Wspominamy profesora Zbigniewa Hołdę

[kas264]

Profesora spotkałam kilka razy, jak młody adept sztuki prawniczej.
Raz jeden podczas jednej z konferencji prawniczych zamieniłam z
Profesorem kilka zdań. Nie zawsze zgadzałam sie z Jego poglądami,
nie zawsze dzieliłam wspólne zapatrywania w kwestiach prawnych. Ale
zawsze miałam wiele szacunku dla Jego osoby, dla tego, co i jak w
życiu robił. Jeden z ludzi, którzy po sobie pozostawiaja pewną
pustkę. Niech odpoczywa w pokoju....

Wspominamy profesora Zbigniewa Hołdę

[bzdigniew]

Zbyszka poznalem pod koniec lat 70. W jakis sposob trafil na KUL
seminarium doktoranckie prof. Turowskiego, na ktore i ja chodzilem.
Czesto rozmawialismy i probowal mnie nawet sciagnac do Swojego
zakladu. Nie wyszlo i zaczalem prace w zakladzie socjologii UMCS.
Pozniej byl Sierpien, Zbyszek zostal doradca "S" i odwiedzalem Go
czasem w biurze zarzadu regionu. Zbyszek byl aktywny nie tylko
w "S", ale i w odnawiajacej sie partii. Byl nawet chyba krotko w
komitecie uczelnianym, organizowal jakies spotkania, na ktore jakims
cudem trafilem (nalezalem do SD). Poza tym spotykalismy sie w Jego
zakladzie na lektoracie angielskiego. Przyszedl stan wojenny,
Zbyszek pozegnal sie z partia i trafil do "internatu". Wyszedl chyba
dopiero po roku i rzucil sie do pracy. Doksztalcal sie w jezykach,
przychodzil na seminarium na KUL, na ktorym rozmawialismy prawie o
wszystkim, nie tylko o socjologii. Z inicjatywy Zbyszka napisalismy
skrypt z kryminologii dla studentow prawa (redaktorem technicznym
byla Jego zona Malgorzata, a recenzentem prof. A.Strzembosz). On
opracowal rozdzialy prawnicze, a ja socjologiczne. Spedzilismy tez
pare wspanialych tygodni na stypendiach w Oksfordzie. Chodzilismy na
rozne spotkania, wyklady, poznalismy sporo ciekawych ludzi,
odwiedzili prof. Kolakowskiego. Pare lat pozniej gdy nasze drogi sie
rozeszly - On zrobil habilitacje, a ja osiadlem za granica i
poszedlem w innym kierunku - spotkalismy sie i proponowal
przepracowanie skryptu oraz wydanie mojego doktoratu. Towarzyszacy
mi w czasie wizyty u Holdow moj syn byl pod wrazeniem Jego
elokwencji, humoru i zapalu. Widzielismy sie jeszcze z pare razy - u
Niego w zakladzie i gdzies przypadkowo na zamku, gdzie oprowadzal
grupe znajomych. Ze wspolnych projektow nic nie wyszlo. Niezbyt
czesto przyjezdzalem do Lublina, On pozniej wyjechal do Krakowa. Od
znajomych lub krewnych slyszalem o Nim, a On o mnie. Gdy
dowiedzialem sie, ze planowany jest na stanowisko ministra, chcialem
nawet napisac "nie rob tego". Na szczescie nie poszedl w urzedy. O
Jego chorobie donosil mi moj brat. Znajac troche Zbyszka, Jego
optymizm, zapal i sile, mialem nadzieje, ze pokona zly los.
Niestety. Zegnaj Zbyszku!

Wspominamy profesora Zbigniewa Hołdę

[empi]

Zbyszek zawsze potrafił zyskać sympatię otoczenia. Już w podstawówce
wszyscy koledzy Go poważali. Był jednym z najlepszych uczniów
unikając opinii kujona. Wspólnie wtedy przeżywaliśmy śmierć Jego
mamy. Zapamiętałem to szczególnie. Spotkaliśmy się ponownie w
Solidarności. To był ten sam Zbyszek. Chłopak w swetrze.
[i]
pzdr.

Wspominamy profesora Zbigniewa Hołdę

[wiktorosik]

Profesor Hołda przez kilka lat prowadził dyskusje w "Radio Lublin".
Uczestnikami byli politycy i samorządowcy. Szkoda, że obecnie w
mediach nie ma już takich osób, którzy z taką kulturą, obiektywizmem
i tolerancją traktują wszystkich uczestników dyskusji. Jestem
człowiekiem związanym z poprzednim systemem politycznym, byłem przez
dwie kadencje posłem SLD, a Profesor był po drugiej stronie - ale
nigdy nie odczułem z jego strony żadnej przykrości. Zgadzał się lub
polemizował z naszymi wypowiedziami, nie patrząc na to - kto je
głosi. Wielka szkoda, że tacy ludzie odchodzą. On kochał ludzi.

Wspominamy profesora Zbigniewa Hołdę

[mikado27]

Zapaliłem znicz ku pamięci Profesora na stronie: odeszli-pamietamy.pl/Odeszli/3168

taka prośba

[leniak]

na pogrzebie nie byłem...
znam relacje - nie w tym rzecz
chodzi mi o namiar na grób
wiecie czasem byłoby dobrze zapalić znicz w realu...
teraz gdy mendia już zapomniały o człowieku
czas jest odpowiedni
wszak Hołda wciąż jest w naszych rozmowach...

właściwie

[leniak]

to znalazłem lepsze tłumaczenie...
Chodź ze mną, zabiorę cię na truskawkowe pola. Bo nie wiadomo już co
jest prawdziwe i co naprawdę ważne. Łatwo jest żyć z zamkniętymi
oczami, nie starając się niczego zrozumieć. I ciężko jest zostać
kimś i osiągnąć coś w życiu, chociaż niektórym się udaje. Nie zależy
mi na tym.

Jestem człowiekiem, który zawsze ma swoje zdanie, choć rzadko się
nad nim zastanawia. Czasem wydaje mi się, że wiem czego naprawdę
pragnę choć w gruncie rzeczy to chyba nie ma żadnego znaczenia...
Więc chodź, zabiorę cię na pola truskawkowe, gdzie wszystko jest
bajką i niczym nie trzeba się przejmować...


tak przetłumaczyła tekst
Beata
Pawlikowska

ba... wieczysta świetlica prawdziwej Armii Zbawienia...
gdzie to jest?

może zabrakło

[Gość: leniak]

magicznego słowa proszę?
proszę.