Czy dam radę SAMA?

[ai.ni]

No właśnie... Jutro minie dokładnie tydzień odkąd urodziły się moje Maluszki i zastanawiam się, czy po wyjeździe Mamy, która mi w tej chwili pomaga, dam radę zajmować się bliźniakami sama?

Nie są to moje pierwsze dzieci, mam Córeczkę i zajmowanie się niemowlętami nie przeraża mnie. Chłopcy na dodatek wydają się (na razie) bezproblemowi, czego nie zaznałam od pierwszych dni po przywiezieniu do domu Córki ze szpitala (brak rodzicielskiego doświadczenia, problemy Małej ze skórą wymagające specjalnej pielęgnacji, kolki). Czuję, że gdyby miało to tak dalej wyglądać, to chyba dałabym radę sama, najwyżej potrzebowałabym kogoś, kto by mi dwa-trzy razy w tygodniu obiady gotował?

Nie chcę zatrudniać Teściowej do pomocy, a z drugiej strony na całodzienną pomoc nie za bardzo nas stać.

Jak myślicie, czy to tylko moje pierwsze wrażenie, czy faktycznie jest szansa, że dam radę? Czy któraś z Was ma takie doświadczenie?

[mamaigiiemilki]

wg mnie to zalezy...jezeli masz byc z malymi naprawde caly dzien sama-tzn. maz
wraca np. po 20- to moze byc po jakims czasie tobie ciezko, musisz miec jakas
odskocznie, choc troche czasu dla siebie(niekoniecznie codziennie, moze byc co
pare dni) bo inaczej zgłupiejesz, chocby to byly najslodsze dzieci pod sloncem))

a jezeli maz jest w domu wczesniej- 16-17- to juz duuuuuuzo lepiej, zje obiad i
zajmiecie sie dziecmi oboje

pozdrawiam i zycze zdrowka dzieciom- to najwzniejsze!no i zeby ladnie spaly!

[mk271]

ja dawałam rade sama do skonczenia przez dzieci 5.5 mies.. łatwo nie było,
czasem na 2-3 godz teściowie przyjeżdzali albo siostra, ale dało się w miarę
funkcjonować. sielanka skończyła się wraz z ząbkowaniem - teraz na szczęście od
poniedz do piątku mam pomoc mamy na ok 4-5 godz. dziennie, a za mies. wracam do
pracy na pełny etat.

[traganek]

Ja na początku zakładałam, że dam radę sama i nie potrzebna mi pomoc
mamy lub teściowej. Po miesiącu siedzenia z dziećmi w domu miałam
totalną depresję. Dookoła uśmiechnięte koleżanki ze swoimi dziećmi a
ja nie miałam czasu na nic. Po miesiącu zaakceptowałam pomoc mamy i
teściowej. U nas układ jest taki, że moja mama pomaga mi przez 3-4 h
w ciągu dnia (w tym często zabiera dzieci na spacer), a teściowa
pilnuje dzieci wieczorami kiedy chcemy gdzieś wyjść.

[optymist1]

Dasz radę ))
Ja mam podobną sytuację, starszą córkę, która była o wiele bardziej wymagająca
niż chłopcy. Na początku wszystko wydawało mi sie zbyt trudne, problematyczne
itd. ale z czasem stawało sie coraz łatwiejsze, bardziej oczywiste
Na codzien nie korzystam z pomocy babć, z wyjątkiem prasowania. Moja mama
mieszka bardzo blisko, ale bardzo trudno znieść jej "pomoc" w domu, wiec
zanosimy jej ubrania do prasowania. W zamian opłacamy część rachunków.
Oczywiscie w kryzysowych sytuacjach jest niezastapiona czyli np. muszę jechac z
jednym dzieckiem do lekarza, to ona zostaje w domu z pozostałą dwójką.
To bardzo wazne o której wraca Twój mąż. Mój ok. 17 i wtedy jest juz z górki.
Nie wiem ile lat ma Twoja córka, bo moja skonczyła juz 3 i chodzi na 5 godzin
dziennie do przedszkola (jesli akurat nie jest chora).
Mozna sobie poradzić. 90% sukcesu to dobra organizacja a pozostałe 10 % to
pozytywne nastawienie do sprawy Powodzenia

[optymist1]

Obiady gotuję w weekend i zamrażam w małych porcjach. Korzystam też z kupnych
mrożonek (warzywa, zupy, pierogi).

Dasz radę!

[okularniczka]

Poradzisz sobie- Mama to taki Stwór co wszystkiemu podoła!
Ja siedziałam z dziećmi sama do 9 miesiąca - nie było źle ( przynajmniej gdzie
położyłam- tam znalazłam ) trudniej jest teraz- dziewczyn wszędzie pełno i
wszystko je interesuje.

Ale Ty na pewno sobie poradzisz!!! Zobaczysz!
Przeorganizuj sobie tylko dzień, zrezygnuj z pewnych rzeczy na konto dzieci- ja
np. zrezygnowałam ze sprzątania- sprzątam zabawki raz wieczorem, obiady gotuję w
ilości hurtowej i do zamrażalnika, czasami zamiast spacerków wystawiałam wózek
na balkon. I jest wszystko ok.
A jak koleżanka przychodziła na kawkę to dostawała też żelazko- nikt do tej pory
z moich znajomych się na to nie obraźił. Polecam ten sposób!
Pozdrawiam i trzymam kciuki!!!

[ai.ni]

Dziewczyny, dziękuję Chciałam po prostu wiedzieć, czy to da sie jakoś ułożyć. Na pewno nie porywałabym się na coś takiego, gdyby to były moje pierwsze dzieci.

Właśnie zamierzam wprowadzić bliźniakom łatwy plan T. Hogg. W przypadku Córki zadziałał fantastycznie. Mała właśnie skończyła 3 lata i jak na razie zachowuje się wobec braciszkow bardzo opiekuńczo, choć oczywiście miewa lekkie objawy zazdrości.

Pani do sprzątania przychodzi do nas raz na tydzień, więc to akurat odpada. Pozostaje gotowanie - jest pewna zapoznana pani, którą mogłabym poprosić, ale nie wiem, czy się zgodzi.

Mąż wraca z pracy między 17:00 a 18:00 i głównie bierze na swoje barki zajmowanie się Córką - zresztą tak było przez całą niemal ciążę.

No cóż, zobaczymy. Jak nie da rady to zatrudnię jakąś pomoc na kilka godzin od rana do południa.

Za mniej więcej rok, na jesień muszę wrócić do pracy, więc dzieci będę chciała posłać do żłobka. Mamy już sprawdzony, przez rok chodziła tam Córka i naprawdę mamy do tego miejsca zaufanie. Zresztą kierowniczka już wie o naszych planach. Na nianię niestety nie będziemy mogli sobie pozwolić.

[agnieszka769]

A możesz napisać co to za źłobek? Ja jestem z Warszawy i też
chciałabym posyłać dzieci do żłobka jak skończą rok, bo na nianie nie
będzie nas stać.

[karolina_marta]

Ja daję radę sama - prawie. Ze środy na czwartek jest z nimi mama, z soboty na
niedzielę mąż.
Bo jak sie wyśpię, to jakoś leci.

[czesia74]

Ja tez mam trojeczke. Coreczke dwulatkę i 3 miesieczne blizniaki i powiem tak:
dasz radę jeżeli nie masz wyjścia. Ale zdecydowanie lepiej miec kogos do pomocy:
mamę, teściową, kogos z rodziny czy opiekunkę na kilka godzin, albo kilka razy w
tygodniu. Jak czytam posty dziewczyn, ktore (zakładam model jak mój), które to
super sobie daja rade dzieki fantastycznej organizacji, to powiem szczerze ze w
to nie wierze.
Ja mam pomoc opiekunki na kilka godzin dziennie (głownie zabiera mi maluchy na
spacer), męża wracajacego do domu o 18:00 i czasami zapominam jak sie nazywam.
Naprawde trudno pogodzic logistycznie usypianie trójki dzieci, karmienie,
ubieranie na spacer. A gotowanie, pranie, sprzatanie, prasowanie i inne tzw
domowe czynnosci ? Jestem mama ale też kobietą i potrzebuje miec troche czasu
dla siebie. Możliwość zostawienia maluchów zeby skoczyć do kosmetyczki czy
fryzjera czy najzwyczajniej zeby móc wyskoczyć gdzies z mezem bez dzieci. Dla
zwiazku to tez jest ważne. Czasami mąz marudzi ze za te 400 zł które płacimy
opiekunce mozna by kupic to czy tamto, ale wole nie miec nowego telewizora a
miec za to zadbane włosy czy po prostu przeczytać ksiązke w tygodniu.
Moja rada jest taka - jezeli mozesz miej kogos do pomocy i za wszelką cenę nie
staraj sie być supermama.

pozdrawiam

no to uwierz

[izek26]

i wcale nie musi to być super plan i wszystko jest na tip top.
Ja zajmuję się sama dziećmi,a gdy potrzebuję wyjść na zakupy,do fryzjera,na
basen to nie ma problemu mąż zostaje z dziećmi,oprócz bliźniaków jest jeszcze 6
letnia córka.Ponieważ jestem na urlopie wychowawczym ,nie wyobrażam sobie
wynająć kogoś do pomocy i płacić nawet te 400zł,czyli cały mój zasiłek
wychowawczy,także można sobie rade dać i mam czas na sprzątanie,gotowanie,i
uwierz mi bardzo lubię posiedzieć przy komputerku a to też zajmuje czas.
Może gdybym miała więcej kasy to wzięłabym kogos do pomocy ale skoro narazie nie
moge to wiem że musze dać radę

[czesia74]

Bliźniaki a 6 latka jest rożnica. Bliźniaki a 2 lub 3 latka też jest różnica.
Twoje dziecko przypuszczam chodzi do przedszkola. Wiec przez pól dnia masz do
opieki tylko dwójkę.
Odpowiadajac na maila, zakładałam model z trójką dzieci w domu. I na tego
rodzaju pytanie odpowiadałam.

pozdrawiam

czesia74

[blizniaki14]

ja mam 10 m-czne bliźniaki i 2,5 letniego synka i jak dla mnie to jest super
różnica wieku ja bym inaczej nie chciała
pzdr

[blizniaki14]

acha i cała trójka jest w domu

izek26

[blizniaki14]

U nas tak samo jak u was trójeczka dzieci, ja sama i tylko mąz do pomocy, gdy
mam gdzieś wyjść, nie ma problemu, super zajmuje się dziećmi. Na opiekunkę i tak
na szczęście mnie nie stać. Sama wychowuję swe dzieci gdybym szła do pracy,
to wtedy tylko ktoś by musiał być do opieki,ale tak to po co mi ktoś do pomocy
radzę sobie całkiem dobrze, czasu na kompa mam duuużo i ugotowane i
posprzątane i dzieci i mąż zadowoleni żyć nie umierać i wcale nie jestem
supermenką hehehe
pzdr

[izek26]

no więc córka dopiero od września poszła do zerówki a różnica wiekowa jest 5lat
a nie 6,więc przez równy rok zajmowałam się trójką dzieci i wierz mi że taki
6-cio latek choć jest samodzielny ,to również bardzo absorbujący i chcący po
prostu MAMY.


blizniaki14-super,myślę,że ty mnie zrozumiałaś dokładnie,pozdrawiam)

[blizniaki14]

Ja też pozdrawiam

[czesia74]

i ja tez pozdrawiam