do mam blizniakow

[ania67]

Do mam, ktore maja blizniaki... jak wasze uczucia w stosunku do meza. Ja mam
wrazenie, ze musze sie z nim rozwiesc... czy to moje hormony, przemeczenie,
czy jeszcze cos innego?
Tez tak czulyscie?
Dodam, ze maz mi super pomaga!!!!

[andzia927]

witam. Rozumiem twoje odczucia bo u mnie jest to samo ale nie myśle o
rozwodzie. Moje maluchy mają 14 m-cy i jakoś dajemy radę. Fakt że od urodzenia
dzieci stosunki się między nami zmieniły ale tłumacze to tym że zmęczenie moje
przy dzieciach a męża który pracuje do późna to przyczyna naszych stosunków
między sobą. myślę że przechodzimy trudny okres ale jak dzieci podrosną i będą
bardziej samodzielne czyli my rodzice znajdziemy wtedy więcej czasu dla siebie
i wszystko się ułoży. Przy bliźniakach jest masa roboty i nas matki te
obowiązki przerastają dochodzi zmęczenie i wtedy żyć się odechcewa i myśli się
o wielu rzeczach nawet o rozwodzie. Zobaczysz wszystko się ułoży. Życze
powodzenia i wytrwałości. (Ja biorę ziołowe tabletki na to żeby się trochę
psychicznie wyciszyć i pomaga mi to.)

[mamaigiiemilki]

Dziewczyny, chyba kazdy przezyla jakis maly kryzysik w zwaiaku; wiadomo, masa
pracy przy dzieciach, ew. praca zawodowa, itp. i czasem przychodzi taki dzien
gdzie o klotnie nietrudno...ja moge tylko was pocieszyc- moje male maja juz
2lata i teraz tych kryzysow prawie nie ma, jakos sie wszystko poukladalo,
poukladalismy sobie to nasze wspolne zycie na nowo(wiadomo, po ur dzieci
dotychczasowe zycie troche sie zmienia), weszlismy w nowe role- matki i ojca, a
nie tylko zony i meza;
ale mysle takze ze w malzenstwie jak w kazdym zwiazku trafiaja sie dni, kiedy
partner ma gorszy dzien- trzeba nauczyc sie to przeczekac;
mozemy sobie tylko zyczyc aby tych "gorszych" dni bylo jak najmniej i aby nie
pozostawialy w zwiazku trwalych sladow...pozdrawiam, Anka

[anna_sla]

nie.. ja tego nie mam.. ja jestem mu tak wdzięczna za wszystko, że rośnie mi
wciąż na niego apetyt i wciąż nie mam już siły po całym dniu go zjeść ;P
Jesteśmy bardzo przemęczenie, ale bliźniaki to nie pierwsze nasze dzieci, po
pierwszym to mieliśmy jazdy.. teraz nareszcie się realizujemy i jako rodzice i
osobne jednostki. Mamy powodów do dumy, mamy cudowne dzieci, w które włożyliśmy
naprawdę masę pracy aby tacy byli i osiągnęliśmy to dzięki wytrwałości mimo
zmęczenia a to wszystko procentuje.. Życzę Wam aby i u Was tak było..

[samaela]

My mieliśmy tyle kryzysów przed urodzeniem się maluchów, że chyba wyczerpaliśmy
swoją pulę na najbliższy czas Teraz nasze relacje są rewelacyjne i mam
nadzieje, że tak już zostanie. Dodam, że chłopaki mają 19 miesięcy.

[ania67]

Dzieki za odpowiedzi... i troche mnie pocieszylyscie...
Dodam, ze ja nie moge sie doczekac kiedy wroce do pracy! (mam jeszcze corke 19
miesiecy...pfff... roboty rzeczywiscie od groma).

Ja powiedzialam mezowi jak sie czuje oraz ze chyba musimy isc na terapie
malzenska. On powiedzial, ze trzeba odczekac pare miesiecy, jak bedzie troche
spokojniej kolo dzieci. Jezeli nadal bede tak czula, to rzeczywiscie wtedy
tak...

A ochoty na niego to nie ma w ogole... czy wiecej mam tak mialo???

[copy77]

Ja to go nieraz nienawidzę po prostu, a to święty człowiek prawie. Tylko że ja
jestem typowy, rasowy choleryczny skorpion i nigdy nie odpuszczę (a mogłabym
zawsze, bo się czepiam o g....)

[cytrusowa]

no u mnie trwa to nadal i nie wiem czy sie ulozy. moj maz chyba nie wrosl nawet
w role meza niestety.

terapia malzenska moze, ja sama musze sie przjsc i z kims pogadac, bo jak tak
dalej pojdzie, nie wroce do niego w najblizszym czasie (jestem teraz w Pl u
rodzicow, ktorzy mi pomagaja przy dzieciach,a tam jestem sama.)
maz pomaga przydzieciach ale to za malo, bo to tylko wieczorem moze dwie
godziny i w weekend.

[ania67]

Kazda z nas ma chyba inne doswiadczenia.
Ja mojego meza nie nienawidze, ale go tez nie kocham... po prostu nic nie
czuje. Ostatnio sie troche przytulalismy... no po prostu nic nie czuje.
Troche sie martwie!