimy sie w Nowej
Polsce !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

[Gość: FAN IV RP]

NIECH ZYJE IV RP !!!!!!!

[Gość: głosujemy]

Bydgoszcz ma podobno niską frekwencje ! Głosujemy !!!

Dziekuje Kochani !!!

[yaraz82]

Dziekuje wszystkim którzy poparli prof.Lecha Kaczynskiego!
A tych którzy byli przeciw też szanuje-budujmy razem IV Rzeczypospolitą !!!

[Gość: ..........]

LECHU LECHU LECHU !!!!!!