DWÓCH PANÓW T.

[atomski]

Niniejszym wpadliśmy na pomysł( no raczej Ted Oryginalny,ale jakby co ,na mnie
też możecie psy wieszać) jak trochę podgonić kretyna z Łodzi, co nabił jakieś
1000 pustych postów i nie robić tego w tak żenujący sposób.
Ja będe cytował Pana Samochodzika.
Ted (chyba) Pana Tadeusza.

Stąd dwóch panów T. w wątku.
Nic nie stoi na przeszkodzie,by ktoś też się przyłączył.Będzie
łatwiej,przyjemniej i szybciej !

[atomski]

PAN SAMOCHODZIK I NIEWIDZIALNI (cz.10)

[atomski]

Rozdział I
Pewnego wiosennego dnia do mojego pokoju w Ministerstwie Kultury i Sztuki
wniesiono drugie biurko.

[atomski]

Zaniepokoił mnie ten fakt i natychmiast zameldowałem się u zwierzchnika,aby
wyjaśnić tę sprawę.

[atomski]

Trzeba wam bowiem wiedzieć,że w pokoju tym,który jak dotąd zajmowałem
samotnie,mieścił się Samodzielny Referat do Zadań Specjalnych,

[atomski]

podległy Centralnemu Zarządowi Muzeów i Ochrony Zabytków,

[atomski]

którym kierował dyrektor Marczak.

?

[Gość: Ted®]

W zeszły piątek do baru "Bowery" wślizgnął się ze spuszczoną głową "Gregory
Roque", konspiracyjny twórca filmowy. Pan Roque, autor takich kontrowersyjnych
filmów, jak G.R.F. (Gerald Rudolph Ford) i "The Monkees", miał na sobie
podniszczoną tweedową marynarkę. Otaczał go rój sześciu młodych kobiet, nowych
modelek ze znanej agencji. Każda z nich nie miała jeszcze dwudziestu jeden lat
(dwie miały chyba po szesnaście) i większość z nich nigdy nie widziała filmów
pana Roque'a, i szczerze, nic ich to nie obchodziło.

[Gość: Ted®]

Do utrzymania tego roju w ruchu i w całości, niczym dwa holowniki służyli mu
dwaj samodzielni inwestorzy po trzydziestce - Jack i Ben, mężczyźni o
nieokreślonych rysach, z wyjątkiem może imponującego górnego uzębienia u
jednego i stylizowanej fryzury w szpic u drugiego.

[atomski]

Drzwi z niewiele znaczącym napisem zamykały dostęp do pomieszczeń

[atomski]

z moim biurkiem i kilkoma starannie zamykanymi szafami,

[atomski]

gdzie mieściły się skoroszyty,

[atomski]

pełne dokumentów i notatek dotyczących zaginionych podczas wojny...

Tylko jeden Pan T

[atomski]

zbiorów muzealnych i

u mnie wchodzi co 5 post

[Gość: Ted®]

Jeden Pan T

[atomski]

i prywatnych kolekcji dzieł sztuki oraz kartoteki międzynarodowych fałszerzy
obrazów

[atomski]

i handlarzy antyków.

[atomski]

Tu, w mym małym

[Gość: Ted®]

Na pierwszy rzut oka wyglądali na radosną grupę. Dziewczyny uśmiechały się. Pan
Roque siedział na ławeczce, otoczony przez swoje piękności, podczas gdy dwaj
młodzi mężczyźni siedzieli na krzesłach z boku, jakby ich strzegli przed
intruzami, którzy mogliby zapragnąć porozmawiać z panem Roque, albo co gorsza,
ukraść jedną z dziewczyn.

[Gość: Ted®]

Pan Roque pochylał się to ku jednej, to ku drugiej, dorzucając coś do rozmowy.
Mężczyźni byli ożywieni. Ale wszystko nie było takie czarujące, jak się
wydawało. Z powodu jednej rzeczy. Gdy przyjrzeć się bliżej dziewczynom, można
było zobaczyć znudzenie wkradające się w ich rysy, jak u ludzi w starszym
wieku. Nie miały nic do powiedzenia panu Roque, a jeszcze mniej sobie nawzajem.
Każdy jednak przy stole miał do wykonania swoje zadanie i je wykonywał. Zatem
grupa siedziała i siedziała, wyglądając wspaniale. Po jakimś czasie wsiedli do
limuzyny pana Roque'a i pojechali do "Tunnelu". Tam pan Roque tańczył niemrawo
z jedną z dziewczyn, po czym uświadomił sobie, że jest znudzony po końcówki
włosów i wrócił do domu sam. Dziewczyny zostały jeszcze przez jakiś czas i
paliły trawkę.

[Gość: Ted®]

Wtedy jeden mężczyzna, ten z fryzurą w szpic, chwycił jedną z dziewczyn i
powiedział:

- No co, głupia dziwko.

A ona poszła z nim do domu. Dał jej jeszcze trawki, a ona pozwoliła mu się
przelecieć.

[Gość: Ted®]

Tego rodzaju scenariusz realizuje się co noc w restauracjach i klubach Nowego
Jorku. Można tam zawsze i niezmiennie znaleźć piękne młode modelki, które
ściągają do Nowego Jorku jak ptaki, oraz ich towarzyszy, ludzi w rodzaju Jacka
i Bena, którzy praktycznie zajmują się ich promowaniem i wyprowadzaniem na
kolacje oraz różnego rodzaju uwodzeniem. Poznajcie uwodzicieli modelek.

[Gość: Ted®]

Uwodziciele modelek to szczególne plemię. Stoją o krok za kobieciarzami, którzy
śpią ze wszystkim, co nosi spódnicę. Uwodziciele modelek mają obsesję nie tyle
na tle kobiet, ile na tle modelek. Kochają je z powodu ich urody i nienawidzą
za całą resztę. - Za ich głupotę, oślizgłość, brak wartości, ich bagaż
doświadczeń - mówi Jack. Uwodziciele modelek zamieszkują w czymś w rodzaju
świata równoległego, z własnymi planetami (jak "Nobu",
bar "Bowery", "Tabac", "Flowers", "Tunnel", "Expo", "Metropolis") i satelitami
(przeróżne apartamenty, przeważnie niedaleko Union Square, które wielkie
agencje wynajmują dla modelek) i boginiami (Linda, Naomi, Christy, Elle,
Bridget).

[Gość: Ted®]

Witajcie w ich świecie. On nie jest wcale piękny.

[atomski]

pokoiku na Krakowskim Przedmieściu,

[atomski]

zajmowałem się wyjaśnianiem zagadek,

[atomski]

związanych z zaginięciem niektórych przedmiotów zabytkowych,

[atomski]

pracowałem nad rozwikłaniem misternie splecionych nici,

[atomski]

które prowadziły do przestępczych gangów przemytników i zwykłych rabusiów.

[atomski]

Zazwyczaj wykonywałem zadania o charakterze poufnym i

[Gość: Ted®]

W pozłacanym łożu dwa muskularne ciała - jedno przyprószone czarnym
owłosieniem, drugie bielsze od mleka - splatały się w egzotycznych, wyuzdanych
pozach. W ciemności z ust królowej wyrwało się pełne zdumienia westchnienie. Po
chwili kochankowie zmienili pozycję i faworyta dosiadła Henryka II. Jego twarz
zniekształcił spazm rozkoszy. Katarzyna nigdy nawet nie wyobrażała sobie, że
mogą istnieć tak osobliwe uściski, tak długo trwające pieszczoty. Dlaczego o
tym nie wiedziała? Dlaczego król jej tego nie nauczył? Czyżby nie była warta
ani szacunku, ani namiętności?

[Gość: Ted®]

To tutaj - szepnęła po włosku królowa Francji, wskazując ledwie widoczną szparę
w podłodze.

[Gość: Ted®]

Migotliwe światło jedynej świecy mąciło cienie na ścianach. Nawet w nocy
powietrze było parne i ciężkie od odoru. Kamienne korytarze i od dawna wygasłe
kominki śmierdziały moczem, stęchlizną i pleśnią. Dwór zbyt długo pozostawał w
Saint-Germain; pałac zaczął już cuchnąć. Za miesiąc lub dwa król nakaże
przenosiny do innego, czystszego zamku - gdzieś, gdzie nie wytrzebił jeszcze
parkowej zwierzyny; gdzie przez najbliższe tygodnie węch nie będzie mu podsuwał
myśli o zmianie miejsca pobytu.

[Gość: Ted®]

- Kazałam cieśli zrobić w stropie dwie dziury - dodała szeptem królowa. - Jej
sypialnia jest wprost pod nami. Dziś dowiemy się, za pomocą jakich czarów
kradnie mi miłość męża.

[Gość: Ted®]

- Jest dwadzieścia lat starsza niż on i ty, pani. Gdybyś znalazła inną, młodszą
i piękniejszą, lecz ślepo ci posłuszną, zniweczyłabyś jej urok, a wtedy... -
szepnęła w odpowiedzi włoska dama dworu. Obcy język unosił się w powietrzu jak
dym, kłębił wokół rzeźbionego w głowy satyrów kominka i zapadał w kątach niczym
szmer cudzoziemskiego spisku w prastarej twierdzy królów Francji.

[Gość: Ted®]

- Myślisz, że nie próbowałam? Raz-dwa i znów był z nią; prowadza się z tą starą
ladacznicą publicznie, a mnie trzyma w ukryciu, jak gdybym to ja była
nałożnicą. Chcę raz na zawsze odebrać jej władzę nad nim. Chcę się jej pozbyć.

[Gość: Ted®]

- Pani, jesteś królową...

- Toteż nikt nie może dojrzeć mojej ręki w tym, co się jej przydarzy - ucięła
zimno Katarzyna Medycejska. - Dziś król ją kocha, obwiniłby mnie o jej krzywdę
i zemścił się na mnie. Ale gdy przestanie ją kochać...

- Musisz poznać zaklęcie, które go więzi - szepnęła dworka.

[Gość: Ted®]

- Właśnie. I zniszczyć je silniejszą magią. - W głębi wypukłych, nakrytych
ciężkimi powiekami oczu Katarzyny zaiskrzyła się długo skrywana uraza. Królowa
dotknęła palcami talizmanu moczonego w magicznej kąpieli z ludzkiej krwi, który
miała zawieszony na szyi. - Gdzie znalazła tak potężnego czarnoksiężnika? Tylko
magowie z rodu Ruggierich mają podobną moc, a ci należą do mnie. Jeśli Kosma
mnie zdradził...

[Gość: Ted®]

- Z pewnością nie, wasza wysokość. W królestwie są też inni zaklinacze. Kosma
Ruggieri przybył z nami z Florencji. Jego ojciec służył twojemu ojcu. Zresztą
czemu ta kobieta miałaby się zwracać do twego sługi? Zaraz by ci o tym doniósł.

[Gość: Ted®]

- Może tak, a może nie. Nie wolno lekceważyć przebiegłości Ruggierich. Są
zdradliwi jak węże, znam ich dobrze. Sama znajdę czarodziejski przedmiot i każę
Kosmie go usunąć, po czym oboje będziemy udawać, że wcześniej nie miał pojęcia
o jego istnieniu. Czas już najwyższy. Dostatecznie długo żyłam w cieniu tej
starej wiedźmy. Przez nią moje szczęście obraca się w proch.

[Gość: Ted®]

Najjaśniejsza pani, to na pewno pierścień - wyszeptała Lukrecja Cavalcanti
d˙Elbevne. - Cały dwór szepcze, że pierścień podarowany przez Dianę miłościwemu
panu kąpany był we krwi nie chrzczonego niemowlęcia. Ten pierścień go więzi.
Dziś sama się przekonasz, że tak właśnie jest. - Dama dworu nachyliła się ze
świecą, podczas gdy Katarzyna Medycejska uklękła szukając uchwytu luźnej deski
podłogowej.

[Gość: Ted®]

- Zgaś świecę - szepnęła. - Nie chcę, żeby zobaczyli nad sobą światło.

W mroku, rozjaśnionym jedynie poświatą gwiazd, obie kobiety położyły się na
podłodze, aby zajrzeć do rzęsiście oświetlonej sypialni znajdującej się piętro
niżej.

[Gość: Ted®]

Diana de Poitiers leżała na wznak na łożu zarzuconym ciężkimi draperiami.
Ramiona miała podłożone pod głowę, a siwiejące włosy rozsypane niczym wachlarz
wśród zdobionych bogatym haftem jedwabnych poduszek. Jej blade, nagie ciało
zaskakująco kontrastowało z ciemnozieloną aksamitną kołdrą, ciemne oczy lśniły
w blasku świec, a umalowane wąskie usta uśmiechały się zwycięsko, gdy
czarnowłosy, dwadzieścia lat od niej młodszy król w podnieceniu zrzucał z
siebie robe de chambre - jakby wiedziała, że tej nocy są świadkowie jej triumfu.

[Gość: Ted®]

Ściągnięta, poznaczona cienkimi zmarszczkami twarz Diany i zapadnięte
podkrążone oczy nie zaskoczyły patrzących z góry kobiet. Ale widząc jej ciało
królowa i dworka westchnęły ze zdumienia. Było białe, smukłe, giętkie, niczym
ciało dziewczęcia, na które ktoś nasadził głowę starej kobiety. Żelazna
dyscyplina pozwoliła metresie zachować nędzną imitację kształtów młódki, gdy
tymczasem nawet stalowe fiszbiny i sztywne, wysadzane klejnotami szaty nie były
w stanie zamaskować tuszy ciała królowej, rozlanego od corocznych ciąż.

[Gość: Ted®]

Ty potworze, pomyślała Katarzyna Medycejska. Diabeł ci w tym pomógł. Gdy się
ciebie pozbędę, też uczynię się piękną. Będę brała masaże i piła wywary.
Zasiądę u boku króla na każdej wielkiej gali, kawalerowie na turniejach będą
nosić moje barwy. Dziś król skrywa mnie w cieniu niczym wstydliwy sekret. Mój
widok go zawstydza. Ale jutro będzie mnie miłował.

[atomski]

bardzo delikatnym,

Ted a Pan S. też jest gdzieś w internecie ?

[atomski]

gdy granica między przestępstwem a nieswiadomością bywała czasami prawie
nieuchwytna.

[atomski]

Rosły wciąż ceny zabytkowych przedmiotów na międzynarodowych aukcjach.

Dwóch Panóóóófff T.

[atomski]

Coraz więcej ludzi odkrywało materialną wartość zabytkowych rzeczy,

a u mnie to nie T tylko ?

[Gość: Ted®]

Nie wiem...

[atomski]

chciało lokować w nich pieniądze,posiadać je,

[atomski]

(...)Walkę z przestępczością w tej dziedzinie prowadziły

no to siup, zmiana d

[Gość: Ted®]

Z ziemi można było dostrzec srebrną sylwetkę bombowca B-29, natomiast bomba, o
długości trzech metrów i grubości siedemdziesięciu pięciu centymetrów była zbyt
mała, aby ją zauważyć. Sygnały radiowe emitowane z nadajnika zainstalowanego w
bombie docierały prosto w dół do szpitala Shina. Część fal radiowych ulegała
absorpcji, ale większość odbijała się od ścian w kierunku nieba.

[Gość: Ted®]

8:16 rano - nad Japonią

Od zrzucenia bomby atomowej ("wydłużona puszka na śmieci ze statecznikami") z
samolotu do wybuchu minęły czterdzieści trzy sekundy. Bomba spadała z głośnym
wyciem. W połowie jej długości znajdowały się małe otwory, przez które
przechodziły cienkie druty, służące do włączenia pierwszego systemu odpalania.
Nieco dalej w stalowym kadłubie wywiercono otwory, służące do mierzenia
ciśnienia atmosferycznego. Na wysokości 2100 metrów ciśnieniomierz włączył
drugi system odpalania.

kolejne utrudnienie cd tu

[Gość: Ted®]

Atomy uranu wydobyte z ziemi miały już ponad 4,5 miliarda lat. Nim jeszcze
powstała Ziemia, jakaś potężna siła pokonała odpychanie elektryczne protonów i
doprowadziła do powstania jąder uranu. Od tej pory silne oddziaływania jądrowe
utrzymywały protony i neutrony razem, przez ten długi czas nasza planeta
zdążyła ostygnąć, powstały kontynenty, Ameryka oddzieliła się od Europy,
powstał Atlantyk, a po drugiej stronie Pacyfiku aktywność wulkaniczna
doprowadziła do powstania wysp japońskich. Teraz jeden dodatkowy neutron
naruszył stabilność jądra.

[Gość: Ted®]

Gdy wskutek oscylacji jądro uległo wydłużeniu, zwykłe odpychanie elektryczne
między protonami pokonało silne oddziaływania jądrowe. Pojedyncze jądro waży
niewiele, a jego fragmenty są jeszcze lżejsze. Zderzenia fragmentów z innymi
atomami uranu nie mogły spowodować wyraźnego wzrostu temperatury, ale wkrótce
liczba takich fragmentów wzrosła, gdyż rozszczepieniu uległy kolejne jądra:
dwa, cztery, osiem, szesnaście, i tak dalej. Masa jąder "znikała" i pojawiała
się w postaci energii produktów rozszczepienia, zgodnie z równaniem E = mc2.

czytelniku:zmien watek

[Gość: Ted®]

Dwóch Panów T.

[atomski]

(...) Nie czułem się powołany do kierowania innymiludźmi.

[atomski]

Charakter pracy był bardzo specjalny.

[atomski]

Nowy pracownik musiałby znać się nie tylko na sztuce,

[atomski]

jej historii,

[atomski]

ale także odznaczać się zdolnościami detektywistycznymi

[atomski]

Praca wiązała się z wieloma przygodami,niekiedy bardzo niebezpiecznymi.

cd 3

[Gość: Ted®]

Eksplozja na chwilę się zatrzymuje: temperatura opada, znaczna część energii
wybuchu rozchodzi się w postaci promieniowania rentgenowskiego. Po jednej
dziesięciotysięcznej sekundy kończy się emisja promieniowania i gorąca kula
znów zaczyna się rozszerzać.

[Gość: Ted®]

Dopiero teraz wybuch staje się widoczny. Fotony światła widzialnego nie mogły
wcześniej przedostać się przez materię emitującą promieniowanie, dlatego można
było dostrzec tylko poświatę na obrzeżach. Pełen błysk wygląda tak, jakby coś
rozerwało niebo. Pojawia się obiekt podobny do jakiegoś gigantycznego słońca z
odległej części galaktyki, kilkaset razy większy niż tarcza naszego Słońca.

[Gość: Ted®]

Nieziemski obiekt świeci pełnym blaskiem przez mniej więcej pół sekundy, po
czym zaczyna słabnąć; trwa to od dwóch do trzech sekund. Energia rozchodzi się
głównie w postaci ciepła. Na ziemi wybuchają pożary, skóra ludzi odchodzi od
ciała i zwisa wielkimi płatami. Umierają pierwsi z kilkudziesięciu tysięcy
mieszkańców Hiroshimy.

[Gość: Ted®]

W ten sposób rozchodzi się co najmniej jedna trzecia energii uwolnionej w
reakcji łańcuchowej. Teraz kolej na resztę. Ciepło eksplozji wprawia w ruch
powietrze, które porusza się z prędkością większą niż kiedykolwiek - może z
wyjątkiem zderzeń z dużymi meteorytami lub kometami. Prędkość podmuchu jest
większa, niż w jakimkolwiek huraganie, ale fala uderzeniowa rozchodzi się w
ciszy, gdyż dźwięk nie może za nią nadążyć. Potem nadchodzi druga fala
uderzeniowa, nieco wolniejsza, a następnie pęd powietrza zmienia kierunek, by
wypełnić obszar wybuchu, gdzie gęstość atmosfery przez chwilę jest bliska zeru.
Żywe istoty, które przetrwały wybuch, teraz zostają rozerwane przez ciśnienie
wewnętrzne, gdyż przez chwilę znajdują się w warunkach zbliżonych do tych,
jakie panują w kosmicznej próżni.

[Gość: Ted®]

Niewielka część ciepła pozostaje blisko miejsca zerowego, tam gdzie upadła
bomba. Po kilku sekundach ciepło zaczyna się unosić, stopniowo rozchodząc się
na boki.

[Gość: Ted®]

Gdy na niebie pojawiła się wielka chmura w kształcie grzyba, pierwsze dzieło
równania E = mc2 na Ziemi zostało już dokonane.

narodzie afganski

[Gość: Ted®]

wybacz jesli ten tekst okaze sie proroczy
pisalem co popadlo, mea culpa

[atomski]

Człowiek taki oprócz specjalistycznego wykształcenia

Kolo znowu napukał z 300 postów.

[atomski]

Przyśpieszamy

[Gość: Ted®]

musielibysmy zastosowac jego metode, nie pisze sie na to

cd 4

[Gość: Ted®]

Kowboj biegł teraz szybko w głębokim po kolana rowie, ciągnącym się wzdłuż
drogi. Podbiegał, potem stawał i słuchał. Znowu kawałek i znów się zatrzymywał.
Był przede mną w odległości stu stóp. Goniłem za nim po polu Jeterów tak
szybko, jak mogłem. Gdyby mnie usłyszał, przykucnąłbym w gąszczu.

[Gość: olo]

Chłopcy, taka ładna pogoda, weźcie zabawki i idźcie do piaskownicy. Że też
rodzice pozwalają wam nie spać po dobranocce....

[Gość: Ted®]

piaskownice to mamy przed obiadkiem
a na deser necik

[Gość: Ted®]

a probowales czytac, to jest niezla lektura

[Gość: Slon]

No dobra, jednoczmy sily :)

PRZYJAŹŃ JEST BEZCENNYM SKARBEM

[Gość: Slon]

PRZYJAŹŃ JEST BEZCENNYM SKARBEM

[Gość: Slon]

Pospolity przyjaciel nigdy nie widzial Twojego placzu.
Prawdziwy przyjaciel ma ramiona przemokle Twoimi lzami.

[s]

[Gość: Slon]

Pospolity przyjaciel nie zna imion Twoich rodzicow.
Prawdziwy przyjaciel ma ich numery telefonow w notesie.

[s]

[Gość: atomski]

To było piekne Sloniu.
Buźka !

[Gość: Ted®]

Slon to ja

[Gość: Ted®]

przynajmniej czesciowo

[Gość: atomski]

Uszy, a może ogon ?

[Gość: Ted®]

cieplo, cieplo

[Gość: Slon]

Pospolity przyjaciel przynosi butelke wina na prywatke.
Prawdziwy przyjaciel przychodzi wczesniej, pomaga gotowac i zostaje dluzej, aby
sprzatac.
[s]

[Gość: Slon]

Pospolity przyjaciel bedzie zly jak go obudzisz Twoim telefonem.
Prawdziwy przyjaciel zapyta dlaczego to zajelo Ci tak dlugo.
[s]

[Gość: Ted®]

Pospolity przyjaciel rozmysla o Twojej romantycznej historii.
Prawdziwy przyjaciel moze Cie nia szantazowac.

[Gość: Slon]

Pospolity przyjaciel gdy Cie odwiedza zachowuje sie jak gosc.
Prawdziwy przyjaciel otwiera sam lodowke i czuje sie jak u siebie w domu.
[s]

[Gość: Slon]

Pospolity przyjaciel mysli, ze przyjazn skonczona jak jest jakis problem.
Prawdziwy przyjaciel wie, ze "prawdziwych przyjaciol poznajemy w biedzie".
[s]

[Gość: Ted®]

Pospolity przyjaciel oczekuje, ze zawsze bedziesz przy nim jak ma klopoty.
Prawdziwy przyjaciel stara sie zawsze byc przy innej osobie, ktora ma klopoty.