jak myśl sprzed lat,jak wspomnień ślad...

[trond]

wraca dziś
pamięć o tych
których nie ma



Być może jest taka wyspa
na jakimś oceanie
która ma jedną przystań
i jeden jacht w tej przystani

i wody jednej rzeki przecinają ją w poprzek
i jeden strażnik rekin
pilnuje wyspy dobrze
i pojedyńczo się łamią
o skały samotne fale

i jeden czarny namiot stoi na owej skale


nad palmą jedną jedyną
błyszczy jedyna gwiazda
a gdy się chce tam dopłynąć
jest tylko jedna jazda
gdyż jeden jest kierunek
i jeden mały bilet

więc po swój biedny pakunek
niebawem się pochylę
i opuszczę swą izbę bez słów i powrotów
by popłynąć na wyspę
do czarnego namiotu

i będzie coraz ciemniej
ciemno, smutno i mglisto
psy, kiedy wyją w pełnię
też tęsknią za tą wyspą.

[Gość: Déjà vu]

"dzis wydobylem z pod szronu
umarly w jesieni kwiat
i otoczyly mnie kolem
tesknoty minonych lat..."
e.s.

[trond]

In the Memory of Strangers' Souls 2.11.2005.20.00

Will you take me across the Channel,
London Bridge is falling down.
Strange a woman tries to save
What a man will try to drown.
And he's the rain that they predicted,
It's the forecast every time.
The rose has died because you picked it
And I believe that brandy's mine.

And all over the world
Strangers
Talk only about the weather.
All over the world
It's the same
It's the same
It's the same.

The word is getting flatter,
The sky is falling all around.
And nothing is the matter
For I never cry in town.
And a love like ours, my dear,
Is best measured when it's down.
And I never buy umbrellas,
For there's always one around.

And all over the world
Strangers
Talk only about the weather.
All over the world
It's the same
It's the same
It's the same.

And you know that it's beginning,
And you know that it's the end
When once again we are strangers
And the fog comes rolling in.

And all over the world
Strangers
Talk only about the weather.
All over the world
It's the same
It's the same
It's the same
m.f.

o tych co tam..

[Gość: torunianka]

Bal wszystkich świętych

Ta niedziela jest jak film - tani, klasy "B"
Facet się pałęta w nim w nieciekawym tle
scenarzysta forsę wziął, potem zaczął pić
I z dialogów wyszło dno zero czyli nic

Wszyscy święci balują w niebie
Złoty sypie się kurz
A ja włóczę się znów bez ciebie
I do piekła mam tuż

Tak bym chciał cię spotkać raz tylko nie wiem gdzie
Lub o tydzień cofnąć czas, ale nie da się
Chociaż samotności strach aż do bólu znam
Kiedy innych niedziel brak trudno, co mi tam

Wszyscy święci balują w niebie
Złoty sypie się kurz
A ja włóczę się znów bez ciebie
I do piekła mam tuż
świat się tylko już ze mną kręci
Gwiazdy płoną jak stal
Skasowałaś mnie w swej pamięci
Aż mi siebie jest żal

W niebie dzisiaj wszyscy, wszyscy święci mają bal
W niebie dzisiaj wszyscy, wszyscy święci mają bal

Wszyscy święci balują w niebie
Złoty sypie się kurz
A ja włóczę się znów bez ciebie
I do piekła mam tuż
świat się tylko już ze mną kręci
Gwiazdy płoną jak stal
Skasowałaś mnie w swej pamięci
Aż mi siebie jest żal

W niebie dzisiaj wszyscy, wszyscy święci mają bal
W niebie dzisiaj wszyscy, wszyscy święci mają bal
Budka Suflera

z jego światłem we włosach

[Gość: torunianka]

Dzięki ci, Panie, za ten świat.
Dzięki ci, Panie, za dzikich zwierząt śpiew.
Za twoją sprawą kwitnie kwiat
i rodzi się człowiek - pisklę i lew.

Grajmy Panu na harfie.
Grajmy Panu na cytrze.
Chwalmy śpiewem i tańcem
cuda te fantastyczne.

Grajmy Panu w niebiosach.
Grajmy Panu w dolinach.
Z jego swiatłem we włosach
każdy życie zaczyna.

Ty, który chronisz biedne domki ślimaków
i wielkie góry obu Ameryk.
Ty, który śledzisz tajne drogi ptaków
i krzyki nasze, jęki, szmery.
Dzięki ci, że dałeś nam czas.
Dzieki, że słuchasz i oglądasz nas.

Grajmy Panu na harfie.
Grajmy Panu na cytrze.
Chwalmy śpiewem i tańcem
cuda te fantastyczne.

Grajmy Panu w niebiosach.
Grajmy Panu w dolinach.
Z jego światłem we włosach
każdy życie zaczyna.

a my - to już mgła

[Gość: torunianka]

Nie paliłeś dawniej tyle co dziś.
Zapałka ci drży,nielekko nam iść.
Wlejmy kroplę gorzkich żalów do szkła.
Nie wstydźmy się słów,
nie bójmy się dnia.

Pijmy wino za kolegów,
którym szczęścia w życiu brak.
Za tych, którym zawsze idzie nie tak;
kobiety nie te i zimy zbyt złe.
My, co mamy ciepłą strawę i kąt,
opinię jak łza - przepustkę na ląd.
Pijmy wino za kolegów,
co się niby iskry tlą,
których jakiś Bóg przeznaczył na złom.P
ociągi nie te, pogody zbyt złe.
My, co mamy mocne zdrowie jak skaut.
Nie czeka nas głód, nie grozi nam aut.
Pijmy wino za kolegów,
których wciąż omija raut.
Idźmy w taniec malowany na szkle,
bo żona ma żal, do tańca się rwie.
Pijmy wino za kolegów do dna,
bo oni - to my, a my - to już mgła.
Pijmy wino za kolegów do dna,
Bo oni - to my, a my - to już mgła.
Pijmy wino za kolegów do dna,
bo oni - to my, a my - to już mgła.
AO

[Gość: Bartek]

Pamiętam dobrze ideał swój.
Marzeniami żyłem jak król.
Siódma rano - to dla mnie noc,
Pracować nie chciałem, włóczyłem się.

Za to do puszki zamykano mnie.
Za to zwykle zamykano mnie.
Po knajpach grywałem za piwko i chleb,
Na szyciu bluesa tak mijał mi dzień.

Tylko nocą do Klubu "Puls"
Dżem SESSION do rana tam królował blues
To już minęło, ten klimat, ten luz.
Wspaniali ludzie nie powrócą,
Nie pewrócą już, nie!

Lecz we mnie zostało coś z tamtych lat,
Mój mały, intymny, muzyczny świat.
Gdy tak wspominam ten miniony czas,
Wiem jedno, że to nie poszło w las.

Dużo bym dał, by przeżyć to znów -
Wehikuł czasu to byłby cud.
Mam jeszcze wiarę, odmieni się los,
Znów kwiatek do lufy wetknie im ktoś

Tylko nocą do Klubu "Puls"...

bal arlekina

[trond]

w wielkim sklepie z zabawkami pełnym wystrojonych lal
nocą gdzieś za żaluzjami chce arlekin wydać bal


wielki bal już się zaczyna
tańczy piękna kolombina
a arlekin pisze list

pani kocham cię szalenie
lecz zagłusza serca rytm
modne mocne uderzenie
i serc nie słychać

to nie te czasy arlekinie nie te czasy

bo dawno minął czas arlekinady