Szpitalne jedzenie, czyli galeria obrzydliwości

nie zgadzam się ,w moim szpitalu było super żarcie

[Gość: mirek]

gdy byłem na oddz. kardiologii szpitala miejskiego w Rzeszowie jedzenie było
bardzo dobre, prawie jak w domu!

Szpitalne jedzenie całkiem dobre!

[szaser]

Sam leżałem w szpitalu na Oczki i raz w Wolskim, moja mama na
Banacha.
Jedzenie wszędzie było dobre, a czasami nawet lepsze, niż mam w
domu. Nieraz troszkę za mało, ale jak poprosiłem, to zawsze dostałem
dokładkę, oczywiście chleba, albo zupy. Nie narzekam, bo wiem, co to
niedostatek, ale były osoby, co to salcesonu, albo smażonej kaszanki
nie jedzą. Ja zjem wszystko, co nie zepsute i jadalne. Ale
oczywiście sa tacy, co narzekają, choć w domu jedzą byle g...o!

[Gość: ~~]

Łatwo osądzać, że ktoś nie tknie z byle powodu salcesonu czy
smazonej kaszanki, ale druga strona medalu jest taka, że jeśli ktoś
ma wyrobione pewne nawyki żywieniowe, albo po prostu choroba nie
pozwala mu na tego typu odżywianie (z całym szacunkiem, ale kaszanka
jednak nie należy do szczególnie zdrowych)to dieta tego rodzaju
raczej choremu nie pomoże, a jedynie zaszkodzi. Zawsze zadziwia
mnie, że tak łatwo oceniamy i mierzymy swoją miarą...

Szpitalne jedzenie, czyli galeria obrzydliwości

[Gość: ichi51e]

Ciagle o tym zarciu w szpitalach... Ktos z redakcji chorowal ostatnio
czy moze jakis kuzyn ma firme cateringowa? A w szkolach to lepiej
karmia? Smiech na sali.

Szpitalne jedzenie, czyli galeria obrzydliwości

[cati0n]

Witam
Czy wiecie że w Auschwitz dzienne wyżywienie szacunkowo zawierało 1400-1700
kcal, fakt że przy ciężkim wysiłku fizycznym. Zapotrzebowanie kobiety w ciąży
czy karmiącej sięga 3000 kcal a w szpitalach podają tak na oko nie więcej niż
2000. Dobrze że ktoś ten temat wreszcie poruszył.

jedzeinie w KL Auschwitz

[Gość: karzeł_wasyl]

1400-1700 kcal? A skąd takie wyliczenia? Ile by tej brukwi trzeba było zjeść, albo ile wypić kawy zbożowej, żeby te kalorie uzyskać?

Zresztą kaloria - kalorii nierówna :)

Szpitalne jedzenie, czyli galeria obrzydliwości

[Gość: frizz]

Myślę, że to nie chodzi o to, żeby jedzenie było jakieś szczególnie wykwintne.
Ale dobrze byłoby gdyby było chociaż ciepłe i świeże. Moja Mama leżała zimą w
szpitalu, nie dość że było zimno jak szlag, to wszystkie posiłki były w
najlepszym razie letnie..włącznie z herbatą. Wiadomo, że nikt nie przychodzi do
szpitala się "odkarmić". Jeśli szpitali nie stać na porządne wyżywienie to niech
zapewnią chociaż ciepłą podstawę i poinformują rodzinę co ewentualnie przynosić.
Ja np. nie wiem czym powinien żywić się pacjent po operacji.. a widziałam gości
z pizzą dla chorego codziennie..

Szpitalne jedzenie, czyli galeria obrzydliwości

[Gość: m]

W tym roku "odwiedziłam" dwa szpitale. Posiłki w jednym kompletnie niezjadliwe. Śniadanie i kolacja 2 kromki chleba, masło i wędlina składająca sie z chrząstek. Obiad - zimna zupa bez smaku, zimne ziemniaki z zimnym klopsem( tydzień czasu to samo, choć w menu nazywało sie inaczej ;)). Drugi szpital jedzenie ok. Ciepłe, smaczne i dobrze wygladające.

Szpitalne jedzenie, czyli galeria obrzydliwości

[dupa2_2]

Znowy nagonka - byłem w szpitalu trzy dni na badaniach - szpital na
Bielanach.
Zupa mleczna rozwodniona i niesmaczna pewnie jak wszędzie. Obiady
skromne, ale wystarczające. Według mnie jedzenie jest W PORZĄDKU -
to nie senatorium dla anorektyków ani tuczarnia kurczaków. Wielu
pacjentom przydałoby się schudnięcie - mi też. Schudłem przez ten
czas i czułem się lepiej, lżejszy. Tylko gdyby nie ta wada serca ...

[misi.a]

Ja leżałam 5 dni w Jeleniej Górze na Chirurgii Urazowo-Ortopedyczniej. Jedzenia
było wystarczajaco dużo oraz wystarczajaco dobre :D
W ogóle, gdyby nie to, że złamałam nogę, to w szpitalu było całkiem fajnie :P

[yellow1302]

Znajomy pracownik domu opieki co prawda, a nie szpitala opowiadał mi
kiedyś dlaczego jedzenie było tam okropne: Zamiast ugotowac mniej,
ale dobrej zupy, gotowało się hektolitry czegoś, czego nikt nie
chciał jeść. W efekcie przeznaczane to było do wyrzucenia, a że
dyrektor domu opieki miał hodowlę świń... W części przypadków i taki
mechanizm może działać. Byłam kiedyś z cóką w szpitalu dwa tygodnie,
jedzenie niezłe i na swój sposób smaczne, choć generalnie za tłuste
i kompletny brak warzyw, ze dwa razy dali buraczki z chrzanem lub
rozgotowaną marchewkę. Ani kropli mleka. Wszystko (śniadanie, obiad,
kolacja) w jednorazowych styropianowych pudełkach - po co? Czy to
taki problem kupić dużą zmywarę zamiast produkować góry śmieci?

[Gość: jac]

Dobre jedzenie w Łodzi to np. Szpital Chorób Płuc w Łagiewnikach i
Tuszynie, chociaż nie mają własnej kuchni tylko dobry katering. Za
11 złotych dziennie przy duzej ilosci dostarczanych posiłków,
naprawdę posiłki mogą byc smaczne a napewno ciepłe.Za ich jakośc
odpowiada dyrektor placówki. Kto kontroluje posiłki w publicznej
służbie zdrowia - chyba SANEPID (dział żywienia),a jeżeli tak, to w
świetle stwierdzonego stanu, wynika z tego wniosek, że ta
zbiuraktywizowana instytucja, istnieje tylko dla samego istnienia.

[Gość: Anneczka]

Dobre jedzenie w Łagiewnikach? No nie wiem, mój synek tam przebywał i powiem
szczerze, że kilka tygodni takiego odżywiania i dziecko ma chyba anemię. Mięso
zazwyczaj niejadalne, mało owoców, herbata tak słodka, że łyżka stoi, a przecież
wszędzie trąbią, żeby ograniczać dzieciom cukier w diecie. Kompocik sztuczny,
margaryna chyba z oleiny.

Poza tym dzieci permanentnie głodne - nie moje, bo to niejadek i tak odżywiany
głównie domowymi posiłkami.

Można inaczej

[Gość: xck]

W Centrum Onkologii w Warszawie - za 5-6zł jest smaczny obiad z dwóch dań i
kompot. Porcje takie, że ciężko przejeść. Sama zupa 1.50zl. Podobno przy takiej
ilości jedzenia (pracownicy i pacjencji jedzą to samo) ok 6zł wystarcza żeby to
sfinansować.

Szpitalne jedzenie, czyli galeria obrzydliwości

[kycu]

I wszystko się schodzi na służbę zdrowia, jak zwykle :).Do szpitala nie chciał
bym już nigdy trafić. Mam 24 lata a w szpitalach już się wyleżałem. Wiem
dokładnie jak to wszystko wygląda. I tu nie tylko jest tak z jedzeniem. Ale
dobrze, że temat został poruszony. Może kiedyś się coś zmieni w tej
"Polszczynie" jak to moja babcia mówi ;)

Szpitalne jedzenie, czyli galeria obrzydliwości

[slavko.matejovic]

A złodziejskie państwo kradnie mi jeszcze na tą fikcję zdrowotną
jedną trzecią pensji. Za które to zaoszczędzone pieniądze w wypadku
odpukać w niemalowane choroby w rodzinie mógłbym o wiele lepiej
załatwić prywatne leczenie z pełną stawką żywieniową. I może ten
kraj jeszcze będzie oczekiwać lojalności? A taki ебаный xyй!

Ale za to w więzieniach dobrze karmią

[misiu-1]

POpaprańcy dbają o swój żelazny elektorat.

[Gość: Andi]

Dlaczego na każdym forum zawsze jakiś debil typu "misiu-1" musi się znaleźć ? Może Misia trzeba zamknać w więzieniu aby się przekonał jak jest naprawdę

Szpitalne menu

[Gość: savon de Marseille]

Nieco historii.

Szpital dla psychicznie chorych W Gladesville (Australia) rok 1926

www.records.nsw.gov.au/state-archives/resources-for/family-historians/asylum-records/images/3-1772-2.jpg/image_view_fullscreen

Guzik prawda - artykuł z tezą

[aharper]

W Instytucie Onkologii w Gliwicach stawka żywieniowa wynosi 5,80 PLN (sic) i
jedzenie jest bardzo OK.

Szpital w Legnicy RULEZ!

[tomek_atomek]

Na neonantologii (noworodki) podali rano mleko, na obiad bigos...
dla nie rozumiejących problemu powiem, że matka karmiąca nie może
pozwolić sobie na kapustę, a wiele dzieci ma skazę białkową
(uczulenie na białka w krowim mleku).

Generalnie to z 4 obiadów tylko jeden "był możliwy" do zjedzenia...

Zarabia na tym tylko firma cateringowa, bo połowa pacjentów chętnie
zrezygnowała by ze szpitalnego żywienia w całości...

Szpitalne jedzenie, czyli galeria obrzydliwości

[Gość: kasztan]

a ja leżałem w szpitalu w Nowym Sączu nieco ponad tydzien. Co do jedzenie to w
zasadzie narzekac nie mogłem. Co prawda racje żywnosciowe nieduże ale za to był
twaróg, jakies wędlinki, buraczki ćwikłowe, pieczone jabłko, sałata. Obiady były
zawsze ciepłe Warto wspomniec o miłych paniach dietetyczkach które nie skąpiły
jak sie ładnie do nich uśmiechnęło ;)

Szpitalne jedzenie, czyli galeria obrzydliwości

[reklama-bolek5]

Chyba rzeczywiście ludziom nieźle się powodzi.
Ja niekiedy marzę sobie, by lekko zachorować, tak by nie bolało za mocno, a za
to podjeść sobie prawdziwego obiadku. Nawet tego szpitalnego. Z drugiej
strony, szpital to szpital niestety.

[bambussi]

po co wypisujesz bzdury?

na jedzenie cię nie stać, ale na pisanie bzdur w necie to czas i
pieniądze masz???

co za troll...

Szpitalne jedzenie, czyli galeria obrzydliwości

[sylwia.g21]

obserwowałam to przez prawie pół roku w szpitalu praskim w Warszawie.a 85%
tego "niby jedzenia" zostaje na talerzach i idzie do śmieci...bo rodziny muszą
karmić pacjentów przyniesionym z domu...takie marnotrawstwo że żal patrzeć...a
służba zdrowia nie ma pieniędzy..skandal

Szpitalne jedzenie, czyli galeria obrzydliwości

[Gość: kamila_gov]

Mam wrażenie, że temat dotyczy głównie łódzkich szpitali :/ Ja leżałam w
szpitalu MSWiA w łodzi na oddziale gin. z zagrożoną ciążą. Jedzenie czasem było
gorsze od tego opisywanego w artykule. Zimne - zawsze. Kolacje i śniadania
składały się najczęściej z kromki chleba i najtańszej z możliwych mielonek.
Zimne jajko na twardo - ale już bez soli, owsianka - nie słodka ani nie słona
itd. Schudłam 4kg przez 10 dni pobytu (a i tak mam niedowagę w ciąży, więc wcale
nie potrzebowałam takiej "kuracji"). Trochę pomagali przyjaciele, rodzina
niestety mieszka daleko, a mąż akurat pracował za granicą.

[liwilla1]

jak kobieta po trudach porodu ma dojść do siebie, gdy jako posiłek dostaje 3
kromki z bagietki i plasterek chudej wędliny? jak ma jeszcze z tego wykarmić
dziecko?? przy dwóch połogach, których doświadczyłam do tej pory, mąż musiał mi
donosić jedzenie w bańkach, bo byłam cały czas wygłodzona! teściowie śmiali się,
że jest jak za komuny. to jest skandal!

[mamahania2]

Zgadzam sie calkowicie.Mam dokladnie te same doswiadczenia.Dwa razy
rodzilam w polskich szpilalach raz w angielskim.W naszych rodzimych
placowkach poprostu glod mi doskwieral i rodzina przysylala mi
jedzenie.Zalosne to dla mnie.Na obczyznie przynosili mi menu abym
mogla wybrac na co mam ochote(obiady i kolacje)sniadania moglam
robic sobie w kuchni szpitalnej(tosty,platki takie tam).

[liwilla1]

zazdroszcze :) z publiczną służbą zdrowia jest jak z polskimi drogami - wszyscy
na nie płacą, ale żeby raz na ruski rok skorzystać z usług na odpowiednim
poziomie, trzeba dodatkowo się opodatkować z zarobków netto (np. wykupując
prywatną usługę). to ja się pytam, gdzie wyciekają te pieniądze?

Bo się zaraz rozpłaczę...

[Gość: Belinea]

Jak widzę te spasione wieloryby, co przez 9 miesięcy żrą bez
opamiętania, bo mamusia i babcia podpowiedziały, że w ciąży trzeba
jeść za dwoje (co jest oczywiście kompletną herezją, ale to kolejny
wiejski mit), to się nie dziwię, że przyzwyczajone od dłuższego
czasu do obżarstwa, mają potem pretensje, że są w szpitalu głodzone.
Jednego tylko nie rozumiem - skoro już drogie panie jesteście w
stanie wygrzebać kasę choćby spod ziemi, żeby tylko mieć prywatną
opiekę położnej albo lekarza przy porodzie, to chyba też wystarczy
na żarło w bufecie? Jedno jest pewne - choćby wam dania z
ekskluzywnej restauracji przynieśli i tak będziecie narzekały, że
najlepsze jest domowe jedzenie, które wam mamusia w termosiku
przyniesie. I jeszcze jedno - z tego, co pamiętam, po porodzie też
obowiązuje pewnego rodzaju dieta, żeby dzieciak w mleku za dużo
alergenów nie dostał, więc chyba tłuste dania odpadają i pozostaje
zupa marchwianka i gotowane mięso. Jedno jest pewne - zanim
stracicie ten narosły przez miesiące tłuszcz, zdążycie wyjść ze
szpitala, a te 2-3 dni da się chyba jakoś wytrzymać? To nie hotel
ani knajpa, nie podoba się, to się nie je, zresztą - kiedy się
podobało?

[liwilla1]

koleżanko, zajdź w ciąże, uródź i wykarm - wtedy możemy podyskutować i o diecie,
i o prawidłowej wadze położnicy. Powodzenia.

[Gość: azyt]

uródź?

Urodziłam i wykarmiłam

[Gość: Belinea]

Nie korzystałam z żadnych udogodnień w szpitalu - prywatnej
położnej, indywidualnej opieki lekarza, cesarki na życzenie ani
prywatnej sali. Rodzina nie donosiła mi zupek w słoikach, nie
podżerałam w bufecie. Nie spasłam się jak świnia, a 3 dni po
urodzeniu dziecka byłam na ścisłej diecie, mimo to karmiłam i jakoś
żyję, dziecko zdrowe. Jak już mogłam cokolwiek jeść, to "panie
kuchenkowe" przynosiły mi dokładki, bo byłam jedną z 3 kobiet, które
nie narzekały na warunki, tylko z uśmiechem przyjmowały sytuację,
dzięki temu byłyśmy ulubienicami personelu w przeciwieństwie do
pozostałych - zapasionych baleronów, które traktowały szpital jak
hotel, a lekarzy i pielęgniarki jak służących. Stać je było na
wszystkie "dodatkowe usługi", pożerały tony jedzenia spoza szpitala,
a mimo to były niezadowolone i tak krytyczne, że psuło to atmosferę
na oddziale.

[shellerka]

dokładnie belinea - ze mna na porodowce lezaly kobiety, ktore narzekały na kolor
kafelkow w toalecie (toaleta w pokoju, nei na korytarzu) i ogólnie na to ze
polozne nie skacza tylko wkolo nich, a salowa nie chodzi usmiechnieta.

dzieki temu doswiadczeniu ze zmanierowanymi babskami zrozumialam, dlaczego jadac
na polna spodziewalam sie najgorszego (po czytaniu wpisow na forach
internetowych, ktore pisaly takie babska wlasnie), a to co zastałam pozytywnie
mnie zaskoczylo i w niczym nie przypominało "beznadziei" z opowieści forumek.

[shellerka]

:))) belinea! to bylo piękne! absolutnie sie pod tym podpisuje

[Gość: Belinea]

Pozdrawiam, jako żona poznaniaka.

[Gość: jagodast]

To że porcje niewielkie to nic ale jak przez 4 dni po cesarce na
obiad dostawała gotowanego kalafiora i dziecko karmiłam to się
troszkę zdziwiłam :)))

Szpitalne jedzenie, czyli galeria obrzydliwości

[grubel]

Ja miałem to szczęście, że głodzili mnie przed operacją, tydzień po
operacji a jak już przyszedł moment, że zaczęło mi przysługiwać
jedzenie to natychmiast mnie wypisali. :)

[Gość: mamazosi1]

Zgadzam się z autorem. Jedzenie w naszych szpitalach jest ochydne i
zimne. Poza tym jak można dawać ludziom z problememi żołądkowymi
tzw. pieczeń rzymską, po której odbija się cały następny dzień ?!?
Parę lat temu urodziłam dzidzię przez cesarkę. Kilka dni po porodzie
dziecko zrobiło się niespokojne i miało problemy z brzuszkiem.
Pielęgniarki na mnie nakrzyczały że napewno najadłam się jakiejś
czekolady i dlatego dziecko nie może się wypróżnić. Niestety nie
zwróciły uwagi na to, że np. na obiad była strasznie slona i ostra
zupa a na kolację dziwna pseudokiełbaska.Masakra

Szpitalne jedzenie, czyli galeria obrzydliwości

[dom_maklerski]

Ze swojej strony dodam tylko, że w Wars[u]awie na Neurologii (w
MSWiA na Wołoskiej)niesamowity był sposób podawania posiłków
pacjentom: wchodzi do pokoju pani - bez słowa, dosłownie rzuca
talerz na stolik (dobrze, że nie zjechało z niego to co tam było) i
jesli nie zdążył mój tata krzyknąć, że chce jeszcze nóż i łyżeczkę
to musiał niestety radzić sobie bez nich. To nie zdarzyło sie jeen
raz, a tata leżał prawie 2 tygodnie. Kurcze - tak bezosobowo, a
nawet niekulturalnie nie powinni się chyba zachowywać w szpitalu -
nie tylko w szpitalu... aaa.. oczywiście my mu jedzenie
przynosiliśmy, chociaż stracił apetyt tam zupełnie....

[jaqbek2]

Niestety, wiele pielęgniarek i tzw. obsługi szpitalnej wychodzi z założenia, że
jaka płaca, taka praca. Ja, leżąc niedawno w Centrum Onkologii w Warszawie
musiałem mieć swoje:
- kubek na herbatę
- sztućce
- talerzyk, bo jak nie zjadłem śniadania w 15 minut, to zabierali, więc by mieć
na dłużej, musiałem sobie przełożyć
Raz poprosiłem panią roznoszącą posiłki, czy mogłaby mi przepłukać kubek, bo
kiepsko się czuję po kroplówce. Mało nie wydarła się na mnie.

[Gość: j...]

dla ciebie pielęgniarka to służąca?Poproś lekarza nastepnym razem.

Jedzenie jest częścią leczenia!

[Gość: Nina]

Do wszystkich, którzy piszą, że szpital to nie Sheraton i ma leczyć, a nie karmić:
Miesiąc temu mój tata (62 l.,75 kg., cukrzyca, ciężka zatorowość płucna)
przeszedł 7-dmio godzinną, bardzo skomplikowaną operację płuc w szpitalu w
Aninie. Lekarze uratowali mu życie (mimo dramatycznych powikłań w trakcie
operacji) i chwała im za to! Od początku jednak z jedzeniem był problem. Tata
nie wybrzydzał, próbował jeść szpitalne posiłki. Po koronografii, jeszcze przed
operacją, kazano mu (słusznie) leżeć nieruchomo i nie podnosić głowy. W porze
obiadu panie przyniosły posiłek, po czym WYSZŁY. Próbowaliście kiedyś zjeść coś
leżąc płasko na plecach? Całe szczęście, że akurat odwiedziłam tatę - mogłam go
nakarmić; wydaje mi się jednak, że to jeden z obowiązków personelu szpitala... O
ile w Aninie jedzenie było znośne, to w szpitalu płucnym na ul. Płockiej (tam
przeniesiono tatę po operacji, w bardzo ciężkim stanie, po otwarciu mostka) po
prostu nie dało się na nie patrzeć! Tata leżał tam 3 tygodnie, schudł 5 kg, a
rozległe rany pooperacyjne nie goiły się tak, jak powinny. Po tym czasie
wypisano go do domu, mimo że jego stan nie był zadowalający. Po 2 dniach wrócił
do tego samego szpitala - tyle że już z zapaleniem płuc i spędził tam kolejne 2
tygodnie. Kilku niezależnych lekarzy potwierdziło nasze przypuszczenia:
właściwie zbilansowane, apetycznie wyglądające posiłki, mają kolosalny wpływ na
pozytywny przebieg rekonwalescencji pacjenta!! Gdyby mój tata dostawał
odpowiednie jedzenie, rany goiły by się szybciej, nie cierpiał by tak długo z
powodu bólu pooperacyjnego i prawdopodobnie nie złapałby zapalenia płuc
(osłabiony organizm nie broni się przed wirusami i bakteriami). Tak, płacimy
przymusową składkę na "bezpłatne" ubezpieczenie zdrowotne po to, aby w razie
potrzeby szpital nas LECZYŁ. Właściwe żywienie jest fundamentalną CZĘŚCIĄ
PROCESU LECZENIA, dlatego uważam, że to skandal, że pacjenci otrzymują na
talerzach to, co widać na zdjęciach w artykule. PS. Za niezbędne leki też
szpitale nie chcą płacić: musieliśmy dowozić tacie jego własne insuliny,
glukometr (w przeciwnym razie pielęgniarki 5 razy dziennie dźgałyby go wielką
igłą do zastrzyków w palec w celu zbadania poziomu cukru) i leki na zakrzepicę.
Musiał też zapłacić z własnej kieszeni za usztywniający gorset, bez którego nie
zrósłby się mostek. Osobiście musiałam interweniować u obsługi szpitala na
Płockiej, aby tata dostał drabinkę mocowaną do ramy łóżka, bez której nie mógł
nawet samodzielnie usiąść, a tym bardziej wstać (pielęgniarki były szczerze
zdziwione moją prośbą). Nie otrzymywał żadnych środków przeciwbólowych, przez
miesiąc prawie nie sypiał, a w dzień przy każdym najmniejszym ruchu wił się z
bólu. Nie piszcie, że szpital to nie Sheraton tylko spróbujcie wykrzesać z
siebie odrobinę empatii albo wybierzcie się na wycieczkę do dowolnego oddziału
pooperacyjnego. Zobaczycie prawdziwe, niepotrzebne ludzkie cierpienie.

Szpitalne jedzenie, czyli galeria obrzydliwości

[Gość: mk]

mkNie godzę się. Leżałam dość długo na onkologii w Kielcach.
Jedzenie
pyszne ciepłe, a Siostra dba żeby każdy zjadł , a nawet podgrzewa
jeżeli pacjent jest np. na zabiegach.

[sven_b]

Każdy mieszkaniec okolicy wie, że poziom Szpitala Wojewódzkiego w Zgierzu można
określić na wczesny trzeciorzęd.