Nie daje rady...............

[mpjlycha]

Heja. Moje maluchy maja rok i dwa miesiaca i poprostu nie daje juz z
nimi rady. Moj dom dzien w dzien przypomina pobojowisko. Jka tylko
sie nimi nie zajme to wyciagaja wszystko co sie da, a mam jeszcze
synka 3 letniego i musze go rano wyprawic do przedszkola, poźniej
zrobic obiad a one psoca przez ten czas.A jak sprzatam po nich to
to co sprzatne to zachwile wywala, albo ioda do innego pokoju i
wyciagaja skarpetki, rajtuzy albo sie bija i wiecznie płacza. Nie
daje rady mam poprostu dosc tego ciagłego sprzatani od rano do
wieczora. Czy u Was tez tak jest czy tylko ja jakas taka nieporadna
jestem?Poradżcie cos! Nie wiem moze im ograniczyc jakos przestrzen,
choc sie boje ze to i tak nic nie da.

[lilka.k]

Mje tez mają 14 miesiecy i tez robią pobojowisko, ale tylko w swoim pokoju i na
to im pozwalam. Czesto tez zamykam ich w pokoju i podgladam przez okno, bo maja
widok na balkon
Owszem, bardzo balaganią, ale ja im sprzatam dpiero jak się kąpią. Wczesniej nie
widze sensu.
Dziwie ci sie, ze nie masz zalozonych blokad na szuflady i szafki.

[lilka.k]

aha, no i pochowalam im bardzo dużą czesc zabawek, maja tylko te wieksze, bo o
te male sie ciagle potykalismy. Co jakis czas wyciagne kilka, ale znowu
chowam..gdyby mieli dostep do wszystkich zabwek, to nie wie co by bylo

[mpjlycha]

Zabawki owszem tez sprzatam jak sie kapia,blokad na szuflady nie mam
bo mam zaledwie dwie szuflady w ktorej mam skarpetki i majtki
młodszego i uparcie maluchy do niej sie rwa. Kuchnia jest zupełnie
oddzielona bo jest bramka, a w pozaostałych pokojach nie mam drzwi,
no i duzo mam rzeczy na półkach odkrytych, bo tak mam mieszkanie
umeblowane. A poza tym to mam wrazenie ze wiecznie tylko szykuje
jedzenie, karmie, przewijam, ubieram - rozbieram te dzieci i piore!!!

[mpjlycha]

A co do zabawek to ciezko pochowac bo jest jeszcze starsze dziecko,
ktore wie jakie sa zabawki i wiecznie woła. Wiadomo puzzle,kredki
czy inne zabawki niedostepne dla maluchow sa pochowane. aaaaaaaaa
mam wrazenie ze oddałabym na tydzien maluchy do tesciow a sama 2
dni odpoczeła a w kilka dni posprzatała bym dom idealnie, to moze
wtedy nie byłoby problemu. Problem w tym ze tescie maluchow nie chca
wziasc moga zabrac tylko starszego, a znim to nie ma problemu.

[agatazamek]

Wcale Ci się nie dziwie...
A swoją drogą nie pocieszyłaś mnie-moje mają niespełna 3 miesiące i ...też nie
daję rady-bo nie śpią, bo płaczą na raz ,a ja jestem sama,bo mało jedzą i to gdy
chcą, a nie o stałych porach-rozgardiasz,zmęczenie,wpadanie w
dołki...Pocieszałam się, gdy podrosną będzie lepiej,lżej...A tu proszę-w każdym
wieku dają nam popalić...
Z bliźniakami to chyba tak już jest-to dwoje dzieci jednocześnie do
opanowania,karmienia,uspania-DO WYCHOWANIA...
Oby tylko Bozia dała nam w tym całym zamieszaniu,trudzie codzienności umieć
wychować je w miłości,spokoju,tak,by za kilka latek były dla nas samą radością,
a na starość podporą,by nas kochały,szanowały...

[lydka3]

Mogę Cię tylko pocieszyć, że to minie niewiadomo kiedy, a na razie
pozabezpieczaj co się da. Jak moi chłopcy byli w wieku Twoich dzieci
to nie puszczałam ich po całym mieszkaniu. Mieli do dyspozycji jeden
pokój i duży przedpokój i tam się bawili, a jak zasypiali to ja
sprzątałam zabawki.

[gosiajanda]

hej Mp
przede wszystkim gratuluje Ci grzecznego 3latka. Masz jeden problem
mniej.Ja mam dwie 2 letnie blizniaczki i prawie 6letniego synka.
Umnie dokladnie wygladalo wszystko tak samo jak u Ciebie. wieczny
balagan, halas, itp. Psychicznie wysiadalam. tak bylo do czasu, gdy
male skonczyly 1.5 roku. Od tamtej pory juz z gorki. Sprzatam tylko
wieczorami, bo nie ma sensu po kazdej zabawie. syzyfowa praca. na
drugi dzien rano bylo slicznie i czysto poki dzieciaki znow nie
rozpoczely dnia. Problem dodtatkowy mam z zabawkami synka, bo
wiadomo puzzli on nie pouklada , bo maluchy mu przeszkadzaja,
wspolnie to jedynie wszyscy rysuja. Teraz jest lepiej, bo syn bawi
sie sam w pokoju swoim zamyka go przed dziewczynami i tam nie maja
prawa wstepu. za to jak idzie do przedszkola to je tam wpuszczam i
sa cale happy. oczywiscie wszystko potem sprzatamy, by nie zauwazyl.
Tez rano go wyprawiam do przedszkola, male w tym samym czasie chca
jesc i ogolnie jest ciezko. Ale jak sobie zorganizujesz wszystko
sprawnie to da rade przezyc. Pociesze Cie, jak podrosna twoje dzieci
(masz dziewczynki czy chlopakow?) to bedzie o niebo latwiej.
Jest na forum AnnaSla i ona sobie doskonale radzi. Dzieki niej wiem,
ze wszystko da sie przezyc nawet z usmiechem na twarzy.
Trzymaj sie i naprawde bedzie coraz lepiej. Aha moje tez uwielbialy
szuflady ale na szczescie wyrosly same z tego i juz nawet na nie nie
patrxza.

[ewbert]

u mnie to samo..
dziewczyny maja 15 miesiecy, generalnie właża wszędzie gdzie się da,
szuflady otiwraja i wyrzucaja z nich zawartość i po zabawie,
zabawki pochowane w koszach ich nie interesują, "zwyrują" szukając
wrażeń.... uffff i tak cały dzień.
ale jakos idzie...chociąz czasami to juz poprostu swira dostaje...
ale chce teraz małe oddac do żłobka na kilka godzin dziennie zeby
sie wybawiły bo spacery na plac zabaw przy tej pogodzie odpadają

[mpjlycha]

Dzieki za słowa otuchy, dzisiaj jest w domu maz i Michas( moj
tryzlatek), maluchy łaza za nim jak cien wiec tyle nie wywalaja,
najgorzej jest jak Michas w przedszkolu. A tak na marginesie to mam
3 chłopcow

[ewelina_1]

Wydaje mi się, że dzieci będa wywalać co się da, bo muszą jakoś
poznać otoczenie
Ja mam podobnie, że gdyby rodzice albo teście wzięli dzieci na
trochę, to dom byłby idealnie zrobiony.
Niestety, skończyło się na tym, że po nocach monotowaliśmy blokady i
przestawialiśmy cały dom do góry nogami.
Jeśli jest to możliwe, to spróbuj załozyć blokady na te 2 szuflady,
rzeczy z półek otwartych poprzekładaj do pudeł i umieśc te pudła na
górze na meblach.

[czterykoty4]

Witaj mpjlycha,
mam dzisiaj kolejny kryzys i postanowiłam sprawdzić czy to tylko
ja!? Moje córeczki mają 19 miesięcy, a ja ciągle mam wątpliwości,
czy nie popełniam błędów, bo jak widzę cichutkie i bezproblemowe
dzieci znajomych to mi ręce opadają. Ale mój rozm i już jakieś
doświadczene mówią mi, że z bliźniakami jest przez pierwsze trzy
lata bardzo bardzo ciężko. Oczywiście mam też sporo boskich chwil,
ale jak małe obie po mnie "jeżdżą" to mi włosy stają dęba.
Trzymajmy się! Ach! No i teżwidzę że z każdy miesiącem jest lepiej.
Chyba tak.

[czterykoty4]

a co do wyciągania rzeczy - pozwalałam małym bez ograniczeń i to im
się wreszcie znudziło. Stpniowo było coraz mniej wyciągania. To samo
z dotykaniem sprzętu rtv, z pilotami, z telefonami komórkowymi-
miały dostęp i przestało to byćatrakcyjne. Najsmaczniejszy jest
zakazany owoc)) Teraz moim wielkim problemem jest to, ze nie chcą
się ubierać. Muszę się naskakać, naśpiewać odwracać uwagę
maksymalnie, bo wiją się jak węże i nie chcą nic założyć. O czapkach
nie ma mowy!!! A idzie zima!!! No chyba że zmarzną na dworze - wtedy
założą. Ufff! Jest ciężko jak nie wiem co...

[mamakubusia9]

Ja tak czytam z przerażeniem bo moje maluchy mają narazie 5
miesięcy, a 3 latka też mam. Myślę, że chyba ograniczę im przestrzeń
w której będą mogły buszować bo inaczej to faktycznie można
zwariować. Aż się boję co mnie czeka )))

[ma2ma]

Witaj, czytam twojego posta i tak jak bym czytala o sobie i moich
maluchach. U nas wyglada podobnie, a maja "diopiero" 11 mcy. Chlopcy
od rana sa juz w poszukiwaniu przygod, wiec najpierw wyrzucaja
wszystkie zabawki, potem odwiedzaja okno balkonowe i kontrola co sie
dzieje na podworku, potem kable, telewizor i firanki, regal itd. Ja
zrobilam tak, to co bylo nisko i niebezpieczne lub zbyt cenne
pousuwalam, wiec ich juz nie kreci, szafki zablokowane, drzwi
zablokowane, w kontaktach blokady a reszta...WOLNA i moga robic co
chca. Nie sprzatam dopoki nie pojda spac, bo w czasie dnia nie ma
sensu. Moze tez tak powinnas zrobic, pousuwac to co na dole, na
jkais czas pochowac i przyzwyczaic sie do mieszkania w mieszakaniu
maluchow, mysle ze za jakis czas im to przejdzie, no ale teraz to
oni ciagle szukaja przygod i poznaja swiat. Wiec moze zostaw kiedys
dzeici z mezem i dziadkami a ty wyskocz na relaks a jak wrocisz wez
sie do sprzatania i tak zalatwisz sprawe. Dodaje ci sil i trzymam
kciuki aby ten czas skonczyl sie jak najszybciej.
pozdrawiam

[bulka81]

jestem kolejną mamą, która ma bliźniaczki i 3 latka. Dziewczynki
mają 10 m-cy i pełzają gdzie tylko chcą. Jednak kiedy znajdują się w
strefie "zagrożenia" ,czyli podchodzą gdzieś , gdzie być nie powinny
za każdym razem konsekwetnie je stamtąd zabieram powtarzając "nie
wolno". Mimo, iż są bardzo malutkie to doskonale rozumieją co to
oznaczai coraz szybciej się zniechęcają.
Poza tym rozumiem chwile załamań, ale czy Wy troszkę nie
przesadzacie z tym zamrtwianiem się????
większość ma 3 latka w domu albo jeszcze starsze dziecko w domu.
Czy pamiętacie jak było z pierwszym dzieckiem? Dokładnie tak samo, a
minęło nie wiadomo kiedy. Czas na bycie z dziećmi w domu też nie
jest nieograniczony. Może warto dostrzec te dobre strony?
ja cieszę się z każdej chwili spędzonej z moimi dziećmi, mimo iż też
zamieniłam się w robota od sprzątania, prania, prasowania....
Najlepiej jest kiedy nawet pierworodny zostaje w domu i nie idzie do
przedszkola. Owszem jest ciężko, ale jestem za Nim tak
stęskniona!!!!!! nie warto nabijać sobie głowy tym jak jest ciężko i
nakręcać się samej. użalanie się w niczym nie pomoże.
także głowa do góry , proponuję zastosować się do rad moich
przedmówczyń i myśleć o tym jak cudownie być blisko własnych dzieci
codziennie.

bulka

[tusia21]

Uwielbiam cie! Ja mam 1,5roczne blizniaczki i 3 latke Po prostu
przestalam sie przejmowac ciaglym balaganem. Tak jest przy dzieciach
do pewnego wieku. Moje wlasnie wszystkie 3 bawia sie ciastolina i
zaraz musze isc sprzatac pobojowisko Od kilku tygodni jest
latwiej, bo dziewczyny coraz wiecej rozumieja. Nie potrafie ich
tylko oduczyc wchodzenia na stol w jadali, wiec pochowalam krzesla
zeby sie nie denerwowac. Najgorsze u nas sa noce , ale wiem, ze i to
minie, a ja bede z tesknota wspominac te czasy. Wtedy pewnie
przyjdzie kolej na jeszcze jednego bobasa
Dzieci daja ogromna lekcje cierpliwosci i jestem im za to wdzieczna.
Pozdrawiam wszystkie zmeczone mamy.

[lisi3]

Skoro tak lubisz użerac się z dziecmi to chętnie podrzucę Ci moje 3-letnie
maluchy, które mocno zmuszają do nauki cierpliwości.

do lisi3

[bulka81]

lisi3 napisała:

> Skoro tak lubisz użerac się z dziecmi to chętnie podrzucę Ci moje
3-letnie
> maluchy, które mocno zmuszają do nauki cierpliwości.

ja się nie "UŻERAM" z dziećmi tylko, je kocham i wychowuję... taki
plan podjęłam zachodząc ciążę!!!
więc może warto abyś zastanowiła się co Ty nie tak robisz skoro jest
aż tak źle. A tak poza tym to również mam synka 3-letniego.
Nie rozumiem po co ludzie dscydują się na dzieci na potem piszą
takie rzeczy.................

[nemezja1]

Ja miim pozwoliłam wyawalac skarpetki i majtki (łatwo się sprząta),
w kuchni dostali jedną szuflade, maja tam drewniane łyżki itp.,
dzięki temu nie siegaja do innych szuflad. Dawałam im sitka, garnki
do zabawy i wszystko co mi przyszło do głowy - dzięki temu trochę
spokoju było, a takie przedmioty bardzo przykuwają uwagę dzieci.
Dawałam też telefon (straciłam go niestety), kluczyki, stary pilot
od tv. Zamontowałam różne blokady na szafki i szuflady, tam gdzie
nie chciałam, zeby zagladały, albo zaklejałam, taśmą izolacyjną -
upierdliwe trochę, ale lepsze od składania całej szafki wywalonych
ubranek 3 razy dziennie, lub poniszczonych płyt itp. Nie
ograniczyłam przestrzeni, bo moim zdaniem im jej więcej ty, dzieci
więcej znajdują zajęc. Na bicie reagowałam natychmiast i zawsze -
brałam rączkę, która chciała uderzyc, przytrzymywałam dośc mocno i
bardzo surowyn głosem mówiłam, "nie wolno bic". Jak któreś mocno
było rozjuszone to wynosiłam do innego pokoju i sadzałam na dywanie -
zwykle otrzeźwiało skutecznie. Dziś maja 2 lata i 2 m-ce i nadal
się czasem biją w złości, ale nie ma żadnych scen dantejskich, bo
wiedzą, że nie wolno i czasami nawet potrafią się pohamowac.
p.s. sprzątanie po dzieciach bałaganu jest baaardzo męczące, ale ja
osobiście wolę to niż mażące się z nudów dzieci. Pozdrawiam

[anna_sla]

ja sobie radziłam z tym inaczej. To co niepowołane to chowałam wyżej, wszelkie
kwiatki "z tyłu", bramka do kuchni, bramka w drzwiach jednego z pokoi, w pokoju
dziecięcym pozaklejane szafki lub pozawiązywane, a w swoim pokoju pod szafkami
podstawiałam duże zabawki, jeździki, koń bujany itd. dzięki czemu nie byli w
stanie otwierać szaf.

[mpjlycha]

Dzieki Dziewczyny za wszystkie słowa otuchy i moge powiedziec ,ze
minał miesiac od tamtego posta a strasznie duzo sie zmieniło. Az
jestem zaskoczona Jeden z maluchow stał sie grzeczny jak anioł,
słucha i przestał łobuzowac, za to wiecej marudzi. Za to drugi
zawsze znajdzie cos do roboty i na niego trzeba uwazac bo to on jest
prowodyrem wszystkich zakazanych rzeczy Ale tez powoli zaczyna
słuchac i o dziwio jak rusza cos czego nie wolno i jak sie zaczynam
zbliżac do niego to biegiem leci i odklada rzecz na miejsce
I ja tez troche odpusciłam ale to chyba dlatego ze jestem juz po
wizycie tesciow a kazda ich wizyta mnie strasznie stresuje, niestety.

[zojaks]

ja mam rocznych chłopaków i prawie 4 letnią dziewczynke i tez czsem jest mi
bardzo ciężko.Męża nie ma calymi dniami więc mi za bardzo nie pomaga. Chlopaki
też gonia po calym domu i wszystko rozwalają co sie da. Na nie których półkach
mam blokady a przeciez mali muszą miec cos do rozczepywania. Najlepszy moim
sposobem jest zamkniecie ich w pokoju w ktorym są same zabawki, tam chłopcy nie
mogą na nic włazic. Sprzątam tam raz na jakis czas a poza tym nikt tego balaganu
nie widzi bo pokoj jest na górze. Czasem mali siedza tam z saiostra a ja mam
czas cos w domu zrobic.Pozdrawiam wszystkie mamy blizniaków

[optymist1]

ja tak samo, dwóch rocznych chłopaków i prawie 4-letnia córką
i też czasem sie zastanawiam kiedy w końcu zaczną mnie słuchać, wszystko
rozwalają, psocą na potęgę, a kiedy z groźna miną mówię "nie wolno" po prostu
smieją mi sie w twarz i broją dalej ((( ręce opadają ((( w ogóle sie nie
słuchają, tłuka sie i gryzą, ciągły wrzask,
mam nadzieje, ze tak jak u autorki watku, za kilka miesięcy coć drgnie na
razie konsekwentnie tłumaczę co wolno (chwalę) a czego nie wolno (karcę) i licze
na to, ze koncu zaczną sie stosować,

[karolcia65]

Hej,

Rzadko pisuje, wiec pewnie mnie nie znasz.
Ciesz sie, ze nie masz trojaczkow.
Zabezpiecz szafy, tak, by dzieci ich nie otworzyly, zostaw im jedna
szafe do zabawy, podrzucaj od czasu do czasu cos nowego do zabawy i
przeczekaj. Inaczej sie nie da. I przygotuj sie na za rok. Moze sie
zdarzyc, ze wszystko, co napotkaja na swej drodze beda pakowac w
niezliczone ilosci siatek, a wtedy niczego nie mozna znalezc.
Poezja

Pozdrawiam,

Karolcia z Krysia, Zosia i Natalka
ur. 10.10.2005.