kto normalny zamieniłby z taką osobą choćby jedno więcej słowo - tak, to prawda przyznaję, nie jest ze mną dobrze, i nie ma się chyba co dziwić znajomość ta mogła trwać ze względu na szeroki kontekst, tworzenie wrażenia systemu naczyń połączonych przez klaunów z czegoś w rodzaju teatru ulicznego, do którego należeli (i należą do dzisiaj) członkowie mojej rodziny, krewni i znajomi królika, ale i osoby nieznane mi wcale, na przykład zaczepiające mnie na ulicy a choćby ów człowiek podający się za Gruzina, który pewnego grudniowego wieczoru w 2007 poprosił mnie o wskazanie drogi, a byłem akurat na spacerze, toteż miałem czas, aby wsiąść z nim do autobusu, i dopilnować aby wysiadł na właściwym przystanku w trakcie podróży wyznał mi, że jest złodziejem, szmuglującym kradzione samochody z Wiednia do Nowego Targu, po czym wręczył mi kartkę z numerem telefonu do kogoś tam w Tbilisi, w poprzednim tygodniu Farabella zaś wymyśliła sobie wieczorek gruziński, dni kultury gruzińskiej, Gruzja powracała wielokrotnie, a dopiero parę lat temu, rozkminiając zagadkę geografii wiedźmińskiego Kontynentu, ustaliłem, że zarówno Podhale, jak i Gruzja, to Cintra, ale co w związku z tym, ciągle nie wiem, chyba zaręczyny (Kwestia Ceny), czyli Nowy Testament, a zatem Nowy Targ, jazda konna zaś o darowanym koniu, i tak sobie to spletli z danymi osobowymi Julii Abatemarco, które można przetłumaczyć w ten sposób, imię oznacza sprawiedliwość, a nazwisko miłość do koni, byłem jej chyba przyobiecany przez kogoś innego po tym przestałem udzielać pomocy, dzielić się pieniędzmi i papierosami, mogę wezwać karetkę, gdy ktoś leży bez ruchu na ulicy, bo jeśli jest wariatem i tylko udaje, to i tak powinien być zbadany przez psychiatrę ale, z relacji z jedną osobą robi się gra z tajemniczymi stalkerami, to raz, a dwa, próby sprowokowania do szczerości ładnej prowokatorki potęgują frustrację seksualną, łatwo zapomnieć się i uciekać w pozory w każdym razie, z tego typu wydarzeń zdążył już ułożyć się wzorzec, czyli cenotaf Toruviel, który czynił mnie nieuczciwym podczas relacji erotycznej z inną Papuszyla i Julia Abatemarco zeszły na plan dalszy, natomiast z aluzji wynikało, że oszukuję siebie i innych, powinienem cierpliwie i w pokorze cierpieć, modląc się i czekając na miłość dałem się podejść, bo chodziło właśnie o to, abym przeczył Farabelli za każdym razem, gdy czyniła tego rodzaju aluzje, już rozdrażniony przez chór starców, dokładnie na tej samej zasadzie, co w trylogii Before, wymyślał powody, dlaczego chcę się z nią związać, i sam w nie uwierzył zrywaliśmy co parę tygodni, wtedy zdarzało się, że na każdym rogu w śródmieściu całowała się jakaś para, i na przykład pod rząd było to pięć długowłosych szatynek w granatowych płaszczykach, na tej samej zasadzie, co wołanie Kuby S w czasie wspólnych zajęć rok wcześniej do tego potrzeba dzieci ojca Rogera i harcerzy, inaczej się nie da manewr ten stosowano najpierw - przynajmniej wtedy to zauważyłem - po przykrej historii z Toruviel, ale nie w takim natężeniu, i bez amorów, po prostu gdy gdzieś musiałem długo czekać we wcześniej umówionym miejscu, pojawiała się podobna dziewczyna, a tej samej fryzurze, i tak dalej Farabella straszyła inaczej, i to samo urządzono potem po zniknięciu zerrikańskiej wojowniczki plemiennej a przejdźcie się po Warszawie w listopadowy wieczór, i naliczcie, ile w ciągu pół godziny spotkacie całujących się par zero może w maju pod jakimś kinem albo w parku, ale na rogach tych uliczek przy Marszałkowskiej, Hoża, Wilcza, podwórka?
Nie oglądając chłopca i nie rozmawiając z mamą, sędziowie uznali, że Bruno winien zostać oddany w pieczę zastępczą. Angelika: – Zabrali go z przedszkola do domu dziecka w Śródmieściu – nie dali mi nawet szansy, by się z nim zobaczyć. Odebrali mi możliwość wytłumaczenia synkowi, że dziś nie wróci do domu, że pojedzie „do cioć", a mama przyjedzie do niego, jak tylko będzie możliwe.
Menago zobaczyła w nim wampira w przepastnych tunikach, futrzanych kołnierzach, którym natychmiast się stał. Już nawet wspaniałomyślnie rozdawał autografy w atelier w Śródmieściu. Psychiatra zdiagnozował psychopatyczną osobowość. Marmurek w drodze do domu poczytał o socjopatii i już był miejskim chuliganem, który sra na normy społeczne. Po chwili o tym zapomniał i wrócił do udawania empatii i troski o świat, Monikę.
A jeśli tak się na przykład nazywa asystent na biologii, który starał się u nas ostatnio o dofinansowanie wyjazdu naukowego, to nie posunę się w swoich rozważaniach za daleko do przodu… -- Pan przecież wie, panie psychiatro, kobieta to człowiek odporny...
chodzimy do szkoły specjalnej na Elektoralnej (tam mamy WWR), a ppp mamy na ul. Dzielnej, my jesteśmy z śródmieścia, więc odpowiednia strona Wisły)) Dam znać na forum jakby coś się udało załatwić, może poproszę o skierowanie psychiatrę, może będzie łatwiej)) -- W obawie, by śmierć nie wydarła dziecka, wydzieramy dziecko życiu; nie chcąc, by umarło, nie pozwalamy żyć.
Czy centrum Gorzowa skazane jest na wymarcie? Czy miasto może cokolwiek zrobić, by w Śródmieściu działało coś więcej niż tylko banki i apteki – nad tym zastanawiali się na antenie Radia RMG miejscy radni. Marcin Gucia z PO powiedział, „co wiedział”: „W centrum mieszkają przede wszystkim ludzie starsi.
Tam przeszedł odtrucie. Mężczyzna wyszedł z placówki w sobotę, ale lekarze zalecili mu, by zgłosił się do psychiatry lub szpitala psychiatrycznego. Jeszcze tego samego dnia wieczorem 23-latek pojechał do szpitala przy ul. Aleksandrowskiej. Jak relacjonuje prokurator Krzysztof Kopania, lekarz z izby przyjęć po przeprowadzonym badaniu nie dopatrzył się podstaw do hospitalizacji.
Koleś powiedział coś z czym się zgadzasz? Koleś, który powinien iść do psychiatry, z tą tezą zgadza się wielu ludzi.
"Będzie ciszej" normalnie nie wiem czy śmiać się czy płakać. Tak bardzo temu panu hałasują stojące na parkingu autka? Może jakiś psychiatra by pomógł? No i w ramach WYCISZANIA RUCHU w Śródmieściu proponuję zamknąć Solną (autostrada wg niektórych nawiedzonych), most Chrobrego i inne w centrum, wprowadzić obowiązek jeżdżenia obwodnicą (której nie ma)...
Patrząc na absolwentów wydalanych hurtowo z terapeutycznych uniwersytetów mądrości, obsikujących cierpliwie łódzkie śródmieście powiem, że gdybym chciała nauczyć się sypiania w psich kupach, grzebania po śmietnikach i solidnego śmierdzenia, z całą pewnością udam się tam, gdzie trzeba - czyli na stacjonarne, dochodzące i co tam jeszcze wymyślą.