Stomp

[Gość: ewa]

- Czy Stomp jest nagi? - pytałam w swojej recenzji na łamach ?Gazety? po występie popularnego
zespołu. Tekst wywołał polemiki - odezwali się fani (ich głos można czytać poniżej). Chciałaby
pogadac jeszcze o Stompie w naszym portalu. I z tymi, którzy są za, i z tymi, którzy są przeciw.
Ewa Obrębowska-Piasecka

[Gość: studenci]

W "Gazecie Wielkoplskiej" z 15 marca 2001 w artykule "Czy Stomp jest nagi?"
pani Ewa Obrębowska-Piasecka pokazała swoją nikłą znajomość sztuki.
Brak zrozumienia dla nowych form ekspresji i nieumiejętość objęcia swoim
umysłem nowej formy sztuki, jak i niewłasciwe jej zrozumienie,
błędna
interpretacja i krytykanctwo oraz dyletanctwo to tylko skromne wyliczenie
cech pani redaktor, które ujawniła nam pisząc swoją opinię.
Rozumiem, że wysoka cena mogła zrazić panią redaktor do przedstawienia i
zaćmić jego prawdziwą istotę i sens, dlatego też na przyszłość
proponuję ochłonąć i napisać opinię na następny dzień.
Zasciankowość i hołubienie zasadzie "cudze chwalicie, a swego nie znacie"
oraz przedstawienie Malty jako zbawienia Świata wyjaśnia złowrogość do
zespołu Stomp, zdaniem pani redaktor jak rozumiem nagradzanego zawsze przez
przypadek i zapraszanego na tournee we wszyskich zakątkach Świata dla
kaprysu.

Zobrazowanie Teatru Wielkiego jako więzienia dla publiczności, która
zniewolona, wbrew swojej woli poddała sie dyrygowaniu przez jednego z
aktorów i omamiona biła brawo na stojąco jest największym nieporozumieniem
tej tragicznej pod każdym względem opinii. Propozycja wystawienia podobnego
przedstawienia na Malcie, która "przekracza granice teatru", a widza trzeba
sobie zyskać, to kolejny absurdalny pomysł pani redaktor. Czy zastanowiła
sie pani jak oddać szelest gazety, torby papierowej na otwartej przestrzeni,
przy odgłosie przejeżdżających samochodów, szumie drzew i innych odgłosach
zakłócających odbiór nieraz bardzo cichych dźwięków?
Naszym zdaniem każda opinia powinna zawierać w sobie elementy świadczące o
neutralnym podejściu krytyka do krytykowanego dzieła. W opinii pani redaktor
tej neutralności wyraźnie brakuje, można wręcz zauważyć usilną tendencję do
sterowania swym tokiem myślenia w z góry założonym kierunku.
Myślę że ewentualne wystąpienie Stomp na festiwalu Malta ( pominąwszy
wspomniane problemy techniczne ) spotkałoby się z równie gorącym przyjęciem
publiczności co obaliłoby dziwne tezy pani redaktor. Na ulicach Nowego
Jorku, czy na festiwalu teatrów ulicznych na Quincey Market w Bostonie
amatorskie zespoły jak "House of sound", czy "Beat Masters" z Partland w
stanie Main, posługujące sie zdecydowanie mniejszą gamą "instrumentów"
rekwizytów, bedąc jedynie amatorskim naśladownictwem Stompu przyciągją
największe zainteresowanie i uwagę publiczności. Stomp również niemiałby
problemu ze zdobyciem widza na otwartej przestrzeni, mimo, że tam ze
względów akustycznych niemógłby pokazać całej swojej klasy.
Natomiast fakt iż to nie Stomp pierwszy `wpadł` na taki pomysł nie świadczy
źle o tym zespole, może jedynie świadczyć o nieudolności innych zespołów
oferujących podobne przedstawienia ( podobnież to nie G.Stephenson wynalazł
pierwszą lokomotywę a jedynie dzięki niesłychanej efektywności swojego
wynalazku to on przeszedł do historii ).
Życzymy pani redaktor szerszego spojrzenia na sztukę albo zmiany zawodu .
Tego typu
enuncjacje w "GW" bowiem jedynie zrażają czytelników.

Z poważaniem
Zbigniew Olech
Ryszard Brudkiewicz
studenci

[Gość: kasia]

Chciałabym bardzo gorąco poprzeć Panią Redaktor. Przeczytałam artykuł bardzo
uważnie i nie mogę się zgodzić z nieprzejednaną krytyką obu Panów. Promocja
takich przedstawień jak Stomp ma jedynie na celu `mcdonaldyzację` Polski.
Wciska się nam dobrze przemieloną amerykańską papkę, a my nawet nie
zastanawiamy się co stanowi jej zawartość. Chciałabym przypomnieć obu Panom
bardzo znane powiedzenie: „Cudze chwalicie, swego nie znacie”. Gratulacje dla
Pani redaktor.

Kasia z Rataj

[Gość: KW]

Brawo!!

Również byłem na przedstawieniu Teatru „Stomp” i tak jak cala publicznosc
podziekowalem artystom 15 minutowa owacja na stojaco. Stomp po prostu wgniotl
mnie w fotel. Przez 2 godziny zapomnialem o bozym swiecie. Uwazam podobnie jak
Ci 2 studenci, ze zamykanie się w waskich horyzontach na pewno nie swiadczy
zbyt dobrze o autorze. Pachnie to lekka ksenofobia. Uwazam co prawda ze Malta
ma również swój ogromny wklad w poznanskie zycie kulturalne ale przymierzanie
wszystkiego do Festiwalu Maltanskiego moim zdaniem rozmija się z celem. Mam
nadzieje ze Poznan zdobedzie kiedys pozycje miasta gdzie odbywaja się koncerty
najwiekszych artystow swiatowego formatu, bo jak na razie Warszawa i Katowice
odstawily nas bardzo daleko.

Kulturalny Wielkopolanin