Niepełnosprawni studenci UAM mają wielki problem

[cegla000]

Oby się udało. Wystarczy wszystkich dobra wola.

[Gość: poznaniak]

niepełnosprawni spychani są na margines, powstające inwestycje nie uwzględniają ich praw i potrzeb. słupy w chodnikach, dziurawe chodniki, a często - na obrzeżach miasta błoto i dziury zamiast chodnika dla osób starszych i inwalidów na wózkach. Nie brakuje za to stanowisk i urzędników z klapkami na oczach.

[stypendysta]

Tak się składa, że sama dobra wola nie wystarczy, a nieprzejmowanie się Ministerstwem nie będzie tłumaczeniem, gdy to nagle zmieni zdanie, argumentując, że samo do tej pory nie przedstawiło żadnego oficjalnego stanowiska, a uczelnia działała na własne ryzyko i poniesie konsekwencje, np. w postaci obniżenia wysokości dotacji na kolejny rok. A że Ministerstwo potrafi nagle zmienić swoje stanowisko o 180 stopni najlepiej świadczy tegoroczna wolta w sprawie uprawnień stypendialnych studentów międzykierunkowych i międzyobszarowych studiów humanistycznych, których obecne stanowisko Ministerstwa pozbawiło stypendiów, bowiem w ramach tych specyficznych studiów już uzyskali licencjat lub magisterium, choć nadal studia kontynuują w ramach tej samej jednostki (dydaktycznej).

Studenci z niepełnosprawnościami ostatnią nowelizacją pozbawieni zostali innej pomocy, dzięki której poprzednio mogli studiować z nawet bardzo dobrymi wynikami - teraz stypendium specjalne dla osób niepełnosprawnych mogą otrzymać wyłącznie na jednym kierunku i tylko do ukończenia pierwszego kierunku studiów. Z własnych kontaktów z tymi studentami wiem, jak wielką krzywdą dla nich była zmiana przepisów w ramach studiów podjętych w innych realiach. Jest to problem znacznie szerszy i ważniejszy od organizacji transportu dla 10 osób, bowiem dotyczy ok. 700 osób, z czego w przypadku połowy z nich oznaczać może konieczność rezygnacji z rozszerzonej edukacji, często pozwalającej w przyszłości podejmować pracę w gronie niepełnosprawnych i dla niepełnosprawnych.

Pani Mazur mogłaby problemem zajmować się znacznie szerzej, a nie tylko w drobnym fragmencie. Tak się składa, że akurat UAM na jeden z najlepiej rozwiniętych programów pomocy studentom z niepełnosprawnościami, a realizują go osoby, które same najlepiej są świadome problemów stawianych przed tą grupą studentów. Tak naprawdę UAM 'zasłużył' na krytyczny artykuł tylko dlatego, że program pomocy realizuje i stara się realizować ... ponadstandardowo. Pytanie, dlaczego p. Mazur jednym zdaniem podsumowała, że inne poznańskie uczelnie pomocy nie organizują i nie drążyła tematu, pozostawię bez odpowiedzi.

Proponuję wziąć firmę konsultingową

[lukask73]

...która zrobi analizę, a później za 200 tys. zł wyjazdowe szkolenie dla administracji, z którego wyniknie, czy wolno zawieźć inwalidę do domu.


Socjalizm jest to ustrój, w którym bohatersko pokonuje się trudności nieznane w żadnym innym ustroju. Kisiel.

[Gość: ejber]

Marta kończy papierosa. - Pomożesz mi zgasić? - pyta. Ręce Marty są za mało sprawne, by sięgnąć popielniczki.

Czyli na ćmiki ma, ale na przejazdy nie? - uniwerek powinien w najbliższym czasie oczekiwać podania o przyznanie etatu dla popielniczkowego dla studentki tak troszczącej się nie tylko o siebie, ale i o zdrowie.

[Gość: soyokaze]

aleś ty malutki, robaczku

[Gość: ejber]

Robaczek ma problem z akceptacją roszczeniowej postawy, przy jednoczesnym braku szacunku dla swojego zdrowia. Nb. wyciągnąć i zapalić ćmika może, ale ze zgaszeniem i wyrzuceniem ma problem? - żarty na bok, do pierwszego kwietnia jeszcze daleko! Swoją drogą wielkie larum jednej osoby z ok. 700, o których prawdziwych problemach napisał stypendysta.