co zrobiliłybyście/libyście inaczej?

[anna.belle]

zakładam taki wątek, żebyśmy mogły uczyć się na błędach innych. może czasem
uchroni tas to przed wyważaniem otwartych drzwi albo pomoże w prosty sposób
ułatwić życie co przy dzieciach ma niebagatelne znaczenie... oczywiście
jeśli tylko będziecie mieć ochotę się dopisać.

co zrobiłybyście/libyście inaczej pielęgnując, ucząc, wychowując Wasze dzieci?

[oyate]

Nie dawała picia przez butelkę, przez to dostały próchnicy
butelkowej.

[anna.belle]

a o jakim wieku mówisz? bo ja moim 7-miesięcznym nie siedzącym jeszcze robakom
daję z butli, a może już powinnam ich uczyć picia z kubka?

[agiq]

odsmoczkowłabym w okolicach roku bo wtedy nie byly jeszcze tak
uzależnione od smoka, a teraz sama nie mam pojęcia jak to zrobić, w
nocy się budza i szukają smoka a tak byłby spokój...

[izek26]

dokładnie jak koleżanka wyżej,wcześniej powinnam odzwyczaić ich od smoków

[oyate]

Nie no oczywiście,że o wieku powyżej roczku. Moje nie umiały
wcześniej pić z kubka, więc piły z butelki i to dość długo...nie
przyznam się do kiedy...bo wstyd będzie/ Mają pruchnicę
butelkową, są pod opieką dentysty w Poznaniu ( to jakies 170 km od
nas ale warto).

[grzalka]

dałabym do innych grup w przedszkolu, teraz jak już chodza razem nie
jest to takie proste, pewnie dopiero w szkole uda mi się ich
rozdzielić

Do grzałka

[trojakowamama]

Dlaczego oddałabyś do różnych grup? Ja planuję posłać dzieci do
przedszkola od września - myślisz że lepiej rozdzielać?

[oyate]

No właśnie moje chodzą razem, też się zastanawiałam nad
rozdzieleniem ale się nie zdecydowałam. A dlaczego?? Ano dlatego, że
nie mogłam wewnętrznie sprostać ich rozstaniu i pomyślałam sobie, że
będą miały zajęcia z innymi paniami, inne godziny lekcji (jak pójdą
do szkoły) i jakoś zrezygnowałam z tej opcji.

od grzalka

[grzalka]

trojakowamama napisała:

> Dlaczego oddałabyś do różnych grup? Ja planuję posłać dzieci do
> przedszkola od września - myślisz że lepiej rozdzielać?

bo widzę, że zdecydowanie korzystniej dla bliźniaka niedominującego
jest nie być pod wpływem brata (ponieważ nie chorują razem, tylko
kolejno, więc zdrowy idzie do przedszkola, a chory zostaje w domu-
widać wtedy jak się zachowują jak są osobno), a na dominującego to
nie ma specjalnie negatywnego wpływu

pani psycholog, u której byłam z tym niedominującym również uważa,
że rozdzielenie jest dobrym pomysłem

[anna_sla]

przy córce popełniłam całe stosy błędów, nie sposób ich wymienić. Przy chłopcach
w chwili obecnej nie mam sobie nic do zarzucenia oprócz jednego.. po drodze
straciłam energię życiową przez co mam mniej cierpliwości i zbyt często nie mam
ochoty bawić się z nimi, straciłam wyobraźnię w co mogę się bawić z nimi i
lepiej panowałabym nad emocjami, co ostatnio wymknęło mi się spod kontroli..

Z innych można by rzec, drobiazgów.. wcześniej założyłabym zabezpieczenia,
wstawiła bramki, poodkręcała oparcia łóżka i nie skończyłoby się to tyloma tak
poważnymi urazami. Niby nic, wyszli z tego cało, żadnych złamań, wstrząsów,
pogotowia, lekarzy, ale we mnie tkwi pewna niepewność (może schiza) czy nie
powielą losu mojego szwagra, który dziś boryka się od ponad 10-lat z guzem mózgu
powstałym od zwykłego uderzenia w kaloryfer w wieku dziecięcym. Utaili to bracia
przed rodzicami, krew wymyli i nie było śladu.. wtedy..

[chrust5]

O rany, Aniu, nie mialam pojecia, ze to moze miec takie efekty!
Przerazilas mnie. U nas akurat na kaloryfer sie jeszcze nie
nadziali, ale wszystko kwestia czasu. Nie chce zadawac nietaktownych
pytan, ale bardzo rzecz jest powazna? I na pewno od tego uderzenia?

[anna_sla]

100% procentowej pewności przyczyny nigdy się nie ma, nigdy nie wiadomo na
pewno, że to z czym się borykamy zaczęło właśnie od czegoś tam. To są domysły,
wyliczyli, że guz rósł niezauważony przez co najmniej 10-15 lat, stwierdzony w
wieku 24 lat, więc cofając się o tych 10-15 tylko tamto wydarzenie było takim
najbardziej znaczącym. Guz wyrósł w pobliżu miejsca uderzenia, więc są to dość
podstawne domysły.. A jak poważna rzecz? Bardzo. Nie jest to wprawdzie nowotwór
złośliwy, ale w kiepskim miejscu umiejscowiony i wciąż rośnie. Przebył już 4 czy
5 operacji wycinania, naświetlania jakieś, bardzo kosztowne leczenie, które po
drodze psuje inne organy i części ciała. Przebył już poważne uszkodzenie wątroby
i brał bardzo drogie leki na jej regenerację (ok. 200zł miesięcznie na samą
wątrobę), zapalenie krwi, niedoczynność tarczycy, zaburzenia poziomu hormonu
wzrostu, stracił płodność i wiele wiele innych oraz postępującą osteoporozę.
Wkrótce nadmierne chodzenie (a jest przewodnikiem turystycznym) zacznie sprawiać
mu trudność, "wywróżyli" mu, że po 7-10-ciu latach (od chwili rozpoczęcia
leczenia) może stracić wzrok na jedno oko a po pewnym czasie w obu. Minęło 11 i
wciąż widzi na szczęście. Ogólnie mówili, że jego czas na tym padole jest
"wyliczony", ale na razie te prognozy nie sprawdzają się..

Dlatego trochę boję się, najbardziej chyba o Krzysia, bo ten słabo się uczy po
swoich upadkach. Kiedy wpada w te swoje zbuntowane histerie to potrafi rzucić
się na podłogę czy gdziekolwiek (głównie do tyłu) i porządnie walnąć jeśli
nikomu nie uda się go złapać. Ostatnio tak skakał po łóżku, że raz wyleciał i
czołem wbił się w kant ławy i już wielki siniol na pół czoła, a drugim razem
uderzył w deskę od łóżka nosem aż krew popłynęła i cud, że go nie złamał..

[camina]

aniu,
mój jeden synek też jest pechowcem, jeżeli chodzi o upadki i guzy.
Zawsze gdzieś się uderzy, spadł już z wersalki kilka razy, raz
uderzając się w skroń - do dziś ma ślad w postaci zgrubienia. Ciągle
się potyka, uderza, nawet podczas zabawy. Ten drugi jest
jakiś ”elastyczny”, ale Olek - tylko drżę, kiedy go oddaję w ręce
babć. I najgorsze że go pilnujemy, dom jest zabezpieczony, a i tak
ciagle obrywa.

A wracając do tematu: urodzenie bliźniaków było dla mnie szokiem,
bo to moje pierwsze dzieci, pierwsze w rodzinie bliźniaki,
wychowywane bez dużej pomocy babć, wujków i ciotek> popełniłam wiele
błędów, z którymi do dziś walczę, np.
- smok - nie miałam sumienia odstawić wczesniej, więc teraz (ale
wstyd - 2,5 roku) jest dużo gorzej
- za bardzo się pzrejmowałam wszystkim: chciałam by dzieci były
pięknie ubrane,by miały wakacje nad mozrem, by nie odczuwały braku
miłości matczynej, a jednoczesnie chciałam mieć posprzątany dom,
wygladać jak ”czlowiek” itd. A tak się nie da. TRZEBA WYLUZOWAĆ! Nic
się nie stanie, jak gary będą pzrez cały dzień niepozmywane, jak
mały skonsumuje wczorajszą rodzynkę z podłogi, jak będzie chodził w
brudnej bluzce pzrez cały dzień albo popłącze zostając z sąsiadką.
Teraz walczę z synkiem, który bez mamusi ani rusz, z tym, by dzieci
chciały zostać z kimś innym niż rodzicami i babciami. Walczę z
wizerunkiem matki, która zawsze sobie da radę z bliźniakami, bez
pomocy innych.
- widzenie w dzieciach tego co dobre, docenianie macierzyństwa: tego
zawsze mi brakowało. Teraz jak oglądam filmiki, jak byli mali, jak
zaczynali chodzić, jak wyglądała ich pierwsza fascynacja
odkurzaczem, to mi szkoda że byłam czasami dla nich okropna, że
nawet w takich momentach brakowało mi cierpliwości.
- zapisałabym dzieci wczesniej do żłobka niż teraz, w wieku 2,5 lat

Na razie to tyle.

[amikul]

Zdecydowanie jak część poprzedniczek, wcześniej odstawiłabym smoczki.
Mają teraz 19,5 mies i nadal zasypiają ze smokiem. W dzień smoki
chowam ukradkiem żeby nie widziały jak tylko wyplują, i nie
rozpaczają po nich. Ale jest problem z wieczornym usypianiem bez
smoka. Na dodatek po zaśnięciu, po jakimś czasie je wypluwają ale
jak się w nocy przebudzą i go nie znajdą w pobliżu to potrafią
usiąść na łóżku i marudzić, i to śpiąc .
Przez to wszystko nie mogę się wyspać, i to już od bardzo dawna

dziewczyny, dzięki

[anna.belle]

dzięki za wpisy.
moje robaki mają 7 m-cy. widzę, że jeszcze kilka m-cy i trzeba będzie pożegnać
się ze smokami, oby sie udało. rozumiem, że trzeba być twardym...
ja już teraz wiem, że nie warto się tak wszystkim przejmować, nawet jak maluch
nie chce zjeść porcji mleka, spokojnie przeżyje, widocznie nie potrzebuje. poza
tym szalałam przerażona, że krzywa głowa Tymka będzie taka już do końca życia i
że zawsze będzie spał na prawej stronie. a kilka tygodni z łóżeczkiem odwróconym
i głowa się zaokrągliła a ciekawski synek przekłada ją w obie strony jednakowo

nie ma żadnego związku

[grzalka]

między uderzeniem się w głowę (nawet poważnym) a nowotworem mózgu
(złośliwym i niezłośliwym)

[s.wroblewska]

myślę, ze nie ma, ale strach pozostaje, a potem, oby nie, obwinianie się matki,
że czegoś nie dopilnowała, moje bliźniaki mają osiem miesięcy, rosną zdrowo,
raczkują i wstają, są bardzo ruchliwe i często się przewracają uderzając głową w
podłogę, zwłaszcza Maks, który raczkować dopiero się uczy (Tymek mniej się
przewraca), nie mogę temu zapobiec, ale zawsze po upadku zastanawiam się jaki
będzie to miało wpływ na delikatną, jakby nie było, tkankę mózgu. Wszystkim
dzieciom życzę jak najmniej upadków

[anna_sla]

ma i nie ma, tego nie wiesz, a wszystko zależy od mocy uderzenia. Guz guzowi nie
równy, nie jedno się słyszało..