Pani Środa znów błysnęła:)

[Gość: byłylogowany]

Tym razem będzie jak lwica walczyła o biedne, maltretowane przez sadystycznych
rodziców małe pupki. Dasz dziecku klapsa, pójdziesz pod sąd. Tej babie już
całkiem odbiło. Zdegradować ją do roli..., no właściwie to nie wiem:( Do czego
ta sfiksowana kobiet właściwie się nadaje? Jeżeli w ogóle.

[moostank]

wypad do Meksyku, tam nie będziesz się wyróżniał mizoginiczny maczysto.
uwielbiam dofrustrowywać frustratów ;P

[Gość: byłylogowany]

Najpierw to Ty się samodowartościowuj, za często korzystasz z pomocy psychologa
behawiorysty:)

[lennon1]

Ale błysnąłeś na tym forum. Można prosić o autograf.

[Gość: helga]

Były, może dzisiaj jest jakiś dużur psychiatryczny.

[Gość: byłylogowany]

Za dużo to nie masz do powiedzenia w obronie swojego guru, co?:)

[lennon1]

Jestem przeciwnikiem używania kar cielesnych jako jedynego sposobu na
wychowanie dziecka. Niestety nie da się czasami uniknąć klapsa. Ktoś kiedyś
dobrze to określił. Wychowanie dziecka to łagodna przemoc. Bezstresowe
wychowanie dzieci widać niestety na co dzień. Żadnych zasad, żądnych reguł.
Żyje jak mi się podoba, a reszta niech się martwi.
Oczywiście wszyscy muszą być tolerancyjni w stosunku do ich zachowania, bo
inaczej to jest zamach na wolność.

[Gość: byłylogowany]

Przecież to oczywiste, że nikt rozsądny nie jest zwolennikiem katowania dzieci.
Kochający rodzice nie stosują durnych metod wychowawczych. Ale życie i rozwój
dziecka to coś więcej, niż może sie wydawać nawiedzonym. Czasem klaps pomaga
zapobiec groźnej sytuacji. Są oczywiście zwolennicy biernego wychowywania, jak
np w sytuacji, kiedy nieświadome zagrożenia dziecko, koniecznie chce wyrządzić
sobie krzywdę. Wedle "nauk" środopodobnych, winienem ze spokojem przyglądać się,
jak małe dziecko wkłada palec do gniazdka elektrycznego. Powinienem używać tylko
perswazji, a jeśli jestem mało przekonujący, to trudno. Niech dziecko zostanie
prądem porażone. To przecież lepsze od profilaktycznego klapsa. Takich
przykładów można mnożyć na pęczki, ale do wyobraźni niektórych, nie trafią one
niestety nigdy.

[lennon1]

Proponuje hasło. Jeśli musisz bić żonę, bij ja w środę.

[gray]

chyba pomyliłeś bezstresowe wychowanie z brakiem wychowania...

[lennon1]

To nie ja to mylę, tylko rodzice.

[gray]

zatem twoja poprzednia wypowiedź nie ma sensu.

[moostank]

napewno macie ogromne doświadczenia w zimnym wychowie...
napewno też macie mnóstwo przemiłych wspomnień z waszego dobrze i prawo
poprowadzonego dzieciństwa. serdecznie zazdroszczę waszemu potomstwu, może
gdyby mnie częściej bito byłbym bardziej godny by nosić miano produktywnego
członka społeczeństwa. "pamiętaj ty głupi gnoju, żeby się nie wychylać bo w łeb
dostaniesz, nie, nie odemnie od życia" obejżyjcie sobie "pręgi" .

[lennon1]

Przykład który podałeś to przykład patologii.
Dla równowagi mogę podać pretensje już dorosłych dzieci do rodziców "dlaczego
mnie nie laliście jak nie chciałem się uczyć"

[influencja]

Moje dziecię dostaje klapsy. Było ich chyba w jego 5-letnim życiu z 20. Połowa z
nich powstrzymała go przed zrobieniem bardzo niebezpiecznej rzeczy. 2 były
wyrazem mojej bezsilności i za to go przeprosiłam.

Nie chciałabym, żeby ktokolwiek tłumaczył mi, jak mam wychowywać dziecko. Nie
chciałabym, żeby ktoś dekretował moją miłość do niego. Ostatnio koleżanka
opowiadała, jak nie chciała się zgodzić na to, żeby jej syn, 11-latek oglądał
film pełen głupiej przemocy. Chłopak odpowiedział jej, że jeśli mu nie pozwoli,
to on się poskarży rzecznikowi praw dziecka...

Infi

[Gość: byłylogowany]

No cóż. Jestem pewien, że w roli obrońców dzieci, stają najmniej do tego
upoważnione osoby. Żeby wypowiadać się na temat wychowania dziecka, wypadałoby mieć:
1) Pewne w tym względzie doświadczenie
2) Zdrowo rozsądkowe podejście do tematu
3) Wyobraźnię
Mam przekonanie, że taki np moostank, nie posiada żadnego z tych przymiotów.
Robienie komuś zarzutu z faktu, że potrafi klapsem ustrzec dziecko przed
nieszczęściem, albo że umie wymierzyć jakąkolwiek karę, świadczy w najlepszym
razie o infantylności. Miłość do dziecka nie może być ślepa! Właśnie kochający i
rozsądny rodzic, min w taki sposób kształtuje młodego człowieka. Czym jest
dalekowzroczny klaps, w porównaniu z grzechem zaniechania? Sztuka polega na tym,
aby tak pokierować potomkiem, aby odbyło się to z najlepszym skutkiem dla niego
samego. Nie stosuje się przecież w zdrowych rodzinach bicia jako zasadniczego
elementu wychowawczego. Moostank jest jeszcze prawdopodobnie małym dzieckiem, w
takim razie rozumiem jego "argumenty".
A już najlepsze jest to, iż ci rzekomo wychowywani w szczęśliwych rodzinach i
oczywiście nie karceni w dzieciństwie, tak wiele wiedzą o patologiach związanych
z wychowaniem dziecka. Najlepiej będzie, jak o prawa dziecka zadbają faktyczni
jego sprzymierzeńcy, a nie farbowane lisy.

były, nie histeryzuj

[szprota]

nikt mi nie wmówi, że podniesienie ręki na kogokolwiek nie jest przejawem
bezradności i frustracji

[Gość: byłyogowany]

Ja nawet nie będę próbował, żeby Ci cokolwiek wmawiać. Jeżeli nie potrafisz
sobie wyobrazić, że prewencja ma swoje miejsce w wychowaniu dziecka, to już nie
moja wina. Nawet tak dla Ciebie szokująca prewencja jak zwykły klaps. Może
doczekasz sie kiedyś potomka, czego Ci serdecznie życzę, to wtedy zmieni Ci się
optyka.

[Gość: nona]

Były, kilka lat temu wystartowałam w kategorii głowa rodziny - samotna mać
dwójki dzieci + dwa koty (to kamyczek do wątka o miłośniczkach kotów), a jednak
mam tę samą optykę, co Szprota-san. Zdarzyło mi się klapsnąć kilkakrotnie - na
palcach jednej ręki - i wiem, bo to czułam i przeżyłam, że to było z
bezradności, lęku, zmęczenia i wstydzę się, kiedy to sobie przypominam. To były
ekstremalne momenty, a takiej prewencji to już sobie w ogóle nie wyobrażam. A
dzieci wcale nie są rozpuszczone jak dziadowski bicz. Dużo rozmawiamy.

[Gość: byłyogowany]

Nie sądziłem, że kiedykolwiek na publicznym forum to wyjawię. Ode mnie moje
dzieci dostały dwa razy w życiu. Pierwszy raz był wtedy, kiedy mój dwu i pół
letni wtedy syn, uparł się, że musi dostać jakąś zabawkę. Było to w słoneczny
dzień, na ulicy pełnej przechodniów przy jakimś kiosku. Nie trafiały do niego
żadne słowne argumenty, powtarzam: ŻADNE! Doszło do tego, że rzucił się na
chodnik z wielkim krzykiem i tupaniem. Nigdy wcześniej coś takiego nie miało
miejsca. Nim doszło do takiej eskalacji z jego strony, minęło ładnych parę minut
na spokojnym tłumaczeniu mu powodów, dla kórych nie dostanie tego, co sobie
akurat upatrzył. W końcu dostał klapa w tyłek. Najpierw oniemiał, a za chwilę
już zupełnie spokojny, odszedł ze mną trzymając mnie za rękę, w kierunku domu.
Nigdy już później nie zrobił takiego numeru. Drugi raz był "grupowy". Pewnego
razu szliśmy całą rodziną na jakąś uroczystość. Wyszykowaliśmy z żoną małoletnie
dzieci, a że było to jesienią, a mojej pani jak większości z Was, wyjście z domu
zajmuje nieco więcej czasu, dzieci czekały na nas na dworzu. Trwało to dosłownie
góra 3 minuty. Zawsze w takich razach, dzieci spokojnie czekały przed klatką.
Tego dnia było inaczej. Kiedy z żoną wyszliśmy na dwór, okazało sie, że nikt na
nas nie czeka. W wielkim skrócie mówiąc, po naszych błyskawicznych
poszukiwaniach, znaleźliśmy dzieci w pobliskim przedszkolu, bawiące się na
huśtawkach. Ponieważ była to niedziela, więc wejście do tegoż było zamknięte.
Aby tam sie dostać, nasi milusińscy pokonali 3 metrowy płot. A mieli wtedy ok 3
lata. Pora była słotana, ubranka wysmarowane, oni dosłownie czarni. Wróciliśmy
do domu, z wizyty nici. Wtedy dostali solidarnie po parę klapsów. I to był
ostatni raz. Już nigdy potem nie musiałem się uciekać do takich restrykcji. A
pamiętają do dzisiaj i możesz wierzyć lub nie, ale żaden z nich nie ma o to
pretensji. Sądzę nawet, że w głębi ducha są mi za to wdzięczni:) Na koniec
powiem Ci, że zarówno za pierwszym, jak i za drugim razem serce mi się krajało,
lecz tak poprostu z korzyścią dla dzieci trzeba było zrobić.

[Gość: nona]

Skubańce są szybsze niż myśl. Ale przyznasz, że człowiek w błyskawicznym tempie
poznaje własne ograniczenia?

[Gość: byłylogowany]

A ja dalej będę się upierał, że uzasadnione karcenie dziecka nie jest naszym
własnym ograniczeniem. Wprost przeciwnie: każda, nawet dotkliwa nauczka, na
którą dziecko zasłuży, wyjdzie mu tylko na dobre. To w końcu dorosły z racji
doświadczenia i dojrzałości, lepiej od dziecka wie to, co dla niego dobre.
Oczywiście cały czas mam na uwadze normalne stosunki między dorosłymi a dziećmi,
a nie jakąś patologię.

[strzalka_w_szprocie]

Karcić trza! Ale nie bijąc!

[gray]

jeżeli zaczynasz stosować siłę znaczy, że skończyły ci się możliwości
intelektualne - strasznie mi przykro. tylko nie twierdź, że nie wiem o czym
mówię bo trochę zajmowałem dziećmi. nie swoimi - ich nie można uderzyć.

[Gość: byłylogowany]

Mylą ci się różne rzeczy. Zajmowanie się dziećmi, a ich wychowywanie, to
kolosalna różnica. Nijak ma się nawet częstsze niż okazjonalne doglądanie
dziecka, od odpowiedzialności za jego ukształtowanie. To tak, jakby wymagać od
kochającej babci, aby przyłożyła ukochanemu wnusiowi. W życiu tego nie zrobi,
chociaż niemal ze 100% pewnością można założyć, że już tatusiowi tegoż wnuczka,
za jakieś porównywalne zachowanie w przeszłości garbowała skórę. Zapewniam cię,
że jak zostaniesz ojcem, spokojnie dojdziesz do wniosku, iż twoje wcześniejsze
postrzeganie tego problemu, było błędne. Nie mówię, że będziesz batożył bez
opamiętania własnego potoka, nie twierdzę, że w ogóle zajdzie konieczność
karcenia dziecka, oby tak się nie stało, jeśli jednak dziecko na to zasłuży,
twój instynkt rodzicielski podpowie ci konkretne zachowanie. Chyba że zwisać ci
będzie przyszłość własnego dziecka.

[gray]

może źle się wyraziłem - byłem wychowowawcą dzieci. nie mówię, że nigdy ręka nie
świerzbiła ale tym większa satysfakcja jeżeli mały zrozumie po ludzku.

[Gość: byłylogowany]

Zaręczam ci, że zdarza się, iż do małego nie docierają żadne słowne argumenty.
Poza wszystkim jest jeszcze jeden element. Otóż dziecko zupełnie inaczej
traktuje własnych rodziców niż opiekunów. Wie, że na o wiele więcej może sobie
pozwolić wobec tych pierwszych. Do opiekunów jacy by nie byli, ma większa
rezerwę. Z jednym wyjątkiem. Dziadkowie sa takim typem opiekuna, któremu dziecko
może bezkarnie wejść na głowę. Taka już jest kolej rzeczy. Z autopsji wiem, a
myślę że nie ja jeden, iż np pierwsza nauczycielka, a więc w pewnym sensie
wychowawczyni, stanowi obiekt niemal westchnień:) Tak jak matka, jest traktowana
przez dziecko z uwielbieniem. I jak pewnie wiesz, mimo owego uwielbienia i dla
jednej i dla drugiej, dziecko potrafi postawić się matce, potrafi być dla niej
przykre, tak do wychowawczyni ma niemal bałwochwalczy stosunek. Stąd też taka
pani czy równie dobrze pan, raz, że nie może karcić dziecka, no bo nie jest do
tego upoważniona, a dwa, że zwyczajnie nie ma powodów. Zapatrzone w nią dziecko
nie daje takiej okazji:)

[gray]

różnica jest jak widać taka, że ty lejesz po dupie a ja wolę ukarać tak, żeby to
sumienie piekło a nie tyłek, ale nie ma sprawy - przecież "ktoś musi kopać rowy" :-)

[Gość: byłylogowany]

Nie powiem abyś błysnął w tym momencie finezją.
A co do mojego lania po dupie, to odsyłam do postu, w którym odpowiadam nonie.
Tam znajdziesz szczegółowy opis moich w tym względzie dokonań:)

[gray]

to fantastycznie, że zrobiłeś źle tak mało razy - są tacy, którym zdarza się to
częściej.

[Gość: Kuba]

Ty jesteś najlepszym przykładem, że na niektórych argumenty słowne nie
działaja. Nie było nikogo kto przez tyłek wytrzepał by z ciebie chamstwo.

[gray]

a ja się zastanawiam kiedy zaniknie ten neandertalski gen, który każe ci lać w
mordę kiedy nie wiesz co masz powiedzieć...

ps - poucz się pisania.

[Gość: byłylogowany]

Pojęcia oczywiście nie mam, czy kiedykolwiek dostałeś w dupę od rodziców. Ale
sądząc po twoim forumowym zachowaniu, maja na sumieniu grzech zaniechania:)

[gray]

nie martw się - swoje dostałem ale staram się nie kontynuować tej pięknej tradycji.

[Gość: byłylogowany]

Można odnieś wrażenie, że dostawałeś nie za to, za co powinieneś. A może za
mało, albo za dużo. W każdym razie nie nauczony zostałeś szacunku dla innych:) A
wszelkie tradycje winno się z korzyścią dla potomnych kultywować.

[gray]

Gość portalu: byłylogowany napisał(a):

> Można odnieś wrażenie, że dostawałeś nie za to, za co powinieneś. A może za
> mało, albo za dużo. W każdym razie nie nauczony zostałeś szacunku dla innych:)

rozumiem, że szacunek dla innych wyrażasz poprzez używanie przemocy czy może
pijesz do czegoś innego? np. do tego jak taki młokos jak ja może w ten sposób
się odzywać do starszego pana? :D

> A wszelkie tradycje winno się z korzyścią dla potomnych kultywować.

hmm... ja bym powiedział, że winno się kontynuować tradycje przynoszące potomnym
korzyść.

[Gość: byłylogowany]

Doskonale wiesz, że nie o taki, wymuszany szacunek mi chodzi. Takie ironizowanie
jest nie na miejscu.
Fakt, że mam dzieci, wcale nie musi oznaczać, że dzieli nas różnica pokoleniowa.
Zresztą możesz mnie traktować jak starszego pana. Mnie to nie uwłacza;)
Co do podtrzymywania tradycji w pełni sie z Tobą zgadzam. Lepiej niż ja to ująłeś.

były

[zamek]

Szanować to jeszcze trzeba mieć kogo. Do szanowania potrzebny jest szanujący i
szanowany. Brak jednego implikuje brak drugiego.
W Twojej obecności (tudzież paru jeszcze światłych rodaków odwiedzających nasze
forum) pojęcie szacunku jest najzupełniej martwe.

[Gość: byłylogowany]

Szanowny Zamku.
Wielkim honorem byłoby dla mnie, a zapewne też jeszcze dla kilku innych osób,
cieszenie się Twoim szacunkiem. Niestety, nie jest nam To dane. Moje, tudzież
paru jeszcze światłych rodaków (jak sam napisałeś) zachowanie, z całą pewnością
nie jest wzorcowym przykładem poprawności. Skąd inąd, chociaż nie wymieniłeś
nicka żadnego z tych światłych, z 99% pewnością wiem, kogo miałeś na myśli.
Czyżby o szacunku dla kogoś, miały decydować jego ugodowość, miałkość, bicie w
ten sam bęben, dmuchanie w tą samą trąbę, kadzenie sobie, nie wchodzenie nikomu
w drogę, chowanie głowy w piasek, inne widzenie wszystkiego co nas otacza,
odmienne zdanie, albo wreszcie brak osobistej znajomości? Czy parę uszczypliwych
wpisów ma zdecydować o braku poszanowania dla piszącego? Czy z ręką na sercu
zapewnisz, że sam jesteś godzien tego szacunku, niejednokrotnie po chamsku
odnosząc się do interlokutora? Czy może normalnie rozumiesz, że w pewnych
sytuacjach trzeba twardo i dość dobitnie wyrazić swoje stanowisko? Mam wrażenie,
że to właśnie min Ty dość często zaogniasz na forum sytuację. Polaryzujesz ludzi
i robisz to z premedytacją. Uważasz, że w taki właśnie sposób najlepiej buduje
się swój wizerunek? Jeżeli tak, to dlaczego odmawiasz tego innym? Bo nie
podzielają Twoich poglądów? To gdzie ta osławiona tolerancja, którą tak chętnie
się szermuje? Czyżby miała by być ona przypisana tylko jednej stronie, akurat
własnym oponentom? Ciekawe podejście do problemu. I taki drobiazg na koniec,
chciałbym, abyś wyprowadził mnie z błędu, o ile w nim tkwię. Czy pisząc "nasze
forum" słusznie podejrzewam, że nie jest ono właśnie tylko tych, którzy od
początku do końca podzielają Twój punkt widzenia w większości poruszanych tu
spraw? Dodam jeszcze, że oczywiście nie oczekuję, iż nagle wszyscy się polubią,
zapanuje tu sielanka i pełne zrozumienie. O nie, nawet tego nie chcę! Za nudno
by się zrobiło:) Dziękuję.

[mak_bis]

upppsss...może nie wpisuję się tu gdzie trzeba, a może jednak tak (?) - w
każdym razie nie chciałabym antagonizować nikogo, kto się wpisał powyżej...
Były - w moim mniemaniu zachowałeś się właściwie karząc dzieci w ten sposób i w
tych sytuacja, które opisałeś powyżej i robiąc to tylko dwa razy – unikatowość
była w tej karze była rzeczą najwłaściwszą. Oczywiście istnieją alterantywy do
kar cielesnych i należałoby je wybierać zamiast bicia, ale odpowiedzmy sobie na
pytanie - czy rodzice wiedzą jakie to są metody i jak mają z nich umiejętnie
korzystać? Chyba nie wszyscy i nie za bardzo...(a to bierze się stąd, że umysł
małego dziecka nie jest w stanie przyswoić pojęć abstrakcyjnych i na ich
podstawie wnioskować, najlepiej natomiast radzi sobie z doświadczeniami)....
Ja byłam akurat świadkiem podobnego zachowania latorośli, jakie opisał były
(chodzi o tupanie i krzyk wniebogłosy w miejscu publicznym), gdzie rodzice
stali jak wmurowani z opuszczonymi rękami, a bezradność wyzierała z ich
przerażonych oczu ... i tak stali na oczach gapiów, zakłopotani tym, że obcy
ludzie (a także znajomi, którzy z nimi byli) są świadkami ich porażki... żadne
nie starało się przemówić do swojego dziecka jakimikolwiek argumentami i cała
scenka wyglądała bardzo żałośnie.
Mamy więc takie proste porównanie, dwa podobne przykłady z życia wzięte –
sądzę, że były osiągnął swój cel i załatwił jednorazowo, to z czym tamci biedni
rodzicie zapewne musieli zmierzać się jeszcze wiele razy...

[zamek]

To prawda. Były postąpił słusznie. Natomiast mój osąd odnosi się do szerszego
kontekstu.

[Gość: Obserwa]

Rany, byly, ty jeses chory. Mam potwornie ruchliwa dwulatke i jesli rzuci
talerzykiem o podloge, to moge miec pretensje tylko do siebie, ze szklany
talerz byl w zasiegu reki mojego dziecka i nie musze nawet podnosic glosu,
wystarczy, ze tylko unieruchomie ja w foteliku, zeby posprzatac i przez dluzsza
chwile bede smutna. mam murowane, ze nie zrobi drugi raz tego samego. Ale
pewnie zrobi cos innego, coz, takie sa dzieci i do glowy mi nie przyjdze, zeby
podniesc reke. Ktos juz tutaj to napisal, to by oznaczalo, ze skonczyla mi sie
inteligencja.

Świet-lana przyszłość

[Gość: Michał M.]

Czyli teraz będzie tak: Dziecko będzie niegrzeczne, mama da klapsa. Mama, którą
brzdąc uważa za najacudowniejszą na świecie (te klepane dzieci też tak
uważają)! Sąsiad zobaczy, doniesie. Policja zrobi zasadzkę i przyłapie na
wymierzaniu klapsa także ojca.

A łobuzy! Po 2 lata bez zawiasów i odebranie praw. A dziecko? A czy to Środę
obchodzi? Niech gó..arz idzie do domu dziecka. Tam mu będzie dobrze, nikt na
niego ręki nie podniesie. Jego pupka będzie uchroniona. Będzie się mógł
spokojnie wychowywać. Dom dziecka zapewni wykształcenie, ciepło domowego
gniaxda, wakacje, ubranka, a na koniec pomoże rozpocząć własne życie...

Tatusiu pani Środy! Chyba zaniedbałeś wychowanie swojej pociechy! Niech ją
teraz ktoś solidnie klepnie w dupę, może w ten sposób coś dotrze do jej głowy.

[Gość: nona]

Ale po niej jeździcie! A gdzie można coś wiarygodnego przeczytać na ten temat?

[moostank]

to niesamowite, popatrzcie dobrze na to co piszecie: "dalekowzroczny klaps" to
chyba z nowomowy partyjnej. świetnie również poszła moja psychoanaliza, to na
prawdę doskonały argument w tej pożal się boże dyskusji. fascynuje mnie jak
łatwo godzicie się z koncepcją uderzenia wyprzedzającego, to nie świadczy
dobrze o ilości i jakości tego co macie między uszami. twierdzę, że:
1 każda przemoc rodzi przemoc
2 myślenie pozwala ominąć każdą przemoc
3 kto nie myśli jest leniwy
4 kto jest leniwy powinien się zastanowić nad płodzeniem potomstwa

[Gość: byłyogowany]

Żałosne to są te twoje pseudoargumenty. Czepianie się skrótowych określeń, ma
być twoim zdaniem atutem w w wymianie poglądów. Może rzeczywiście powinieneś się
zastanowić nad stworzeniem potomka. Jeszcze długo nie zawracaj sobie tym głowy.

[moostank]

tak, nie jesteś zdolny głębiej analizować. niniejszym rezygnuję z dyskusji, to
nie mój poziom. szkoda zachodu. przepraszam za wszelkie rany na wybujałych ego.

[Gość: byłyogowany]

Bardzo piękny unik, gratulacje. Życzę ci, aby przyśniła ci się gromadka
grzeczniutkich bobasków:)

[moostank]

unik?
prrzed czym? strzelasz ślepakami...

[Gość: byłylogowany]

Po pierwsze: do nikogo nie strzelam. Po drugie: kończysz dyskusję, zasłaniając
się wybujałymi powodami. Po trzecie: w mało zakamuflowany sposób postponujesz
rozmówcę. Masz rację: nie ten poziom.

[moostank]

słuchaj, ja mogę długo...
ty za to nie kryjesz się z postponowaniem at all, może gdyby ktoś przetrzepał
ci skórę byłbyś grzeczniejszy

[Gość: byłylogowany]

Możesz długo, boś młody. Ale się nie ciesz. Przyjdzie czas, że będziesz dostawał
zadyszki. Bez względu na to, czy przybędzie ci oleju w głowie, czy nie.

[true_blue]

Bylylogowany: czasem jestes calkiem logiczny, ale tutaj piszesz dziwaczne
rzeczy. Przeciez uregulowanie prawne przeciwko znecaniu sie nad dziecmi ma na
celu ochrone dzieci, ktore sa katowane w domach (przypomnijmy sobie kilka
historii podawanych przez media o niemowlakach bitych i przypalanych
papierosami, i dodajmy do tego wiecej historii, do ktorych media nie dotarly) i
bedzie pozwalalo sasiadom na zareagowanie w takich przypadkach (na przyklad
przez zawiadamianie policji). Osoby wymierzajace pojedyncze klapsy swoim
dzieciom nie sa na celowniku, choc moze czasem warto sie zastanowic zanim sie to
zrobi. Dziwi mnie niechec przeciwko przeciwdzialaniu przemocy w rodzinie, czy to
wobec kobiet, czy to wobec dzieci. Wydaje mi sie, ze zajwiska przemocy w
rodzinie nie powinno byc, a jedynie wyjatkowe indywidua takich rzeczy sie
dopuszczaja, wiec nalezy na to znalezc "lekarstwo", najlepiej dobrze uregulowane
prawnie. A co ciekawe pierwsze Twoje zdanie: "będzie jak lwica walczyła o
biedne, maltretowane przez sadystycznych rodziców małe pupki" wskazywaloby na
to, ze rozumiesz problem...
Pozdrawiam i zycze wiecej rozwagi w wypowiedziach. Mozesz Srody nie lubic (moim
zdaniem nareszcie zaczela brac swoja role powaznie), ale zastanow sie co piszesz...
Pozdr.

[Gość: byłylogowany]

Chory bym musiał być, żeby nie odpowiedzieć na ten post. Nie będę komentował
tego, czy jestem logiczny zawsze, czasem, czy jedynie z rzadka. Każdy ma dni
lepsze i gorsze. Natomiast odpowiem na Twoją interpretację niby słusznych
pomysłów Środy. Otóż cały kłopot w tym, że owa Środa wcale w swoim niezdrowym
projekcie, nie chce zajmować się dziećmi maltretowanymi. Aż tak głupia to ona
nie jest. Doskonale wie, że na takie traktowanie dziecka jest cała masa
paragrafów. I w KK i w KR. Aż dziwię się, że Ty o tym nie wiesz. Zatem podane
przez Ciebie przykłady, nijak mają się do tej akurat sprawy. Wielce Szanowna
pani Środa idzie absurdalnie daleko. Ona chce, żeby właśnie zwykły klaps był
traktowany jako ciężkie przewinienie. Pani Środa bezceremonialnie chce włazić z
buciorami w życie normalnej rodziny. O jakiej to niby przemocy jest mowa, w
wypadku skarcenia dziecka? Klaps miarą znęcania się?! Idźmy dalej. Załóżmy, że
wejdzie w życie ów przepis. Co będzie dalej? Za parę lat środopodobnym to nie
starczy. Domagać się będą surowego karania rodziców, którzy podnieśli na dziecko
głos. A jeszcze dalej co będzie? Może wsadzać będą za krzywe spojrzenie. A
później np za kanapki z wędliną, a nie z serem. Bo przecież dobro dziecka dobrem
najwyższym i jego rozczarowanie kanapką, może źle skutkować na jego rozwój.
Ludzie! Opamiętajcie się! Czy naprawdę nie widać, że takie pomysły to ciężka
choroba?! Każdemu życzę trochę rozsądku. Kończąc delikatnie zwracam uwagę, iż
zacytowane przez Ciebie moje pierwsze zdanie jest mocno sarkastyczne. Pewnie Ci
to jakoś umknęło:)

[true_blue]

Dokladnie dlatego, ze bylo sarkastyczne, a jednoczesnie wyjatkowo prawdziwe
zacytowalam Twoje zdanie.
Co do paragrafow w KK i KR sa, tak jak inne i co z tego? Natomiast naglosnienie
problemu i uczulenie spoleczenstwa na problem ma szanse powodzenia. Nadal nie
uwazam, ze postulaty Srody sa glupie. Podobne przepisy dzialaja w innych krajach
(np. Szwecja) i tak naprawde nie ma przypadkow wsadzania rodzicow do wiezienia,
bo dali klapsa swojemu dziecku. Niemniej jednak moga sie zdarzyc sytuacje, ze
beda sie musieli wytlumaczyc dlaczego to zrobili.
No coz, ludzie sa dziwni. Jedni uwazaja, ze dzieci to ich wlasnosc i moga robic
z nimi co chca, a drudzy w najlepszej wierze wymierzaja klapsa. Skoro nalezysz
do grupy osob zrownowazonych pod tym wzgledem nie rozumiem dlaczego burzysz sie,
ze ktos chce uznac, ze wynaturzone zachowania sa zle.
Moja uwaga na poczatku nie miala na celu Twojej oceny tudziez sklaniania Cie do
komentarzy na swoj temat tylko chcialam podkreslic, ze moj post nie jest po to,
zeby koniecznie sie z Toba poklocic. Lubie dyskutowac gdy ma to sens. Ostatnio
rzadko pisze, ale chyba nie raz uczestniczylismy w dyskusji na forum. Nawet
czasem mnie zaciekawia kim byles jak byles logowany.
Pozdrawiam.

[Gość: byłylogowany]

Bardzo zręcznie uniknęłaś odpowiedzi na moje wątpliwości, tyczące gradacji
pomysłu p. Środy. Uzasadnianie jej myśli otwarciem społeczeństwa na problem,
uczulenia ludzi na istniejący rzekomo straszliwy proceder, jest mocno
wątpliwe.Jak świat światem, to rodzice najlepiej wiedzieli i wiedzą jak kierować
dzieckiem. Wynika to oczywiście zarówno z instynktu wychowawczego jak i z
doświadczenia. Żaden urzędas nie ma takiej wiedzy. Nawet jeżeli ten urzędas jest
przykładną matką. Bo każda rodzina to inny przypadek. Nie da się usankcjonować
bezduszną literą prawa wzoru wychowania dziecka. Każdy człowiek to
indywidualność, do każdego należy podejść inaczej. Jednemu dziecku starczą dwa
słowa, innemu nie. Nawet pod jednym dachem wychowywane dzieci, które mają za
wzór tych samych rodziców i jednakowe traktowanie, wymagają odrębnego podejścia.
Co do Szwecji i tamtejszego wzoru, to wybacz, ale mimo wszystkich tamtejszych
zalet, to mnie na kolana nie powalają. O tym jak w przyszłości będą tamtejsze
standarty skutkowały społecznie, pokaże czas. Może i nie będzie mi dane tego
dożyć, ale dziwnie przekonany jestem, że nie wyjdzie to Im na dobre. Ja nie
burzę się na dobre pomysły, nie irytuje mnie prawdziwa troska o dzieci. Tu
niestety nie ma takiego elementu. Nie chcę brnąć w to dalej, ale wyrażam
przekonanie, że w dużo dalszej perspektywie p. Środzie chodzi o wiele więcej.
Jest to podwalina pod pewne rzeczy, które mocno kłócą się z moim postrzeganiem
rzeczywistości, ale wybacz, na tym ten wątek kończę i nie będę go rozwijał, w
trosce o zachowanie poziomu dyskusji:) Ja też lubię dyskutować, a nawet się
czasem przemawiać. Oczywiście nie z każdym i nie zawsze. Co do mojego
wcześniejszego nicku, to przepadł on w czeluści mojej demencji:) Pozdrawiam

[true_blue]

Zgadzam sie z Toba, ze watek trzeba skonczyc, do niczego nie doprowadzi. Nalezy
sie jednak zgodzic, ze przemoc wobec dzieci (i kobiet) w rodzinie jest zla i
nalezy z nia walczyc. Wydaje mi sie, ze przedmiotem dyskusji na tym watku nie
jest idea jako taka, ale jej interpretacja (klaps czy lanie do krwi) i dletgo
nie ma to wiekszego sensu.
Pozdr.

[Gość: nona]

Były, znów uruchomiłeś swoją niepoślednią wyobraźnię. Chciałabym jednak
zobaczyć rzeczywisty projekt tych przepisów - nie wiesz, gdzie można?

[Gość: byłylogowany]

Są oczywiście źródła bardziej wiarygodne od tego, ale w tej chwili nie mam nic
innego "pod ręką". Zresztą na ten temat przewinęła się dwa dni temu fala
dyskusji na wszelkich forach, tak więc dotarcie do informacji dla chcącego nie
powinno nastręczyć większych trudności. Oto link:
www.se.com.pl/se/index.jsp?place=subLead&news_cat_id=1585&news_id=36119&scroll_article_id=36119&scroll_gallery_aid=36119&layout=1&page=text&list_position=1

[true_blue]

Tym bardziej uwazam, ze ma racje. Nie chodzi o klapsa, do ktorego wszyscy sie
przyczepiaja, ale o maltretowanie psychiczne i fizyczne dzieci.
Ech... wszystko zalezy co kto chce przeczytac....
Pozdr.

[Gość: byłylogowany]

Tym bardziej uważam, że nie ma racji. O maltretowanych fizycznie i psychicznie
dzieciach, podobnie zresztą jak i o dorosłych, jest mowa w KK i w KR. Ech,
wszystko zależy od tego, co kto chce widzieć:) Pozdrawiam.

Tylko przykład - żadnych opinii

[zamek]

Ostatni piątek przed południem. Sklep Rossmanna, do którego zaszedłem po
prezent. W scence bierze udział na oko sądząc dwudziestoparoletnia mama i jej
czteroletni synek, zresztą przede wszystkim anglojęzyczny. Dziecko ściągnęło z
półki jakąś zabawkę i domaga się, by mu ją natychmiast kupić. Mama tłumaczy, że
już wczoraj dostał kilka prezentów. Dziecko - nie, on ma dostać zabawkę. Mama
tłumaczy, że jeszcze dostanie od Mikołaja prezent. Nie - on ma to dostać teraz.
Mama powtarza dotychczasowe argumenty. Dziecko coraz donośniej protestuje. Mama
wreszcie mówi, że muszą wyjść, bo jej jest gorąco w sklepie. Dziecko - "Jeżeli
chcesz być moim przyjacielem, musisz mi to kupić!" Matka idzie z dzieckiem do
kasy, zabawka zostaje zostawiona przy kasach z zamiarem zakupu za godzinę.

[lennon1]

To jest nauka oszukiwania

[Gość: byłylogowany]

To jest zwyczajny, dziecięcy terror i prędzej czy później odbije się on na
matce, a w dalszej kolejności na samym dziecku. Matka dała doskonały przykład
olewania dziecka (tak, tak!), swojego braku odpowiedzialności za jego
wychowanie. Prawdopodobnie wyrośnie z niego egoista i dręczyciel. Wcale nie
przesadzam.

[pawel-strzalka]

takie dzieci oddaje sie do rodziny zastępczej, a matki zamyka w więzieniu!!

[Gość: helga]

Były, przeczytałam wszystko co napisałeś i uważam, że dwa przypadki kiedy
uderzyłeś swoje dzieci zaistniały z Twojej winy. Po pierwsze, nie patrzy się
spokojnie jak dziecko wkłada łapy do kontaktu, tylko kupuje się trudno usuwalne
zaślepki. Po drugie, jak się dzieci wystroi do wyjścia i zostawi w słotną
pogodę na dworze to wiadomo że się wysmarują bo takie ich prawo i oznacza to z
Twojej strony brak wyobraźni. Jak się ma dzieci to trzeba wszystko przewidywać.
Ostatnie badania socjologiczne stwierdzają, że dzieci rozpieszczane, którym
kupuje się wszystko co chcą częściej zostają w przyszłości ludźmi sukcesu. I
coś w tym jest. Z pewnością bardziej szkodliwe jest przyzwyczajanie dziecka do
sytuacji kiedy różne rzeczy się nie dla niego z powodu różnych ograniczeń
życiowych. Dziecko takie najczęściej jest nieekspansywne, niepewne życiowo i
skłonne do wycofywania się w sytuacjach nowych.

[Gość: byłylogowany]

Miło mi, że wykazałaś tyle samozaparcia i przeczytałaś, jak piszesz, wszystko co
napisałem:)
Nooo, ale dość żartów.
Po pierwsze: czytałaś jednak nieuważnie. Nie zlałem dzieci za wsadzanie palców
do kontaktów. To był jedynie przykład.
Po drugie: dzieci dostały lanie nie za to, że się wybrudziły, ale że jakimś
cudem przelazły wysoki na 3 metry płot. Przyznasz, że było to dla nich
niebezpieczne. Miały grzecznie, jak zawsze dotąd,
czekać na rodziców. Ich błąd, kara skutecznie (co podkreślam) wpłynęła na ich
późniejsze zachowanie.
Po trzecie: wszystkiego przewidzieć się nie da. Gdyby tak było, to zdecydowanej
większości tragedii można by uniknąć. Człowiek uczy się całe życie. Obowiązkiem
rodziców jest wytknąć błąd dziecku. I to w taki sposób, aby go już nie powtórzyło.
Po czwarte: co i rusz ukazują się coraz to lepsze podręcznikowe wskazówki, jak
wychowywać dzieci. Te, które były bardzo "odkrywcze" np w latach 50-tych
ubiegłego stulecia, szybko wykpiono w latach 60-tych. Te z kolei wyparły już
nowocześniejsze metody z lat 70-tych. Oczywiście w latach 80-tych uznano je za
conajmniej nie trafione. W ostatnim dziesięcioleciu minionego wieku, zalecano
rodzicom jeszcze inny chów (co za niezręczne określenie) dzieci. Nowe
tysiąclecie, XXI wiek, przyniósł kolejne rewelacje. Dam głowę, że za parę lat
okaże się, iż te ponoć najlepsze aktualnie porady, również nie wytrzymają próby
czasu. Mogę tylko powtórzyć: najlepiej wiedzą jak postępować z dzieckiem sami
rodzice. Cały czas zastrzegając się, że mam na myśli jak najbardziej zdrowe
relacje między pokoleniowe.
Po piąte: zarówno ja, moi bliscy i całe mnóstwo znajomych byli w dzieciństwie
ograniczani. Z różnych zresztą powodów. Bywało i tak, że chętni do spełnienia
prośby dziecka rodzice, nie mogli zadość uczynić tym prośbom z tak prozaicznego
powodu, jak braki w zaopatrzeniu sklepów. Było i tak, że świadomie ograniczali
zachcianki dzieci. Uważasz, że w związku z tym charakteryzuję się ja lub ktoś mi
znajomy jakimiś zaburzeniami? Że jesteśmy schowani za jakimś pancerzem albo
asekuracyjni? Mylisz się. Nie brakuje mi pewności siebie, ale nie jestem
tupeciarzem. Jestem otwarty na ludzi i otoczenie, ale znam umiar. Potrafię
zadbać o swoje, ale nie kosztem innych. Uważasz więc, że "stare" metody
wychowawcze to przeżytek? W takim razie życzę Ci, żebyś nie była skazana w
przyszłości na obcowanie z ludźmi, wychowanymi jedynie wedle nowych wzorców.
Prawdopodobnie okaże się, że ci przebojowi, ekspansywni, nowocześni obywatele,
to w gruncie rzeczy stado egoistów, widzących świat na wskroś materialnie. I
chyba niestety się nie mylę.

Pani Środa powinna zostać zdymisjonowana.

[Gość: jacek#jw]

Za brak kwalifikacji i bezsensowne, bzdurne propozycje wykraczające poza jej
kompetencje.

Pozdr / Jacek

[Gość: helga]

A rodzice bardzo często biją i to wcale nie słabo. Biją używając np. kabla od
żelazka, pasa. Sadyzm wśród rodziców wcale nie jest taką rzadkością. Wielu
takich ludzi wcale nie uważa się za sadystów, skądże, uważają że są kulturalni
i po prostu dobrze wychowują dzieci. I to jest ten problem. Popieram Panią
Środę.

[Gość: jacek#jw]

Gość portalu: helga napisał(a):

> A rodzice bardzo często biją i to wcale nie słabo. Biją używając np. kabla od
> żelazka, pasa. Sadyzm wśród rodziców wcale nie jest taką rzadkością. Wielu
> takich ludzi wcale nie uważa się za sadystów, skądże, uważają że są kulturalni
>
> i po prostu dobrze wychowują dzieci. I to jest ten problem. Popieram Panią
> Środę.

Bicie kablem jest karalne bez pani Środy. Popierasz idityzmy, czyli propozycje
ustaw, które są niewykonywalne.

Pozdr / Jacek

[citoyen]

Póki co, Magdalena Środa nie skrzywdziła nikogo.

[Gość: byłylogowany]

Póki co, Madalena Środa wygaduje co jej ślina na język przyniesie. Przy okazji
wygłaszając pseudonaukowe banialuki. I jeszcze taki drobiazg: pełni funkcję
pełnomocnika rządu do spraw równego traktowania kobiet i mężczyzn. Czy w
którymkolwiek wystąpieniu zająknęła się na temat prawa ojców do kontaktów ze
swoimi dziećmi? Chodzi o tych ojców, którzy bezprawnie są takich możliwości
przez byłe żony pozbawieni. Nie żebym był specjalnie zafrasowany tą sprawą, ale
jak równy status, to równy. To jak to jest? Walczymy pod parasolem urzędu o
jedną stronę? Że już o innych rzeczach nie wspomnę.

[citoyen]

Pani Środa posiada niebagatelny wpływ w środowisku "gender" - osób o wielkim
autorytecie moralnym. należy szanować ich wybór. A naukowość pozostawić należy
do innego rodzaju płaszczyzny dyskusji.

[Gość: byłylogowany]

Powiem to wyraźnie: moim skromnym zdaniem są na szczęście dużo większe
autorytety moralne, aniżeli te, które uznaje NGŁ Gender. Z całą pewności każdy z
nas pozostanie przy swoim, związku z tym uważam, że dalsza wymiana poglądów
mija się z celem.

[dziad_borowy]

Zgadzam sie w tym temacie z Byłym. Wszelkie kwestie dotyczace napierd...
dzieci, czyli wszystkich rzeczy szkodzacych dziecku zostaly juz prawem
uregulowane, a ingerencja w cos takiego jak klaps to juz przesada. Klaps
szkodliwy nie jest. Nie wiem jak sobie taki klaps wyobrazaja osoby pomysl
popierajace, ale skoro tak zle to wspolczuje dziecinstwa.
Podpisano: Dziad pare razy sklapsowany.
Dzierżbór!!!
ps. miast powieklac pomysly juz istniejace Pani Sroda moglaby dzialac w
kierunku lepszego ich przestrzegania. tak, to by dzieciom pomoglo.

[Gość: byłylogowany]

Dziękuję za wsparcie i gratuluję zdrowego rozsądku:) Pozdrawiam.

[Gość: t_b niezalogowana]

Phi!
Wesolych Swiat.
t_b

[Gość: jacek#jw]

citoyen napisał:

> Póki co, Magdalena Środa nie skrzywdziła nikogo.

To błędna kategoria rozumowania. Nikt nie zarzuca pani Magdalenie, że daje
klapsy na pupę. Krzywda w kategoriach stanowiska, które zajmuje to nic innego
tylko trybunał. Póki co nikt pani minister przed trybunałem nie stawia.

Pozdr / Jacek

[Gość: helga]

Były, ja znowu w obronie Twoich dzieci, ktore zostawione same sobie przeszły
przez płot i zorganizowały sobie dobrze i twórczo czas w oczekiwaniu na
rodziców. Płot nie jest znowu taki niebezpieczny. Trzeba się po prostu dobrze
trzymać. Dzieci okazały się twórcze, a Ty wymagałeś od nich żeby zachowywały
się jak manekiny. Dzieci są osobnikami bardziej dynamicznymi niż dorośli i
spędzenie 10 minut w oczekiwaniu na dorosłych jest dla nich wiecznością.
Uważam, że kara wpłynęła negatywnie na ich postawę życiową, będą bać się
aktywności i samodzielności. Dorośli najchętniej chcieliby mieć tzw. "grzeczne
dzieci" (manekinki nie sprawiające kłopotu) dla swojej wygody ale nie dla ich
dobra, zwłaszcza w przyszłości.
Dziecko bite przyzwyczaja się do tego, że można używać wobec niego przemocy z
byle powodu. Klaps jest sprawą bardzo subiektywną. Dorosły człowiek
rozzłoszczony bije małego człowieczka - nikt mi nie wmówi, że słabo - można
zrobić krzywdę. Jest cała masa ludzi którzy tłuką dzieci kablami i pasami i
cieszą się powszechnym szacunkiem - żeden sąd im nie grozi, ponieważ w naszym
społeczeństwie przemoc wobec dzieci cieszy się poparciem.
Jeśli nie dostawałeś w dzieciństwie różnych rzeczy z powodu różnorakich
ograniczeń to po prostu miałeś mniejsze możliwości do nabywania wiedzy,
edukacji, i do radości - niekoniecznie musi to świadczyć o tym że ci którzy
mają wszystko są egoistami. Dostęp do dobrych zabawek i techniki jest
kształcący.
Na koniec chciałam powiedzieć, że ja sama przez jakiś czas też byłam
zwolenniczką twierdzenia, że lekki klaps nie zaszkodzi. Ewoluowałam jednak i
doszłam do wniosku, że jest to twierdzenie bardzo prymitywne, którym dorośli
usprawiedliwiają dużo większą przemoc wobec dzieci. Bicie jest porażką
padagogiczną jak twierdzi mój mąż i chwała mu za to.

[citoyen]

Kocham dzieci

i brzydzę się przemocą.

A klaps jest przejawem słabości i okrucieństwa.

[Gość: :)]

Czy klaps jest przemocą?
Chyba nie. A dany w odpowiednim momencie przynosi odpwiednie skutki. Ale
niestety do roli rodziców trzeba dorosnąć, bo to bardzo trudny obowiązek.
Niestety gloryfikowane wychowanie bezstresowe przynosi fatalne skutki. Obwinia
sie wszystkich dookoła- przedszkola, szkoły, tylko nie rodziców, którzy
najczęściej nie mają czasu na wychowanie własnych dzieci. Budzą się z ręką w
nocniku, ale wtedy jest już za późno!!!!!!!
Pozdrawiam

Oj z tym biciem

[lavinka]

Znam koleżankę która nigdy nie była bita przez swoich rodziców, a sam tłukła
swoje dziecko z byle powodu.... brakło jej cierpliwości.. na szczęście poszła
po rozum do głowy i udała się do psychologa,który wiele jej wytłumaczył. Mały
poszedł do przedzkola i dramat się skończył. Myślę,że trzeba zauważyć,że nad
dzieckiem można wyżywać się nie tylko za pomocą klapsów ale przede wszystkim
wmawiając mu,że się do niczego nie nadaje... pamiętam dni,kiedy marzyłam o
laniu... taki klaps poboli i przestanie,ale jeśli usłyszy się,że rodzona matka
żałuje ,że mnie wydała na świat... to boli dużo bardziej,prawda? Ale o tym w
programie już nikt nie mówił...

lav

[Gość: x]

Pani Środa to błysnęła, ale Wy drodzy forumowicze to niestety nie.

[Gość: x]

Drodzy zwolennicy lekkiego klapsa, może w ramach dyskusji z Wami i wychowywania
Was, dam Wam lekko w mordę.To nie będzie bardzo bolało, może wpłynie nas Was
wychowawczo.