Bloki Myslowe

[kurde.bemol]

oto co przydarzylo mi sie rozwiazujac angielski problem logiczny. Rzecz sie
dzieje w wysokogorskiej miescinie, zasypanej sniegiem. Z powodu braku miejsc
w schroniskach i motelach, miejscowy szeryf zaoferowal swoje 4 cele dla
potrzebujacych. W jednej z cel znajdowal sie juz ktos zatrzymany za
zaklocanie spokoju, ale pozostale staly otworem dla potrzebujacych. Jak to w
zadaniach logicznych bywa podano nazwiska, imiona, profesje i trzeba bylo
odgadnac, kto w jakiej celi (od 1 do 5) spedzil noc. Po wpisaniu do rubryk
tego co podano w tekscie lub to co latwo wywnioskowalem, osiadlem i ani rusz.
Z dedukowania wynikalo, nie wprost, ale dosc zachecajaco, ze osoba zatrzymana
mial byc marynarz z Royal Navy i to za zaklocanie porzadku. Z innej linii
wnioskowania uparcie dochodzilo do mnie ze, tym marynarzem i o zgrozo
zaklocajacym spokoj mogla byc tylko kobieta !!!! Tu spedzilem ogromna ilosc
czasu, mentalnie i emocjonalnie przekonujac samego siebie, ze:
1. Kobiety nie moga byc w Royal Navy
2. A jesli juz sa, to napewno nie zaklocaja porzadku
Oczywiscie nie przyjmujac tych informacji za prawdopodobne, bladzilem
niemozebnie. Po jakims czasie jednak zaryzykowalem i po pogodzeniu sie
z losem, ze kobiety moga byc krolewskimi marynarzami zaklocajacymi spokoj
w uzdrowisku gorskim, rozwiazalem cale zadanie w kilka minut.
Czy mieliscie kiedys podobne bloki myslowe ?
Zapomnialem o starej zasadzie Sherlocka Holmesa: jesli odrzucisz pewne fakty
jako nieprawdziwe, to co pozostaje, chocby nie wiem jak nieprawdopodobne,
musi byc prawdziwe.
Pozdrawiam, kurde.bemol

...i niespodziewane olśnienia

[reptar]

Trochę nie na temat odpowiem (bo nic mi się teraz nie przypomina, choć wydaje
mi się, że z opisanym przez Ciebie zjawiskiem miałem do czynienia i może kiedyś
na temat też nadrobię). Ale chciałem wspomnieć o jednym zjawisku, co do którego
nie potrafię się zdecydować - czy jest *odwrotne* do tego, o czym piszesz,
czy akurat przeciwnie, jest "szczególnym przypadkiem" - najpierw bloku, a potem
odblokowania myślowego.

Było tak:
kiedyś na strefowych eliminacjach mistrzostw Polski był taki rebus anagramowy:
w ramce stało "Wół utył i ma mały tułów". Głowiłem się nad tym i nie wymyśliłem.
Potem wracałem do domu autobusem i nagle... strzeliło mi do głowy, że to
przecież "Zdanie o wole" => "zadowolenie". Cała niesamowitość była w tym, że to
było kompletnie poza moim zwykłym tokiem myśli, tzn. rozmyślałem wtedy całkiem
o czym innym. I tak nagle stwierdziłem, że właśnie wymyśliłem rozwiązanie, nad
którym nie zastanawiałem się już od dobrych kilkudziesięciu minut.

[kurde.bemol]

hej, dzieki za odpowiedz. mysle, jednak, ze jest to "objawienie" troszke innej
klasy. w moim przypadku ja mialem rozwiazanie jak na dloni, tylko z tych czy
innych powodow nie moglem tego zaakceptowac. blokada byla nie natury fizycznej,
jak u ciebie, tylko raczej socjologicznej. Olsnienia, o ktorym piszesz, sa
chyba bardziej czeste. Moja swietej pamieci babcia, zagorzaly krzyzowkowicz,
zawsze opowiadala mi historie o nocnych "dopustach" do wiedzy, gdy nie spiac
nagle przychodzily jej rozwiazania do kilku zaczetych krzyzowek.
Pozdrawiam Cie reptar goraco.
Kurde.bemol

[julesw]

Też miewam olśnienia (ależ to zabrzmiało :-)), ale staram się też wyciągać z
nich wnioski i nie brnąć za bardzo w zaułek, który nie wróży szans na
powodzenie. Może nawet nie tyle w zagadkach myślowych - zdarza mi się to np.
przy rozwiązywaniu anagramów. Przykładowo wydaje się, że rozwiązanie powinno
oscylować gdzieś koło wyrazu na "w" i mieć w sobie jeszcze np. "ą". Nieraz
traciłem i godzinę, żeby dojść do wniosku, że nic tak naprawdę o tych warunkach
nie pasuje. I wtedy dobrze jest spojrzeć na to zupełnie z drugiej strony,
odrzucić ograniczenia, które zakładało się na początku i często przynosi to
pozytywny efekt.

[jw1969]

Chyba każdemu zdarza się, że rozwiazując jakiś problem, narzuca sobie
(świadomie lub nie) jakieś ograniczenia. Na przykład wynikające z utartych, acz
niepisanych, zwyczajów. Albo wydaje nam się, że jakieś zestawienia liter są
niemożliwe (pamiętam, jak kiedys szukałem słowa zaczynającego się na W_I i
długo pomijałem początek whi - to było whisky). Czasem, z drugiej strony, brak
narzuconych ograniczeń może za bardzo pokomplikować rozwiązanie problemu. Nie
zawsze w objaśnieniu do zadania wszystkie ograniczenia są ujęte. Jeżeli z liter
należy utworzyć wyraz - rozwiązanie zadania, to próbujemy ułożyć rzeczownik,
choć nikt tego wyraźnie nie napisał. Jeżeli jest mowa o liczbach, ograniczamy
się z reguły do liczb naturalnych. Czasem bywa też tak, że treść zadania
(zwłąszcza logicznego) nie jest jednoznaczna i jasności co do warunków
ograniczających nie ma. Ale to juz inny problem.

[totet]

Podobnie jak jw1969 męczył się z whisky kiedyś rozwiązując jakieś tam zadanie, trafiłem na układ _F_N_S i stwierdziłem, że to niemożliwy układ liter i musiałem popełnić gdzieś błąd wcześniej. Kilka dni później w najmniej spodziewanym momencie, podróżując po mieście i zajmując się zupełnie innymi rzeczami, doznałem olśnienia i rozwiązałem zagadkę Sfinksa.
Chciałbym przy okazji poruszyć jeszcze jeden temat złotych olśnień. Okazuje się, że właśnie w takich oderwanych całkiem od szaradziarstwa momentach (np. przed snem albo na zakupach) przychodzą impulsywnie najlepsze pomysły na zadania. I jak się ich natychmiast nie zanotuje, to później nie ma po nich śladu i trudno sobie je przypomnieć czy odtworzyć choć fragment idei. Zdarzają się Wam takie sytuacje?

[megalomaniac]

ja myślę ze pomysly ( chodzi o te atrakcyjne nie szablonowe nie symetrycznie
diagramowe )wogóle wpadaja jako olsnienie czy olsnienia...jednak o wiele
bardziej ciekawszym zjawiskiem jest to, iz w najmniej oczekiwanym momencie
wpadamy czy tez odnajdujemy roziwazanie roznego typu zadan...mimo iz nie
myslimy o tym...moze pewne obaszry mózgu pracuja nawet gdy tego nie przeczuwamy
czy tez gdy tego nie inicjujemy??:-))) (tak na marginesie nie pamietam wyrazu
ktorego szukalem...ale go wysnilem:-))) i trafilem).

takich niewyjasnionych złotych olsnien bylo wiecej gdy rozwiazywalem zadania
matematyczne badź szachowe...ale to rozwazania juz nie na miejscu:-)))

[reptar]

A mnie ostatnio olśniło (a może mi się przyśniło), jak wielkie jest podobieństwo
między dwoma uczestnikami tego forum:

I M M E g a L o M A N i a c
i m M E G A L O M A N I A C

(czytajcie tylko duże litery   ;-)   ).

[megalomaniac]

zmartwie Cie reptarze...niestety to dwie rozne osoby:-)))

Fenomen aha!

[reptar]

> Potem wracałem do domu autobusem i nagle... strzeliło mi do głowy, że to
> przecież "Zdanie o wole" => "zadowolenie". Cała niesamowitość była w tym, że
> to było kompletnie poza moim zwykłym tokiem myśli, tzn. rozmyślałem wtedy
> całkiem o czym innym. I tak nagle stwierdziłem, że właśnie wymyśliłem
> rozwiązanie, nad którym nie zastanawiałem się już od dobrych kilkudziesięciu
> minut.


Przypomniałem sobie, że opisana wyżej przygoda ma swoją wcale ładną nazwę
i warto tutaj o tym wspomnieć. Oto hasło ze "Słownika wydarzeń, pojęć i legend
XX wieku" Władysława Kopalińskiego:


(FENOMEN) AHA!, akcja aha!, proces aha!, psychol. nagłe intuicyjne objawienie
się rozwiązania problemu w toku twórczego myślenia, w trakcie wypoczynku
a. w czasie, gdy umysł zajęty jest pozornie innymi sprawami.