kotla

Mimo bardzo późnej pory, gęba mi się śmieje - kątem oka oglądałam Uwagę a w niej reportaz o prof. Miodku. Jakim cudownym darem jest pogoda ducha! Patrzyłam na niego i bezwiednie uśmiech mi się rozszerzał. Tacy ludzie to dla mnie sól ziemi i kwintesencja człowieczeństwa. A na koniec usłyszałam coś, co mi się bardzo spodobało - podobno ojciec powiedział kiedyś do małego wówczas Miodka: "synu idź do ludzi z pogodną twarzą". Jakże lżej się żyje w otoczeniu takich ludzi. I w t...