Podzamcze: miejsce o ogromnym potencjale

[wiseandclever]

uważam to za jedyne słuszne rozwiązanie, Ci przewoźnicy mogą się
pieknie uzupelniac z korzyścią dla podróznych

a kogo obchodzi Podzamcze-temat zastepczy!

[Gość: elrond]

Lublin to wiocha

[Gość: aron]

jedyne wyjście na Podzamczu - dworzec + galeria handlowa.
Przenoszenie dworca pod PKP jest idiotyzmem, bo z usług PKP w naszym
regionie korzysta niewielki procent pasażerów, a po wybudowaniu dróg
ekspresowych S17 i S19 pociągi pasażerskie w naszym regionie będą
całkowicie zbędne.

[Gość: star]

Powinno sie przeniesc dworzec na PKP.

[Gość: aron]

i po co piszesz takie głupoty po raz kolejny? Przejdź się na dworzec
PKP - z uslug kolei w naszym regionie korzysta bardzo mało osób. NIe
ma sensu podporządkowywać całego regionu garstce pasażerów kolei,
tym bardziej że po wybudowaniu dróg ekspresowych będzie można
całkowicie zlikwidować pociągi pasażerskie w woj. lubelskim. NIkt
normalny nie będzie jechał pociągiem do Warszawy 3 godziny, podczas
gdy bus dojedzie ekspresówką w półtorej. Podobnie nikt nie będzie
jechał pociągiem do Kraśnika godzinę jak bus dojedzie w 35 minut.

[Gość: J-k]

W części zgadzam się z tym poglądem. Może zamiast galerii wolałbym piękną halę
targową. Zgadzam się, że komunikacja kolejowa na Lubelszczyźnie zaniknie.
Spowodowane to będzie raczej fatalnym stanem infrastruktury kolejowej niż
"patykiem na wodzie pisanym" powstaniem dróg ekspresowych.
Moje zdumienie budzi wypowiedź byłego generalnego projektanta planu
urbanistycznego. Być może planiści uzgodnili kiladziesiąt lat temu powstanie
jednego węzła komunikacyjnego przy dworcu PKP. Niestety nic w tym celu nie
zrobili. Prawda jest bowiem taka, że trudno znaleźć w Lublinie miejsce o gorszej
dostępności komunikacyjnej niż dworzec PKP. Nie wiem też czy urbaniści
uwzględnili w swych pomysłach pewien historyczny niuans. Otóż w miastach dawnej
Kongresówki, z zasady dworce kolejowe lokowano w znacznej lub bardzo znacznej
odległości od centrów miast. W tradycji europejskiej urbanistyki regułą zaś było
sytuowanie dworców możliwe jak najbliżej śródmieścia.

[przytomny2]

Przesadzasz, najwiekszym miastem Kongresowki byla Warszawa z dworcem w centrum i
co najwazniejsze - z linia srednicowa zplanowana zdaje sie jeszcze w koncowce
zaborow. Tej linii to moze jej pozazdroscic nawet Paryz, gdzie miedzy dworcami
trzeba sie tluc dosc ciasnym metrem.

[Gość: J-k]

Zawsze od zasady są wyjątki. Warszawa jest takim wyjątkiem. Lublin, Siedlce,
Ostrołęka, Biała Podlaska, Radzyń, Kraśnik itd są potwierdzeniem zasady.

Znaczy sie chodzi o miejsce na nowy hipermarket?

[mekagojira]

Wszyscy narzekaja ze dworzec jest szpetny a co jakis czas przewija sie - tak w
wypowiedziach 'specjalistow' jak i forumowiczow - 'galeria handlowa' etc.
Autobusy i stragany sa obciachowe, a kolejny oszklony klocek bedzie cool & trendy?

Przestrzeń wynikiem poziomu kultury

[Gość: Marcin Skrzypek]

Nie może przyszłość Podzamcza zależeć wyłącznie od interesów handlarzy i
przewoźników, bo to miejsce historyczne otoczone przez miejsca historyczne. A my
- jako mieszkańcy tego miasta - nie jesteśmy wyłącznie kupującymi i podróżnymi.
Czy o naszej tożsamości świadczą tylko skonsumowane towary i poziom obsługi
przez przewoźnika? I my, i turyści z zewnątrz, mamy chyba jakieś wyższe potrzeby?

Podpisuje sie pod głosami: prof. Radzika, prof. Lameńskiego, dr. Michalskiej,
księdza Łosia z cerkwii, Janusza Olborczyka ze stowarzyszenia turystycznego i
innych, którzy o tych sprawach mówili. i apeluje do ludzi z wyższymi ambicjami i
potrzebami, żeby włączali się aktywnie w tę debatę, aby zamanifestować również
kulturowy interes jaki Lublin ma w tym miejscu. Pani Ewie Kipcie p.o. dyr. Wydz.
Arch. i Bud., która mam nadzieję będzie miała znaczący wpływ na proces tworzenia
planu i warunki konkursów, można zaufać. To jest osoba naprawdę z innej bajki
niż ta, do której my tu w Lublinie jesteśmy przyzwyczajeni. Warto się wysilić z
jakimiś głosami, to się opłaci.

Chyba nie mamy lepszego miejsca w Lublinie, aby wyrazić w nim nasz stosunek do
wielokulturowej historii naszego miasta. Jakość zamanifestowania tego w
przestrzeni będzie miarą naszej kultury, a kultura jest również czynnikiem
miastotwórczym, który - inaczej niż n-ta galeria handlowa i dworzec - świadczą o
naszej unikalności.

Proszę zwrócić uwagę, że w umiejscowieniu galerii i dworca możemy rozważać wiele
wariantów. Natomiast nie możemy rozważać innego umiejscowienia Podzamcza.

Brzydkie hale i dworzec to miara naszej zaściankowości. Ale posiadanie jedynie
ambicji zamiany tychże na ładniejsze bez uwzględnienia innych spraw, to też jest
wiocha.

Budowa lepszej przestrzeni handlowej i transportowej w tym miejscu będzie na
pewno skokiem cywilizacyjnym dla handlarzy i podróżnych, ale nie będzie skokiem
cywilizacyjnym dla miasta. To miejsce jest punktem krytycznym, Lublina tzn. że w
perspektywie dekad jego przyszłość albo podniesie rangę Lublina albo ją obniży.
Nie ma wyjścia pośredniego. Dominantą tego miejsca jest jego historyczność -
jako kontynuacja Starego Miasta i łącznik z Czwartkiem. Galeria i dworzec w tym
miejscu - jakkolwiek będą funkcjonować świetnie - nie podniosą rangi Lublina, bo
nie jest to żaden unikat, a szukamy unikatów. Unikat nas wyróżni - nie nowa hala
o takiej czy innej funkcji. Nie zmarnujmy Podzamcza.

[Gość: J-k]

Mam wrażenie, że Szanowny Internauta nie bardzo wie jaka była historyczna geneza
powstawania miast. Otóż jednym z najważniejszych powodów powstawania miast była
potrzeba zorganizowania miejsca w którym mogłyby odbywałć się targi i jarmarki,
innymi słowy miejsca wymiany handlowej pomiędzy ludnością miejscową i
zamieszkującą najbliższe okolice z osobami przyjezdnymi (kupcami). Liczba targów
i wolumen wymiany handlowej miały kapitalne znaczenie dla pomyślności miasta.
Dlatego dziwi mnie pogląd przeciwstawiający interesy "handlarzy i przewoźników"
tzw. "wyższym potrzebom". Dla jasności nie jestem handlarzem ani przewoźnikiem.

[Gość: Marcin Skrzypek]

Handel i węzły transportowe są oczywiście miastotwórcze. I taką też role
spełniało Podzamcze razem z Kalinowszczyzną, bo tędy szedł szlak na Ruś. Ale już
na początku XIX Szeroka straciła na rzecz Lubartowskiej (Nowej) i tam też
zaczęło się tworzyć nowe centrum targowe - na obecnym pl. Ofiar Getta. Stało się
tak, bo wytyczono nowy trakt Zamojską. I tak to się zmienia do dziś. Słomiany
Rynek na Kalinowszczyźnie też już nie jest rynkiem. Teraz są nowe centra: na
Zana, Orkana, i na wylotówce na Świdnik: OBI, MAKRO, Felicity (zresztą to
centrum jest zgodne z logiką dawnego traktu na Ruś). W okolicach Podzamcza
ciśnie się kilka funkcji, m.in. handlowa, transportowa i kulturowo-historyczna,
nazwijmy to. Ale dla tych pierwszych można znaleźć inne miejsce i tez będzie
git. Nie da się natomiast przenieść w inne miejsce ZNACZENIA Podzamcza. Nie da
się powiedzieć: no to teraz się umówmy, że początki Lublina były na Czubach, OK?
Bo tam są tańsze działki.

[Gość: sanchezz]

Kolego. Najwyrażniej nie rozumiesz przesłania mojego postu. Śpieszę
więc wyjaśnić, taki temat zastepczy jak urbanizacja podzamcza jest
sosbem na wyjęcie z niebytu pseudo FACHOWCOW , którymi podnieca sie
m in. Lubelska Telewizja. Te PROWINCJONALNE inicjatywy jedynie
konsumują srodki strukturalne nie przynoszac spodziewanych efektow,
sa bowiem Narzedziem SAMOREALIZACJI LDZI Z MISJĄ na tym tle rowniez
Teatr NN niestety wpisuje sie niekorzystnie.

[Gość: Marcin Skrzypek]

Tak, teraz rozumiem przesłanie twojego listu.

> ... Te PROWINCJONALNE inicjatywy jedynie
> konsumują srodki strukturalne nie przynoszac spodziewanych efektow,
> sa bowiem Narzedziem SAMOREALIZACJI LDZI Z MISJĄ na tym tle rowniez
> Teatr NN niestety wpisuje sie niekorzystnie.

Ale tego nie rozumiem. Czy chodzi Ci o to, że "człowiek z misją" to taki
oszołom, który chce "zbawiać świat", choć świat zupełnie tego nie potrzebuje? A
czego potrzebuje Twoim zdaniem? No i jakie inicjatywy nie są prowincjonalne, a
którzy fachowcy nie są pseudo-fachowcami? Kim powinna się podniecać lubelska TV?

Napisz coś konstruktywnego.

[Gość: J-k]

Te urbanistyczne pomysły przypominają mi trochę historię z filmu "Poszukiwany,
poszukiwana". Cóż to znaczy funkcja kulturowo-historyczna? Wybudujemy tam
amfiteatr, czy postawimy nowy pomnik. Kto sfinansuje ten projekt, a kto będzie
ponosił ciężar jego eksploatacji? A tak na marginesie, na ul. Szerokiej
handlowało się prawie do końca istnienia dzielnicy żydowskiej. Powstawanie
handlowych "moli" to pomysł amerykański. Ale nawet tam władze miast starają się
za wszelką cenę zatrzymać usługi i handel w centrach miast bo doskonale wiedzą,
że bez nich te dzielnice umierają. Problem Podzamcza jest fatalny stan
infrastruktury i panujący tam bałagan a nie funkcja jaką pełni.

Funkcja kulturowo-historyczna

[Gość: Marcin Skrzypek]

> Cóż to znaczy funkcja kulturowo-historyczna? Wybudujemy tam
> amfiteatr, czy postawimy nowy pomnik. Kto sfinansuje ten projekt, a kto będzie
> ponosił ciężar jego eksploatacji?

- No właśnie, warto zdefiniować te funkcję. Ja się nie podejmuję tutaj tego
zrobić, ale mogę zwrócić uwagę, że dzięki nasyceniu miasta miejscami o takiej
funkcji, ściągają tam turyści i inwestorzy. Miasto staje się "kultowe", jak
Kraków czy Gdańsk. Zaczyna się o nim mówić w np. kraju.

I w tym sensie inwestorem w te miejsca powinno być samo miasto. To dlatego m.in.
(oprócz korzyści materialnych) wchodzimy w projekt pt. "Europejska stolica kultury".

Oczywiście budowanie miejsc o wysokich kosztach utrzymania dla samego efektu
jest bez sensu (vide: Centrum Spotkania Kultur).
jednak zadawanie pytań "jak to się sfinansuje" nie zawsze jest zasadne. Nie
zawsze zyskiem są "dodatkowe miejsca pracy" i "wpływy do miejskiej kasy".
"Niewiedzialna ręka rynku" nie wszystko za nas załatwi.

A tak na marginesie, na ul. Szerokiej
> handlowało się prawie do końca istnienia dzielnicy żydowskiej. Powstawanie
> handlowych "moli" to pomysł amerykański. Ale nawet tam władze miast starają się
> za wszelką cenę zatrzymać usługi i handel w centrach miast bo doskonale wiedzą,
> że bez nich te dzielnice umierają. Problem Podzamcza jest fatalny stan
> infrastruktury i panujący tam bałagan a nie funkcja jaką pełni.

- Bałagan to problem doraźny. Funkcja handlowa tez nie jest problemem - ona nie
koliduje z kulturowo-historyczną. Tylko chodzi o to, że o tej ostatniej jakoś
się nie mówi. A jak się nie mówi, to pewnie sie i nie rozumie (patrz początek
listu). A jak się nie rozumie, to może sie stać, że jej nie będzie. A jak jej
nie będzie, to oddalimy się troszeczkę od wizji Lublina "o którym się mówi".

[Gość: sanchezz]

Pani Kipta to wyjatkowo zawzięta osoba o OGROMNIE wyskim mniemaniu o
sobie. By nie byc gołosłownym służę przykładami:
1.WĄTPLIWY OBIEKTYWIZM - w dokumentach urbaniztycznych o charakterze
strategicznym, nieustannie promuje kasztor o.o. dominikanów w
którego fundacji działa. Pytanie czy inne budowle sakralne nie
zasługuja na takie wsparcie?! Zachodzi tu klasyczny konflikt
interesów, za pieniadze miejsie realizowane sa prywatne interesy
niemiejskiego i bogatego przezciez podmiotu. Oczywiście uczciwy
Prezydent Wasilewski tego nie widzi!!!!
2. jest autorem "genialnego" i podobno "przykładowego"
projektu "rewitalizacji dielnicy Kosminek" mieszkam w okolicy - i
nie wiem co tu było rewitalizowane - to po prostu egzaltowane
towarzystwo urbanistów które nagle przypadkowo zostało docenione,
jak popatrzymy na nasze miasto to rzadnej mysli urbanistycznej po 90
roku tu nie było GDZIE WIĘC WYBITNI NAGLE ODNALEZIENI MIEJSCY
URBANIŚCI ?!?

p. Kipta

[Gość: Marcin Skrzypek]

Jako szaraczek prowadzący Forum Kultury Przestrzeni miałem okazję rozmawiać z
kilkoma urzędnikami, więc mam pewną skalę porównawczą i podtrzymuje swoje zdanie
nt. p. Kipty - jest to osoba, której mieszkaniec Lublina może zaufać i jest
chyba ostatnia osobą, którą bym podejrzewał o megalomanię czy coś w tym rodzaju.
Bzdura.

Co do Dominikanów, to mówimy tutaj o Starym Mieście, który o ile mi wiadomo jest
jedynym obszarem Lublina, na którym trwa rewitalizacja (może oprócz doliny
Bystrzycy dzięki GW) i jest to obszar strategiczny. Więc ja bym sie nie dziwił,
gdyby nawet ten zespół wygrywał w konkurencji z jakimiś innymi zabytkami. Może i
jest prywatny, ale jego rola, jako aktora rozwoju miasta, nie jest sprawą
prywatną. Tym bardziej, że dominikanie lubelscy są dość aktywni społecznie,
chyba. Więc kasa przeznaczona na nich jest inwestycją w to, żeby Stare Miasto
nie stało się tylko lubelskim centrum knajp i jakichś biur.

Co zaś do Kośminka i Brobnowic - jakiś czas temu również mieszkałem nieopodal i
- z racji zajmowania się tematem rewitalizacji sporo chodziłem po obu
dzielnicach, fotografowałem, widziałem też zdjęcia sprzed rewitalizacji. I -
sory - ale jest różnica. Polega ona głównie na tym, czego nie widać, a więc że
ludzie uciekali stamtąd, a teraz nie uciekają. Czyli widzą tam swoja przyszłość.
I jest to efekt zamierzony. Nie wszystko się udało, czynszówki są w kiepskim
stanie (bo tu trudniej się dogadać), ale różnica jest również widoczna okiem.
Tylko może trudno w nią uwierzyć, bo chciałoby się jeszcze czegoś więcej. Ale to
nie jest powód, żeby niewiedza usprawiedliwiała zrzędzenie.

Podzamcze: miejsce o ogromnym potencjale

[Gość: gość]

a co takiego jest na Czwartku , że aż trzeba go łączyć ze Starym
Miastem. Oprócz kościoła to tak na prawdę nie ma nic godnego uwagi.
Co najwyżej wieczorem można oberwać . Dworzec istnieje tu od
kilkudziesięciu lat, i wydaje mi się ,że gdyby odpowiednio
zaprojektować bryłę jego budynku to doskonale wtopiłby sie w
otoczenie.Dlaczego nikt nie zajmie sie ulicą Lubartowską od
Kowalskiej aż po rogatkę. Tam jak sie nie mylę jest dużo starych
kamienic pożydowskich, a co z kirkutem. Nagle wszyscyy czepili się
dworca bo mogą przy okazji zrobić jakieś interesy, lub wypromować
swoje nazwisko.
Ostatnia inwestycja w Lublinie tj. budynek Gali, udowodniła ,że jak
się chce to można zrobić coś dobrego. Trzeba się zastanowić jak
ludziom ułatwić życie a nie cały czas utrudniać.

[Gość: Nikt]

Nie co jest, ale co było na Czwartku. Liczą sie nie tylko elementy
materialne zachowane w krajobrazie, ale także warości niematerialne
związane z tymże. Łacznie bowiem stanowia one o naszej tożsamości
jako mieszkańców Lublina. Zatem historia Czwartku z jego okresem
początkowej fazy osadnictwa i odkrytej tu przez archeologów osady
rolniczo-rzemieślniczej, dalej okres przedlokacyjny z którym
zwiazany jest zarówno kosciół św. Mikołaja, jako wg tradycji
najstarszy protoparafialny kosciół Lublina (przebudowana w poł. XVI
stulecia, a może wybudowany w miejscu dawniejszego), znaczenie tego
miejsca jako osady targowej nadajacej przedlokacyjnemu Lublinowi
charakter osady miejskiej,funkcjonującej w zespole z grodem na
wzgórzu Zamkowym i osadą podgrodowa (podgrodziem na Wzgórzu
Staromiejskim, dalej historyczne relacje przestrzenne pomiędzy
wzgórzem Czwartek i właśnie zachowanym kosciołem, a Wzgórzem
Zamkowym i Wzgórzem Staromiejskim, ów charakterystyczny układ w
przestrzeni,związany z ukształtowaniem terenu, niepowtarzalny i
jedyny, charakterystyczny dla Lublina, dalej byc może słabo
zachowany układ jeśli nie wczesnośredniowiecznej osady targowej
(ul.Szkolna i ul. Czwartek)to związany z prebenda koscioła św.
Mikołaja i jurydyką tu istniejśca od XVI w.
Trzeba także podkreślić znaczenie Wzgórza Czwartek jako miejsca
ekspozycji biernej dla panoramy zawierajacej w sobie widok Wzgórza
Zamkowego, Zamku, Wzgorza Staromiejskiego i zabudowy Starego Miasta,
a nawet dalej łącznie z częscią Śródmiescia.
I dalej jesli znasz prawa optyki to musisz zauwazyć, że wysokość
zboczy Wzgórza Czwartek a także Wzgórza Zamkowego wynosi około 12 m,
przy ustawieniu brył obiektów o wysokości np. 10 m, usytuowanych w
zdłuż Al.Tysiąclecia i ul. Ruskiej, wdla przecietnego widza, którego
linia wzroku plasuje się na wysokości około 1,5m, przy poprowadzeniu
linii łączacej oko obserwatora z krawędzią (gzymsem) obserwowanego
budynku ani od strony ul. Ruskiej nie zobaczysz Zamku i Starego
Miasta, ani od strony Al. Tysiąclecia nie zobaczysz kościoła na
Czwartku. zakładam, że będą to obiekty o dużej powierzchni z długimi
elewacjami. W innym przypadku owszem będzie mozna obserwować mizerne
fragmenty dziś doskonale eksponowanych obiektów. Proponuje proste
ćwiczenie na kawałku papieru. Czy da się wtopić taki budynek czy
zespołyu budynków w otoczenie myślę, że wątpię. Ale mogę sie mylić.
A propos Gali to jest coś dobrego?

Podzamcze: miejsce o ogromnym potencjale

[Gość: omek]

jak zwykle diabeł tkwi w szczególach

1.na podzamczu zrobic przystanek, niewielką poczekalnie, kasy i OK
2.Głowny dworzec PkS razem z zajezdania iplacem manewrowym przy PKP

Z pkp korzysa sporo osob, polaczena sa tansze niz pks,
zlokalizowanie kolo siebie dworcow spowoduje odzycie tamtej czesci
lublina, nie ma problemu z dojazdem na pkp, zawsze mpk moze zrobic
nowa linie dla wszystkiech "wygodnych"

kwestia najwaznierjsza jest plac manerwowy dla PKS i wielki dworzec
to wszytko moze byc gdzie indziej a w nowo wybudownym budynky na
podzamczy mozna zoribc przystanek przesiadkowy tak jak wsppomniealem
z kasami, poczekalnia i informacja, nie musi byc wielki, doslaownie
ze2-3 kasy i informacja pare lawek i tab;lica informacyjna
ewentualnie wc

[Gość: aron]

Gość portalu: omek napisał(a):


> 1.na podzamczu zrobic przystanek, niewielką poczekalnie, kasy i OK
> 2.Głowny dworzec PkS razem z zajezdania iplacem manewrowym przy PKP

Bez sensu.

> Z pkp korzysa sporo osob,

tzn. ile? Jak 20 osób jedzie pociągiem do Kraśnika to jest "sporo"?

> polaczena sa tansze niz pks,

tak - szczególnie do Warszawy - bus i PKS 25 zł, PKP 30 zł.

> zlokalizowanie kolo siebie dworcow spowoduje odzycie tamtej czesci
> lublina, nie ma problemu z dojazdem na pkp,

jest problem.

> zawsze mpk moze zrobic
> nowa linie dla wszystkiech "wygodnych"

Niestety autobusy MPK nie są wygodne. I w tym problem.
Obecne polożenie dworca umożliwia dojazd PKSem albo busem
bezpośrednio do centrum miasta ( 5 min piechotą do deptaku). Z PKP
trzeba tłuc się autobusem MPK, a one są wybitnie śmierdzące i
syfiaste. Jak ktoś jedzie ze wsi odpicowany żeby pochodzić po
deptaku w Lublinie czy po sklepach to co? Ma wsiadać do śmierdziela
Ikarusa z MPK? Toż to absurd.

Podzamcze: miejsce o ogromnym potencjale

[Gość: Nikt]

Odnoszę wrażenie, że kiedy mówi się o historii Podzamcza to mówi się
o niej spoglądając wyłącznie przez pryzmat dziejów Żydów lubelskich.
A przecież historia tego miejsca wcale nie zaczyna się i nie dotyczy
tylko społeczności żydowskiej. Przede wszystkim należy zauważyć, że
kiedy Podzamcze zaczęło się kształtować, to zapewne wśród jego
mieszkańców Żydów nie było. Teren ten, jak wskazuje sama nazwa,
związany był z zamkiem (łac. subcastrum ). Jego geneza spoczywa w
mroku dziejów. Trudno jest określić z całą pewnością jego
historyczne granice. W okresie przedlokacyjnym, tj. przed 2 połową
stulecia XIII, kiedy na Wzgórzu Staromiejskim dokonano wyznaczenia
wzdłuż obecnej ulicy Grodzkiej pierwszej osady, która prawdopodobnie
kształtowana była w oparciu o prawo niemieckie, tereny rozłożone
wokół Wzgórza Zamkowego i w sąsiedztwie Wzgórza Czwartek, położone w
dnie doliny Czechówki i w dnie doliny Bystrzycy z uwagi na swój
podmokły charakter nie tworzyły zachęcających warunków osadniczych.
Zapewne przecięte były poprzecznie, w dolinie Czechówki, traktem
komunikacyjnym. Do 2 połowy XIII wieku jednym z najważniejszych
obiektów w tym obszarze był gród usytuowany na Wzgórzu Zamkowym.
Jego zaplecze gospodarcze stanowiła duża osada podgrodowa, zwana
także podgrodziem (łac. suburbium) ulokowana na Wzgórzu
Staromiejskim a handlowe Czwartek. Najprawdopodobniej sytuacja taka,
w nieco zmodyfikowanej formie trwała także w drugiej połowie XIII
stulecia do początku stulecia XIV. Modyfikacja polegała na tym, że w
północnej części Wzgórza Staromiejskiego po roku 1259 pojawiła się
wzmiankowana wyżej osada lokowana na prawie niemieckim, zaś w
południowej części Wzgórza nadal zapewne funkcjonowało zaplecze
gospodarcze grodu. Zatem w tym czasie tereny pod grodem nie
funkcjonowały jeszcze jako obszar zajęty pod osadnictwo. Wraz z
aktem księcia Władysława Łokietka w roku 1317 południowa część
Wzgórza Staromiejskiego – nie objęta wcześniej regulacją
przestrzenną na prawie niemieckim, być może średzkim – została
poddana poważnym przekształceniom, na skutek których pojawiła się
organizacja przestrzeni dopełniająca istniejący fragment,
organizacja oparta o prawo magdeburskie. Tym samym zaplecze
gospodarcze grodu musiało ulec przeniesieniu. Dla tego celu
wykorzystano, jak się wydaje tereny wyznaczone od północy - granicą
w postaci rzeki Czechówki, od wschodu - zmieniającą się z natury
linią brzegową zbiornika wodnego lub zbiorników wodnych ulokowanych
w terenach podmokłych, terenu znanego jako Wielki Staw Królewski, od
południa - linią naturalnego cieku lub tworu sztucznego,
niewykluczone, że zwanego, nomen omen jak pisze J. Długosz,
Grodzianką zaś od zachodu granicą gruntów lokacyjnych miasta
wyznaczonych w I etapie lokacji, czyli gdzieś w okolicy późniejszej
ul. Lubartowskiej. Trzeba też pamiętać o przebudowie drewnianego
grodu w latach 1341-1370 dokonanej przez Kazimierza Wielkiego i
wzniesienia tu murowanego zamku. Jak wskazują badania pomimo tego,
że okres od początku wieku XIII po schyłek wieku XIV a nawet w głąb
XV charakteryzował się znacznym zawilgoceniem i ochłodzeniem
klimatu, to jednak podjęte w Lublinie, zwłaszcza od co najmniej
pocz. XIV stulecia, prace związane z regulacją stosunków wodnych w
omawianych okolicach grodu i miasta (budowa stawów, grobli, kanałów
itp.) spowodowały ujarzmianie nadmiaru wody w dolinach, a zatem
także dogodniejsze, choć wcale nie najlepsze warunki osiedleńcze.
Zapewne najwcześniejsza zabudowa tego okresu, drewniana powstawała
raczej w bezpośrednim sąsiedztwie zboczy Wzgórza Zamkowego. Można
też postawić tezę, że najdogodniejszym terenem mógł być teren u stóp
wzgórza z grodem, wzdłuż traktu, rozciągającego się pomiędzy zboczem
Wzgórza Czwartek a wyniesieniem staromiejskim, gdzie stanie w
okresie 1341 – 1370 Brama Grodzka, wyniesieniem zwanym także w
okresie staropolskim Żurawiem. Trakt pod Żurawiem zakręcał i duktem
dzisiejszej ul. Kowalskiej, a następnie Świętoduskiej podążał w
kierunku ul. Narutowicza.
Pierwsza wzmianka wskazuje na istnienie skupiska Żydów w
Lublinie w roku 1453, Być może pojawili się oni tu za sprawą
Kazimierza Wielkiego już w wieku XIV. Być może w związku z
koniecznością utrzymywania i konserwacji niektórych elementów
stawów, bowiem w latach późniejszych to należy do obowiązków
ludności żydowskiej? Jedne z pierwszych wzmianek o Żydach w
Lublinie wskazują raczej na niewielką grupę tej ludności i mówią – w
roku 1510 - o 7 domach. Jak stwierdza prof. Władysław Panas w
Polsce Żydzi „należeli” bezpośrednio do króla. Podlegali jego
jurysdykcji i osiedlani byli na królewszczyznach. Teren pod zamkiem
był królewszczyzną. Dalej Profesor stwierdza, iż w Lublinie dokonało
się to wokół zamku. Można by tak to widzieć ale jako proces
historyczny, a nie fakt związany z genezą osadzenia Żydów w
Lublinie. Wziąwszy pod uwagę wydarzenia okresu późniejszego, tj. XVI-
wieczne nie wykluczone, że początkowo osada żydowska ulokowana była
w południowej części doliny Czechówki, pomiędzy rzeką a Zamkiem,
raczej przy Wzgórzu Zamkowym, w okolicach późniejszego zespołu
synagog. Za Czechówką vis à vis funkcjonował teren przypisany do
Czwartku. Zatem w początkowej fazie osada Żydowska funkcjonowała w
bezpośrednim sąsiedztwie osady podzameckiej. Nie wiemy, czy była od
niej odgrodzona, tak jak to było na krakowskim Kazimierzu. W miarę
upływu czasu osada żydowska rozwijała się (z braku miejsca nie można
bardziej szczegółowo ująć tej kwestii) W roku 1595 przedmieszczanie
podzameccy uzyskali potwierdzenie prawa magdeburskiego, co może
oznaczać, że uzyskali je wcześniej. Nie wykluczone, że w tym mniej
więcej czasie wyznaczone zostały przez starostę lubelskiego działki
pod zabudowę tworzące prosty układ pasmowy ul. Szerokiej –
ówczesnego placu publicznego w tym miejscu. Ulica Jateczna
(Rzeźnicza/?/) była zapewne główną ulicą części żydowskiej. Około
roku 1614 źródła podają, że na Podzamczu utworzona została jurydyka
z własnym wójtem. Wskazuje to zatem na dalsze funkcjonowanie w tym
obszarze ludności nie żydowskiej obok gminy żydowskiej, Wraz z
początkiem XVII wieku ludność żydowska lokowana jest na nowych
terenach, prawdopodobnie od strony wschodniej i z całą pewnością od
strony południowej u stóp Wzgórza Zamkowego. W roku 1655 wojska
kozackie i moskiewskie palą Podzamcze a zwłaszcza tereny zajęte
przez Żydów. Jak podają źródła pożar trwa 6 dni i ginie 2700 osób z
gminy żydowskiej. Jeszcze przez kolejne lata w dokumentach
pojawiają się informacje o straszliwych zniszczeniach tego okresu.
Zapewne w ciągu kolejnych stuleci w obszarze naszego zainteresowania
następuje stopniowa ekspansja ludności żydowskiej, która odkupuje
nieruchomości z rąk chrześcijan. Jednakże aż do końca XVIII stulecia
funkcjonuje w tym obszarze, a także na terenach w bok od Grodziska-
Kirkutu do ul. Tatarskiej, Jurydyka Podzamecka z własnym wójtem.
Okres wieku XIX do 2 poł. XX jest okresem, w którym teren Podzamcza
staje się obszarem zamieszkiwania znacznej liczby ludności
żydowskiej. Tak w wielkim skrócie. Patrząc zatem na ten teren musimy
pamiętać o wspólnej historii tego miejsca i o tym, że stanowi on
wspólną i integralną część naszej pamięci i tożsamości.

[przytomny2]

Przyszlo mi do glowy,ze taki juz dosc unikalny pejzarz moglby zainteresowac
filmowcow i tych od tuzinkowych seriali (jak nakrecone 30 lat temu "Czarne
chmury") i tych od bardziej "klimatycznych" tytulow jak od Singera, choc
niekoniecznie zwiazanych z tematyka zydowska ... to bylaby nienajgorsza promocja
miasta dopoki jest trend na taka produkcje i to nie tylko w Polsce.

Podzamcze: miejsce o ogromnym potencjale

[Gość: jacek]

Wyrzucic dworzec, zrobić tam mieszkaniówkę w klimacie starego miasta, z knajpami
i minigaleriami. Wyrzucić żulerię i złodziei z mieszkań komunalnych ktróe
następnie sprzedać na licytacji.

Ratusz Lubelski: miejsce o ogromnym potencjale

[Gość: mały]

W najbliższych tygodniach planowana jest ogólnomiejska debata na temat możliwości przyspieszenia remontu windy w Urzędzie Miasta na Wieniawskiej. Ze zrozumiałych względów wszystkie dotychczasowe debaty zejdą na plan dalszy lub zostaną odwołane.
Najwyższe autorytety z dziedziny windoznawstwa z kraju i specjalnie zaproszeni goście z Litwy, Łotwy, Bułgarii i Brazylii wygłosza okolicznościowe wykłady i referty podczas uroczystej sesji w Trybunale Koronnym a nastepnie przejdą na Zamek gdzie nastąpi otarcie wystawy "Winda Polska - od pradziejów do współczesności".
Odbędzie się też tradycyjny Jarmark Windziarzy. Spodziewany jest szeroki udział społeczności loklanej żywo zainteresowanej losem windy, Gazeta w Lublinie zbiera sugestie mieszkańców Lublina w sondzie ulicznej na temat: "Jak naprawiłbyś windę gdybyś umiał?".
Ekolodzy zapowiedzieli blokadę klatki schodowej.
Urzędnicy zablokowani na wyższych pietrach zapowiadaja szeroko zakrojone działania zmierzające do pozyskania drogą mailową środków unijnych na zakup spadochronów. Jest też dobra wiadomośc: przewidywana cena zakupu jednorazowego spadochronu nie powinna przekroczyć 15 000 euro za sztukę!




LUBLIN
5 września 2007 - Kurier Lubelski

To już przesądzone. Nie uda się przyspieszyć remontu wind w biurowcu Urzędu Miasta przy ul. Wieniawskiej.

Do przyszłego roku petenci będą skazani na tłoczenie się w jedynej czynnej windzie, albo marsz po schodach przez 12 pięter. Magistrat szuka już doraźnych rozwiązań.

Remont wind trwa od lata. Z trzech dźwigów czynny jest tylko jeden. Ale żeby dostać się do środka trzeba najpierw stać w długiej kolejce. Bo chętnych jest zbyt dużo jak na jedną kabinę. Mniej cierpliwym interesantom pozostaje marsz po schodach. Tyle, że biurowiec ma aż dwanaście pięter i dla wielu ludzi taka wspinaczka jest za dużym wysiłkiem.
Najbardziej obleganym z położonych wyżej wydziałów jest ten, który zajmuje się przyjmowaniem i rozpatrywaniem wniosków o przyznanie dodatków mieszkaniowych. Urzędnicy zajmujący się tymi sprawami pracują na VIII piętrze. - Dlatego utworzyliśmy specjalny punkt przyjęć wniosków na parterze Ratusza - mówi Ewa Lipińska, dyrektor Wydziału Spraw Mieszkaniowych.
Prace przy przebudowie wind potrwają do stycznia. - Staraliśmy się przyspieszyć roboty, ale okazało się to niemożliwe - przyznaje Krzysztof Łątka, sekretarz miasta. Magistrat szuka już doraźnych rozwiązań. W ciągu najbliższych tygodni uruchomiony zostanie dodatkowy punkt przyjęć na parterze pobliskiego biurowca przy ul. Leszczyńskiego 20. I właśnie tam ma kierować interesantów portier z Wieniawskiej.
Jesienią część spraw będzie można załatwiać na Kalinowszczyźnie w nowym punkcie Biura Obsługi Mieszkańców przy ul. Kleeberga. - Planujemy umożliwić tam obsługę interesantów w innych, administracyjnych sprawach, którymi zajmują się teraz urzędnicy z Wieniawskiej - zapowiada Łątka. - Początkowo nie zakładaliśmy tego zakresu prac na Kalinowszczyźnie, ale nie ma innego wyjścia

Podzamcze: miejsce o ogromnym potencjale

[Gość: częstochowianka]

macie miasto którego wam zazdroszczę - zachwycam się nim od roku,
jak tylko przyjeżdżam , wyremontujcie te kamienice na starym
mieście,są przepiękne-przynajmniej te które są już wyremontowane-
macie piękne miasto-Warszawa i Kraków powinni wam zazdrościć-mówię
serio

Masz rację! Mówię serio!

[Gość: mały]

Wiemy o tym doskonale
I to nie sodówa! Wcale!

Piekną jest też Częstochowa
Nauczyła mnie rymować! :-)