Z jakim kwiatem kojarzy wam się Polska?

[amela79]

Z okazji narodowego dnia narodów (nacji), ktory obchodzony jest na
WB 1-go marca, w mojej firmie organizowane jest przyjęcie. w
ubieglym roku wszyscy obcokrajowcy przedstawiali tradycyje dania
poszczegolnych kuchni. W tym roku będą to kwiaty, niestety nie mam
pojecia jaki to powinien być. czy goździk, ktory ścisle wiaże się z
PRL a może mak lub niezapominajka?. nie chcę popelnic gafy a intrnet
jakos mi w tym nie pomógł. za wszelkie wskazowki a najlepiej z
uzasadnieniem bedę bardzo wdzięczna. Miwszkam w Walii, ich narodowym
kwiatem jest żonkil, a z czym, my Polacy powinniśmy się
identyfikować?

[wampir72]

No, z wrzosem przecież... na etażerce... :D

[amela79]

Z wrzosem na Wyspach problemu nie ma ale co z etażerką?
Dzięki za pomoc, czekam na nowe, kreatywne odpowiedzi :D

Jakie miłe pytanie! Odpowiedź... trudna, bo:

[robertw18]

przy domu - malwy;
w sadzie - jabłonie;
na łące - kaczeńce;
w polu - maki;
w boru - wrzosy!

Pozdr.

[wampir72]

Nie bede targał, zmęczony jezdem... ;-)))

[pytacze]

maki, bo... wiadomo..!!

z roza, bo...

"Nie rusz Andziu tego kwiatka -

Róża kole" - rzekła matka.

Andzia mamy nie słuchała,

Ukłuła się i płakała."


dziecielina, bo... wieszcz o niej inwokowal ;-P;


ruta, bo... ruta graveolens, co ja panny sieja;

stokrotka, bo... w tym gaju tak zielono i ten harcerz i potem zyli
dlugo i szczesliwie;

bez, bo... to nieprawda, ze Kulczycki wzial w jasyr kawe, on wlasnie
bez turecki...

rozmaryn, bo... sie rozwijal, bo sie rozwijal, jak on szedl do
jedyny...

lilije, bo juz wiesc gminna...

Zbrodnia to niesłychana,

Pani zabija pana;

Zabiwszy grzebie w gaju,

Na łączce przy ruczaju,

Grób liliją zasiewa,

Zasiewając tak śpiewa:

"Rośnij kwiecie wysoko,

Jak pan leży głęboko;

Jak pan leży głęboko,

Tak ty rośnij wysoko."



Potem cała skrwawiona,

Męża zbójczyni żona,

Bieży przez łąki, przez knieje,

I górą, i dołem, i górą;

Zmrok pada, wietrzyk wieje;

Ciemno, wietrzno, ponuro.

Wrona gdzieniegdzie kracze

I puchają puchacze.



Bieży w dół do strumyka,

Gdzie stary rośnie buk,

Do chatki pustelnika,

Stuk stuk, stuk stuk.



"Kto tam?" - spadła zapora,

Wychodzi starzec, świeci;

Pani na kształt upiora

Z krzykiem do chatki leci.



"Ha! ha!" zsiniałe usta,

Oczy przewraca w słup,

Drżąca, zbladła jak chusta;

"Ha! mąż, ha! trup!"



"- Niewiasto, Pan Bóg z tobą,

Co ciebie tutaj niesie,

Wieczorną słotną dobą,

Co robisz sama w lesie?"



"- Tu za lasem, za stawem,

Błyszczą mych zamków ściany.

Mąż z królem Bolesławem

Poszedł na Kijowiany.

Lato za latem bieży,

Nie masz go z bojowiska;

Ja młoda śród młodzieży,

A droga cnoty śliska!

Nie dochowałam wiary,

Ach! biada mojej głowie!

Król srogie głosi kary;

Powrócili mężowie.



"Ha! ha! mąż się nie dowie!

Oto krew! oto nóż!

Po nim już, po nim już!

Starcze, wyznałam szczerze.

Ty głoś świętymi usty,

Jakie mówić: pacierze,

Gdzie mam iść na odpusty.

Ach, pójdę aż do piekła,

Zniosę bicze, pochodnie,

Byleby moję zbrodnię

Wieczysta noc powlekła."



"- Niewiasto, - rzecze stary -

Więc ci nie żal rozboju,

Ale tylko strach kary?

Idźże sobie w pokoju,

Rzuć bojaźń, rozjaśń lica,

Wieczna twa tajemnica.

Bo takie sądy boże,

Iż co ty zrobisz skrycie,

Mąż tylko wydać może;

A mąż twój stracił życie."



Pani z wyroku rada,

Jak wpadła, tak wypada;

Bieży nocą do domu

Nic nie mówiąc nikomu.

Stoją dzieci przed bramą,

"Mamo, - wołają - Mamo!

A gdzie został nasz tato?"

- "Nieboszczyk? co? wasz tato?" -

Nie wie, co mówić na to.

- "Został w lesie za dworem,

Powróci dziś wieczorem."

Czekają wieczór dzieci;

Czekają drugi, trzeci,

Czekają tydzień cały;

Nareszcie zapomniały.



Pani zapomnieć trudno,

Nie wygnać z myśli grzechu.

Zawsze na sercu nudno,

Nigdy na ustach śmiechu,

Nigdy snu na źrenicy!

Bo często w nocnej porze

Coś stuka się na dworze,

Coś chodzi po świetlicy.

"Dzieci - woła - to ja to,

To ja, dzieci, wasz tato!"



Noc przeszła, zasnąć trudno.

Nie wygnać z myśli grzechu.

Zawsze na sercu nudno,

Nigdy na ustach śmiechu!



- "Idź, Hanko, przez dziedziniec.

Słyszę tętent na moście,

I kurzy się gościniec;

Czy nie jadą tu goście?

Idź na gościniec i w las,

Czy kto nie jedzie do nas?"



Jadą, jadą w tę stronę,

Tuman na drodze wielki,

Rżą, rżą koniki wrone,

Ostre błyszczą szabelki.

Jadą, jadą panowie,

Nieboszczyka bratowie!



- "A witajże, czy zdrowa?

Witajże nam, bratowa.

Gdzie brat?" - "Nieboszczyk brat,

Już pożegnał ten świat."

- "Kiedy?" - "Dawno, rok minął,

Umarł... na wojnie zginął."

- "To kłamstwo, bądź spokojna!

Już skończyła się wojna;

Brat zdrowy i ochoczy,

Ujrzysz go na twe oczy."



Pani ze strachu zbladła,

Zemdlała i upadła,

Oczy przewraca w słup,

Z trwogą dokoła rzuca.

- "Gdzie on? gdzie mąż? gdzie trup?"

Powoli się ocuca;

Mdlała niby z radości

I pytała u gości:

"Gdzie mąż, gdzie me kochanie,

Kiedy przede mną stanie?"



- "Powracał razem z nami,

Lecz przodem chciał pośpieszyć,

Nas przyjąć z rycerzami

I twoje łzy pocieszyć.

Dziś, jutro pewnie będzie,

Pewnie kędyś w obłędzie

Ubite minął szlaki.

Zaczekajmy dzień jaki,

Poszlemy szukać wszędzie,

Dziś, jutro pewnie będzie."



Posłali wszędzie sługi,

Czekali dzień i drugi,

Gdy nic nie doczekali,

Z płaczem chcą jechać daléj.



Zachodzi drogę pani:

- "Bracia moi kochani,

Jesień zła do podróży,

Wiatry, słoty i deszcze.

Wszak czekaliście dłużéj,

Czekajcie trochę jeszcze."



Czekają. Przeszła zima,

Brata nie ma i nié ma.

Czekają; myślą sobie:

Może powróci z wiosną?

A on już leży w grobie,

A nad nim kwiatki rosną,

A rosną tak wysoko,

Jak on leży głęboko.

I wiosnę przeczekali,

I już nie jadą daléj.



Do smaku im gospoda,

Bo gospodyni młoda;

Że chcą jechać, udają,

A tymczasem czekają;

Czekają aż do lata,

Zapominają brata.

Do smaku im gospoda

I gospodyni młoda.

Jak dwaj u niej gościli,

Tak ją dwaj polubili.

Obu nadzieja łechce,

Obadwaj zjęci trwogą,

Żyć bez niej żaden nie chce,

Żyć z nią obaj nie mogą.

Wreszcie na jedno zdani,

Idą razem do pani.



- "Słuchaj, pani bratowo,

Przyjm dobrze nasze słowo.

My tu próżno siedzimy,

Brata nie zobaczymy.

Ty jeszcze jesteś młoda,

Młodości twojej szkoda.

Nie wiąż dla siebie świata,

Wybierz brata za brata".



To rzekli i stanęli,

Gniew ich i zazdrość piecze,

Ten, to ów okiem strzeli,

Ten, to ów słówko rzecze;

Usta sine przycięli,

W ręku ściskają miecze.

Pani ich widzi w gniewie,

Co mówić, sama nie wie.

Prosi o chwilkę czasu,

Bieży zaraz do lasu.

Bieży w dół do strumyka,

Gdzie stary rośnie buk,

Do chatki pustelnika,

Stuk stuk, stuk stuk!

Całą mu rzecz wykłada,

Pyta się, co za rada?



- "Ach, jak pogodzić braci?

Chcą mojej ręki oba?

Ten i ten się podoba:

Lecz kto weźmie? kto straci?

Ja mam maleńkie dziatki,

I wioski, i dostatki,

Dostatek się zmitręża,

Gdy zostałam bez męża.

Lecz, ach! nie dla mnie szczęście!

Nie dla mnie już zamęście!

Boża nade mną kara,

Ściga mnie nocna mara,

Zaledwie przymknę oczy,

Traf, traf, klamka odskoczy;

Budzę się, widzę, słyszę,

Jak idzie i jak dysze,

Jak dysze i jak tupa,

Ach, widzę, słyszę trupa!

Skrzyp, skrzyp, i już nad łożem

Skrwawionym sięga nożem,

I iskry z gęby sypie,

I ciągnie mię, i szczypie.

Ach, dosyć, dosyć strachu,

Nie siedzieć mnie w tym gmachu,

Nie dla mnie świat i szczęście,

Nie dla mnie już zamęście!"



"Córko, - rzecze jej stary -

Nie masz zbrodni bez kary.

Lecz jeśli szczera skrucha,

Zbrodniarzów Pan Bóg słucha.

Znam ja tajnie wyroku,

Miłą ci rzecz obwieszczę;

Choć mąż zginął od roku,

Ja go wskrzeszę dziś jeszcze."



- "Co, co? jak, jak? mój ojcze!

Nie czas już, ach, nie czas!

To żelazo zabojcze

Na wieki dzieli nas!

Ach, znam, żem warta kary,

I zniosę wszelkie kary,

Byle się pozbyć mary.

Zrzekę się mego zbioru

I pójdę do klasztoru,

I pójdę w ciemny las.

Nie, nie wskrzeszaj, mój ojcze!

Nie czas już, ach, nie czas,

To żelazo zabojcze

Na wieki dzieli nas!"



Starzec westchnął głęboko

I łzami zalał oko,

Oblicze skrył w zasłonie,

Drżące załamał dłonie.

- "Idź za mąż, póki pora,

Nie lękaj się upiora.

Martwy się nie ocuci,

Twarda wieczności brama;

I mąż twój nie powróci,

Chyba zawołasz sama."

cd nastapi ;-P

cdn: Z jakim kwiatem kojarzy wam się Polska?

[pytacze]

- "Lecz jak pogodzić braci?

Kto weźmie, a kto straci?" -

"Najlepsza będzie droga

Zdać się na los i Boga.

Niechajże z ranną rosą

Pójdą i kwiecie zniosą.

Niech każdy weźmie kwiecie

I wianek tobie splecie,

I niechaj doda znaki,

Żeby poznać, czyj jaki,

I pójdzie w kościoł boży,

I na ołtarzu złoży.

Czyj pierwszy weźmiesz wianek,

Ten mąż twój, ten kochanek."



Pani z przestrogi rada,

Już do małżeństwa skora,

Nie boi się upiora;

Bo w myśli swej układa

Nigdy w żadnej potrzebie

Nie wołać go do siebie.

I z tych układów rada,

Jak wpadła, tak wypada.

Bieży prosto do domu

Nic nie mówiąc nikomu.

Bieży przez łąki, przez gaje,

I bieży. i staje,

I staje, i myśli, i słucha:

Zda się, że ją ktoś goni

I że coś szepce do niéj,

Wokoło ciemność głucha;



- "To ja, twój mąż, twój mąż!"

I staje, i myśli, i słucha,

Słucha, zrywa się, bieży,

Włos się na głowie jeży,

W tył obejrzeć się lęka,

Coś wciąż po krzakach stęka,

Echo powtarza wciąż:

"To ja, twój mąż, twój mąż!"



Lecz zbliża się niedziela.

Zbliża się czas wesela.

Zaledwie słońce wschodzi,

Wybiegają dwaj młodzi.

Pani, śród dziewic grona

Do ślubu prowadzona,

Wystąpi śród kościoła

I bierze pierwszy wianek,

Obnosi go dokoła;

"Oto w wieńcu lilije,

Ach, czyjeż to są, czyje?

Kto mój mąż, kto kochanek?"



Wybiega starszy brat,

Radość na licach płonie,

Skacze i klaszcze w dłonie:

"Tyś moja. mój to kwiat!

Między liliji kręgi

Uplotłem wstążek zwój,

To znak, to moje wstęgi!

To mój, to mój, to mój!



- "Kłamstwo! - drugi zawoła -

Wyjdźcie tylko z kościoła,

Miejsce widzieć możecie,

Kędy rwałem to kwiecie.

Rwałem na łączce w gaju,

Na grobie przy ruczaju,

Okażę grób i zdrój,

To mój, to mój, to mój!"



Kłócą się źli młodzieńce;

Ten mówi, ten zaprzecza;

Dobyli z pochew miecza;

Wszczyna się srogi bój,

Szarpią do siebie wieńce:

"To mój, to mój, to mój!"



Wtem drzwi kościoła trzasły,

Wiatr zawiał, świece zgasły,

Wchodzi osoba w bieli.

Znany chód, znana zbroja,

Staje, wszyscy zadrżeli,

Staje, patrzy ukosem,

Podziemnym woła głosem:

"Mój wieniec i ty moja!

Kwiat na mym rwany grobie,

Mnie, księże, stułą wiąż;

Zła żono, biada tobie!

To ja. twój mąż, twój mąż!

Źli bracia, biada obu!

Z mego rwaliście grobu,

Zawieście krwawy bój.

To ja, twój mąż, wasz brat,

Wy moi, wieniec mój,

Dalej na tamten świat!"



Wstrzęsła się cerkwi posada,

Z zrębu wysuwa się zrąb,

Sklep trzeszczy, głąb zapada,

Cerkiew zapada w głąb.

Ziemia ją z wierzchu kryje,

Na niej rosną lilije,

A rosną tak wysoko,

Jak pan leżał głęboko.


A tak serio... co myslisz o kaczenach? Wprawdzie tylko w Hiszpanii
ich nie ma, ale dla nas one sa typowo polskie..!! (tylko bez
polityki, prosze ;-P)

z polnym.

[Gość: mały]

www.serca.franciszkanie.pl/spiewnik/cd01/11.htm

chabry.....

[Gość: qwe]

z poligonu niose ci do domu
bo w nich szczescia lut

chabry z poligonu wioze ci do domu
ten od serca dar

[Gość: Musztarda Ibrahim]

wiersze.annet.pl/w,pokaz,6005,,0,0

[kadrel]

Polacy nie identyfikują się z żadnym kwiatem.
Po co wymyślać na siłę coś czego nie ma?

Jesli już, to prędzej z trawką z żubrówki...

[dociek]

Dmuchawce, latawce, wiatr...

Na każdej łące i działce tego pełno, poza tym mamy kupę księży w
Polsce, więc nazwa jak znalazł adekwatna: z jednej strony mnieszek,
ale jednak dmuchawiec! ;p

Wg Wikipedi: Mniszek lekarski syn. mniszek pospolity, (Taraxacum
officinale F. H. Wigg.) - gatunek rośliny wieloletniej z rodziny
astrowatych (Asteraceae). Gatunek eurazjatycki, okołobiegunowy,
występuje na obszarach o klimacie suboceanicznym. Gatunek
kosmopolityczny, w Polsce jest rośliną bardzo pospolitą, nazywany
bywa potocznie dmuchawcem. Występuje na całym niżu i w niższych
położeniach górskich.

Inne nazwy mniszka: mlecz (ze względu na sok mleczny- nazwa myląca -
istnieje inny rodzaj mlecz), brodawnik(Podlasie), pępawa (okolice
Sandomierza), wole oczy (Pomorze), mlyc (gwara śląska), męska
stałość.

[kadrel]

Ulżyło Ci...?

[leniak]

hmm Mój skarb mówi że z malwą...
a mnie z kaliną...

[Gość: mały]

leniak napisał:
> hmm Mój skarb mówi że z malwą...
> a mnie z kaliną...

Chyba jednak to Skarb ma rację! :-)))))
pl.youtube.com/watch?v=2hrdBSzdN1w

[leniak]

Skarb ma recję oczywiście...
ależ popełniłem gafę...
hi hi lubię po prostu zapach kaliny ;-)
ale Polska to jednak malwa!
dzięki mały ;-)

[Gość: mały]

No bez przesady, jaką gafę, taka np. Kalina Jędrusik się kojarzy całkiem dobrze.
Nie wiem co na to Skarb ale pozdrawiam was oboje!

Najpiękniejszy i Najmądrzejszy Skarb to jest...

[leniak]

Pozdrawiamy Cię oboje... ;-)

A może wypadałoby to ustalić jednoznacznie?

[dociek]

W końcu, przydałby się jakiś konkretny kwiat - jako sympatyczny
symbol naszego kraju. Mierzyliśmy się do kwitnącej wiśni i jakoś nie
wyszło. ;p Można by zrobić, np. ogólnokrajowy ranking kwiatów
polskich w necie i mediach, a na koniec wypromować na świat tenże
wybrany, który zdobędzie większość?

[dociek]

Przypomniałem sobie jeszcze o "polskiej" wierzbie płaczącej. Szopen,
Mazowsze, Wisła i te klimaty... "Bazie wielkanocne" tu bym zaliczył
jako kwiat. :)

[tajnos.agentos]

Kwiaty odpadają, bo to są organy rozrodcze a te tematy są niechrześcijańskie.

[empi]

Kwiat paproci i niech nikt nie twierdzi, że go nie ma :).
pzdr.

[Gość: mały]

Kwiat inteligencji - widoczny na tym forum!

[amela79]

Bardzo dziękuję za wyczerpujace odpowiedzi. Przychylam się do
propozycji, że nalezaloby jakis konkretnie wylonić w plebiscycie, bo
skoro wiekszość krajow z jakims kwiatem sie identyfikuje to dlaczego
nie my.
,, na siłę nie musimy szukać,, ale skoro obcokrajowcy się dopytuja i
na własna rękę szukają w internecie aż strach pomyślec co znajdą na
własną rekę na anglojęzycznych stronach. Ja nie odpuszczam,
pomolestuję jeszcze inne fora, zrobie zestawienie i poinformuje o
wyniku. Pozdrawiam krajan.

Jeszcze jeden kwiat

[Gość: mały]

Jeszcze jest Kwiat Młodzieży.
Czasowo głównie na WB. :-))))

[pytacze]

tego kwiata to pol swiata... no, o kim to, o kim..???

najlepsze witaminy mają

[Gość: leniak]

te kwiaty co ich pół świata..
a krajowe hmm no cyme ;-)

[leniak]

cymes cymes...
z takimi tylko kwiatu paproci szukać...
szczególnie gdy zarazem to kwiat młodzierzy i inteligencji...
ale taka jest tylko jedna tuz obok mnie ;-)

Oj cierpimy, leniaku, cierpimy...

[pytacze]

a co skarb na to???

[leniak]

Skarb zrobi mi lanie za to "rz" - jak nic...
a jest tuż obok mnie...

[pytacze]

to uciekamy do pracy, zeby nie byc potem swiadkiem ;-P... skonczy
sie tak jak u Mickiewicza?

Zbrodnia to niesłychana,
Pani zabija pana;
Zabiwszy grzebie w gaju,
Na łączce przy ruczaju,
Grób liliją zasiewa...

i jednak leluje beda najbardziej polskim kwiatem...

[elan13]

A ja stawiam na czerwone maki. Tak pięknie wyglądają na polskich
polach w zbożu. Poza tym symbol męstwa Polaków pod Monte Cassino.

[tajnos.agentos]

Maki na Monte Cassino odpadają, bo to jest za granicą. Ja bym głosował za
"rozkwitały pąki białych róż" albo "o mój rozmarynie rozwijaj się". A w ogóle,
to czy każdy naród musi się kojarzyć z jakimś kwiatem, jak nie przymierzając
Japońce? Jaki kwiat kojarzy Wam się z Grenlandią?

[pytacze]

mech..!!! ale sie zdziwisz, nawet jarzebiny tam widzielismy..

[esmeralda_2]

Kwiaty Polskie - Tuwima. To są bukiety wiejskie, czyli różnorodne co rosną na łace, bo my wywodzimy sie od polan - Polanie.

Tuwim odpada...

[leniak]

i Leśmian chyba też...
z powodu zaskakujacego wykluczania z narodu poetów którzy dla tego
narodu tak wiele zrobili bedac w nim z woli własnej...
a moze nie odpada?
bo jak nie odpada to stawiam na malinę!
od Słowackiego do lesmiana maliny rulez w Polszcze!
linki:
www.lektury.one.pl/Balladyna/
services.eng.uts.edu.au/~benr/personal/wiersze/lesmian/maliny.htm
i co? :-D

[esmeralda_2]

Oj leniaku, wiadomo, ale tutaj raczej chodzi o Piasta Kołodzieja i nazwa Polska wywodząca się od polan, bo przeciez dawno temu tutaj na tych terenach same lasy bujne rosły i własnie na polanach były budowane domostwa - to wszystko znajdziesz u Jasienicy. My Polacy z dziada pradziada, płacie ziemi zabieramy lasom. A na polanach to jakie kwiaty rosną, te najpiękniejsze, bo POLSKIE - maki, chabry, rumianki i inne zioła, które są tylko charakterystyczne dla naszych ziem. Tylko natura na te pytanie Ci odpowie, a nie żaden poeta, czy wierszokleta.

Jestem Lędzianinem

[leniak]

i moi przodkowie urzytkowali lędy...
zapewne polany też i pola ale lędy przede wszystkim a co rośnie na
lędach?
pl.wikipedia.org/wiki/L%C4%99dzianie
hmm co rośnie na ugorach?
pl.wikipedia.org/wiki/Chwasty_segetalne
no własnie Kąkol, Chabr, Mak, Miłek...
miła Esmeraldo ;-)
czyli jakby się zgodziliśmy ;-D
Pozdrawiam

[esmeralda_2]

Zobacz to są dla mojej duszy najpiekniejsze chwasty!
pl.wikipedia.org/wiki/Grafika:Chwasty.jpg
Pozdrawiam również.

Jestem Ledzianem!!!!

[pytacze]

...a nie Ledzianinem, leniaku.. ghhrrrrrrrrrr...

[Gość: Paweł]

"Słuchaj, rodaku, czerwone maki - serce, ojczyzna"
W. Młynarski "W Polskę idziemy"

[ejno]

Mak, niezapominajka, chaber(bławatek), fiołek, bez, kwiaty jabłonki
jak kwitnie, i kwiat tego czegoś co kwitnie na żółto na polach,
forsycje, nie pamiętam co jeszcze, dopiszę jak sobie przypomnę co mi
się po głowie kolebie:) Pozdawiam:)

[dociek]

Czyli nie jeden, a cały bukiet. Najlepiej kwiatów polnych, czyli
polskich... Tuwim górą?