Nie ma czegoś takiego jak naród śląski

[Gość: bruit]

Pozdrowienia od narodu bretonskiego, dla narodu slaskiego. Przyjdzie kiedys tak
ze Eurpa bedzie zwiazkiem wolnych narodow.

[Gość: brumar]

brutus36 to marcin32
ciekawe kim bedzie w przyszlosci ???

Jest, był i bedzie zawsze istnieć - Naród Śląski

[Gość: Schlesier-Ślązak-S]

Niech Żyje ! Naród Śląski -
obojetnie jakim językiem fanzolisz - urodziłeś się na Śląsku - jesteś
Ślązakiem. Należysz do Śląskiego narodu.

Jakie to proste, JASNE i oczywiste,
jednak NIE DLA IDIOTÓW !
SZOWINISTÓW I KSENOFOBOW !

[Gość: hanys]

Nie ma takiego czegoś jak naród polski!!!

[Gość: Pytek]

Przeca we Jejih przekoonaniu, Ty rzes' je tyn "polski Norood".

A kej Ty`s' je przi rzywouciy, to Uoon tyrz.
I bez to, podle Niyh, niy moge byc' szloonzki Nacyje.
Bo Ciebje se Polouki wzioony za Swe.

Ciynrzko to spokopic' pra?

[Gość: Ślązak, Schlesier,]

Niech Żyje ! Naród Śląski -
obojetnie jakim językiem fanzolisz - urodziłeś się na Śląsku - jesteś
Ślązakiem. Należysz do Śląskiego narodu.

Proste, JASNE i oczywiste,
jednak NIE DLA IDIOTÓW !
SZOWINISTÓW I KSENOFOBOW !

[Gość: seba]

Gość portalu: Ślązak, Schlesier, napisał(a):

> Niech Żyje ! Naród Śląski -
> obojetnie jakim językiem fanzolisz - urodziłeś się na Śląsku - jesteś
> Ślązakiem. Należysz do Śląskiego narodu.

Urodziłeś się w stajni - jesteś koniem, w oborze - jesteś krową, w chlewie -
jesteś prosiakiem. He, he, niezłe są te argumenty rzeczników
narodowości "śląskiej". Zresztą w zasadzie nic dziwnego.

[Gość: Slązak,Schlesier,S]

Gość portalu: seba napisał(a):
...... Urodziłeś się w stajni - jesteś koniem, w oborze - jesteś krową, w
chlewie -
> jesteś prosiakiem. He, he, niezłe są te argumenty rzeczników
> narodowości "śląskiej". Zresztą w zasadzie nic dziwnego.


Odp. Dla seba; wywód twój jest logiczny, aczkolwiek zastosowanie i kontekst -
jak i całe nieudolne myślenie o problemie - fałszywe.

Napisałem także, że to proste i oczywiste ,
jednak NIE DLA IDIOTÓW !
SZOWINISTÓW I KSENOFOBOW !

Wybierz więc sobie właściwy epitet.
( Wg mnie, pasują ci wszystkie trzy.)

[Gość: Aborygyn]

Boli Cię, że żyjesz na Górnym Śląsku, a nie chcesz lub nie możesz nazwać siebie
Górnoślązakiem?

Tak jak My - Polakami!

Bo Polska nadeszua za ... niyskoro.

[Gość: polska zanęta?]

A fto Nous we Autoonoomijo przuoblykou?

www.konstytucje.pl/akty_normatywne/slask.htm
Dugo przed Plebiscytym?

Pismo do IPN

[Gość: Tabu.]

Stowarzyszenie Pamięci Tragedii Śląskiej
w 1945 roku

Knurów
ul. Dworcowa 1

Knurów 1.09.2006





Oddziałowa Komisja Ścigania Zbrodni
Przeciwko Narodowi Polskiemu
w Katowicach





Dotyczy: S 8/00/Zk


W związku z pismem z dnia 21.08.2006 oraz załączonym Postanowieniem o umorzeniu
śledztwa z 30.06.2006 jako Stowarzyszenie pozwalamy sobie na parę uwag, które
naszym zdaniem mogą być znaczące dla sprawy.
Stowarzyszenie nasze było jednym z inicjatorów podjęcia sprawy wywózek Ślązaków
w 1945 roku do ZSRR. Dzięki nam polskie władze państwowe zainteresowały się tym
problemem. W tej sprawie spotkaliśmy się m.in. z ministrem sprawiedliwości
w rządzie Tadeusza Mazowieckiego z Aleksandrem Bentkowskim.
Nasze zainteresowanie władz państwowych sprawą wywózek Ślązaków miało według
nas znaczący wpływ na rozpoczęcie śledztwa w tej sprawie. Co prawda nie było
pisma skierowanego bezpośrednio do Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni
Przeciwko Narodowi Polskiemu w Katowicach będącego wnioskiem o wszczęcie
postępowania prokuratorskiego, ale zawsze czuliśmy się współinicjatorami tego
śledztwa. Może naiwnie sądziliśmy, że reprezentujemy samych poszkodowanych jak
również ich rodziny wobec władz polskich, które podjęły się próby działań
w zakresie wywózek Ślązaków w 1945 r. Skoro udało się doprowadzić do wszczęcia
śledztwa to uważaliśmy, że sprawy idą w dobrym kierunku. O postępach
w śledztwie dowiadywaliśmy się nie tylko od zaprzyjaźnionych organizacji,
ale także od przedstawicieli IPN, którzy spotykali się z nami nie tylko na
organizowanych przez nas corocznych obchodach w Knurowie, lecz także przy
innych okazjach. Może jednak powinniśmy inaczej zachować sie wobec Oddziałowej
Komisji Ścigania Zbrodni Przeciwko Narodowi Polskiemu w Katowicach, gdyż
obecnie nasze zaufanie zostaje przez Komisję traktowane jako brak dostatecznego
zainteresowania, które pozwoliło by nadać naszemu Stowarzyszeniu charakteru
strony w tej sprawie.
Pomimo powyższego pozwalamy sobie na poinformowanie o naszych przemyśleniach,
a które związane są ze śledztwem.
Zastosowanie w umorzonym śledztwie art. 189 § 2 k.k. z 1997 r. w zw. z art. 2
ust. 1 i art. 3 ustawy z 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej –
Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu naszym zdaniem może mieć
zastosowanie tylko do części wywiezionych Ślązaków. W świadomości społecznej
jest to grupa około 10 % wywiezionych Ślązaków i związana jest ściśle
z osobami, które wróciły z wywózek. W stosunku do tych osób można mówić
o pozbawieniu wolności ze szczególnym udręczeniem. Chociaż trudno się zgodzić,
że intencją osób, które wymienione są w Postanowieniu, a były członkami
Państwowego Komitetu Obrony ZSRR, był tylko zamiar uwięzienia ze szczególnym
udręczeniem osób wywożonych do ZSRR. W związku z pracami, które dotyczyły
zbrodniczej działalności systemu komunistycznego, który miał miejsce w ZSRR,
naszym zdaniem można twierdzić, że pozbawienie wolności osób wywożonych do ZSRR
miało na celu pozbawienie ich życia. System ten miał na celu wyniszczenie osób,
a szczególne udręczenie było jedynie sposobem upodlenia osób, które trafiły
w tryby represji radzieckiego systemu komunistycznego. Potwierdza nasz pogląd
bardzo duża ilość osób, która straciła życie w niewolniczym systemie tzw.
obozów pracy w ZSRR.
W przypadku pozostałych 90 % Ślązaków wywiezionych do ZSRR zastosowano
pozbawienie wolności ze szczególnym udręczeniem w celu pozbawienia życia tych
osób. Pozbawienie wolności i szczególne udręczenie nie było w tym przypadku
celem, ale było jedynie wstępem do pozbawienia życia. Intencją na pewno nie
było pozbawienie wolności i szczególne udręczenie, które przypadkowo kończyło
się śmiercią. Intencją wywózek było pozbawienie życia osób wywożonych, które
w przypadku 10 % osób wywiezionych zostało niewykonane z powodu interwencji
władz polskich, które rozpoczęły starania o powrót tych osób na Śląsk. Bardziej
trafionym byłoby tutaj zastosowanie art. 148 § 2 pkt 1, który mówi: „kto zabija
człowieka ze szczególnym okrucieństwem podlega karze 25 lat pozbawienia
wolności albo karze dożywotniego pozbawienia wolności”. Adekwatność tego
artykułu jest naszym zdaniem o wiele większa niż artykuł Kodeksu Karnego
zastosowany w śledztwie.
Nasze wątpliwości budzi fakt zawężenia śledztwa do tzw. sprawstwa
kierowniczego. Z uzasadnienia Postanowienia z 30.06.2006 wynika, że miały
w sprawie miejsce innego rodzaju przestępstwa, które określane są w polskim
prawodawstwie jako zbrodnie komunistyczne.
Z Postanowienia nie można wywnioskować, aby w trakcie śledztwa próbowano
ustalić, czy nastąpiło przestępstwo w innym zakresie. Czy przestępstwem było
przewożenie zimą ludzi na odkrytych platformach na daleki wschód Rosji, gdzie
zimy są siarczyste, a temperatury dla nas prawie śmiertelne? Czy przestępstwem
było wysyłanie ludzi w wagonach nieogrzewanych? Naszym zdaniem zachowanie takie
w stosunku do wywiezionych Ślązaków było przestępstwem.
W śledztwie nie zainteresowano się tym, czy dostatecznie zaopatrzono
przewożonych w żywność i napoje? Czy zapewniono możliwość korzystania z pomocy
medycznej? Czy zapewniono uszanowanie zwłok osób, które zmarły w transporcie?
Czy podjęto próbę ustalenia kto wydał rozkaz zezwalający na strzelanie do osób,
które próbowały uciekać z transportu?
Należałoby ustalić czy pociągi transportujące osoby wywożone do ZSRR
zatrzymywały się na granicy polsko-radzieckiej, czy były dokonywane odprawy
graniczne, a jeśli tak to kto wyraził zgodę na kontynuowanie podróży w tak
skandalicznych warunkach. Przecież nawet wówczas obowiązywały przepisy
o transporcie ludzi, zwłaszcza, że osoby te nie były żołnierzami tylko
cywilami.
Kto wydał zezwolenie, na wywożenie obywateli polskich do ZSRR, czyli na
terytorium innego państwa. Znaczna liczba osób według prawa polskiego była
obywatelami polskimi. Polska nie uznawała okupacyjnego prawodawstwa
niemieckiego, a więc nie mogła się zgodzić z sowiecką interpretacją przepisów.
Jeśli nawet śląskie tereny polskie nie od razu zostały przekazane władzom
polskim to jednak inne terytoria polskie były już pod polską administracją.
Ktoś z władz polskich albo musiał wyrazić zgodę, żeby obywatele Polski byli
wywożeni z Polski, albo co najmniej nie wykonał swoich obowiązków by temu
zapobiec. W każdym bądź razie w pewnej części Ślązacy, którzy w ramach
polskiego prawodawstwa byli obywatelami Polski zginęli z powodu osób, które
zajmowały kierownicze stanowiska w Polsce. W tym zakresie należałoby ustalić
jakich funkcji dotyczy odpowiedzialność, jakich konkretnych osób, zakres ich
odpowiedzialności oraz określenie faktycznie złamanych przepisów prawa karnego
wówczas obowiązującego. Takie podejście do śledztwa na pewno rozszerzyło by
listę osób współwinnych wywózkom Ślązaków.
Z relacji osób wywożonych do ZSRR wiadomo, że już na terytorium Polski miały
miejsca zgony osób przewożonych do ZSRR. Ponadto wywożeni prosili na stacjach
o żywność i napoje, Kto wyrażał zgodę na dalszą kontynuację drogi w takich
trudnych warunkach? W tym zakresie należałoby sprawdzić kto był odpowiedzialny
za tak nieludzki transport. Czy były przekazywane informacje, meldunki
o tragicznych warunkach transportu? Czy kierownictwo kolei interweniowało w tej
sprawie? Czy odpowiednio zajmowano się zwłokami? Z uzasadnienia Postanowienia
z 30.06.2006 nie wynika, że sprawą próbowano się zająć.
Nasze wątpliwości budzi ograniczenie okresu, który został objęty śledztwem.
Uważamy, że okres od stycznia do kwietnia 1945 r to okres zbyt krótki. Nam nie
jest znany fakt prowadzenia innego śledztwa w sprawie wywózek. Natomiast według
książki wydanej przez IPN „Deportacje Górnoślązaków do ZSRR w 1945 roku” str.
37 i 38 na 13.11.1945 zaplanowano transport Ślą

Pismo do IPN

[Gość: Tabu.]

Natomiast według książki wydanej przez IPN „Deportacje Górnoślązaków do ZSRR
w 1945 roku” str. 37 i 38 na 13.11.1945 zaplanowano transport Ślązaków do ZSRR.
Być może inne śledztwo jest również w tej sprawie prowadzone, a jeśli nie to
okres śledztwa S 8/00/Zk powinien być rozszerzony do ostatniej daty znanego
transportu Ślązaków do ZSRR. Z Postanowienia z 30.06.2006 nie można
wywnioskować, że jest prowadzone inne śledztwo w tej sprawie.
W Postanowieniu stwierdza się, że udało się ustalić, iż co najmniej 14.414 osób
zostało wywiezionych. W przekonaniu społecznym liczba ta jest wielokrotnie
większa. Powstaje w związku z tym pytanie czy nie ma innych możliwości
określenia ilości osób wywiezionych do ZSRR. Czy dostatecznie wypełniono
przepisy Kodeksu Postępowania Karnego m.in. w art. 297 § 1 pkt. 4 nakładające
zadanie wyjaśnienia okoliczności sprawy, w tym ustalenie osób pokrzywdzonych
i rozmiarów szkody. Fakt tak dużej rozbieżności powinien być w sposób
jednoznacznie przekonywująco przedstawiony. Mając na uwadze, że ciągle prowadzi
się badania co do zakresu rozmiarów szkody oraz ustala się osoby pokrzywdzone,
naszym zdaniem nie powinno być umarzane postępowanie prokuratorskie. Mamy
świadomość, że kiedyś trzeba podjąć decyzje nawet niepopularne, ale bez
uwzględnienia faktów, - że osoby poszkodowane i ich rodziny były zastraszane,
miały zakaz mówienia o wywózkach, ponadto w dużej części wyjechały z Polski,
niejednokrotnie rezygnując nawet z obywatelstwa polskiego, bądź mając prawo do
obywatelstwa polskiego i niemieckiego nie wracały w ogóle na Śląsk, który po
wojnie znalazł się pod administracją Polską i in. – nie powinno się zbyt
pochopnie umarzać sprawy. Sprawa wywózek jest kluczową dla Ślązaków i w tym
duchu winna być traktowana. Być może podanie liczby osób wywiezionych z danej
miejscowości, które w trakcie śledztwa udało się ustalić spowodowało by
wsparcie śledztwa ze strony mieszkańców Śląska.
Wyjaśnienia wymagałoby określenie jakie prawo zastosowano wobec osób, które
według polskiego prawa, w okresie od chwili wkroczenia Armii Czerwonej do czasu
przekazania polskiej administracji, nie były obywatelami polskimi. Mieszkańcy
Zabrza, Bytomia, Gliwic, Pyskowic, Opola i innych miejscowości nie miały przed
1.09.1939 obywatelstwa polskiego. Obecnie posiadają status obywateli Polski
i mają prawo korzystać z ochrony prawnej państwa. Powstaje pytanie, czy
zastosowano prawo niemieckie, gdyż ziemie te należały do Niemiec, czy
zastosowano prawo polskie (na jakiej podstawie?), czy też prawo ZSRR? Pamiętać
należy, że problemy Ślązaków z obywatelstwem polskim ciągnęły się do lat
50-tych XX w.
Warto również przypomnieć, że zaraz po wkroczeniu Armii Czerwonej na tereny,
które przed 1.09.1939 nie były pod polską administracją, funkcjonowała
niemiecka partia komunistyczna. Wiadomo, że w Zabrzu w dzielnicy Biskupice
ukazały się apele o stawiennictwo na roboty sygnowane przez tą partię.
Czy zbadano rolę tej partii i czy można niektóre jej działania zaliczyć do
zbrodni komunistycznej?
Powroty osób z ZSRR na Śląsk, według naszej wiedzy, od granicy polsko-
radzieckiej bardzo często miały miejsce w zabijanych na granicy wagonach,
dlaczego kierowano często te osoby bezpośrednio do obozów, dlaczego zastraszano
je po powrocie, dlaczego zakazywano im mówić o tym co przeżyli? Czy w tym
zakresie badano sprawę Ślązaków wywiezionych do ZSRR? Czy próbowano znaleźć
ewentualnych sprawców? Z uzasadnienia Postanowienia z 30.06.2006 na ten temat
nie można się niczego konkretnego dowiedzieć.
Reasumując. Stowarzyszenie nasze uważa, że sprawa, która dla Śląska i Ślązaków
jest szczególnie ważna, a zarazem jest probierzem gotowości naprawienia krzywd,
które wyrządzono Ślązakom.
Naszym zdaniem lista osób, które dopuściły się zbrodni komunistycznej na
Ślązakach nie powinna ograniczać się tylko do członków Państwowego Komitetu
Obrony ZSRR. Również lista zarzutów sprowadzająca się do zarzutu pozbawienia
wolności ze szczególnym udręczeniem jest naszym zdaniem zbyt krótka.
Brak jest również informacji, czy osoby które zostały wywiezione do ZSRR
powinny podlegać polskiemu, czy też sowieckiemu systemowi naprawiania krzywd.
Osoby wobec których dokonano zbrodni komunistycznych powinny wiedzieć, czy
i gdzie mają prawo dopominać się o rekompensaty i zadośćuczynienie. Są to osoby
starsze, bardzo często schorowane i nie orientujące się w niuansach prawnych.
Przy okazji prosimy o wyrażenie zgody na rozpowszechnienie uzasadnienia
Postanowienia z 30.06.2006.