Lista łódzkich rozebranych fabryk

[wortes]

Proszę o pomoc w skompletowaniu wyburzonych łódzkich fabryk w ciągu ostatnich
kilku lat

pzdr

[Gość: bene]

Bardzo proszę, por favor, wedle życzenia, pierwsza dwudziestka:

1.Gampe Józef i Albrecht Ludwik
Al. Politechniki 3/5 , po 1945. ZPB im. Kunickiego; "Maltex";
rozb.2008

2.Eisert Karol Rajmund
Żwirki 19, Żeromskiego 118; po 45- Pań.Z-dy Przem. Wełn. nr. 2 im.
Norb. Barlickiego, „Norbelana”; rozbiórka 2007;

3.Barciński Salomon, przed 1920: Schwarz Edmund, Birnbaum Izydor i
Löw Karol
Tylna 4/6/8; po 45- PZPWełn. nr. 3; od 1948-ZPW "9 Maja" do 2004;
budynki rozebr. I/II.2007;

4.Grohman Ludwik
Targowa 46; Po 1945 ZPBaw. im Obrońców Westerplatte; od 1964 część
składowa Zjedn.Zakł.Przem. Baw. „Uniontex”, rozbiórka sukcesywnie
1995-2001

5.Baier Arnold
Świętojańska 1, przy Pabianickiej; d. fabryka cewek przędzalniczych,
rozbiórka 2004/07

6.Meyer Ludwik, spad-cy
Srebrzyńska 42, „na Mani” , d. z-dy pasmanteryjne "Lenta"; rozb.
1999-2003

7.Weigt Stefan SA
Słowiańska 1/9; odlewnia żeliwa i fabryka maszyn, rozb. 1999-2006

8.Greenwood Ferdynand (Fred)
Sienkiewicza 76/78, fabryka maszyn i odlewnia żeliwa; obecnie
wejście do Galerii Łódzkiej od strony ul. Orlej

8.Stolarow Włodzimierz
Rzgowska 26/26, ZPB im. F. Dzierżńskiego, oddział "B"; rozbiórka od
2001 trwa, część budynków istnieje

10.Keilich Ludwik
Przybyszewskiego 48, browar, rozb. ok. 2000/2003

11.Geyer Ludwik
Piotrkowska 287 – 313, po 45 ZPB im F. Dzierżyńskiego „Eskimo”;
systematyczna rozbiórka od 2004 od strony ul. Wólczańskiej; trwa;

12.König Karol s. Henryka
Piotrkowska 252-254; ostatnio magazyny mebli i sklepy meblowe; rozb.
2006/9

13.John Józef, SA
Piotrkowska 217- 221; fabryka maszyn i urządzeń (turbin); od 45 - Z-
dy Mechan. im. J. Strzelczyka "Jotes", później "Ponar-Jotes"; teren
fabryczny sięgał do ul. Wólczańskiej – tam rozbiórka 2006-7;

14.Schicht Aleks. i Kahlert Ryszard
Łukasińskiego 4; fabryka trykotaży, rozebr. 2008

15.Abel Fryderyk
Kopernika 55a, zakł wełniarskie, rozebr, 2005-07

16.Danziger Salomon i S-ka
Wróblewskiego 6/8; fabryka tkanin wełnianych i bawełnianych;
rozb. ok. 2000; została skorupa dawnej elektrowni;

17."Karolewska Manufaktura", Karol Kröning i Sp. Akc.
Wróblewskiego 39/41, po 45 – Zakł Przem Bawełn. im M. Konopnickiej;
systemat. rozb. od 1998, obecnie zarośnięte resztki murów

17.Allart, Rousseau & C-nie
Wróblewskiego 17, po 45 – Z.P.Wełn. im. Gwardii Ludowej; rozebr.
latem 2007

18.Prussak Abram, spadkobiercy
Gdańska 137/139, po 1945 część ZPWełn. „Norbelana”, rozb. w 2006

19.Häbler Emil & Co
Dąbrowskiego 23/25, d. ZPB im Pawła Findera „Pafino”; rozebr. 2004,
obecnie pobudowana stodoła LIDL’a z parkingiem;

20.Lange Fryderyk i Gustaw Wilhelm, b-cia
A. Struga 19-21; fabryka maszyn tkackich, odlewnia, rowery; po 45
Centr. Instytut Badawczy Maszyn Włok; systematycznie „po cegiełce”
przez 20 lat

no i z większych jeszcze z-dy Biedermanna na Smugowej 7-15 i
Kilińskiego 2, ale to już do drugiej dwudziestki.

[wortes]

Dzięki !

[Gość: bene]

Nowa seria rozwalonych fabryk:
w pierwszej oczywiście było 21 pozycji, zdublowałem nr 17.
Więc zaczynam od nr 22.


Uwaga: korekta do pozycji 7:

7.Weigt Stefan SA
Główny kompleks fabryczny odlewni Weigta znajdował się przy
Senatorskiej 7/9 (przedwojenny nr 22/24 – nastąpiła zmiana kierunku
numeracji posesji) i to on został zrównany z ziemią na amen;



22. Biedermann Robert spadkob-cy
Kilińskiego 2, przędzalnia i farbiarnia narożnik ul. Północnej;
budynki rozebrane przez „Atlasa” ok. r. 2001, zostawił tylko jeden
dwupiętrowy w głębi działki bo mu się na biuro nadał; od tego
czasu „Atlas” puszy się, że jest wielkim mecenasem starych fabryk;

23. Biedermann Robert, spadkob-cy
Smugowa 7-15; kompleks pełnego cyklu prod. tkanin bawełnianych; po
1945- Z.P.Baw. im. Szymona Harnama „Rena-Kord”; produkcja do 1990;
po malutku wyburzany od 2000 aż wreszcie spalony 30 lipca 2003 od
godziny 17,00 do 21,00. została jedynie charakterystyczna wieża
kurzowa;

24. Czamański Samuel, spadkob-cy
Wróblewskiego 16; fabryka pasmanterii, po 1945 oddział Zakł. Przem.
Jedwabniczego „Pierwsza”; rozebrane budynki wewnątrz posesji, wzdłuż
Al. Politechniki, m.in. za budynkiem delegatury Łódź-Górna, Al.
Politechniki 32; rozb. 2008-2009;

25. Stanisław Landau i Karol Weile
Skrzywana 5/7; fabryka filców, wojłoków i kapeluszy; rozbiórka ok.
2002; pozostał olbrzymi pusty teren zarośnięty chaszczami.

26. Teodor Karsch
Zgierska 104; dawna garbarnia skór, po 1945 oddział Łódzkich Z-dów
Przem. Skórzanego; rozb. 2002/4, obecnie supermarket;

27. Ludwik Anstadt
Sędziowska 15; browar; rozb. rozpoczęta 2007, okresowo wstrzymana,
dyskretnie kontynuowana;

28. Piaskowski Abram
Pomorska 106; zakłady wełniarskie; bezpośrednio przed wyburzeniem –
sprzedaż samochodów Ford; pierwsza faza wyburzeń ok. 2000;
pozostałości zburzone w 2008;

29. Scheibler Karol Wilhelm
Fabryczna 12; fragment kompleksu przemysłowego „Centrala” przy
Wodnym Rynku 2, m.in. dawna gazownia zakładowa; rozbiórka 2008-9;

30. Grohmann Ludwik,
pierwotnie Tylna 16; obecnie Tymienieckiego 22/24 – nawet adres
Urząd Miasta oficjalnie zmienił dla zatarcia śladów. A stały tam
najstarsze budynki fabryki Grohmanna pamiętające lata 1850-60;
zachowały ślady napędu wodnego maszyn; budynki rozwalono w ciszy
pogrzebu jako pierwsze przy okazji robienia miejsca pod „strefę” ;

31. Piotrowski Abram, Bernard, Maurycy – bracia, oraz inni - w
spółce „Leszno”
Żeligowskiego 39/41; tkalnia, wykończalnia i apretura tkanin
wełnianych; po 1945 – obiekt wojskowy; sprzedany deweloperowi w
dobrym stanie; w głębi działki stał gmach główny z ciekawą
architekturą ale jako „military space” był niedostępny dla
konserwatora; rozbiórka 2007/8

32. Silberstein Władysław,
Narutowicza 83/85 (róg Kopcińskiego); tkalnia jedwabiu; po 45 -
Zjednoczenie Przem. Jedwabniczego okręgu łódzkiego, tkalnia nr 16;
ostatnio z-dy „Textilpol”; rozb. 2004; teraz rozległa, parterowa
blaszana szopa marketu

33. Szaniawski Czesław
Żeromskiego 91; duża wytwórnia pieczywa i ciastek z ciekawym domem
narożnym; rozbiórka 2007/8

34. Falcman Juliusz; w l. 1920-45 wynajmowana różnym
przedsiębiorcom, m.in tkalni mechanicznej „Kohn i Hercenberg”;
Nawrot 33; pierwotnie przędzalnia wełny i nici szwalniczych;
otynkowany, trzypiętrowy budynek był w stosunkowo dobrym stanie,
przed dekady mieścił różnego rodzaju magazyny; nagle w ciągu dwóch
lat „popadł w ruinę” a pani red. A. Hac w GŁ z 9/10 grudnia 2006
zachwycała się: „dzięki pieniądzom gminy nie będzie śladu po
ruderach”; rozwalony w grudniu 2006

35. Margulies Perec i Wollmann Dawid
Rewolucji 1905 r nr 69; wytwórnia pończoch i skarpet; jako państwowa
działała do 1992; ciekawe architekt. budynki w dobrym stanie;
rozebrane za zgodą miasta w lutym 2008; miał budować K. Rutkowski
szkołę detektywów;

36. Korches i Sp-ka, również zakłady pończosznicze „Wega”;
Brzozowa 5/7/9; zakłady dziewiarskie, ostatnio, do 2001 oddział
Zakł. Przem. Pończoszniczego „Zenit”; rozb.2004/5

37. Fiszer Henryk, syn Teodora
Al. Włókniarzy 185 lub Zana 3-11, dawniej również Długosza 43;
przędzalnia i farbiarnia stała frontem do Al. Włókniarzy między
Długosza a Drewnowską; przez 10 lat zapuszczana a ok. 2003, gdy już
dostatecznie skruszała – wiadomo. Obok stoi skorupa hali sportowej
Klubu „Resursa Rzemieślnicza” – ta pogierkowska cholera ma dopiero
30 lat to i zawalić się wiąż nie chce.

Na tym kończę, bo też już mi się nie chce.
No i po co się dołować.

[brite]

Bene, czy wiesz moze, co za fabryczka była przy ul. Miedzianej w
południowej pierzei pomiędzy Przędzalnianą a Wysoką? Jest tam teraz
betonowa, zarośnięta dziura.

[Gość: .]

> 6.Meyer Ludwik, spad-cy
> Srebrzyńska 42, „na Mani” , d. z-dy pasmanteryjne "Lenta"; rozb.
> 1999-2003

Żadna tam Lenta. Lenora. Lenta jest na Kilińskiego przez płot z Osserem i
praktycznie wszystkie budynki są z lat 60 i 70.

[Gość: bene]

O, to, to, słuszna uwaga.
Lenta - Kilińskiego 228, a dawniej 210-214, stary Fryderyk
Eisenbraun a po nim synowie, Gucio i Cezar; kawał placu już urwano
na kościółek to może dalej jakoś pójdzie, z pomocą Bożą.

[Gość: .]

> O, to, to, słuszna uwaga.
> Lenta - Kilińskiego 228, a dawniej 210-214, stary Fryderyk
> Eisenbraun a po nim synowie, Gucio i Cezar; kawał placu już urwano
> na kościółek to może dalej jakoś pójdzie, z pomocą Bożą.

Ale co tam jeszcze może pójść, skoro starą fabrykę rozebrano w latach 60?
Willa/kantor(?) służy za przedszkole, więc chyba nie polegnie, ze starych
budynków zachowały się jakieś komórki i to coś co stoi od frontu przy
Kilińskiego, co nawet budynku specjalnie nie przypomina. Co najwyżej można by
wspomnieć o niewielkim, chyba nieprodukcyjnym budynku, który stoi na terenie
Próchnika i przylega do granicy działki z Osserem (cegła, trzy piętra, brak
detalu poza tynkowanymi płycinami rozdzielającymi okna).

[Gość: Ula]

Bene, czy masz taką kompletną listę? Zamierzam pobiegać po mieście wg tej listy
i zobaczyć (i pofotografować) cóż za reprezentacyjne cuda wybudowano na miejscu
rozwalonych fabryk. Proszę bene o ew. kontakt [e-mail] :)

Dorobek

[Gość: odprysk]

Michał Domińczak od VIII 2005 do VII 2007 roku pełnił funkcję Miejskiego
Konserwatora Zabytków w Łodzi.
A później doradzał inwestorom.

Za jego czasów Projekt Łódz pisał:
Fabryki i mity 06 marca 2007 Michał P. Różycki
www.projektlodz.pl/rewitalizacja/1/110
Nowe oblicza ruin 03 listopada 2005 Leszek Kormoran
www.projektlodz.pl/rewitalizacja/1/48
Projekt Łódź - Zdaniem eksperta:
Michał Domińczak
"Władze miasta w sposób jasny i czytelny powinny zakomunikować zamiar inwestycji
na terenie historycznego centrum Łodzi"


---------------------------
Michał Domińczak

Architekt i historyk urbanistyki specjalizujący się w ochronie zabytków oraz
prawnych aspektach kształtowania przestrzeni miejskiej. Członek Izby Architektów
RP i Izby Inżynierów Budownictwa RP. W latach 2003-2005 pracował jako Architekt
Miasta Zgierza, od 2005 do 2007 roku pełnił funkcję Miejskiego Konserwatora
Zabytków w Łodzi. Od 1997 roku jest pracownikiem naukowym Instytutu Architektury
i Urbanistyki Politechniki Łódzkiej, gdzie zajmuje się konserwacją zabytków i
historią urbanistyki.

[Gość: ProjektŁ]

Wojciech Szygendowski - od maja 2005 roku Wojewódzki Konserwator
Zabytków (poprzednio MKZ). W tym czasie nie wydał ani jednego nakazu
przeprowadzenia remontu (choć miał taki obowiązek) jakiegokolwiek
budynku zabytkowego w Łodzi, mimo fatalnego stanu niektórych z nich.
Bezczynnie obserwuje m.in. ruinę Nowej Tkalni, choć zezwolił na
budowę 8-10-piętrowych wieżowców na tym terenie.
Miejski Konserwator Zabytków (Wojciech Szygendowski, Michał
Domińczak i Beata Konieczniak) nigdy nie miał (i nie ma żadnych
kompetencji) w zakresie ochrony zabytków, bo Wojewódzki Konserwator
nie przekazał mu w tym zakresie uprawnień.

Takie posty jak ten poprzedni świadczą, że obecny WKZ przeczuwa
chyba swój rychły koniec, co nie nie może dziwić z uwagi na jego
dramatyczną nieudolność..

[Gość: odprysk]

do:Projekt Łódź
Nie oceniam całości polityki urzędasów łódzkich, ale Eksperta ds Rewitalizacji w
Projekcie Łódź, który zaprasza do debaty nad przyszłością łódzkiego dziedzictwa
pofabrycznego.
Więc to, że na Sri Lance są kłopoty nie zmienia opinii o pracy jako MKZ Państwa
Eksperta.
Niezależnie od uprawnień - Prezydent Łodzi i podległe mu służby mają określone w
Ustawach i Statucie Miasta obowiązki!
A p. M. Domińczak bardzo często stał murem za stanowiskiem W. Tomaszewskiego -
czyli dobrze mu sie współpracowało.

Jeśli chcecie go bronić - o ile on sam to nie pisze - przedstawcie jego zasługi,
a nie wskazujecie, że też inni kiepsko pracowali.

Siebie warci.

[jakub_polewski]

Gość portalu: odprysk napisał(a):

Panowie,

MKZ nie wiele mają do robienia nie przez WUOZ (WKZ) ale z powodu
polityki Magistratu (co robi Dyrektor Wydziału Planowania
Przestrzennego i Ochrony Zabytków, żeby planować przestrzennie i
chronić zabytki ewidencji gminnej - gdzie są plany miejscowe?), oraz
braku zaangażowania w sprawy miasta Rady Miejskiej (gdzie parki
kulturowe?),

WKZ ws. fabryk rzeczywiście niewiele robił, bo wpisywał dopiero po
fakcie, albo wybiórczo, nie opiniował także na rzecz dziedzictwa
poprzemysłowego planów miejscowych, które są (czyli 1 - strefa
zabudowy pofabrycznej L. Geyera - brak udziału WKZ przy pracach nad
planem).

[jakub_polewski]

Gość portalu: bene napisał(a):

> Bardzo proszę, por favor, wedle życzenia, pierwsza dwudziestka:

Mało, mało, więcej rozwalili >F

[Gość: bene]

To, co już rozwalili, niestety nie powróci i kolejne wyliczanki nie
zmienią stanu faktycznego.
Jedyne, co można zrobić, to ufundować tablice pamiątkowe:

>W tym miejscu w latach 1886 – 1994 pracowały zakłady
włókiennicze Karola Rajmunda Eiserta, po roku 1946 znane jako
Zakłady Przemysłu Wełnianego im. Norberta Barlickiego "Norbelana".
Stanowiły część dziedzictwa kulturowego tego miasta; zatrudniając
650 robotników współtworzyły potęgę i zamożność wielkiej
przemysłowej Łodzi.
Przetrwały dwie wojny światowe. Zniszczyła je ludzka małość i
barbarzyństwo kulturowe rządzącej Łodzią kliki. <

Rzeczą, którą powinniśmy dzisiaj robić to walczyć o to, co jeszcze
zostało a jest zagrożone anihilacją w dowolnym momencie. Dotyczy to
nie tylko fabryk, lecz również innych obiektów ważnych dla tradycji
lub urbanistyki miasta.
Kilka propozycji, pierwszych z brzegu:

1. Ul. Kilińskiego 123 – siedziba Resursy Rzemieślniczej, wybudowana
dużym wysiłkiem ze składek stowarzyszenia chrześcijańskich cechów
rzemieślniczych w latach 1912-14; od roku 1919 w sali redutowej
mieściło się kino „Resursa”, od 1933 do końca (około 1990) –
„Stylowy”.
Obiekt przygotowany do rozbiórki w ramach – uwaga – r e w i t a l i
z a c j i

2. Ul. Piotrkowska 138-140 oraz Roosevelta 6-10 – zespół fabryczny
Ramischów, z niepowtarzalną atmosferą ciasnego, śródmiejskiego
podwórza fabrycznego,

3. kwartał ulic: Piotrkowska – Nawrot – Sienkiewicza – pasaż
Schillera – poważnie zagrożony znaną nam już „rewitalizacją” ,
zgłoszoną , o zgrozo ! do finansowania ze środków unijnych.
Zburzone zostaną głębokie oficyny posesji Piotrkowska 118 i 120 oraz
Sienkiewicza 61, 63 i 65
w tym budynki fabryk braci Auerbach w gmachu Pilicera (nr 63) oraz
Adolfa Kebscha (nr. 65 - po wojnie Z.Przem. Dziew. „Iwona”).

Smaczku dodaje fakt, że powodem wyburzeń w tym akurat kwartale jest
wygoda urzędników z Piotrkowskiej 104, którym brakuje miejsc do
parkowania ich osobistych i służbowych autek. Poza tym, jak o 16,00
wszyscy na raz rzucają się do aut - korkuje się na pół godziny
wyjazd na Sienkiewicza (tylko w kierunku północ) i Tuwima (tylko w
kierunku zachód). A po wyburzeniach będą jeszcze mieli wyjazd na
ulicę Nawrot – kierunek wschodni.
A więc prywata urzędasów jest powodem rozwalenia kolejnego
śródmiejskiego kwartału mimo, że wszystkie kwartały przylegające do
Piotrkowskiej od lat 70-tych objęte zostały obszarem ścisłej ochrony
konserwatorskiej.
Tak było do czasu wygaśnięcia ważności planu miejscowego z roku
1993 – co ilustruje plansza 43,44 i 45 Atlasu Miasta Łodzi.

Fundacji Ulicy Piotrkowskiej życzę dużo powodzenia i przewiduję
nieustające pasmo sukcesów – takich jak do tej pory.
Razem z Towarzystwem Przyjaciół Łodzi – możecie wiele, wiele nie
zrobić.

[brite]

Bene, czy mogę prosić o jakiś kontakt do Ciebie na maila?