Spełnijmy marzenie ciężko chorego chłopca

[Gość: zxc]

??????????????????????????????????????????????????????????????????????????????
??????????????????????????????????????????????????????????????????????????????
????

przekrętasy

[Gość: alex]

do takich akcji mam raczej obojetny stosunek, bo uzdrawiajac jednego czlowieka
(niewiadomo jak wybranego - wg jakich kryteriow) nie uzdrowi sie calego swiata i
tysiace innych podobnych dzieci sie od tego lepiej nie poczuja. Ale to co mnie
najbardziej zabolalo to klamstwo na samym poczatku artykulu: "Gdyby 14-letni
Piotr dostał na Gwiazdkę wymarzonego laptopa, mógłby chociaż pomailować z
bliskimi" - otoz ostatnio bylem u znajomego w szpitalu i nawet telewizja czy
radio jest tam rarytasem. A co tu dopiero mowic o Internecie. Wiec drga red.
Czajkowska prosze nie pisac takich bzdur bo tylko Pani zraza byc moze
potencjalnych darczyncow...

Kolejny mądrala!!!

[szoppracz1]

Gdybyś bardziej interesował się działalnością tej fundacji oraz tym, co dzieje
się w klinice hematologii przy ul.Bujwida, wiedziałbyś, że jest tam dostęp do
internetu i dzieci leżąc w łóżkach mają możliwość korzystania z laptopów.
Dzieciaki po przeszczepach są kompletnie odizolowane od świata!!!
Z kolei "mam marzenie" to idea międzynarodowa - spełnia marzenia ciężko chorych
i umierających dzieci. Jakiś czas temu był reportaż w TV - o umierającym
kilkuletnim chłopczyku, którego wielkim marzeniem było zostać policjantem.
Pracownicy fundacji poprosili o wsparcie lokalnych policjantów, którzy z
wielkim przejęciem nadali chłopcu stopień służbowy i przyjęli go do swoich
szeregów. Później codziennie go odwiedzali w szpitalu - w pełnym umundurowaniu.
Wiesz, jaka to była radość dla tego malucha??? Niestety przejażdżki radiowozem
nie doczekał... Odszedł... Personel szpitala i rodzice chłopczyka w wielkim
wzruszeniem opowiadali o tym, że w ostatnich dniach życia spełniło się jego
największe marzenie - został policjantem.

[cdef]

akurat w tym szpitalu dzieci maja dostep do sieci, radze pojsc i przekonac sie
zeto jednk jest mozliwe, a jeszcze jak zobaczysz dziecko, ktore najblizsze
tygodnie spedzi samo w izolowanym pomieszczeniu w stanie ciaglego zagrozenia
zycia to moze zmienisz zdanie, na poczatek to wystarczy,jesli oprocz cynizmu
masz cos w sobie to moze przylaczysz sie do tej akcji

[Gość: Fundacja]

Witaj Alex.
Aby wszystko było jasne o co w tym wszystkim chodzi.

Fundacja Mam Marzenie jest od 1,5 roku polską odnogą międzynarodowej fundacji
Make A Wish, która powstała ponad 25 lat temu w USA. Tym chłopcem, o którym
pisza szpppracz1 czy cdef był Chris Gracious. Jego przyjaciele i rodzice - już
po spełnieniu marzenia i jego smierci postanowili założyć fundację spełniająca
marzenia takich własnie dzieci.

Tych marzeń do dzis zostało spełnionych ponad 100.000 na świecie w 30 krajach.
Marzenia sa bardzo różne - dla niektórych to laptop, dla innych wizyta w zoo,
jeszcze inni chca na jeden dzień zostać policjantem czy lekarzem - a czasem
spotkać kogoś znanego np.: Papieża, Ronaldo czy treż Nicholson'a.

W Polsce fundacja działa od półtorej roku we Wrocku od lipca roku bieżacego - do
tej pory spełniliśmy 33 marzenia, a kilkanaście czeka na realizację. My wszyscy
pracujemy w niej jako wolontariusze, poświęcając prywatny czas wieczorami,
nocami weekendami by dawać IM radość. Nie bierzemy za to żadnego wynagrodzenia,
a niejednokrotnie sami się dokładamy do wizyt (przejazdy, drobne radosne
prezenty itp.) Piotrek jest jednym z naszych wrocławskich marzycieli. Jest chory
na białaczkę, jest po przeszczepie i wszyscy (rodzina, lekarze, my i on sam)
czekamy na efekt przyjęcia się szpiku.

Jeśli bedziesz chciał źle pisac o Klinice Transplantologii, Hematologii i
Onkologii Dziecięcej Akademickiego Szpitala Klinicznego we Wrocławiu, która od
lat kieruja bardzo oddana Prof. Alicja Chybicka - to najpierw się tam wybierz.
Rozumiem, że możesz podchodzić do tej sprawy z rezerwą ale:
* dzieci bedące w klinice są naprawdę ciężko chore - a ich choroba stanowi
zagrożenie życia;
* dzieci niejednokrotnie mieszkają w niej miesiącami (a na Kamieńskiego na
neurologii nawet latami);
* mają doskonale wyposazone boksy z dostępem do radia, telewizji, internetu i
sieci wewnętrznej;
* w boksach mieszkają często same a z rodziną widzą sie przez szybę (w
najcięższych przypadkach)
* sa tu dzieci z całej Polski i z zagranicy - niejednokrotnie rodzice nie mają
środków by je odwiedzić chociaz raz - POWTARZAM RAZ - w miesiącu.

Byc może nie zbawimy całego świata - zapewne nie. Być może inne dzieci nie
poczuję się od tego lepiej - zapewne nie. Ale ten jeden konkretny chłopiec,
PIotrek - który ma 14 lat i swięta spędzi prawdopodobnie w szpitalu, który od
kilku miesięcy nie widział kolegów z podwórka, który nie może chodzić do szkoły,
na basen, czy do kina - dzięki temu urzadzeniu, dzięki spełnieniu marzenia -
BĘDZIE SIĘ CZUŁ LEPIEJ I MNIEJ SAMOTNIE.

Prywatnie pracowałem na takich oddziałach, zarówno z dorosłymi jak i z dziećmi i
wierz mi: nie chciałbyś być przy takim dziecku, które gaśnie w Twoich oczach,
które jest same, które nawet jeśłi jest z kims to czuje, że umiera. Ja byłem do
końca (a może do początku Nowej Drogi) w wieloma pacjentami i gwarantuję, że
twarze tych ludzi będe pamiętał do końca życia. To błagalne spojrzenie 'zrób
coś, nie pozwól mi umrzeć, niech się stanie cud' - czym więc jest taki laptop
jesli nie ukojeniem w trudnym odcinku Drogi.

Jeśli jeszcze jesteś zainteresowany Fundacją i jak wygląda cała akcja to
zapraszam na stronę: www.mammarzenie.org

I pomyśl jak bys się czuł na miejscu, któregokolwiek z tych dzieci.

Pozdrawiam Serdecznie

Tobiasz Janusz Koprowski
KOORDYNATOR REGIONU
DOLNOŚLASKIEGO
FUNDACJI MAM MARZENIE

www.mammarzenie.org
MAIL FUNDACJI: [e-mail]
MAIL ODDZIAŁU: [e-mail]

[szoppracz1]

Dobrze, że napisałeś więcej o działalności fundacji... W trakcie studiów i tuż
po, kilka lat pracowałam w domu dziecka. W ciągu roku dzieciaki - wspierane
przez wychowawców - jakoś funkcjonowały, ale sytuacja przed świętami lub
np.urodzinami była wprost tragiczna - wystawanie w oknach, bieganie do drzwi i
telefonu, wypytywanie, czekanie aż któryś w krewniaków pojawi się i łaskanie
zaprosi na święta... Dzieciom, które zostawały w domu dziecka na czas
świąteczny towarzyszyliśmy non stop, dostawały specjalne prezenty, miały więcej
rozrywek - żeby tylko stworzyć im namiastkę szczęścia, na tyle na ile dom
dziecka pozwala to uczynić... Dziecięca rozpacz i smutek są straszne, tym
bardziej, jeżeli dotyczą dzieci tak ciężko chorych.

[Gość: marcinm]

Hi, mam prosbe, nie pisz takich pie..wiecej, nie mozesz pomoc to sie nie
udzielaj na forum