Jestem mama dwóch córeczek. Starsza ma teraz 2 lata i 10 miesięcy, a młodsza 10 miesięcy. Często starsza jest zazdrosna o mój czas poświęcony maleństwu, ale przeżywamy też wzruszające chwile kiedy obserwujemy relacje między nimi. Opiszę dwie sytuacje. Kiedy przyjechaliśmy ze szpitala z
Jestem mamą 5 letnich bliźniaczek i wszystko byłoby super gdyby nie ogromna dominacja jednej z nich. Jedna córka bardzo wykorzystuje drugą, zaczynając od wykonywania drobnych prac, podjadania słodyczy po ustępowanie w każdej innej dziedzinie. I mamy problem bo nie wiemy czy mamy się na to zgadzac
mysle, ze jednak przez te cztery lata cos sie zmienilo... :-P
Witam wszystkie mamy mamy trójke- najstarszy syn 5 lat, potem córki 2.7 i 1 rok. bardzo niepokoi mnie stosunek syna do średniej, krzyczy na nią, popycha ją, widać, ze jej nie lubi, trwa to od prawie roku. Przyjmowaliśmy różne strategie: stanowcze niezgadzanie się na przemoc, tłumaczenie, że
Zgadzam się rękami i nogami z moimi przedmówczyniami. Też polecam "Rodzeństwo bez rywalizacji" i I cz. tej serii "Jak mówić, żeby dzieci słuchały, jak słuchać, żeby dzieci mówiły". Byłam na obu warsztatach. Metody opisane przez autorki działają, trzeba tylko się ich trzymać i wymyślać swoje
u mnie są takie, że sięgnęłam po książkę "Rodzeństwo bez rywalizacji". Na razie przeczytałam i widzę, że moje postępowanie z dziewczynkami cechuje wiele błedów. Mam nadzieję, że uda mi się zmienić. Pierwsze próby mam za sobą - NIE WTRĄCAM SIĘ W ICH SPORY, chyba że idą w ruch pięści
u mnie jest łatwo, bo na codzień to chowam jedynaka... ma przyrodnich braci, którzy ni emieszkają z nami na stałe... no i z racji, że jest najmłodszy - pedrak oczywiście- to starsi mu pobłażają. Generalnie też się nie wtrącam, są starsi to niech sobie z małym radzą...
Witam wszystkie mamy mamy trójke- najstarszy syn 5 lat, potem córki 2.7 i 1 rok. bardzo niepokoi mnie stosunek syna do średniej, krzyczy na nią, popycha ją, widać, ze jej nie lubi, trwa to od prawie roku. Przyjmowaliśmy różne strategie: stanowcze niezgadzanie się na przemoc, tłumaczenie, że
te relacje raczej się nie zmienią. Mati nie ma potrzeby bawienia się z innymi dziećmi, a zwłaszcza młodszymi. a jak jest u was?
U nas jest bardzo trudno. Młody (5 lat) ma dwóch braci. Starszy to niespełna siedmiolatek, z którym się chętnie bawi i kłóci. I młodszy niespełna pół roku, którego nadal traktuje jak intruza. Co do niemowlaka zaprzecza jego człowieczeństwu, bo przecież w jego pojęciu każdy człowiek chodzi
Właśnie rozmawiałam z szanownym małżonkiem i podzieliłam się z nim refleksją, że nasz jedynak (o ile nim pozostanie), będzie miał smutno w życiu, tak bez rodzeństwa... (Ja mam siostrę, którą bardzo kocham i życ bez siebie nie możemy, chociaż trzydziestkę mamy już obie za sobą ;-). Mąż ma
myślimy podobnie. Czytamy to samo, chodzimy razem do kina i śmiejemy się z tych samych dowcipów. Nie wiem, czy to raczej nie w tym tkwi tajemnica udanych relacji między rodzeństwem- dobraniu charakterów.
Może są wśród was osoby, które chcą się chwile zastanowić nad swoimi relacjami rodzinnymi, nad relacją z dorosłym rodzeństwem i nad swoim związkiem, jeżeli tak, zapraszam do wypełnienia ankiety
obanach napisał(a): > A czy wychowywało Was dwóch ojców? Myślę, że mieszkaliście z jednym z Nich (...) Kolejny błąd w założeniach: rodzeństwo nie musi ze sobą mieszkać.
Różne różnice wiekowe, ale relacje dobre. Największe tarcia są między synami miedzy którymi jest 6 lat. Najlepiej z kolei dogaduja się ci, miedzy którymi jest rok-półtora różnicy.
jak mała się uderzy albo coś ją boli... Uważam że się baaardzo kochają i to widać, a że się kłócą i sobie nawzajem włażą w terytorium to normalka. Staram się młodszą nieco stopować i dać starszej oddech jak trzeba ;) Różnica wieku pomaga u nas bo przynajmniej z jedną mogę się już sensownie dogadać
Ciekawi mnie jakie macie relacje ze swoim rodzeństwem. Czy pomagacie im bezinteresownie np. przy remontach, w ogródku i innych pracach nie licząc na nic z ich strony? A co jeśli rodzeństwu lepiej się powodzi od was? Czy wtedy też jesteście tacy chętni robić za darmo?
koniecznie finansowo, ale i dobrym słowem i "zjeb.. ą" kiedy trzeba) Tak wiem że zawsze mogę na niego liczyć tak samo jak on może na mnie. Łączą nas bez interesowne uczucia, tak samo jak z jego kobietą z którą jest ponad 12 lat, tak samo jak z jej bratem którego znam tyle samo, jak i z całą resztą