emocje w akademiku

[Gość: aga]

Zbliża się godz. 0.00. Mieszkanki żeńskiego domu akademickiego KUL na
Poczekajce pędzą, aby zdążyć przed północą. Jeśli nie dotrą na czas, siostra
zakonna wpisze je na „czarną listę” albo będą musiały spędzić noc pod
gwiazdami – napisała autorka studenckiego miesięcznika KULtywator. – To
nieprawda – twierdzi kierowniczka domu siostra Barbara Cholewa.

Ciekawe co dalej piszą w kurierze kto przeczyta niech opowie.

[Gość: otho]

Co tu czytać tak jest na serio, tylko jedne dziewczęta się tym mocno przejmują
a inne to olewają.

[Gość: Ciupazka]

I słusznie, że odnotowują, bo gdyby coś zię dziewoji przydarzyło, to
kierownik Akademika ma obowiązek wiedzieć, co się z nią dzieje. A tak
nawiasem dobre wychowaniew nakazuje uprzedzić o późniejszym powrocie w
końcu do chaty, w której się mieszka.

Z własnego doświadczenia przypominam sobie przypadek, kiedy to ojciec
młodego człowieka w wigilię B. Narodzenia dzwonił do mojego domu, informując
o zaginięciu syna. Faktem było to, że miałam z nim ostatni kontakt służbowy
na Uczelni. Dalsze jego losy były mi nieznane. I cóż się okazało, że w
dniu 31 grudnia wydobyto zwłoki tegoż studenta z Kanału Wieprz-_Krzna. Niestety
do domu nie powrócił nigdy...
Emocje studentów mieszkających w akademiku ... emocje rodziców.... emocje
tych, którzy odpowiadają za młodzież w akademikach... tak, tak, odpowiadają
za mieszkających w nich. Mam mieszane uczucia czytając durnowate uwagi
niektórych mieszkańców domów studenckich.

Przyzwoitość nakazuje, zapowiedzenie późniejszego powrotu i określenie nawet
godziny powrotu, czy tez nieobecności przez kilka dni dla własnego
bezpieczeństwa.

[pepperoni78]

Zgadzam się w 100%. Dwóch oich kolegów mieszkało w tym samym akademiki UMCS.
Obydwu dosyć często zdarzały się powroty późno w nocy. Jeden zawsze miał
problemy z wejściem do akademika, drugi - nie. Dlaczego?? Ponieważ tylko jeden
z nich informował człowieka w portierni o możliwości późniejszego powrotu.

PS

[pepperoni78]

Podobnie jest w dziekanatach. Ja nigdy nie miałem problemu z załatwieniem
jakiejkolwiek sprawy. Panie w dziekanacie na prawie UMCS były naprawdę bardzo
miłe. Pod warunkiem, że studenci wobec nich również byli mili. Sam byłem
świadkiem takiej sytuacji, kiedy jakaś "miła" paniusia weszła (zapomnijmy
o "dzień dobry"itd i pretensjonalym tonem powiedziała "czy może ktoś podbić mi
legitymację"? Przed nią stały jeszcze trzy osoby - w tym ja. Na zasugerowanie
przez panie z dziekanatu, aby poczekała w kolejce odpowiedziała (caly czas
tonem, ktorego nie można uznać za miły), że nie ma czasu, zaraz ma zajęcia.
Poproszono ją więc o to, żeby podała legitymację i zgłosila sią po odbiór za
tydzień. Gdyż "taka jest procedura". I durna dzidzia musiała czekac tydzień
(znając złośliwość pa może nawet dłużej), podczas gdy pozostale osoby wyszły od
razu z podbitą legitymacją. Tak więc odrobina uprzejmości zazwyczaj procentuje.

[Gość: Ciupazka]

A inne emocje związane z mieszkaniem w Domach Studenta? Tajemnicą
poliszynela jest, w którym pokoju rozprowadza się piwo lub inne alkohole,
prochy(sic!), handelek ciuchami itp., itd. Warunki do uczenia się - żadne.
Nikt nie kontroluje kiedy kto przychodzi, kto wchodzi i poco lub do kogo,
nagminne kradzieże , niestety przykre to, ale prawdziwe.
Młodzieź, która naprawdę poważnie traktuje studia ucieka z tych molochów
do prywatnych mieszkań, gdzie czuje się bezpieczna i ma warunki do nauki
(chociaż i z tym różnie bywa). Ceny pobytu w akademiku są dosyć wysokie,
niewiele dodając można mieszkać w przyzwoityxh warunkach na mieście.
Akademiki zaczynają świecić pustkami (vide bloki k/AOS-u), gdzie wiszą na
nich " wolne pokoje do wynajęcia".
Młodzież skarży się na różne niedogodności związane z pobytem w nich,
począwszy od dojazdów do miejsc wykładów i ćwiczeń. Przy fatalnym rozkładzie
zajęć studenci zmuszeni są przebywać na korytarzach, w barkach gdyż krótki
czas przerwy między zajęciami nie pozwala na powrót do akademika i godziwy
odpoczynek. Dobrze by było, aby sama młodzież podyskutowała na ten temat i
zaproponowała rozwiązania. A może w tym pomogą opiekunowie lat? Zastanawiam
się co oni robią, gdyż wielu zapytanych studentów nawet nie wie , że takowi
istnieją (sic!).

[shawman]

Ciupazka, nie mogę się z tobą zgodzić. Ja wprawdzie mieszkam we własnym domu,
ale bywałem zarówno w akademikach, jak i na stancjach i to wcale nie wygląda
tak jak ty to opisujesz... A przynajmniej nie do końca. W nowych akademikach
mieszkania i wszystkie pokoje z osobna są tak wyciszone, że jeżeli naprawdę
CHCESZ to możesz spokojnie się uczyć. Z drugiej strony - znam wiele stancji, na
których wcale nie jest cichutko i spokojnie... Wiele też zależy od ludzi, z
jakimi się mieszka. Jeżeli są w miarę rozsądni, to możesz z łatwością dogadać
się, że np. następnego dnia masz ważne kolokwium i żeby nie robić imprezy. A
jeżeli nie są - no cóż, nikt cię siłą nie zmusza, żeby z nimi mieszkać, zawsze
można się przeprowadzić. Jak sam piszesz - wybór jest duży. Zresztą - podczas
sesji egzaminacyjnej częstotliwość imprez i tak drastycznie spada.

[Gość: Ciupazka]

Warunki do nauki w akademikach też zależą w duzym stopniu od samych
mieszkańców.Znam to z autopsji i nie będę rozwijać tego tematu. Zbyt wiele
rozmawiam na ten temat z tymi, którzy tam zamieszkują ba, ośmielają
krytykować ten ich "dom", wynoszą się z niego i najchętniej szukają wolnego
mieszkania , a nie pokoju przy rodzinie.

[ksia78]

Oj, Ciupazko, Ciupazko. Z tymi akademikami roznie bywa. Mieszkalam w akademiku
cztery z pieciu lat moich studiow. Na pierwszym roku rzucono mnie na gleboka
wode - do Grzesia... To byla szkola zycia. Potem trzy lata w Amorku to wrecz
sielanka, ale fakt, mieszkalam tam z ludzmi na poziomie, wiec nie ma sie na co
skarzyc. Shawman ma racje, wiele zalezy od tych, z ktorymi sie mieszka.

A co do akademika kulowskiego, to niech mnie Siostra przelozona nie
rozsmiesza, ze akademik koedukacyjny moze dwudziestolatkom w jakikolwiek
sposob zaszkodzic. Ciekawe, jakie traumatyczne przezycia wyniosla Siostra ze
swojej mlodosci, ze chce ochronic mlodziez przed takimi doswiadczeniami? ;-)

A powaznie: w Niemczech nikt akademikow nie kontroluje, na poczatku mieszkancy
dostaja klucze i tyle. Akademiki traktowane sa tam jak mieszkania do
wynajecia. Ewentualne usterki zglasza sie gdzie trzeba i po krzyku. W koncu
mieszkaja tam dorosli, jak by nie bylo, ludzie...

Pozdrawiam jeszcze nie-dzielnie

[Gość: Ciupazka]

Siostra przełożona urodziła się i wykształciła w Lublinie, mieszkajac w domu
rodznnym, skończyła UMCS - chemię, pracowała na UMCS,( tak się składa, że moja
rodzona siostra razem nią łeb w łeb uczęszczały do jednej klasy i na te same
studia , ba razem pracowały na UMCS, a następnie wybrały dalszy swój rozwój
wedle swych potrzeb w Zgromadzeniu Szarych Urszulanek i nic nam do tego. Przez
kilka lat przełożona przebywała w Niemczech, dalej się ucząc i pracując i nie
chce mi sie wierzyć, że nie rozumie potrzeb młodzieży akademickiej oraz
spędzania przez nią wolnego czasu. Będąc kierownikiem domów studenckich ma
obowiązek czuwać na młodzieżą, która w nich przebywa i w razie czego odpowiada
nie tylko moralnie, ale i sądownie. A zwykła przyzwoitość nakazuje ze strony
studenta zapowiedzieć późniejszy powrót, czy też wyjazd na kilka
dni.Porozmawiaj sobie na ten temat ze swoimi rodzicami, niech oni ci
wytłumacza to, dlaczego masz obowiązek zapowiadania tak późnych powrotów do
miejsca zamieszkania, zwłaszcza w obecnych czasach, nieważne gdzie
zamieszkujesz.

[ksia78]

Jeszcze jedno, Ciupazko.
Nie rozumiem, jakim cudem mieszkancy akademikow maja daleko na zajecia???
Rozumiem, ja biegalam vodziennie a Plac Litewski, inni tez czasem dojezdzaja,
ale przeciez 90% kierunkow UMCS miesci sie przy Marysce! Zawsze zazdroscilam
ludziom, ktorzy mieli zajecia na miasteczku, ze blisko, ze pospac dluzej
mozna...

A ceny za akademiki sa na ogol niskie, bo jak ktos dostanie miejsce, to
zazwyczaj z doplata i cena wynosi wtedy 80-150 PLN. A w Strasznym Dworze wolne
miejsca, bo tam ponoc i po trzy stowy chca.
Podrawiam

PS A Straszny Dwor tak sie nazywa, bo gdy mieszkalam w Amorze, okna mojego
pokoju wychodzily na ten akademik, wtedy w budowie jeszcze, a ze to zachodnia
strona, to slonce pieknie ostatkiem sil swiecilo przez otwory okienne (okien
jeszcze nie wstawii wtedy). Wrazenie niesamowite. I stad nazwa.

[Gość: Ciupazka]

Zapytaj tych , którzy mieszkają na Felinie, a Poczekajka to tak blisko?