co warto zobaczyć/zwiedzić w Poznaniu?

[zcukremicytryna]

Witam,
będę w Waszym mieście kilka dni i chciałabym abyście zaproponowali mi miejsca
godne obejrzenia, zwiedzenia. Nie wiem jak wiele wolnego czasu będę miała,
więc bardzo proszę o różne propozycje. Miejsca, wydarzenia, niekoniecznie to
co typowy turysta ogląda. Choć może okazać się i tak że czasu będę miała
tylko na spacer po Rynku.
Dziękuję!

[l.george.l]

Rynek tak, ale koniecznie zaplanuj spacer po Ostrowie Tumskim (okolice katedry).
Koniecznie wejdź na most Jordana prowadzący na Śródkę.

[Gość: Nowak]

Ostrów Tumski i Katedra- jak najbardziej. Zaraz po zwiedzeniu przejdż na drugą
stronę i zechciej obejrzeć Katedrę z drugiej strony Warty. Niestety jest to
zadanie niewykonalne. Prezydent Grobelny z panią Konserwator Strzałko
postanowili opłotować ten bulwar i zasłonić widok na unikalny w Europie Ostrów
Tumski. Taki jest realny Poznań.Widok będą mieli tylko przedstawiciele palestry
poznańskiej. W budynku naprzeciw Katedry zagości Sąd. Może doczekamy się
nareszcie SPRAWIEDLIWEGO wyroku i otwarcia bulwarów dla zwiedzających Poznań!!!

[Gość: Włodek z Grunwaldu]

O którym miejscu piszesz? W każdym razie jak już tu jesteśmy to brak zabudowy po
drugiej stronie torów od Śródki na Głównej i faktyczna wyrwa w środku miasta, to
jedna z większych zakał Poznania.

[libl]

Śródka z Ostrowem koniecznie. Do tego Stary Rynek, kilka kroków dalej obowiązkowo fara. Warto też z Rynku przez plac Wielkopolski, ulicę Działową (lub św. Wojciech) dojść na Wzgórze św. Wojciecha, stamtąd już kilka kroków na Cytadelę (jeśli masz trochę więcej czasu i sił w nogach :)) - to moja ulubiona trasa z dawnych czasów, kiedy wracałem do domu ze szkoły :) Jeśli też czas i pogoda Tobie pozwolą, pojedź na Sołacz i przejdź się po prostu tamtymi uliczkami. Lubię też Jeżyce, zwłaszcza ulicę Słowackiego... Oj, dużo tego; witamy w Poznaniu :)

[l.george.l]

libl napisał:

> Lubię też Jeżyce, zwłaszcza ulicę Słowackiego... [...]

Uwaga! Idąc Słowackiego trzeba bardzo uważnie patrzeć pod nogi i wtedy nici z
podziwiania detali architektonicznych na kamienicach. Dziurawe chodniki i psie
gówna - z tym mi się przede wszystkim kojarzy ul. Słowackiego.

[libl]

Fakt, trzeba niestety uważać, ale to w zasadzie wszędzie; Słowackiego chyba aż tak się nie wyróżnia.

[Gość: luelle]

swego czasu przodowała w tym Głogowska, ostatnio jakoś zauważyłam
zmianę... :p

[Gość: Włodek z Grunwaldu]

nie prowokujcie, gdyż znowu sypnę z rękawa tuzinem europejskich miast gdzie jest
gorzej ;-) Ale fakt, po stopieniu się wyjątkowego jak na Poznań śniegu zostały
teraz takie wysepki tego i owego na środku chodników... Ale też często już
widuję włascicieli psów z torebeczkami. Moja siostra również z taką chodzi na
spacery.

[Gość: WwW]

ja podam jednak typowe turystyczne miejsca:
-Stary Rynek
-Góra Przemysła z widokiem na Stary Rynek
-kościół franciszkanów
-fara
-katedra
-parki: Sołacki (+dzielnica willowa Sołacz), Wilsona, Cytadela
-główne ulice komunikacyjno-handlowe: św Marcin, Głogowska, Dąbrowskiego
-Malta
-jak chcesz się przejść wśród starych kamienic - ulica Matejki i okolice i ulice na na Jeżycach

jak masz mało czasu to polecam: Stary Rynek, Św. Marcin i Cytadele lub Malte.

[Gość: WwW]

aha jeszcze polecam spacer Most Teatralny-Fredry-27 Grudnia-Plac Wolnosci, a takze wzgorze sw. Wojciecha.

[Gość: zcukremicytryna]

dzięki za wszelkie podpowiedzi! może uda mi się wygospodarować trochę czasu żeby
to i owo obejrzeć. Maltę zobaczę na pewno bo prawie nad nią spędzę większość
mojego czasu w Poznaniu.

dłuuugie ;-)

[Gość: Włodek z Grunwaldu]

To Maltę Ci już odpuszczę,ale kilka rzeczy dodam ze swojego sposoby poznawania
miast, gdyż często wybieram się na 3-7 dniowe wypady po Polsce i Europie.

Poznań ma ciekawą strukturę, jeśli się spojrzy na mapę, to od razu to
dostrzeżesz. W miasto wcinają się trzy kliny zieleni, którymi niemal od centrum
możesz dobre 10 km poruszać się w lesie na obrzeża aglomeracji poza samo miasto.
W mieście jest kilka jezior i jeśli będziesz mieć ciężki dzień i samochód, to
polecam relaks nad północnym brzegiem Jeziora Kierskiego, gdzie jest zaczyn
tworzącego się miejsca z knajpkami, przystaniami, ale na razie jeszcze dość
szczątkowy, zaś wzdłuż zachodniego brzegu jest ścieżka rowerowo-piesza na
długości 6 km.

Samo historyczne miasto ma cztery warstwy:
- Stare Miasto, czyli średniowieczną strukturę z Rynkiem, Ratuszem, Pałacami,
kamienicami, starymi kościołami, synagogą (przez Niemców przerobioną na
pływalnię), pozostałościami Zamku Królewskiego, baszty i murów obronnych -
bardzo miłe miejsce do pokręcenia się, szczególnie po bocznych uliczkach w
czwartkowe-sobotnie wieczory, gdyż setki dosłownie knajpek poukrywane są właśnie
w bocznych uliczkach, jak i ciekawych galeryjek.

- miejsce, gdzie Poznań powstał, czyli Śródka i Ostrów Tumski - Poznań powstał
na Śródce, która pozostała starą osadą, obecnie powoli coś się tam zaczyna
dziać, ale do niedawna była zapomniana przez świat. Ostrów Tumski to miejsce
klimatyczne, spokojne, w przyszłości usunięta zostanie z niego dwupasmowa
ruchliwa ulica, którą za Gierka zbudowano. Katedra to miejsce pochówku Mieszka i
Bolesława Chrobrego, najstarszy polski kościół, a obok odkryto 10 lat temu
najstarsze i największe zabudowania pałacowe Mieszka, które w opinii wielu
historyków definitywnie przesądzają na korzyść teorii mówiącej o stołecznej roli
Poznania w państwie Polan, jako miasta kupieckiego, o większym znaczeniu
strategicznym, wobec roli Gniezna jako miejsca kultu, gdzie dla którego
okiełznania tam właśnie później usadowiono arcybiskupstwo. W Poznaniu taka
koncepcja zawsze była vox communis. Ale pewnie jeszcze jakieś 200 lat nam
przyjdzie zanim to się przebije do świadomości społecznej. W końcu pierwszy
chrzest na ziemiach polskich, czyli przyjęcie go przez władców Małopolski w
Krakowie około 920 roku jest dobrze udokumentowane, jednak stanowi swoiste tabu,
gdyż przyjęto go z Konstantynopola.

- Nowożytne miasto rozwijało się poza obrębem murów, jednak tak naprawdę za
Jagiellonów rola Poznania wskutek kilku wcześniejszych najazdów podupadła. Wciąż
wyprawiali tu dzieciom śluby na Zamku Królewskim (w średniowieczu był on większy
niż ówczesne zabudowania Wawelu), na Zamku Królewskim odbył się historyczny Hołd
Pruski, kończący wojny z Zakonem Krzyżackim, ale poza tym Poznań tracił na
znaczeniu.
Poznań zaczął szybszy rozwój dopiero w XVIII wieku i wtedy wyszedł szerzej poza
obręb murów miejskich. Duży udział w założeniach nowoczesnego Poznania mieli
planiści niemieccy. Osią Centrum są Plac Wolności i Św. Marcin, niegdyś główna
ulica sklepowa, obecnie czekająca na lepsze czasy.
Koniec XVIII wiecznego miasta wyznaczały obwarowania otaczające obecne centrum,
za którymi powstały tory kolejowe i dworzec główny - zakała dzisiejszego
Poznania ;-)
Idąc od Rynku przez pl. Wolności miniesz Teatr Polski (dzieło akcji społecznej
zbiórki pieniędzy polskiej ludności Poznania, symbol oporu wobec germanizacji),
okrąglak ciekawy dawny dom towarowy, potem dotrzesz na tyły Zamku Cesarskiego
wychodząc na otwartą przestrzeń plant po niegdysiejszych fortyfikacjach, gdzie
jest Collegium Maius - Wydział Biologiczny Uniwersytetu i Opera. Skręcając od
Opery w lewo przez park dochodzisz na plac Mickiewicza zwany też placem Trzech
Krzyży ze słynnymi krzyżami upamiętniającymi czerwiec 1956. Po wschodniej
stronie placu wciąż towarzyszy Ci Zamek Cesarski, który Cesarz Wilhelm postawił
sobie w Poznaniu pod koniec pruskiego panowania, po zachodniej Aulę
Uniwersytecką, rektorat w Collegium Minus i Collegium Iuridicum,a po drugiej
stronie ruchliwej ulicy zwanej Święty Marcin (patron miasta, ten od rogali na 11
listopada, po które Niedźwiedzki zawsze posyła do Poznania ;-) jest Akademia
Muzyczna z nową aulą, którą lepiej oglądać po zmroku, gdyż dopiero wtedy
oświetlona robi dobre wrażenie ;-)
Idąc od Rynku z równoległą ul. Sw. Marcin po kilometrze dochodzisz w to właśnie
miejsce dochodząc przed głównym wejściem do Zamku Cesarskiego.
Idąc od Rynku na północ kierujesz się przez fragmenty zachowanych murów koło
synagogi na wzórze Sw. Wojciecha, klimatyczne miejsce gdzie stoją dwa kościółki,
jest nastarszy poznański zabytkowy cmentarz, a w tle góruje Cytadela obecnie w
niemal całości przekształcona w park w środku miasta.
Idąc od Rynku na południe wychodzisz na pl. Wiosny Ludów, niezbyt zadbane
miejsce, o którego zagospodarowaniu własnie dyskutujemy na forum, gdyz wreszcie
coś się zaczyna dziać. Jednak to tu właśnie jest dom towarowy Kupiec Poznański i
zaczyna się sklepowa ul. Półwiejska, a na której końcu stoi kolejny dom towarowy
Stary Browar. I jakkolwiek nie interesowały by Cię zakupy, to Stary Browar jest
miejscem po którym warto się pokrzątać, pochodzić, gdyż nie jest to centrum
handlowe, to już jest zdecydowanie taki sam fragment miasta, jak kwartały
zabytkowych ulic.

4. Poznań XIX wieczny, to największy taki przykład zabudowy miejskiej z tego
okresu w Europie, gdyż Poznań bardzo szybko się wtedy rozwijał. Niegdyś piękne
dzielnice powolutku odzyskują blask, choć w okresie obowiązkowego
dokwaterowywania zostały przez lokatorów zaniedbane, że momentami było strach.
Teraz napady juz nie grożą ;-) A są to
- Wilda (na południe od centrum, wzdłuż ulic Półwiejskiej i Ratajczaka),
- Łazarz (na południowy zachód, za dworcem kolejowym, na jej początku są ogromne
tereny Targów Poznańskich, a w środku dwa parki, Wilsona (ładny, kameralny park
w dwóch stylach z najstarszą i największą palmiarnią w Polsce, punkt obowiązkowy
dla miłośników roślin) i Kasprowicza (mniej ciekawa i mniej zorganizowana połać
zieleni ze znaną halą widowiskową Arena oraz ciekawym przykładem rewitalizacji
dawnych pruskich koszar na lofty po drugiej stronie ulicy).
- Jeżyce - z zabytkową zajezdnią tramwajową i Starym Zoo (Nowe Zoo mieści się na
Malcie).
Każda z tych dzielnic ma swój rynek, który po dziś dzień zyje i spełnia takie
same funkcje jak zawsze, czyli można tam kupić jarzyny i wszystko inne co trzeba
(ostatnio jeden z dziennikarzy Gazety zabawił się w świętoszka i tropił
sprzedawców świerszczyków, którzy handlowali tam dewizowym towarem jeszcze 40
lat temu :-)
Na granicy miedzy Centrum a Jeżycami jest kwartał kamienic secesyjnych, dość
wyjątkowy w Polsce przykład tak klasycznej secesji, czy raczej może Art Nouveau
(choć dla wielu to synonimy). Tuż obok jest Teatr Nowy, jeden z bardziej znanych
teatrów współczesnych, miejsce, gdzie wychowali się Cywińska i Wiśniewski z
zespołami, gdzie do końca grali Feldmanowa i Łapicki.

Wjeżdżając na Stary Grunwald u. Grunwaldzką przez Rondo Nowaka-Jeziorańskiego
przejeżdża się przez kwartał kilku religii nie mający swej nazwy, jednak w
niedziele mający specyficzną atmosferę, gdyż kilkaset metrów dzieli dwa kościoły
katolickie, kościół ewangelicko-augsburski, cerkiew prawosławną i kapliczkę
zielonoświątkowców.
A miejsce to jest oddalone o ok. 300 m od Hali Arena.

Na północ od Jeżyc i na zachód od Łazarza Niemcy założyli dwie ekskluzywne
dzielnice willowe, Sołacz i Grunwald (od którego obecnie nazwę wzięła cała
jednostka administracyjna). Sołacz został zdecydowanie bardziej klimatyczny
przez izolację od ruchu tranzytowegom więc dla turysty jest bardziej godny
polecenia, choć mnie nikt do zamiany Grunwaldu na Sołacz nie przekona ;-))) Na

Jakbym chwilę pomyślał, to sporo bym jeszcze znalazł. To tak na szybko i z głowy
:-) Pozaniacy lubią swoje miasto i rzadko mają impuls by się z niego
wyprowadzać. W końcu założyliśmy tę Polskę. To dokąd