Brak czasu.

[rumcajs-76]

Też tak może macie? Ja totalnie cierpię na brak czasu. Marudzę że
sam, że chciałbym. Ale kiedy przychodzi mi się z kimś umówić,
spotkać, pogadać, pobyć... Ło ludzie. Nie ma jak, nie ma kiedy,
gimnastyka buzi i języka W moim przypadku wynika to, m.inn.
zapewne, z beznadziejnej nieumiejętności planowania i gospodarowania
czasem. Myślę że już tak długo jestem sam i tak jestem tą moją
samotnością zaabsorbowany że zabiera mi ona wszystkie wolne chwile.
Chociaż próbuję, coraz częściej rezygnuję ze swoich obowiązków na
rzecz spotkań z innymi. Wiecie, myślę, dochodzę do takich wniosków
właśnie... jestem samotny z własnego wyboru. To nie jest tak, że
cały świat sprzeciwił się przeciwko mnie. To ja wybieram i decyduję
o rzeczywistości w jakiej się znajduję. To ja kieruję moim losem. A
że skręcam zawsze w złym kierunku... No ale to przecież ja skręcam.
Mam tak mało wiary w siebie...
Oj coś smęcę
Więc jak z tym czasem u Was ?

[daliax]

Takie czasy, cóż począć. Każdy za czymś goni, gdzieś pędzi, ale
czasem warto zatrzymać się na chwilę i rozejżeć...

[dori-1]

Coś w tym jest. Mam tak samo. Zwykle bywa że siedem dni w moim tygodniu to za
mało. Marze by mieć choć odrobinę czasu dla siebie, czasu na realizację swoich
pomysłów, marzeń czy zwykłe wyjście do kina. Gdy zdarzy się jakaś luźniejsza
chwilka, to zawsze znajdzie się ktoś w moim otoczeniu, kto postara się ją
zapełnić. Mój problem polega na tym, że mam zbyt mięciutkie serduszko (za co
czasami siebie nienawidzę)i nie potrafię odmówić nikomu pomocy nawet w błahej
sprawie. A opowieść kończy się tak, że życie upływa mi na załatwianiu cudzych
spraw, a na moje brakuje czasu. Uff, przynudzam strasznie, ale miałam koszmarny
tydzień i muszę trochę się troszkę poużalać nad sobą...

[eb13]

Cześć Rumcjas

Po pierwsze nie smęcisz, po drugie nie masz mało wiary w siebie. To
co napisałeś jest tylko potwierdzeniem tego, co kiedyś - nie
pamiętam w jakim wątku - napisałam. Napisałam wtedy, że nam
wszystkim, którzy jesteśmy sami nie jest z tą samotnością aż tak
źle, skoro nic z tym nie próbujemy zrobić. Co rusz wynajdujemy
jakieś usprawiedliwienia przed samym sobą, że praca, że nie ma z kim
wyjść, bo wszyscy znajomi już mają rodziny, że edukacja, że dzieci
itd., itp. Myślę, że tak naprawdę, to tylko wymówki, bo w gruncie
rzeczy jest nam z tą samotnością wygodnie i co więcej, momentami
przeraża nas świadomość, że nagle będzie ktoś, z kogo zdaniem trzeba
będzie się liczyć, w swoich planach brać również pod uwagę tę drugą
osobę. Wtedy zaczynamy się tego bać. Osoby, którym jest naprawdę źle
w pojedynkę, robią wszystko żeby to zmienić, a nie wybierają,
przebierają, wynajdując ciągle dziurę w całym i w końcu ze strachu
biorą nogi za pas i uciekają, bo a nuż to będzie ta/ten dla kogo
będę musiał/a zmienić swoje dotychczasowe życie. Ludzie którzy
naprawdę cierpią z samotności, zawsze znajdą czas dla kogoś, kto się
chce z nimi spotkać, co więcej, sami szukają takich ludzi i inicjują
te spotkania. Naprawdę samotni, potrafią zrezygnować z niektórych
ważnych - jego zdaniem - rzeczy dla tego Kogoś.
Takie jest moje zdanie

[krzychlater]

Wygoda rozleniwia. Mi jest źle z samotnością, ale tą, w której brakuje tej
drugiej najbliższej osoby i próby zmiany tego nie udają się. W większosci po
prostu ta druga po prostu zrywa kontakty na poziomie internetu. Znajomych i
przyjaciół to mam czy to związanych z zainteresowań czy znani od dzieciństwa lub
bardzo długo po prostu mieszkam dalej w miescie, w którym spędziłem większość
czasu i mam łatwiej niż ci, którzy przeprowadzili się.
Większość ludzi tylko narzeka i podejmują próby zmiany sytuacji taka narodowa
cecha narzekanie zawsze i wszędzie. Gdyby wszyscy wykazywali inicjatywę i nie
bali się na pewno było by nasz mniej i większości były by to osoby, którym
samotność odpowiada.

spowiedź

[aretah]

U mnie czas nie stanowi przszkody. Mam go niemało. Tyle, ze (i tu
się przyznam) jestem leniwcem. Z aktywnego wypoczynku lubię jazdę na
rowerze. Mam jakies tam dwa kółka, z których korzystam. Jezdżę po
okolicy, ale jest jeszcze tyle miejsc do których nie dotarłam, ze
przez najblizsze pięc lat mam co robić Zwłaszcza, ze nie jezdzę
codziennie.
Mój wypoczynek statyczny to ksiązki. Lubię je, ale czytam
najczęściej w domu. Znajomi? Nie mam ich wielu, z tego względu, ze
zmieniłam miejsce zamieszkania i znajomi z dzieciństwa pozostali
gdzis daleko.
Wyobraźcie sobie, ze w nowym miejscu zamieszkania nie posiadam
zadnych znajomych rodzaju męskiego.
W pracy kobiety, po pracy koleżanki.
I jak tu nie byc singielką?
W sumie, to przyzwyczaiłam się do tego stanu, do samotnego
mieszkania tez. I co gorsze, nawet jest mi dobrze. Tylko czasem
bywają takie wekendy, ze dołek łapie okrutny.
Nadchodzi najgorszy okres. Kiedy zimno, ponuro, ciemno. NIe chce się
wychodzic z domu...

...czas mija niezauważalnie...

[limoo]

Nigdy nie jest tak pięknie, żeby na wszystko starczało nam czasu.
Wielką sztuką jest podejmowanie decyzji jak go właściwie, mądrze,
ciekawie, wartościowo spędzić. Czasami są to wybory niełatwe i nigdy
nie jest czarno-biało.
Chciałabym tyle nie pracować, chciałabym spędzać troszkę więcej
czasu z przyjaciółmi, chciałabym przestać się tłumaczyć dlaczego z
góry wiem, że gdzieś nie będę, że nie poświęcę tyle zainteresowania
i energii ile bym pragnęła.
Wiem jednak jedno, że jeśli się bardzo chce, jeśli bardzo zależy, to
można. Ja właśnie zaczynam „wyskrobywać” te minuty, godzinki dla
siebie i innych, bo warto, bo warto pewne rzeczy dowartościować w
swoim życiu.

[rumcajs-76]

Więc jednak jest coś prawdy w tym co napisałem.

Witaj EB
Zgadzam się z Tobą. Prawda to, przynajmniej w odniesieniu do mojej
osoby. To forum też pokazało mi sporo prawdy o mnie. Mocno
sprowadziły mnie na ziemie spotkania ostatnio tu organizowane. To że
w nich nie uczestniczyłem to ewidentny dowód na to że tak naprawdę
pasuje mi moja samotność. A jednocześnie, paradoks, tak mi z tym nie
dobrze.
Wygodnictwo - napisał ktoś. Racja też. Wpuszczenie kogoś do swojego
życia, do swojego świata, remonty, przemeblowania, przeprowadzki.
Zburzenie tak misternie budowanego "świętego spokoju". Ja boję się
tego. I dopóki nie poradzę sobie z tym strachem nic się nie zmieni.
Będę lawirował, stąpał na granicy... a kiedy będę musiał postawić
ten jeden krok, gdzie później już nie ma odwrotu, udam że boli mnie
noga i że nie mogę i że kiedy indziej i... i już nie będzie
żadnego "i" więcej.
Ale myślę że trzeba się spotykać i trzeba stąpać na tej granicy
jeśli tylko tyle potrafię, bo być może, kiedy będę mniej czujny,
kiedy się zagapię ktoś niepostrzeżenie, nie wiedzieć kiedy i jak
przeciągnie mnie na drugą stronę i gdy poznam ten inny świat, nie
będę chciał znać już drogi powrotnej do mojego...
Jesień rozgościła się na dobre. To dla mnie mocno ulotna,
melancholijna i refleksyjna pora roku. Widać chyba
Pozdrawiam wszystkich

[ewamag12]

no cóż ja jestem pełna sprzeczności i jak jestem ze znajomymi to szybko
wychodzę, bo wolę być sama, a jak jestem sama to chciałabym być z ludźmi...

[eb13]

Rumcjas, myślę, że przestaniesz się bać zmiany dopiero za jakieś 20
lat i wtedy naprawdę zatęsknisz za kimś u boku . Wtedy dopiero tak
naprawdę będziesz potrzebował kogoś, z kim wieczorem przy drinku
spokojnie porozmawiasz o tym co było za dnia, o problemach, o
radościach.

P.S. Nie nie, nie mówię o sobie - do 50-tki jeszcze mi trochę
brakuje )))), ale tak myślę, że to jest właśnie ta granica wieku,
do której człowiek jakoś znosi samotne wieczory. Jeśli masz dzieci,
to może to wyglądać trochę inaczej, ale w pojedynkę ?? - tak....,
myślę, że to jest właśnie ta granica wieku.

[rumcajs-76]

Nooo nie chodziło mi za bardzo o granicę wieku, ale powiem Ci że
rozpostarłaś straszną wizję
Wiem że daleko Ci do pięćdziesiątki, Ty masz wszak dopiero 13

[eb13]

nie nie "Słońce", ja mam 19 lat )) - inaczej nie byłabym "EB" ))

wiem, że nie chodziło Ci o aż tak czarną wizję, ale czasami trzeba
komuś zastosować terapię wstrząsową, żeby ta czarna wizja się nie
spełniła ))

[rumcajs-76]

Och EB jesteś może dobrym duchem który rozświetli ciemne zakątki
mojego istnienia? Jakież to piękne

[eb13]

))

duchem ???? - być może )), ale czy dobrym ?????

a duchy w ogóle bywają dobre ?, bo ja się ich zawsze panicznie
boję )

[rumcajs-76]

Czy duchy bywają dobre ?
Jasne że tak. Ja nawet takie spotkałem. Może nie długo odwiedzę je
znowu.
Myślę że jesteś bardzo dobrym duszkiem

[eb13]

Jak do dotąd spotkałam tylko dobrych Aniołów stróżów - może to i
lepiej

"...Mów mi tak jeszcze, Twym głosem się pieszczę…" - jak to mówi mój
kolega ))

Dobry duszek to Kacperek, a ja "sem" kobietka )))

A poważnie, staram się być dobrym człowiekiem, czy to mi wychodzi ??-
muszą to ocenić inni )

To co, usłyszę jeszcze coś w rodzaju: "…gdy Cię nie widzę, nie
wzdycham nie płaczę …" ? ))

[rumcajs-76]

Kiedy wyjżałem przez okno poczułem lekkie muśnięcie wiatru na
policzku. Wyobraziłem sobie że to Twoja dłoń upownia mnie o
bliskości...
O kurde muszę się ogolić
Ja też staram się być bobrym. Dobry duszek łakomczuszek tylko jakoś
wychodzi
Jaka pogoda. Uciekam polatać trochę po dworku
Pozdrawiam cię kobietko

[eb13]

Oj tak tak "mój" drogi, musisz koniecznie się ogolić, bo kłujesz jak
agrest )) - chociaż z drugiej strony....- Rumcajs bez zarostu, to
przecież Cypisek, a Cypisek to jeszcze dziecko ))))

Ja też już spadam - zrobiłam to co miałam do zrobienia i idę szukać
tego duszka )))

Pozdrawiam

[rumcajs-76]

Cześć EB. I co? Jak się skończyły duszkowe poszukiwania?
Ej, ale agrest to pyszny jest
Ja wiesz to trochę taki dzieciak jestem właśnie, a może jestem
cypiskiem? Eeee chyba nie
Już się ogoliłem ślicznie, specjalnie dla Ciebie
-
Przystaniesz przelotnie z wiaterkiem za oknem
na moment na chwilę jak ranny motylek ?
Uśmiechniesz się tylko, uraczysz spojrzeniem
i popłyniesz dalej ozdabiać przestrzenie...

pozdróffffka

[eb13]

a witam Cię, witam ))

Szukałam szukałam i .... i nic (, pewnie w chowanego się bawił ze
mną

A dyć to prowda - agrest jest pyszny, ale czy każdy ????? ))

Jesteś dzieciak, jesteś - jak większość mężczyzn - tylko całe
szczęście, że prokurator już nie grozi za kontakty z Tobą )))

Dzięki, dzięki, dzięki - naprawdę to doceniam i czuję się wyjątkowo
wyróżniona ))) - tym bardziej, że nie lubię "kłujących"
facetów ))
Pewnie buźkę masz gładziutką jak pupcia niemowlęcia )) - szkoda,
że tego nie mogę zobaczyć (((
-
I motyl przyleci czasami
Pic słodycz z jasnego kielicha;
A ja się patrzę ze łzami,
"Gdzie ona?" - pytam go z cicha.


P.S. Tamto było naprawdę ładne - a zdradzisz mi tajemnicę, kto
jest autorem ?

Miłej nocki

[rumcajs-76]

A cześć cześć a cześć
Noooo myślę że mógł się w chowanego bawić, one tak lubią ponoć, a
Wiesz jako że jest niewidzialny... noooo szanse niewielkie miałaś
Chyba że też jesteś duchem, bo nie wiem czy ustaliliśmy to do końca.
Ja jestem z gatunku tych przepysznych agreścików. Miód malina. I
skromny jestem i ładny taki i pyszny... a tak tak już mówiłem ))
A ja golić się nienawidzę. Straszność. Myślę że nie kłujący agrest
nie ma takiego uroku.
Ale dla Ciebie EB mogę się golić
i rano i wieczorem
i po południu i przed południem
i po śniadaniu i przed kolacją
i o dwunastej i o piętnastej
i na bosaka i na czworaka
i jak rak nieborak
i jak chrząszcz struś i gąś
(gęś niby ale by się nie rymowało
No co Ty Eb, to sem ja rumcajsik, nie poznajesz?

[eb13]

Rumcjasiku "mój" drogi, jeszcze nikt nigdy nie zrobił mi takich
publicznych wyznań - pewnie zasnąć nie będę mogła )
Teraz niczym Danuśka, powinnam zarzucić Ci bały szal na głowę i
powiedzieć "...mój ci on, mój ci on ..." ))
kompletnie zepsułeś mi makijaż, ale co tam, dla takich wyznań, mogę
go poprawiać co godzinę, co pól godziny, nawet co pięć minut )))
Niestety chyba duchem nie jestem - ile razy przechodzę koło lustra
zawsze widzę jakieś paszczydło ))
"Serduszko", ale Ty musisz się golić, bo inaczej będziesz śpiewał
swojej brodzie "...wiatr warkocze mi zaplatał i rozplatał..." ))
Masz jeszcze inne wyjście jak nie lubisz się golić - zawsze możesz
zastosować depilację )))

P.S. I dajesz mi słowo, że nie jesteś ani trujący ani
ciężkostrawny ? ))

[rumcajs-76]

Cześć.
Zbychu jestem. A czym że Ty mi Danka łepetynę łokręciła? Pielucha to
jaka czy co? Ktoś mnie chciał ukrucić? Który to, powiedz tylko
który? To ten co czerwonego kapturka udaje, z tym scyzorykiem
śmiesznym. Żartowniś z niego. No przecież wezmę mu zaraz kark ukręce
i tym czerwonym baszłykiem buta łobetre bo w coś wdepnąłem chyba a z
tego co czuję kwiatuszki to raczej nie były. Mój ci co ???
Aaaaa. No ja wiem. A możesz mnie sobie zabrać. I tak nic do roboty
ostatnio nie mam to sobie u Ciebie posiedze trochy. Mecza se
łobejrzym jekiego. Nie nie, tenisowego. Te wariaty to nie wiem po co
za tą piłka latają. Niech se każdy po jednej kupi, problemu nie będą
mieli przynajmniej. Co mam w reklamówce? Agresta Ci narwałem.
Pychota. Połowę już opędzlowałem ale i dla Ciebie zostało troche. No
dzie tam trujący. Dobry jest, dobry strawny. Skosztuj sobie. I jak?
No chodźmy już codźmy bo ten czerwony nie chce się odczepić. Ej,
czerwony, sam se obetnij. Nie widzisz że mam pieluche na głowie. Co
od kogo? Danka mi łobkręciła. Po co? Bo jak jakaś pupa wyglądam czy
co. Ale, jam Ci jej już i spadek. Nic tu po tobie.
Chodźmy Danka chodźmy bo agrest cieknąć zaczyna.
Narka

[eb13]

Rumcajsiku "mój" drogi, tak to napisałeś, że znowu się uśmiałam, aż
chyba sąsiedzi słyszeli . W przeciągu kilku dni za Twoją sprawą
przybyło mi kilka zmarszczek (tych radości), jak tak dalej pójdzie,
to będę jedną wielką zmarszczką - tylko kto mnie "zmarszczę" wtedy
zechce ? ((.
Nie potrafię pisać takich opowieści jak Ty, ale zaręczam, że to nie
była żadna pielucha !!! - to jedwab najlepszej jakości )). Tego w
czerwonym kapturze już pogoniłam, więc możesz przyjechać - u mnie
zawsze się znajdzie ciekawe zajęcie. Będzie miał kto pyszne kolacje
szykować, bajki opowiadać na dobranoc - obiadami i deserem się sama
zajmę, bo lubię cynamon ))). Mecze niestety będziesz sam oglądał :
(( - nie to żebym nie lubiła, ale mówiłam już, że jak ja oglądam, to
zawsze nasi przegrywają i wolę nie igrać z Twoją złością )). A
głowy swej nie oddawaj nikomu i pilnuj jak najdroższej rzeczy na
świecie - chyba, że chcesz ją stracić dla ..... Hanki ???? )))

P.S. Przez Ciebie nie mogłam zasnąć, spóźniłam się dzisiaj do pracy,
kierownik dał mi naganę, a dyrektor wywalił z pracy - i co ja biedna
teraz pocznę ??? ((

Pozdrawiam )))

[melka-melka]

Wcale nie smęcisz, może to gorszy dzień. Każdy takie ma. Więcej wiary w siebie
Grzesiu.
Ps. Ja też ostatnio mam mało czasu,ale staram się go znaleźć choć trochę.

[ann.0]

...my decydujemy się na samotność.Sami układamy sobie każdy dzień- i
jest nam z tym dobrze. Nawet , jak się coś nie uda-nikt nie ma
pretensji.Czyż to nie ironia losu-chcemy i nie chcemy być
samotni.....

[anirat]

Ja zawsze znajde czas jeśli tylko chce, jesli mi zależy, mimo,że
pracuje dużo, tylko musze odpowiednio wcześniej wiedzieć, żeby
poustawiac co trzeba jak trzeba.
Ja wiem czego chce, czasem mam wątpliwości ale z dwojga złego chce
spróbowac i sie przekonać jak to bedzie i nie mam juz specjalnie
czasu, zeby go niepotrzebnie tracić na wykręty.

[axnz]

Rumcajsie,
Brak czasu to jedno. Jakoś tak jest, że większość singli sporo czasu spędza w
pracy, bo lubimy, bo dzięki niej nie zastanawiamy się nad tym, że nikt na nas
nie czeka, bo przecież trzeba zarabiać (życie singla jest kosztowne) jednak to
nie brak czasu jest sprawcą "niechcenia".
Łatwo jest mieć wymówkę, znacznie trudniej zebrać się, zdecydować i podjąć
ryzyko. I tu myślę jest główny problem. Bardzo chcemy poznać kogoś, kto będzie
częścią naszego życia pod warunkiem jednak, że to życie nic sie nie zmieni
Dlaczego? Bo boimy sie zmian. Przywykliśmy do tego, co jest i każde naruszenie
naszej wolności, przestrzeni wywołuje panikę. A bycie z kimś to ogromna zmiana i
nie ma żadnej gwarancji, że się uda. I tu moim zdaniem jest cały problem, by
bardziej chcieć niż bać się.

[mary171]

Norma Ja też narzekam na brak czasu i na to, że jestem sama . Tylko ja nie
mogę sobie pozwolić by być z kimś. Ale nie zapominam o sobie i swoich potrzebach
Kwestia organizacji i wyczucia co jest ważniejsze

[anirat]

a nie boicie się ze w przyszłości zostaniecie sami, samotni i kiedy
juz młodośc, uroda a czasem i zdrowie przeminie że bedziecie sami, i
nawet kawy nie bedzie z kim wypis. Pomijam tutaj osoby, które maja
dzieci, bo jakby maja kogoś bliskiego, choc w innym sensie, choc
dzieci z domu odejdą, ale przynajmniej wigilie bedzie z kim zjesc.
Ja byłam zatwardziałym singlem przez ładnych kilka lat i uwazałam,
ze tak jest ok, że ktoś bliski tylko bedzie mi przeszkadzał,
spowalniał mój tok myślenia i w ogóle, a teraz wiem,że jestem sama,
ze jest mi ktos potrzebny, więc szukam kogos pasujacego do mnie
I znajde, Tak sobie mówie, nie moze byc inaczej.

[dunka76]

Ja mam bardzo dużo czasu. Mam czas na pracę, na odpoczynek, na spotkania, na
relaks, książkę, spacer, Internet. Nie szukam wykrętów. Lubię jasne sytuacje.

[axnz]

mary171, mam nadzieję, że kiedyś sobie pozwolisz na bycie z kimś. Nic na siłę.

anirat - boję się,ale to samo może spotkać kogoś, kto ma dzieci, męża, kochanka.
Nikt nie zagwarantuje Ci, że rodzina się tobą zajmie, zaopiekuje, bo przecież
nie ma tego obowiązku. I niestety znam takie przypadki. Bardziej boję się, że
mogłabym spędzić życie z kimś kto byłby tylko dlatego, że był. Może to
zagmatwane, ale taka już jestem. Wiedząc czego się oczekuję, trudno zmienić swe
oczekiwania, a z wiekiem, one niestety nie maleją a rosną )

Powodzenia

[anirat]

Jak nie zaryzykujesz nie dowiesz się, ja nie zakładam
pesymistycznego wariantu, a co jest na pewno na moją korzyść, to to,
że mając tyle lat ile mam i ta druga osoba również, będziemy musieli
więcej poświęcić z naszego dotychczasowego życia, ale za to bardziej
świadomie. Myśle,że to jest na plus , ale oczywiście nie mam żadnej
gwarancji.

[mary171]

Jasne, że chciałabym mieć kogoś...jest potrzeba bliskości, czułości, zaufania
komuś i spędzenia z kimś kogo się kocha. I warto wierzyć, że się uda Ja jestem
bardzo emocjonalna ale biorę z życia tyle ile w tej chwili mogę Zresztą
przeszłam już swoją szkołę zycia....

[jesiennapani]

W miarę przybywania lat, mam wrażenie,
że czasu mam coraz mniej.....
.... i dlatego nie odkładam
ważnych spraw i spotkań na później,
... bo przecież "później" może nie nastąpić....

-------
uśmiechaj się, do każdej chwili uśmiechaj.....

[falcon777]

Ja z upływem lat mam podobne wrażenie. Jakby tego czasu było coraz
mniej. Może to rutyna upływająych dni, swoisty dzien świstaka , brak
wystarczająco poruszających wyzwań?
Aczkolwiek poczucie czasu to rzecz względna. Jak obrazowo tłumaczył
to Einstein: 30 minut minut spędzonych z piekną dziewczyną mija
zupełnie inaczej niz 30 minut siedzenia na gorącym piecyku

[czarodziejka_z_oz]

Przyznaję, że i mnie gdzieś czas ucieka. I nie wiem, czy to upływ lat, czy brak
zarządzania czasem ) Jednak wciąż go za mało, szczególnie na rzeczy miłe i
przyjemne, chciałoby się więcej i intensywniej A może to dlatego, że już się
sporo widziało i przeżyło i odczuwa się inaczej?

[finka9]

Ja cierpię na chroniczny brak czasu .Mój system pracy obejmuje
również nocne dyżury .Więc albo jestem w pracy albo śpię po pracy.
Kiedy mam wolne nadrabiam zaległości domowe tj:pranie ,sprzątanie,
gotowanie ,podpisywanie uwag w dzienniczku córki. Jestem
tak "wypompowana "że nie chce mi się nawet spotkać z przyjaciólką na
kawę.Ech...co za życie!

[aniab1311]

Mi w ostatnim czasie brakuje czasu na jedną rzecz - sen.
Zdecydowanie za mało śpię... w związku z czym zamierzam to jutro
nadrobić