mamina córeczka...

[badziul]

.. no właśnie co z tym robić??
do teraz nie było większych problemów (czyli do 14 miesiąca) i myśleliśmy, że
to faworyzowanie mamy przez młodą przejdzie, ale niestety sie pogłębia
babcia jest już be (choć mała ją uwielbia, ale jak w pobliżu jest mama to
babcia idzie w udstawkę).
nawet czasem nie chce iść do taty - choć to rzadko się zdarza, bo tato to jest
idol naszych dzieci ) - tylko mama i mama (czyli głośny płacz, który ustaje
po przytuleniu sie do mnie)
W nocy jak sie obudzi to zdarzają się sytuacje, że tata jej uśpić nie może a
jak ja przyjdę to się przytuli i zaśnie w moment.
martwi mnie to trochę.
Synek to odważny chłop i zawsze jak chce to przyjdzie się przytulić i dać
buzi. A córeczka (choć łobuz niesamowity) taka niesamowicie mamina.
O czego to zależy?? Macie może jakieś doświadczenie jak postępować z takim
nieśmiałym maluszkiem??
pozdrawiamy
ola + miniaki

[anna_sla]

Mój syn taki jest. Z początku od urodzenia zachowywał się tak jakby nikogo nie
lubił ;P (w przenośni oczywiście). Nie chciał się nigdy tulić, jeszcze nawet w
inkubatorze będąc gdy dotykałam jego rączki to mnie odpychał. Był taki
nietykalski. A potem wyszły mu problemy emocjonalne, nadpobudliwość (ponoć
negatywne wrażenia po porodzie w dużej mierze) i bardzo skupiałam się na nim.
Poświęcałam dużo uwagi trochę kosztem pozostałych dzieci. Złościł się kiedy
ludzie "odtrącali" go za jego nadpobudliwe zachowanie itp. Był zazdrosny o
brata. Często musiałam interweniować wówczas. I tuliłam go zawsze kiedy miałam
na to chęć mimo, że on mnie odpychał. Od tamtej pory zaczął się robić coraz
bardziej przytulaśny i dziś już jest jak moja przyklejka. Tylko mama i mama.
Kiedy tatuś był na urlopie wykorzystałam to na odpoczynek mimo, że Bartek za mną
popłakiwał i nawoływał mnie. Wówczas bardzo zbliżyli się też z tatusiem i widzę,
że on otwiera się coraz bardziej na innych ludzi. Moja mama ostatnio jak
przyjechała stwierdziła ze zdziwieniem, że i on nareszcie reaguje uśmiechem na
wizyty, bo tak to tylko Krzysio pysia cieszył zawsze. Co robić? No chyba ulegać
ciągle, nie wiem. Może taki etap, że po prostu potrzebuje mamy i tyle. Ostatnio
to się i pozostałej mojej dwójce tak włącza, ale w lżejszej wersji. Kiedyś nie
do pomyślenia było, żeby Magda nie chciała iść na spacer z babcią tylko z mamą
albo z mamą i babcią )

[mamaigiiemilki]

z tym sie chyba nic nie da zrobictaka juz jest; u mnie taka
przylepa to Emilia- usypia ze mna(choc w dzien sama, to wieczorem
obowiazkowo mama), w nocy jak sie przebudzi to tez mama, itp. Iga
nie jest taka przylepa, zreszta ona ma inny charakter, uczucia
bardziej skrywa w sobie ale od jakiegos czasu i ona potrafi sie
spontanicznie przytulic;