kot19991
15.12.06, 12:10
Długa (ale ciągle jeszcze nie pełna) lista koniecznych zmian
W SYSTEMIE FINANSOWANIA
ochrony zdrowia,
ABY PACJENTOM BYŁO LEPIEJ
oraz aby lekarze mieli mniej powodów do strajkowania.
A. Zmiany w systemie finansowania
1. Wprowadzenie współfinansowania – przy jednoczesnym obniżeniu składki na
ubezpieczenie zdrowotne.
Opłaty rzędu: 5 zł – porada POZ, 10 złotych – porada specjalisty, 20 złotych –
dzień hospitalizacji.
Zwolnione ze współfinansowania powinny być osoby biedne, posiadające
zaświadczenie z ośrodka pomocy społecznej
2. Wprowadzenie rejestru usług medycznych w oparciu o karty czipowe (z
pamięcią).
3. Ustalenie szpitali ratujących życie – muszą być one znacznie lepiej
finansowane – tylko te szpitale przyjmowałyby stany nagłe.
4. Przywrócenie ZAKAZU (był w ustawie o kasach chorych) kierowania do
szpitali publicznych (finansowanych przez NFZ) z prywatnych gabinetów
lekarskich. Dziś praktyki prywatne są formą przepustki na szpitalne oddziały.
B. Zmiany w poborze składki
6. System pobierania składki zdrowotnej musi być bardziej SPRAWIEDLIWY.
Obecnie rolnicy (nawet wielkoobszarowi) nie płacą żadnej składki zdrowotnej,
w konsekwencji leczenie „fundują mi” ludzie o minimalnych płacach i emeryci.
7. Wprowadzenie zasady częściowego ZWROTU pobranej składki jeśli ubezpieczony
nie skorzystał w ciągu całego roku ze świadczeń medycznych i refundacji leków.
8. Wprowadzenie ZRÓZNICOWANIA wysokości składki w zależności od okresu jej
opłacania (przykład niemieckich kas chorych, gdzie osoby, które wcześniej nie
opłacały składki zdrowotnej przez kilka pierwszych lat płacą więcej)
C. Zmiany w organizacji pracy placówek medycznych
9. Wprowadzenie II zmiany pracy lekarzy w szpitalach (zamiast dyżurów)
10. Wprowadzenie receptariuszy – obligatoryjnych list leków w POZ
11. Likwidacja nadmiaru tzw. ostrych łóżek szpitalnych.
D. Zmiany w zakresie kadr medycznych
12. Radykalne zwiększenie liczby studentów na wydziałach lekarskich
13. Zwiększenie liczby lekarzy uzyskujących specjalizacje medyczne.
14. Wprowadzenie obowiązkowego przedmiotu na studiach medycznych – pod nazwą
Systemy Finansowania Opieki Medycznej w celu wyjaśnienia młodym medykom, iż
systemu finansowania ochrony zdrowia ma służyć pacjentom – opłacającym
składkę.
E. Zmiany w sposobie stanowienia prawa
15. Uchwalenie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej przygotowanej przez
prawników, ekonomistów, specjalistów od zarządzania oraz przedstawicieli
organizacji reprezentujących pacjentów i przeprowadzonej przez parlament
(sejm, senat) bez prawa wnoszenie do niej „zmiękczających” zapisów i poprawek
przez lobby lekarsko-farmaceutyczne.
16. Likwidacja szarej strefy w ochronie zdrowia związanej z wydawaniem lewych
rent i kombinowaniem z lekami „dla inwalidów” Obecnie łapówkarze przyłapani
na ewidentnych fałszerstwach i przekrętach, po dobrowolnym poddaniu
się „karze” pozostają w systemie. To zachęca innych do podobnego
postępowania.
D. Zmiany w świadomości: polityków, pacjentów, lekarzy, dziennikarzy
17. Uświadomienie za pomocą mediów, polityków, instytucji społecznych, że
publiczny płatnik – Kasy Chorych, NFZ, czy fragment budżetu państwa
reprezentuje interes PACJENTÓW, a dopiero w dalszej kolejności interes świata
medycznego, farmaceutów, producentów leków, dostawców sprzętu, firm
obsługujących placówki medyczne.
19. Ważne, aby wydawcy i redaktorzy umieli rozpoznać, które z
upowszechnianych sygnałów „o tragicznej sytuacji w ochronie zdrowia” wynikają
z sytuacji pacjentów, a które są celowo nakręcane-lobbowane przez świat
farmaceutyczny, medyczny, dostawców sprzętu (przykład: tańsze insuliny,
awantury Porozumienia Zielonogórskiego, którego doprowadziło do likwidacja
pomocy medycznej nocnej i weekendowej w mniejszych miejscowościach i
faktycznej likwidacji idei Lekarza Rodzinnego).
20. ZROZUMIENIE przez ustawodawców, że pacjent-ubezpieczony zawsze lepiej
wykorzysta swoje pieniądze niż ubezpieczyciel. Konsekwencją powinno być
wyeliminowanie z finansowania ze składki zdrowotnej np. leczenia
stomatologicznego – z wyjątkiem leczenia dzieci, młodzieży i kobiet w ciąży.
Proporcjonalnie do tego powinna zostać obniżona składka zdrowotna.
21. Zrozumienie przez ustawodawców, że o przepływie pieniędzy w systemie
zawsze LEPIEJ DECYDUJE LEKARZ niż urzędnik z NFZ, kasy chorych, czy z budżetu.
Dzieje się tak gdy – lekarz POZ – płaci za pacjenta kierowanego do
specjalisty.
Efekt - natychmiast maleją kolejki do specjalistów, a lekarz POZ stara się
zrobić dużo więcej, aby nie „odpłynęły”od niego pieniądze.
22. Zrozumienie, że kłamcą jest ten kto twierdzi, że uczyni doskonałym system
ochrony zdrowia od jutra i na zawsze. Przykłady z zagranicy pokazują, że tak
nie dzieje się nigdzie.
23. Zrozumienie, że wprowadzanie powyższych zmian napotykać będzie protesty
i sprzeciw, tych, którzy na koniecznych zmianach stracą układy, ciepłe
posadki, przesadne bezpieczeństwo zatrudnienia i filozofię pracy rodem z PRL-
u.
Mam świadomość, że powyższa lista pomija bardzo ważne kwestie:
- prywatyzacji placówek medycznych,
- podziału NFZ na 2-3 konkurujące firmy ubezpieczeniowe
- tworzenie możliwości zdrowotnych ubezpieczeń prywatnych i dodatkowych